Paaseieren – deel twee

Hey,

Vrijdagmiddag, vier uur, spitsuur in de supermarkt. Ik moest kassa doen. Mijn baas had eigenlijk alleen maar mee ingestemd omdat er verder niemand was. Ik had al een keertje meegekeken en ik was dus de perfecte kandidaat om even in te springen. Uiteindelijk heb ik vijf weken, twee a drie dagen in de week aan de kassa gezeten. Extra inkomsten waren uiteraard mooi meegenomen.

Ik stond net op het punt om mijn kassa te openen, toen mijn baas naar me toe kwam. ‘Dorien, ik ben heel blij dat je steeds wilde inspringen, maar we hebben iemand anders gevonden om de kassa te doen.’ Naast hem stond de grootste múts van mijn school, ze weet nog geen appel van een peer te onderscheiden, en zíj moest mij gaan vervangen? Ik heb mij voorbeeldig ingehouden, ook nadat hij had gezegd dat er verder geen werk voor mij was. Ik heb een zak paaseieren uit de rekken getrokken, heb die betaald en ben ‘m thuis gaan leegeten. 

Daar was mijn maag het niet mee eens.

Johan staat nu beneden voor mij een beschuitje te smeren, en thee te zetten, want meer kan ik op dit moment niet aan. Nuja, daarjuist is ook alles er weer terug uitgekomen…

Nuja, ik ga mij eens lekker laten soigneren, en hopelijk ben ik deze klap weer te boven voordat ik maandag weer naar school moet… 

Groetjes,

Dorien.

(©June, 29/02/08)