Hulp van buiten af

Hoi allemaal,

Ik kan jullie vertelen dat we onze brandstichter, die mijn nachtrust vorige week verstoorde, is gepakt. Ik zal jullie alles maar vertellen, maar moet eerlijk zijn dat we zelf niet de zaak hadden opgelost. De oplossing kwam namelijk van Dorien.

Jullie vragen je natuurlijk af, hoe kan die 16 jarige Dorien jullie nou helpen, dat zal ik jullie dus vertellen.
Dorien zat maandag met een paar vriendinnen te eten. Achter haar zaten een stel jongens. Een van hun was aan het opscheppen dat hij het commissariaat in de fik had gestoken.
Dorien had haar oren meteen gespitst. Want ze had haar moeder vrijdag nog behoorlijk horen mopperen tijdens het eten. Ze had een van haar vriendinnen haar mobiel gegeven zodat die een filmpje kon maken. Zodat de jongen in beeld kwam te zitten, zei kom moeilijk omgekeerd gaan zitten. Zo hadden we een deel van het verhaal en de dader dus op een presenteerblaadje aangereikt. Want Dorien had gebeld of wij wilde komen, zodat zij niet onnodig lessen hoefde te brossen.

De jongen was voor ons niet zo bekent. Maar Carla herkende de jongen. Het was een van de klasgenoten van de uitgezette mensen van vorige week. Nu hadden we gelijk een aanknopingspunt waarom de jongen het commissariaat in brand had gestoken. We hebben Raymond en Pasmans hem laten ophalen, zodat wanneer we zijn naam zouden hebben we wat meer informatie over hem konden opzoeken. Want we moesten wel een goed verhaal hebben, want de mobiel van Dorien zou niet geldig zijn voor de rechtbank, omdat die zonder toestemming was opgenomen.

Het verhoor heeft ons wat moeite gekost, maar dan hadden we ook een bekentenis. Onze brandstichter was ook niet echt een lieverdje, hij is er altijd bij als er iets te demonstreren valt, en hij zal wel zorgen dat het uit de hand zal lopen.

Maar zo was deze zaak gelukkig weer opgelost, de koste kunnen verhaald worden, dus daar hoeven we de burger niet mee op te zadelen, we betalen immers al veel te veel belasting.

De rest van de week is er eigenlijk niet veel gebeurd, niet dat ik het erg vind, want zo kon ik de poten van mijn bureau weer blij maken zodat ze niet zoveel papierwerk hoefde te dragen. En daarbij kon ik rustig studeren, want met een zware zaak erbij gaat dat toch niet zo prettig. Maar ik ga jullie weer verlaten.

Groetjes van Tony

(flikken10) (24-3-06)