Een stekelige donut

Heey Allemaal,

Wij hebben ons deze week door vergadering na vergadering na vergadering heen gesleept. Zoals jullie misschien wel weten is volgend weekend de flikkendag in Gent en ons team staat dit jaar op de lijst om te werken. En dus moet dat allemaal worden voorbereid. Ten eerste staan wij in voor de veiligheid van de acteurs van de jullie wel bekende politieserie. Niet dat iemand de acteurs kwaad zou doen, maar meer dat ze niet verdwalen tussen al die mensen en dat ze niet verdrukt worden door al het over enthousiaste publiek. Verder moesten we dus bij alle mogelijke vergaderingen aanwezig zijn die er over dit enorme evenement zijn. En dat zijn er veel heel veel. Gelukkig zijn wij degene die de acteurs mogen beschermen, Nadine moet de hele dag rondlopen op het evenement, want de burgemeester wil dat we goede reclame maken voor het korps. Maar goed Britt en ik waren het op woensdag helemaal zat en hebben Nadine gesmeekt om een zaak en ze zeggen toch altijd pas op waarom je vraagt we kregen een zaak en wat voor een. 
Op donderdag kwam een telefoontje van een accountancy bedrijf. De vrouw die belde was een medewerker van het bedrijf en die zei dat we snel moesten komen omdat het anders helemaal mis zou lopen. Twee mannen hadden ruzie, meer kon ze niet zeggen. Wij er dus heen met gillende sirenes. Onderweg kwam er ook nog een ambulance achter ons aan rijden en toen we contact met hun maakten bleek dat ook zij voor dezelfde oproep aan het rijden waren. Daar aangekomen stond er een vrouw bij de deur die ons snel naar boven bracht. In de kamer waren twee mannen vreselijk aan het vechten. Toen we ze met behulp van de ambulancemedewerkers eindelijk uit elkaar hadden kwam het verhaal langzaam op gang. 
De heren, Will en André genaamd hadden al maanden ruzie. Ze haalden de ene na de andere rare acties met elkaar uit. Kapot maken van spullen, elkaar verklikken op het werk, volgens de andere collega’s echt te kinderachtig voor woorden. Waar het allemaal om begonnen was weet niemand maar ze hebben in ieder geval altijd ruzie. Van Will was het algemeen bekend dat hij enorm snoepte en elke dag twee donuts at bij de lunch. En onze goede vrind André dacht dat het een goed idee was om Will een donut te voeren gevuld met kleine spijkers en kleine schroefjes. Will had een hap genomen en zijn wang gesneden en een klein spijkertje door geslikt, vervolgens was hij compleet geflipt. En wij mochten het dus oplossen. Will hebben we toen naar het ziekenhuis laten brengen met politiebegeleiding en toen zijn wij André gaan verhoren. André wilde alleen niet meer praten. En zo ver zijn we dus nu nog steeds. Met het dreigement van Nadine in ons achterhoofd dat als we deze zaak niet voor maandagmiddag vijf uur rond hebben en dat we anders de rest van de volgende week alleen maar bij de andere vergaderingen aanwezig moeten zijn moeten we dus ook morgen doorwerken. 

Ik hoop dat ik jullie volgende week kan vertellen dat de zaak is opgelost. Fijn weekend

Groetjes Tony 

(15-9-06) (flikkenfan)