Niet verborgen camera’s in burger

Hoi,

Eindelijk heb ik een moment gevonden dat ik even alleen kan zijn. Geen flikken die elk beweginkje verdacht vinden en mij bij elke letter die ik typ op mijn computer willen arresteren wegens obstructie van het onderzoek. Het zou me ook niets verbazen als ze mijn gsm al tíjden aftappen… En ik word er zó moe van. ’t Klinkt misschiet wat dramatisch, maar het voelt alsof ik naakt op het podium van een vólle Antwerpse Stadsschouwburg sta, in een poging om alles te bedekken wat bedekt zou moeten worden. 

Ik voel mij bespied, en in zeker zin is dat ook wel zo, want die flikken zijn 24 uur op 24 in ons huis. De afgelopen weken heb ik me enigszins kunnen verschuilen in mijn kamer, terwijl ik zogezegd leerde voor de examens, maar veel hielp het niet. Om de zoveel tijd kwam er zo’n gastje binnenlopen die vroeg of ‘ie eens mocht zien waar ik mee bezig was. Ik schopte ‘m dan steeds vakkundig mijn kamer uit door te zeggen dat ‘ie dan ook wel even wat te eten of drinken mocht gaan halen, ‘je weet vast wel waar ’t allemaal staat’.

Ik wilde graag deze zomer met Hanne, Lien en Lieselot op vakantie, maar ik denk dat het er niet in zit als ik verplicht een politieagent bij mij moet hebben. Want echt lol is het niet, met z’n vieren in de Franse zon liggen, terwijl een flik zich staat te vergapen aan je bikini. Ik ben al blij als dit hele gedoe eind augustus is afgelopen, dan kan ik nog een paar dagen naar Blankenberge ofzo… Pff… Alles lijkt zo…, mja, ik weet niet, zo…, grauw. Ik kan geen stap verzetten zonder dat ik gecontroleerd word… Je zou voor minder depressief worden…

Nu ik mijn boeken heb verkocht en die van volgend jaar heb gekocht, en ik mijn rapport binnen heb (een fantastisch rapport overigens, 64%, één buis, wat vooral te danken is aan mijn dagelijks werk dat goed was), kan ik mij niet meer verschuilen achter school. Ik ben dan maar zoveel mogelijk met Djembé gaan lopen en spelen enzo. We hebben veel geoefend met flyball, ben ook extra veel naar trainingen geweest…

En volgens mij hè, volgens mij schiet de politie voor geen meter op met het onderzoek. Ze hebben mama gewoon met verlof gestuurd, zodat ze beter op haar konden letten, én zodat ze niks te weten komt. En Johan lost ook niets… Ik vind ’t verschrikkelijk zo, dat ’t maar snel over mag zijn!

Groetjes,

Dorien.

(©June, 29/06/07)