VERLOREN AGENDA

Hallo iedereen,

Vooraleer ik je vertel wat ik deze week allemaal heb meegemaakt, heb ik nog een mededeling. Je zal hoogstwaarschijnlijk al een paar keer opgemerkt hebben dat ik eens een weekje geen column schrijf. Wel, ik vrees dat dit in de toekomst nog meer kan gebeuren. Ik zal zéker proberen om om de twee weken een column te schrijven, maar ik kan je niet garanderen dat het me élke week zal lukken.

Nu zal je je wel afvragen waarom het me niet meer lukt? Wel, momenteel heeft Merel enkele weken vakantie genomen. Ze kon zich nog niet echt concentreren op haar werk en wanneer je een politievrouw bent, moet dat altijd voor de volle honderd procent lukken. Daarom vonden John en Merel het beter dat ze even thuis bleef.
Daar komt dan ook nog eens bij dat John beslist heeft om het enkele maanden kalmer aan te doen. Hij heeft een nieuwe vrouw leren kennen en wel wat meer van het leven profiteren. Hij heeft aan mij gevraagd of ik enkele taken van hem wou overnemen. Ik heb eerlijk gezegd lang getwijfeld of ik dat wel zou doen, aangezien de dingen die er vroeger zijn gebeurd toen ik een regelrechte workaholic was, maar ik heb uiteindelijk toch toegezegd. Het is uiteindelijk maar voor even hé…

Nu Merel even op non-actief staat, betekent dat ook dat ik een nieuwe, tijdelijke partner krijg. Wie dat is, weet ik op dit moment nog niet. Men moet blijkbaar hopen werk hebben bij personeelszaken, want ik zit nu al bijna twee weken zonder partner. Dat betekent natuurlijk ook dat ik in principe voorlopig enkel bureauwerk mag doen. In principe, inderdaad, want mij hou je geen twee weken aan een stuk opgesloten in een bureau!

Enkele dagen geleden heb ik een kleine rel veroorzaakt op het commissariaat. Ik was namelijk mijn agenda kwijt. Aangezien daar allemaal belangrijke telefoonnummers en afspraken instaan, was dat wel een kleine catastrofe voor mij. Ik had eerst mijn hele bureau binnenste buiten gekeerd, maar ik kon de agenda nergens vinden. Daarna ben ik mijn collega’s gaan ‘lastigvallen’. Zij hebben ook allemaal gezocht, maar ook zonder resultaat.

Ik heb die dag dus proberen door te brengen zonder m’n geliefde agenda. Wanneer ik ’s avonds thuis kwam, ben ik onmiddellijk overal beginnen zoeken, maar ook thuis was hij nergens te vinden. Ik begon eerlijk gezegd wat in paniek te raken. Geen agenda, betekende dat ik al mijn afspraken voor de komende weken niet wist.

Tijdens het avondeten haalde Dorien plots een zwart boek tevoorschijn.
‘Mijn agenda! Dorien, hoe komt die bij jou terecht?’
‘Ik heb die gisterenavond per ongeluk in mijn boekentas gestopt… En ik heb het pas deze middag ontdekt.’ 
‘En je vond het niet nodig om me even te waarschuwen?’
‘Sorry, ma. Niet aan gedacht…’

Ik was eigenlijk te blij om boos te zijn op Dorien. Uiteindelijk is alles toch goed gekomen hé.


Groetjes,

Britt.

(© Lieneke, 21/09/2007)