Zuchtend de vakantie door…
Hey,
Háááá…! Vakantie est arrivé! :D
…
En ik verveel me dood. Ik heb alle ontsnappingsspelletjes die op internet te vinden zijn al uitgespeeld – vaak met behulp van een walkthrough, maar soit, daar hebben we ’t niet over…, ook de racespelletjes blijf ik maar van Simon winnen en pokeren ben ik voorlopig ook even zat.
Tjá, en wat dan te doen?
…
Zúcht. En ik móet nog zó lang…
Aan Simon heb ik ook niks, want die is ineens onwijs bedreven in zijn kamer schoonmaken. Alhoewel, toen ik daarstraks langsliep, zag ik dat hij bezig was met modelvliegtuigjes plakken. Die heeft ‘ie al járen niet meer aangeraakt… Nouja… Ik ben dan ook maar gaan plakken: ik had nog bergen foto’s liggen van vakanties, uitjes met vriendinnen, andere ongein… En die ben ik maar in mijn ruim drie jaar geleden gekochte fotoboeken gaan plakken… Pfff, dat is echt zó de jaren negentig… De foto’s die we gemaakt hebben in de Ardennen heb ik maar in een online fotoboek gezet… Een stuk makkelijker. Je krijgt er tenminste geen plakhanden van…
Djembé vond het keileuk daar, hij heeft zich rotgeamuseerd. Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, zeg maar… Ik kon dat balletje zo ver gooide als ik wilde, hij rende er als een zot achteraan en bracht ‘m weer terug. Één keer was ‘ie zeiknat, een paar minuten later liepen we voorbij een klein beekje… En na de wandeling was hij natuurlijk hartstikke vies; ik heb ‘m mogen wassen en afdrogen – iets wat meneer niet zo leuk vond, en daarna kon ik mezelf gaan schoonschrobben…
Eigenlijk zaten we een beetje in hetzelfde schuitje: hij vond het niet leuk om drie dagen achter elkaar onder de douche te gaan, en ik vond het niet leuk om ‘m die drie dagen achter elkaar onder de douche te hóuden en in te zepen en vervolgens nat te worden geregend als hij het niet kan laten om zich uit te schudden… Zúcht. Maar – afgezien van het terug proper maken van Djembé – was het fijn om even weg te zijn.
Ow, ik ben ermee weg. Mama roept om te gaan eten, en daarna moet ik weer met Djembé gaan lopen… Dus tot de volgende maar weer!
Groetjes,
Dorien.
(©June, 28/03/08)
|
