Gaatje

Hoi allemaal,

Jé, wat gaat de tijd weer snel, het lijkt nog gister dat ik jullie mijn column heb geschreven, maar er is al weer een week voorbij. Dat betekend natuurlijk dat ik me deze week niet verveeld heb, want anders had de week wel gekropen.

Van het weekend ben ik met Koen naar de film geweest. We hadden de kaartjes van zijn ouders gekregen, nou ja, zij hadden nog een bon die ze maar niet gebruikte, en die wij dus mochten gebruiken. Vera vond het natuurlijk geweldig om bij Oma en Opa te mogen gaan logeren. Dus wij zijn de bios in gedoken. We hebben gekozen voor Windkracht10, vroeger heb ik wel eens de afleveringen gezien, maar de film is echt geweldig. Ik kan jullie vertellen dat ik wel een traantje heb weggepinkt, en dat doe ik niet zo snel.

Dinsdag kregen we een oproep van een meisje die in huis met een mes in haar buik is gestoken. Ik weet niet of jullie de zelfde gedachtes tussen ons hadden, maar het woord zelfdrama spookte door ons hoofd. 
Toen wij op het doorgegeven adres aan kwamen zagen we net een ambulance vertrekken. Binnen kregen we te horen dat het meisje in kritieke toestand is overgebracht nar het ziekenhuis. Ook de moeder werd naar het ziekenhuis vervoerd omzat ze in Shok was geraakt. 

In de keuken lag een plas bloed, veel meer informatie hadden we niet, alleen het mes op de grond. Voor ons was er niet veel te doen, de TR moest eerst hun werk doen, al waren de meeste sporen door het medische personeel vernietigd. Dat nemen we ze natuurlijk weer niet kwalijk, want een Mensenleven redden is belangrijker, maar er blij zijn we er dus niet.

Oké dan een buurtonderzoek. Veel mensen waren zo als het hoord natuurlijk naar hun werk, want ja het was al weer halverwege de ochtend. Maar wat we weten zijn gekomen is dat moeder en dochter goed overeen kwamen. Een vader was er niet, die was al jaren geleden verongelukt. Geen rede voor een familie drama. Maar wat dan.

Eerst maar een lunchen, en dan hopen dat we daarna in het ziekenhuis meer te horen krijgen. Dat was helaas niet zo, want zowel moeder en dochter waren beiden niet aanspreekbaar. Maar het meisje was gelukkig wel buiten levensgevaar.

De rest van de middag hebben we al onze informatie verwerkt en zijn we ook met de leerraar van het meisje gaan praten. Maar daar bleek uit dat het een vlotte gezellige en vrolijke meid was zonder problemen.

De volgende morgen waren we er vroeg bij en mochten we bij het meisje. Die vertelde ons dat ze probeerde een gaatje in haar broeksriem te maken. Maar ze was uitgeschoten. Dit was dus wel een heel pijnlijk ongeluk. We hebben haar maar geadviseerd om het voortaan niet meer op deze manier te doen.

Maar dat was weer genoeg over het werk, niet dat ik niets anders gedaan hebben. Maar ja dan word mijn column ook weer zo lang. 

Groetjes van Tony

(20-10-06 flikken10)