Port, wijn en mini-Marssen

Hey,

Mama was de hele week niet te genieten. Ze heeft zich maandag ziek gemeld en daarna is ze niet meer weg geweest. En niet omdat ze echt ziek was, nee, mevrouw hangt liever op de bank om naar haar Desperate Housewives te zien. Ze heeft de afgelopen week nog geen poot uitgestoken naar het huishouden. Beter nog: ze staat alleen op om eten of drinken te halen (vaak haalt ze dan een hele hoop tegelijk), te slapen, naar ’t wc te gaan of als iemand anders voor haar reeds een maaltijd heeft gemaakt. Ze loopt er als een zombie bij; ze lacht alleen nog om haar televisie, ze neemt vaak niet eens de moeite om zich te wassen en als ze dát al doet, kamt ze haar haren niet eens. En de laatste keer dat ze wat heeft gezegd is ook al even geleden. … Alhoewel…

‘Neem een paar flessen port of wijn mee. Rood. En blokjes kaas en een zak mini-Marssen.’

Ik denk dat ze van al die kaas en Marssen al wel een paar kilo is aangekomen. Dat ze niet van haar bank af komt en continu van alles naar binnengooit (maar werkelijk alles, als het maar eetbaar is), lijkt me ook niet bevorderlijk voor haar gezondheid. En als ik dat tegen haar wil zeggen, snoert ze me direct de mond met een kwaaie ‘Ta gueule!’…

Pff, ik weet het niet. Johan ook niet. Hij heeft absoluut geen idee wat er scheelt en ook hij mag haar niets vragen. Ondertussen hebben we al haar spullen al doorzocht op aanwijzingen en Johan heeft zelfs gebeld naar mama’s werk om te vragen of zij iets weten, maar we zijn niets wijzer geworden. Johan heeft ons wel gezegd dat het al een tijdje wat stroever loopt tussen hem en mama, maar hij weet eigenlijk niet goed waarom. Elke keer als hij erover wilde praten, kapte zij het gesprek af…

Het is raar zo. Het is precies alsof mama op vakantie is en wij voor onszelf moeten zorgen, maar aan de andere kant is ze er wel en erger ik mij steeds meer aan haar. Ik weet niet wat ik moet doen... Eigenlijk hoop ik dat het zich vanzelf wel oplost, maar ik vrees er een beetje voor…

Nouja, ik ga even met Djembé lopen. Even niet aan mama denken, aan thuis, even mijn gedachten verzetten…

Groetjes,

Dorien.

(©June, 11/01/08)