BOETIEK

Hallo iedereen.

Jullie herinneren zich vast en zeker wel dat ik vorige week had verteld dat Dorien en Simon allebei een vakantiejob hebben. Wel, ik kan jullie verzekeren, ik heb in mijn allereerste werkweken nooit zoveel spanning gekend als Dorien.


Dinsdag 10 juli, 08.00 uur.

‘Wees voorzichtig en beleefd tegen de klanten hé, Dorien.’
‘Jaa ma, ik weet het ondertussen ook wel al zenne.’
‘Ok, tot vanavond schat.’
‘Dag, ma.’


Dinsdag 10 juli, 09.30 uur.

‘Zijn er belangrijke meldingen, Merel?’
‘Niets dringends. Een auto-ongeval, maar daar zijn Nick en Bruno al heen. Al de rest zijn banale zaken. We kunnen misschien beginnen me…’ *dring, dring*
‘Michiels. Een inbraak. ok mevrouw, blijf kalm. Waar is het ergens? Veldstraat 43.’ Veldstraat 43!!! Op dat moment kreeg ik het warm en koud tegelijk. 

Toch niet weer? 

Maar ja hoor. Er was ingebroken in de boetiek waar Dorien werkte. Ik rende zo snel als ik kon naar binnen, maar ik vond Dorien nergens. ‘Waar is mijn dochter? Dorien?!’ ‘’t is ok, ma. Ik heb niets. Het was Maaike die aan de kassa stond. Ik was achteraan in de winkel en heb niets gezien.’ 

Godzijdank! 

Merel was ondertussen al begonnen met Maaike te ondervragen. Ze leek behoorlijk onder de indruk van wat er allemaal was gebeurd. ‘Twee mannen met een nylonkous over hun hoofd stonden plots voor de kassa. Eén had een wapen bij zich, de andere een zak voor het geld. Hij wees naar de kassa, maar daar zat nog bijna niets in, want het was nog zo vroeg. Maar ze wilden meer geld zien. Omdat ik niet wist wat te doen, heb ik ze al het geld uit het kluisje gegeven. Dat wordt pas op woensdag leeggehaald en naar de bank gebracht dus er zat een behoorlijk bedrag in… Het spijt me zo…’

Merel en ik namen de video’s van de bewakingscamera’s mee, want die moeten alles hebben gefilmd. Met een beetje geluk zouden we zo snel kunnen achterhalen wie de daders waren.
En ja hoor, doorheen de nylonkous kon de computerdeskundige een duidelijk beeld van de ene man met het geweer zijn gezicht toveren. De andere bleef te onduidelijk. Echt hoor, hoe hij dat voor elkaar krijgt snap ik niet, maar je ziet duidelijk het gezicht. Eén van de twee zat in onze database en we lieten hem oppakken.

Hij heette Jonas De Zutter; 19 jaar oud en had al enkele kleine misdaden op zijn C4 staan. Toen was hij echter nog minderjarig en kwam hij er meestal met enkele maanden instelling vanaf, nu loopt het echter anders af voor hem. Wie zijn kompaan is, heeft hij nog steeds niet willen zeggen. Ooit zal hij wel breken en alles opbiechten… 

Geloof me.

Kus,
Britt Michiels.

(© Lieneke, 13/07/2007)