Neeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!

“Nee, ik wil het niet, Waarom, nee, nee, nee. Nee, het mag niet. Wie komt op dit idee. Nee!!!!. Als ik dit geweten had. Nee, nee, nee, nee, nee!!!!!!!!!!!! Dat mag niet, dat wil ik niet. Ze kan me niet in de steek laten. Nee, nee. Alstublieft, laat dat niet toe. Ik wil dit niet. Jullie hebben me er in geluisd. Nee, nee. Dat mag niet gebeuren. Nee, nee, nee, nee en nog eens nee!!!!!!!”

Dit is een klein gedeelte van een paar uur gelden. Ik heb zitten roepen en tieren in het kantoor bij Vanbruane, ik geloof dat iedereen in het gebouw het heeft kunnen horen. Ik ben zo boos, ik kan het niet uit staan. Ik wil het ook echt niet. Ja jullie merken het, de woede zit nog altijd in me. 
Vanbruane kwam het teamlokaal binnen en riep mij bij haar, Britt was 10 minuten eerder al naar de zonde chef gestuurd. In het kantoor kreeg ik zowat het ergste te horen wat ik ook zal vrezen. Vanbruane vertelde me dat Britt promotie zou krijgen. Leuk voor Britt dacht ik nog, maar toen hoorde ik wat er bij die promotie hoorde. De functie van teamcommissaris in een ander team. Toen ben ik tekeer gegaan, ik was woedend. Had ik daarvoor mijn opleiding gedaan, om zo Britt weg te kunnen laten gaan. Met een andere partner moeten werken. Ik die op Britt na nooit langer dan een maand een partner gehad heb. Britt en ik werken nu al 9 jaar samen, en alleen na de geboorte van Vera ben ik er uit geweest. En nu zou ik niet meer met Britt mogen samen werken omdat iemand het in zijn kop heeft gehaald om haar over te plaatsen.

Ik kon niet stoppen met Vanbruane uit te kafferen, tot dat die haar mond na 10 minuten eens opendeed en mij abrupt het zwijgen op lag. Ze vertelde dat het ook niet haar keuze was, en dat Britt ook recht had om hoger op te komen. En het was niet als ik die opleiding niet gedaan had dat Britt dit aanbod niet gekregen zou hebben.

Nog altijd boos ben ik naar benden gelopen en heb Koen gebeld of hij snel naar huis wilde komen. Thuis heb ik het zelfde tafereel zo’n beetje herhaald, alleen Koen de schuld er niet van gegeven. Na een tijdje was ik wat gekalmeerd. Koen wist eigenlijk niets te zeggen, maar Vera die erg geschrokken was om mij zo te zien zei: “Je moet toch ook wel eens met iemand anders werken? Ik mag van de juf ook niet altijd met Wendy spelen, en moet dan ook met een ander.” Ik kon Vera moeilijk gaan uitkafferen, en ik weet dat het wel moet, maar ik wilde niet. Toen durfde koen pas wat te zeggen. “Wat wilt Britt eigenlijk zelf” Daar had ik nog niet over na gedacht, wilde Britt eigenlijk wel teamcommissaris worden van een ander team. Snel heb ik dan mijn mobiel gepakt, maar Britt had haar mobiel afgezet. Op haar huisnummer nam Dorien op, die vertelde dat ze met Johan was gaan wandelen in het park, iets wat niet zo snel voor komt. Dorien heeft beleooft om Britt te laten bellen, maar dat is dus niet gebeurd.

Maar ik ga nu stoppen, want jullie worden er niet zo vrolijk van denk ik. Ik Vera maar eens naar bed brengen, en hopen dat Britt zo nog belt, jullie zullen volgende week dan wel horen wat Britt gaat doen.

Groetjes van Tony

(flikken10) (22-9-06)