Tuf, tuf

Hoi allemaal,

Eindelijk zijn we weer helemaal compleet. Ik ben echt wel blij dat Vera thuis is, Vera zelf iets minder geloof ik. Of zou dat door het weer komen, want ja het regent hier zo’n beetje de gehele dag door. Ook de terugreis zo als verwacht was geen pretje voor haar. Ze heeft nog altijd een hekel aan auto rijden, maar gelukkig had Sam een DVD speler in de auto en van die schermpjes dus ze heeft wat DVDtjes kunnen kijken. 

Maar ik heb deze week samen met Britt die terug van vakantie is de hele week nachtdienst gehad. Niet bepaald onze lievelingsdienst maar oké, voordeel is dat ik wat meer aandacht aan Vera kan geven.

We hebben een van de nachten wel erg gelachen, maar het was aan de andere kant ook wel niet zo grappig. Een van onze oproepen deze week was er een oplettende buurtbewoner een wagen een heel stuk 30 zag rijden waar je 80 mag. Ze hadden ons gewaarschuwd omdat er in de buurt nogal veel werd ingebroken. Wij zijn dus een kijkje wezen nemen, en die wagen reed daar nog altijd. We hebben die auto tot stilstand gebracht.

In die wagen zat een man van rond de 80 jaar. Hij vertelde dat hij verloren was gereden. Hij zocht de straat van zijn dochter die hij al jaren niet meer gezien had. Maar hij was nogal laat want hij was onderweg verloren gereden. Hij vertelde dat hij zelf nooit buiten Hasselt kwam. Maar nu hij haar adres had achterhaald wilde hij het wel. 

We vroegen hem wat het adres was van zijn dochter, zodat we het hem konden tonen en dat hij nadat hij overnacht was er naar toe kon. De man noemde een adres, maar dat zou hij nooit hebben gevonden bij ons in Gent. Hij moest namelijk naar Genk. Ik weet dat het maar één letter scheelt maar toch zo’n 130 kilometer uit elkaar.

We hebben de man dan maar naar een hotel gebracht en geadvizeerd goed de weg te bestuderen en een kaart te kopen zodat hij wel veilig thuis zou komen en de volgende keer dat hij zijn dochter gaat proberen op te zoeken beter een taxi kan nemen.

Britt en ik hebben er eigenlijk best wel om kunnen lachen om zo’n fout, maar het zal je toch maar overkomen dat je een hele dag hebt gereden en dan aan de verkeerde kant van het land zit. Ik vind het eigenlijk nog wel een wonder dat hij helemaal in Gent was aangekomen omdat hij alleen maar buiten de snelwegen om is gereden.

Maar nu ga ik stoppen, want moet er een geloof ik van de snelweg af halen. Vera is geloof ik aan het raisen over de boot. Dat kind heeft echt energie over, wat zou die blij zijn als ze over anderhalve week naar school mag. Derde kleuterklas, hier is Vera die niet te stoppen is. 

Koen zit nog niet zo te wachten op 1 september. Hij is zich volop aan het voorbereiden op zijn nieuwe klas voor twee dagen in de week. Voor de andere dagen blijft hij IB-er. Zo als ik jullie wel heb verteld heeft hij de afgelopen jaren de zesde klas gehad. Dit jaar krijgt hij een geheel andere klas. Hij mag namelijk de eerste klas gaan doen. Dat gaat een pittig jaar worden geloof ik, want er zitten heel wat kinderen met een achterstand op bepaalde onderdelen in. En om het makkelijker te maken ook nog een aantal die er boven uitsteken. Gister was hij bezig geweest om stencilpakketten uit te zoeken, ik kan jullie vertellen dat de gehele bood vol met pakketjes lag. Die arme man van mij krijgt het nog zwaar. En Vera heeft het daardoor ook nog eens in haar bol gekregen, want ze denk dat ze volgend jaar bij Koen in de klas komt, dat zou ze echt helemaal geweldig vinden. 

Ik ga Vera maar eens afremmen en schrijf jullie volgende week wel weer.

Groetjes van Tony

(flikken10) (11-8-06)