Voetbalgekte in Gent 

Heey allemaal,

Hier in Gent is de voetbalgekte volledig toegeslagen. Jullie denken natuurlijk dat ik nu helemaal gek ben geworden van het leren, dat denk ik ook wel eens de afgelopen dagen, maar ik weet heus ook wel dat België niet geplaatst is voor het WK. Onze voetbalgekte van deze week vond plaats op een iets kleiner toernooi, maar we hebben er niet minder werk aan gehad.
Ik zal even uitleggen wat er is gebeurd. Het was woensdagmiddag en er was een voetbaltoernooi van alle basisscholen in Gent. Wij waren daar door Nadine na toe gestuurd om op de hulppost te zitten, onze taak was om ‘verdwenen’ ouders en kinderen op te sporen. Pasmans en Raymond moesten het verkeer regelen rond de voetbalvelden. Het toernooi begon geweldig. Het weer was goed, de kinderen vrolijk en wij hadden eigenlijk weinig te doen. Op een gegeven moment werden we opgeroepen voor een klein opstootje tijdens een wedstrijd. Daar aangekomen stonden twee vaders tegen elkaar te roepen en te schreeuwen. We hebben ze beide meegenomen, bedaard en toen weer laten gaan. Nog geen vijftien minuten later werd er dringend bijstand gevraagd van ons door een EHBO medewerker. Toen we bij de man aankwamen bleek dat de twee vechtersbazen van even daarvoor nu allebei een groep bij elkaar hadden geraapt en die waren nu met zijn allen op de vuist gegaan. We hebben snel Pasmans en Raymond opgeroepen en even daarna was het gelukkig weer rustig. Het toernooi ging weer verder, maar na een uur was het echt compleet mis. Ik werd gebeld op mijn mobiel door Koen, die als vrijwilliger het toernooi hielp organiseren dat het flink mis was bij de scheidsrechtertafel. Wij zijn er toen heen gegaan en wat we toen zagen hadden we echt niet voor mogelijk gehouden. Voor de tafel waren meer dan 50 ouders met elkaar op de vuist aan het gaan, eromheen stonden net zoveel kinderen aan het gillen en huilen omdat hun ouders zo raar deden. Toen maakte Pasmans de fout om met een megafoon rond te gaan schreeuwen dat hij van de politie was. Het gevolg was dat minstens 10 mensen van die 50 hem te lijf wilden gaan. We hebben toen snel versterking opgeroepen van een 3 combi’s met collega’s. Ondertussen had Raymond het terrein laten afsluiten zodat niemand eruit kon. We hebben toen met de megafoon omgeroepen (terwijl de meeste ouders nog steeds aan het vechten waren) of de leraren van de kinderen hun klassen konden verzamelen in de kleedkamers. Gelukkig waren de leraren en de meeste ouders zo slim om onze oproep op te volgen, dus na vijftien minuten hadden we alleen nog 50 vechtersbazen op het veld staan. 
Gelukkig arriveerden onze collega’s en met zijn twintigen hebben we deze mensen uit elkaar gehaald en ze allemaal gearresteerd voor openbare geweldpleging. Vijf van de vijftig moesten eerst naar het ziekenhuis voor behandeling, de rest werd allemaal overbracht naar de Belfortstraat. Raymond en Pasmans zijn toen ook maar terug gegaan om te helpen met verhoren. Ondertussen zaten Britt en ik met een heleboel huilende kinderen, omdat ze nu op een voetbalveld stonden zonder ouders en hun toernooi was naar de knoppen. Britt en ik zijn toen maar begonnen met de familie te bellen van de kinderen waarvan (een van de) ouders waren opgepakt. Ik kan jullie vertellen dat dat een paar hele leuke telefoontjes heeft opgeleverd. Ondertussen hadden Britt en ik ook nog een woedende Nadine aan de telefoon. Ze had ons naar het voetbaltoernooi gestuurd om ons een beetje rustig werk te laten doen en in ruil daarvoor hadden we het commissariaat opgezadeld met meer werk dan we in weken hebben gehad. Om 18.00 ’s avonds waren eindelijk alle familieleden gevonden van de kinderen waarvan de ouders waren opgepakt. 
De rest van de week zijn we bezig geweest met het uitwerken van de pv’s van het voetbaltoernooi. ’s Avonds heb ik nog een beetje geleerd.

Nou ik hoop dat ik jullie volgende week een iets minder gewelddadige week heb. 

Tot volgende week

Groetjes Tony 

(flikkenfan) (25-5-06)