De NMBS, de NS en veel vertraging

Heey allemaal,

Het was weer een drukke week. De week begon niet zo goed, we moesten de ouders van iemand op de hoogte brengen dat hun zoon zelfmoord had gepleegd. Hij was voor de trein gesprongen. Ik had zo’n medelijden met de mensen. Toch waren ze zelf een heel klein beetje opgelucht, ze vonden het natuurlijk verschrikkelijk wat er was gebeurd, maar hun zoon had het al 12 keer geprobeerd, op allerlei manieren en was al vaak opgenomen geweest, maar hij wilde gewoon echt niet meer. Ze waren opgelucht dat hij zijn rust had gevonden, maar de manier waarop vonden ze verschrikkelijk, omdat hij de machinist en conducteur nu voor eeuwig met een trauma heeft opgezadeld. Je krijgt natuurlijk een verschrikkelijke psychische klap als iemand besluit voor jou trein zelfmoord te plegen.

De rest van de week ging gelukkig beter. Ik was dus na een week school weer aan het werk en we kregen het dus gelijk al druk. Dinsdag moesten Britt en ik opserveren. Er was veel drugsoverlast in een wijk in Gent, ik kan niet zeggen welke want we zijn nog bezig, en daar moesten Britt en ik in een pand tegenover het ‘drugspand’ opserveren. We hadden warmte van een verwarming, een radio aan en we hadden gezorgd voor voldoende eten en drinken dus het was wel gezellig. In het pand gebeurde weinig, dus Britt en ik hebben heerlijk bij kunnen praten en ’s avonds namen Pasmans en Raymond over. 

Woensdagmiddag had ik vrij genomen, want het nichtje van Koen, die in Nederland studeert kwam een weekje logeren. Ze had een weekje vrij en wilde nu eindelijk wel eens de vrouw en dochter zijn waar haar oom helemaal gek van was. Ze was ’s morgens heel erg vroeg weggegaan en ze zou om 14.00 aankomen op het station in Gent. Ik werd ’s morgens al gebeld door andrea, zo heet ze, dat ze ‘ruzie’ had met de NS. Ook daar was iemand voor de trein gesprongen en haar trein ging niet meer verder. Ze gingen terug naar het begin station en ze was knap boos, want ze kon niks anders dan wachten ze moest die trein hebben. Ik heb haar gezegd dat ze het maar over zich heen moest laten komen en dat ze op mijn kosten maar wat eten en drinken moest kopen. Vier uur later dan gepland kwam ze aan op Gent. Ze was helemaal kapot, maar dat Vera er was maakte al veel goed. We zijn met zijn vieren uit eten gegaan in het pakhuis en het was heel erg gezellig.

De rest van de week heb ik me weer bezig gehouden met de drugszaak en zijn Koen en ik donderdagavond met Andrea naar de film geweest. Britt paste op Vera. Het komend weekend gaan we leuke dingen doen.

Wat we hebben gedaan vertel ik volgende week

Groetjes Tony 

(17-2-06) (flikkenfan)