Vermist

Heey Allemaal, 

Allereerst moet ik van Vera even vertellen hoe mooi haar vaderdagcadeautjes zijn geworden. Koen moest daarom net de kamer uit en Sam mag dit weekend niet op internet. Op school heeft Vera een hele mooie steen beschilderd, er staat op 'mijn papa is een kei'. Hij is echt heel erg mooi geworden. Samen met Koen heeft ze voor Sam een krantenbak gemaakt. Dat had Koen namelijk verzonnen voor zijn klas dit jaar. Koen heeft gezaagd en de spijkers erin geslagen en Vera heeft het in alle kleuren van de regenboog geschilderd. Ook deze is erg mooi geworden. 
Omdat Vera zondag bij Sam is geeft ze Koen morgen zijn cadeau. 

Nu verder met de rest van mijn week. Deze begon erg slecht. We kregen een oproep van het asielzoekerscentrum dat er een Chinese jongen was verdwenen. We hebben gelijk groot alarm geslagen omdat in Nederland dit de afgelopen jaren ook een aantal keer was gebeurd en deze kinderen nooit waren terug gevonden. Gelukkig was dit vals alarm, de jongen die nadat hij 's morgens naar school was gegaan niks meer van zich had laten horen, was bij een vriendje thuis geweest en toen wist hij de weg niet meer terug. De ouders van het vriendje hebben hem toen eerst eten gegeven en zijn toen met hem op zoek gegaan, en dat duurde lang want de jongen had geen idee, waar hij woonde. Maar gelukkig kwam alles op zijn pootjes terecht. 

Dinsdag was een stuk leuker. Ik reed met Britt patrouille en we zagen een persoon in een auto voor ons vrij hard rijden. We zetten de auto aan de kant, bleek het een man te zijn die op dat moment zijn zwangere vrouw, die aan het bevallen was, achter in de auto had en hij moest snel naar het ziekenhuis. We hebben even overlegd met transmissie en toen maar besloten dat we ze een politie-escorte zouden geven, dan konden ze tenminste veilig hard rijden. De man was ons heel erg dankbaar en dat werd helemaal duidelijk toen de volgende dag voor heel ons team beschuit met muisjes werd afgeleverd. Het bleek een Nederlandse man te zijn en in Nederland wordt dat blijkbaar gegeten na een geboorte. Ik zou zeggen hou deze traditie erin, want het is een erg smakelijke traktatie. 

De rest van de week hebben we ons bezig gehouden met schaduwen van een huis. We moeten iedereen die naar binnen gaat of naar buiten komt op de gevoelige plaat vastleggen. We moeten dit doen voor de federalen, alleen zeggen ze ons alleen dat wat zij vinden dat we moeten weten, niks dus. We worden er best een beetje boos van maar toen het er naar uit zag dat de situatie niet zou verbeteren, hebben we het maar gezellig gemaakt. De tweede dag dat we met de opdracht bezig waren had Britt voor magazines gezorgd en ik voor koffie, chocola en koeken. De rest van de week verliep dus vrij saai, maar wel gezellig. 

Ik hoop dat ze ons volgende week wat meer over de opdracht kunnen vertellen, dan kan ik jullie weer op de hoogte stellen 

Groetjes Tony.

(flikkenfan) (10-6-05)