Paaseieren

Hey,

Deze week is hier thuis de gekte rond Pasen begonnen. Mama is maandag een paar zakken chocolade-eitjes gaan halen, heeft die vervolgens op de bank gegooid en is beginnen eten. Ze is stug door blijven eten, tot overgeven toe. En daarna is ze direct overnieuw begonnen. Door alle suiker die ze binnengooide, werd ze overactief en had ze energie voor tien. Ik geloof niet dat ze heeft geslapen. Blijkbaar heeft de hele nacht paaseieren en Desperate Housewives een positief effect op haar humeur en portomonnee-pak-spieren, want de volgende dag kon ze niet ophouden met praten, zingen en leuke dingen bedenken om te gaan doen. Ze heeft beloofd om volgende week naar de bioscoop te gaan én te gaan shoppen op haar kosten, én ze heeft mij honderd euro extra zakgeld gegeven. Daar gaat ze spijt van krijgen, daar kan je donder op zeggen, maar ik zorg dat ik het tegen die tijd allemaal heb opgemaakt. … Ben ik nu heel slecht? (a)

Djembé is overigens ongelofelijk blij dat ik zovaak met hem ga wandelen nu mama zo idioot doet en ik dat niet kan uitstaan. Nu krijgt hij tenminste weer wat lichaamsbeweging. Als ik weinig tijd heb om hem uit te laten of het slecht weer is en ik er dus niet aan moet denken om lang met ‘m te lopen, rent hij continu de trap op en af. Dat begint op den duur ook wel te irriteren. Maar steeds als ik dan tijd heb en het weer het toelaat, neem ik een tennisbal mee om te apporteren… Djembé is wat dat betreft onvermoeibaar en soms begrijpt hij niet dat dat bij mij niet het geval is of dat ik geen zin meer heb. ’t Wil dan wel eens gebeuren dat hij zo’n bal van mij afpakt, ‘m zelf meeneemt naar huis om ‘m daar vervolgens met zijn leven te bewaken. Owee als je zijn tennisbal aanraakt of er maar naar kijkt… Precies alsof ‘ie wil zeggen: ‘Ach, sodemieter toch op, je had toch geen zin meer?’ 

Simon krijgt het echter wel bij hem gedaan om zijn bal te nemen en ‘m terug in de meterkast te leggen. Djembé op zijn beurt gaat diezelfde bal dan weer terug halen om ‘m de volgende ochtend vollédig stukgekauwd te hebben. Ik had ooit een flinke voorraad aan tennisballen, bij elkaar gespaard tijdens mijn jeugd. Maar nu vrees ik ervoor dat ik voor Djembé nieuwe ballen zal moeten gaan kopen… Nuja, ik heb er nu toch geld voor…

…

Had. Mama is het overschot van mijn extra zakgeld komen claimen. Het truukje ‘ik heb niets meer’ heeft niet gewerkt, en toen is ze zó kwaad geworden dat ze heel mijn portemonnee heeft leeggeroofd. Ze had geld nodig zei ze, en daarna is ze weggegaan. ’t Zou me niets verbazen moest ze terugkomen met eten… Paaseieren ofzo. Zúcht.

Groetjes,

Dorien.