Hoe lang nog

Hoi allemaal,

‘Hoeveel lang nog’ dat is de vraag die mijn dochter me elke morgen stelt. Donderdag is het zo ver, dan is het 1 september en ja dan gaat de school weer aan. Ze zit echt te springen om naar de 2e kleuterklas (groep 1) te gaan. Maar ik ben blij dat ze er zin in heeft. Vorig jaar was dat ook wel zo, maar op het moment zelf was het huilen geblazen. Maar ik ga er nu van uit dat het niet zo is. Ze krijgt nu een nieuwe juf en ook een andere klas. Die heeft ze ook al gezien. Ze heeft ook voor de vakantie een wen dagje gehad, en ze is woensdag met Koen mee naar school geweest toen hij zijn klas ging inrichten. Lieve is op vakantie en begint weer met oppassen wanneer Vera weer naar school gaat.

Van de week was ik de grote roddel van het commissariaat. Ik was een beetje misselijk en moest nogal vaak overgeven. Maar naar huis gaan, niet dus. Aan het einde van de dag riep Vanbruane me bij haar. Ze vroeg hoe lang het nog duurde. Ik keek haar een beetje verbaast aan, want ik had echt geen flauw idee waar het over ging. Omdat het stil was bleef, want ik had echt geen idee wat ik moest zeggen vroeg ze of ik zwanger was. Ik keek meteen naar mijn buik, ik vond nou niet dat hij er echt dik uit zag. Met de broek die ik aan had leek hij wel iets dikker, maar ik was er zelf zeker van dat ik niet zwanger was. Ik slik de pil en Koen is onvruchtbaar, dat was ook de rede waarom zijn vorige vrouw hem had verlaten, ze wilde een kind, en dat ging niet. Toen ik duidelijk maakte dat ik helemaal niet zwanger was, vertelde ze dat iedereen het er over had. Mis dus, echt waar, hoe mensen zo snel een conclusie kunnen trekken, een beetje misselijkheid en een strakke broek maakt iemand al zwanger. 

Maar we hebben nog een zaak gehad ook. Een jonge van 9 had een noodoproep door gegeven dat hij geen drinken kreeg van zijn vader en dat hij in zijn kamer zat op gesloten. Wij waren er dus naar toe gestuurd. Bij het adres aangekomen deed de vader heel vriendelijk open. Hij had echt geen flauw idee. Toen we bij de zoon kwamen vertelde hij dat hij van zijn vader geen drinken kreeg. Zijn vader vertelde dat hij eerst zijn kamer moest opruimen, en dat hij dat de hele week al vertikte bij zijn moeder. En zo had hij hem maar stevig aangepakt op zijn vrije middag. Hij had er ook niet aan gedacht at zijn zoon de politie zal bellen. Maar ik zal jullie gerust stellen, de jongen zat helemaal niet opgesloten, hij mocht alleen zijn kamer niet verlaten.

Ja het was een rare oproep, maar we moeten immer alles serieus nemen.

Maar ik ga weer naar mevrouw hoe lang nog?

Groetjes van Tony

(flikken10) (26-8-05)