Mama blues…
Hey,
Afgelopen week was de tv voor iedereen verboden terrein. Enfin, toch sinds dinsdag. Mama was aan het strijken, ik aan het zappen. Er was niets interessants, maar ik presteerde het toch maar om twee en een halve keer langs alle zenders te gaan. Toen rukte mama de afstandbediening uit mijn handen. ‘En nu is het genoeg,’ zei ze, waarna ze de tv uitzette. ‘Ga maar zappen op je eigen tv. Dan kan ik me er niet aan ergeren.’ Ik ben dan maar naar boven gegaan en heb een dvdtje genomen, in de hoop dat mama’s humeur weer wat opgeklaard zou zijn als ik terug beneden zou komen. Ze loopt immers al dagen te chagrijnen…
Toen ik beneden kwam was het huis op mij na, volledig verlaten. Johan was nog niet thuisgekomen van zijn werk, en Simon huiswerk maken bij een vriend van ‘m. Ondertussen stond de tv aan en was de hele kamer bezaaid met volgesnoten tissues... En mama was dus weer eens spoorloos. Ik heb haar proberen bellen op haar gsm, maar ik kreeg steeds haar voicemail. Johan nam ook niet op; hij had nog tot een uur of zeven een belangrijke bespreking… Simon nam wel op, en hij beloofde dat hij direct naar huis zou komen en onderweg zou rondkijken of hij mama zou zien.
Toen hij thuiskwam, zei hij dat hij haar niet had gezien, waarna hij mij probeerde sussen met een ‘ze komt wel weer boven water’. Ik vroeg me af of ik dat letterlijk moest nemen; een paar straten verderop is een visvijver, één waar je in kan verdrinken als je dat wil/niet kan zwemmen. Ik heb Djembé aangelijnd, en ben gaan lopen. Een uur later kwam ik terug thuis, zonder mama. ‘Weet je, ik stuur papa even een sms dat ‘ie straks eten voor zichzelf meeneemt, dan zal ik zo pizza’s halen. Dan kan jij hier blijven voor als Britt terug thuis komt.’ Ik knikte.
Uiteindelijk was Johan nog eerder thuis als mama; ze was pas om half negen terug. Waar ze gezeten heeft, wil ze niet zeggen. Ze zegt sowieso niet veel. Johan heeft haar in een deken gewikkeld en thee voor haar gezet, in de hoop dat ze wat zou zeggen, maar verder als ‘ik ga slapen’ kwam ze niet.
Zúcht.
Dorien.
(©June, 15/02/08)
|