Een hopeloos geval

Hoi allemaal,

Ja jullie zullen het wel kunnen raden, ik ben echt een hopeloos geval in de tijd. En ja zondag was het weer zo ver. Het werd wintertijd. En Nee, ik heb de klok niet vooruit gezet. Dit keer was ik het helemaal vergeten en dat gelde ook voor Koen.

Zaterdag hadden Britt en ik afgesproken om al om 8 uur op het commissariaat te zijn. We wilden op zondag onze zaak afronden, want we hadden beiden om een week herfstverlof gevraagd. Ja jullie kunnen het al raden, ik zat daar dus al om 7 uur. Omdat Britt dus niet kwam na een kwartier, nam ik de telefoon. Ik belde dus naar Britt. Daar nam een nog slaperige Johan op die was er dus niet gelukkig mee. Maar ik was er dus achter dat ik dus een uur eerder op het commissariaat was dan nodig was. En dat dus op een zondag. Ik heb Koen dan maar gebeld, zodat hij vandaag niet te vroeg bij Sam zal komen. Want hij zal Vera ophalen want die was het weekend bij hem geweest.

Britt en ik hebben de hele zaak mooi afgewerkt. Alles lag dus mooi klaar om naar de onderzoeksrechter te gaan voor het proces. Het was nog een hele klus maar alles is nu goed geformuleerd en we zijn er helemaal vanaf. Na onze week vakantie kunnen we er dus weer met een nieuwe zaak tegenaan.

Maandag zijn we de hele dag gaan treinen. Vera wilde heel graag met de trein, bus, tram en metro. We zijn eerst met de trein naar Oostende gegaan. Daar hebben we nog eventjes over het strand gewandeld. We zijn dan weer een stukje met de tram geweest en dan met de trein Naar Brussel. In Brussel gingen we dus met de Metro. Vera vond het echt geweldig en ja dan bij de McDonald’s patatjes eten is natuurlijk het grootste feest. We hadden haar geen groter plezier kunnen doen dan een dagje met het openbaar vervoer te reizen. 

Gister zijn we lekker met z’n 3e naar een zwembad geweest. De badmeester kwam gelijk al naar ons toe. Vera moest zwembandjes van hem om, want kleine kinderen moesten ook in het ondiepe bandjes om. Vera vond dat niet leuk, en zei boos tegen de badmeester: “Ik kan al zwemmen hoor!” En klom dan op de kant en ging dan bij het diepe op de rand staan en dook het water in en zwom onder water naar de overkant. “Over een maand mag ze afzwemmen voor haar B diploma” zei Koen lachend. Je had het gezicht van die badmeester eens moeten zien. Hij was echt stomverbaasd. Maar ik was eigenlijk ook wel wat verbaast over mijn dochter, want die word steeds brutaler. Van wie zal ze dat toch hebben, toch zeker niet van mij!!

Vandaag ben ik samen met Vera naar de bruidswinkel geweest. Want de jurk van Vera moest ook nog helemaal gemaakt worden en haar maten moesten nog opgenomen worden. We hebben Vera nog maar niet laten zien hoe de jurk er uit komt te zien, want dan was dat al geen verrassing meer, ze draagt namelijk een miniatuur verzie van de mijne.

Groetjes van Tony en tot volgende week.

(flikken10) (4-11-05)