Santé, à volonté

Hey,

‘M-maa…, niet, niet doen… Ik probeer te slapen…’ Langzaam draaide ik me om, om verlost te zijn van het natte en ruwe ding dat steeds over mijn gezicht ging. Ik hoorde zacht gestommel, waarna ik opnieuw dat natte en ruwe ding over mijn gezicht voelde gaan. ‘M-maa…!’ Ik kreunde. Ik had het een beetje laat gemaakt achter mijn computer en het voelde alsof het nog lang geen tijd was om op te staan. Ik verstopte mezelf helemaal onder mijn dekbed, zodat ik nog wat kon slapen. Helaas was mijn slaapritueel nu helemaal verstoord. Mijn hersenen waren al wakker en op het moment dat ze meer doen dan doorgeven dat ik moet ademen en dat mijn hart moet pompen, is het voor mij onmogelijk om terug in slaap te vallen. Toch bleef ik proberen. Plots bedacht ik me dat het eerste kerstdag was. Mama had gezegd dat we ’s ochtends cadeautjes zouden doen, aangezien ze op kerstavond moest werken (last-minute-regeling om een collega te vervangen). Ik heb haar doen beloven dat ze dat goed zou maken met een extra lekker kerstontbijt…

Net op het moment dat ik weer enigszins in een diepe slaap dreigde te raken, hoorde ik mijn moeder de trap op rennen ze fluisterde dingen die ik niet wilde horen. Mijn slaapkamerdeur ging open met een luid gepiep, waarna ik mijn moeder opnieuw hoorde fluisteren. Het klonk dwingend, een beetje alsof ze zenuwachtig was of iets dergelijks. Pas toen ze al lang en breed weer beneden was, besefte ik wát ze eigenlijk gezegd had. Ik schoot direct overeind, en hoewel ik nog wat stijfjes was van het slapen, rende ik als een dolle de trap af. ‘Mama…?’ Ze stond bij de kerstboom. Geschrokken draaide ze zich om. ‘Dorien…!? Ik heb je toch niet wakker gemaakt?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘Nee. Ik was al wakker.’ Ze zuchtte. ‘Tja, ik dacht eigenlijk dat je niet voor tienen je nest uit zou komen, dan konden we nog even repeteren, maar daar hebben we dus geen tijd meer voor.’ ‘Repeteren?’, vroeg ik verbaasd, terwijl ik de slaap uit mijn ogen probeerde te wrijven. Mama knikte. ‘Ja. Ik probeerde één van je cadeaus te leren hoe hij mooi moet zitten, maar in plaats daarvan vist hij alle koekjes uit de boom.’ Er kwam een onschuldig gepiep achter haar vandaan, waarna er direct een glimlach op mijn gezicht kwam. Ik ging op de grond zitten en klopte met mijn hand naast mij op de vloer, en voor ik het door had werd ik omver gelopen door Djembé. Toen ik hem eindelijk weer een beetje rustig had, begon ik te grinniken. ‘Nu moet ik mijn gezicht al niet meer wassen.’ Hij blafte. ‘Maar, ik ga dat toch even doen. Dan kunnen we na het ontbijt direct gaan wandelen.’ Hij was niet echt blij dat ik hem al bijna direct weer verliet, maar na de wandeling was hij dat al weer vergeten. De rest van de dag heeft hij naast mij gezeten. 

Zúcht…! Het diner met oma afgelopen vrijdag was alles behalve leuk. Ik ben blij dat ze niet zo vaak langs komt. Ze is best aardig hoor, zolang ze geen onzinnige en lange gesprekken met mij wil aanknopen. Bovendien spreekt ze tegen mij alsof ik nog een klein kind ben… Mama was achteraf eigenlijk ook niet blij met haar bezoek; oma had immers op ál het eten commentaar gegeven. Dan was het te flauw, dan weer te zout, te bitter, te zuur, enzovoorts. Echt fijn was het niet, zeker niet omdat mama en ik kweetniehoelang in de keuken hadden gestaan. Ik heb mama een beetje kunnen troosten door te zeggen dat, hoewel ik er eerst eigenlijk niet al te veel van verwachtte, ik het tóch een geslaagde maaltijd vond. 

Nuja, dinsdagavond hadden we dan diner met de Van Lacker-clan, -aanhang en hun kinderen. Het was deze keer de beurt aan oom Jan en tante Petra om het diner te organiseren. Johan was verbaasd dat ze er waren, aangezien ze de afgelopen jaren altijd een reden hadden om niet te komen. Nouja, eigenlijk is dat altijd dezelfde reden geweest: ze wonen sinds 1995 in Australië en de familie heeft eigenlijk weinig contact meer met ze. Maar ze stonden erop om dit jaar het diner te organiseren… Ik vind het allemaal best, zolang ik maar te eten krijg.

De rest van de week hebben we vooral spelletjes gespeeld (mama kwam erachter dat ik véél te goed ben in poker om echt geld in te zetten) en films gekeken (jeweetwel, van die films die je elk jaar alleen met Kerst ziet en eigenlijk al té vaak gezien hebt) en ook de dvd’s die Simon en ik als cadeau hadden gekregen, hadden we al snel allemaal gezien. We waren dus best blij met de pokerset die óók voor ons onder de boom stond… Verder nog een paar cd’s gekregen, nouja, dat soort dingen. 

…

Had ik ook gezegd dat er een briefje aan Djembé zijn halsband zat?

Beste Dorien,

Onlangs kreeg ik een brief van één van mijn beste vrienden, uit Spanje. Hij zei dat hij een brief had gekregen van een meisje die heel graag haar hondje terug wilde. Helaas heeft hij haar wens niet kunnen vervullen.

Daarom heeft hij mij gevraagd om dat alsnog te doen. Zoals je ziet, met succes.

Fijne Kerst & hopelijk komt het regenpak…

… Euh, ja, die had ik ook nog gekregen…

Fijne Kerst & hopelijk komt het regenpak van pas.

Vriendelijke groeten,

Mr. C.

Ow, Johan en Simon willen mij meehebben naar de winkel. Ze willen vuurwerk gaan kopen. Nuja, we zullen dan ook wel even langs de supermarkt gaan voor wat wijn, kunnen we dat mooi drinken én als de flessen leeg zijn gebruiken voor de pijlen… Zand scheppen we wel uit de tuin…

Nouja, ik wens jullie een héél fijn uiteinde en alvast een gelukkig nieuwjaar!

…

En niet te zat hè!

Groetjes,

Dorien (& Djembé ook).

(©June, 28/12/07)