(Geen onderwerp)

Van: Lieselot (miss_liesl@live.nl)
Verzonden: vrijdag 8 mei 2008 17:34:28
Aan: Dorien (d_blue@live.nl)

Hey muts…

De kans is groot dat je deze mail weggooit van zodra je ‘m in je mailbox ziet verschijnen, en dan mislukt ook de zoveelste poging om tot je door te dringen, maar stilletjes hoop ik dat je me nog altijd genoeg de moeite waard vind om op z’n minst de eerste alinea te lezen, en misschien lees je wel helemaal door tot het einde. In dat geval: merci.

Ik snap het nog altijd niet. En aangezien je me niets wil vertellen zodat ik het wel ga snappen, doet het mij denken dat jij het eigenlijk ook niet meer snapt. Sinds je me zo ontwijkt en negeert, heb ik het gevoel alsof ik iets misdaan heb en dat bezorgt me een kut-gevoel, maar het feit dat ik niet weet wat, maakt me eigenlijk nog triester. Want ik weet het niet, Dorien, ik weet niet wat ik dan misdaan zou hebben… Ik hoop al een paar dagen dat je ’t me gaat vertellen, zodat we het probleem kunnen verhelpen, maar die hoop lijkt tevergeefs…

Geloof me, ik wil je niet kwijt als vriendin, maar als je me zo blijft negeren gaat dat wel gebeuren. En ik weet dat jij dat ook niet zomaar zou laten gebeuren, en normaal gezien had je op z’n minst gepraat over wat je zo dwars zit. Het beangstigt mij dat je dat nu niet doet. Heb ik het dan zo verbrod? 

Al dagen vraag ik me af hóe ik het dan verbrod zou hebben… En ik kon steeds niets bedenken. Tot ongeveer een minuut of twee geleden: het feest. Dorien, het spijt me van wat er op het feestje gebeurd is. Het had niet mogen gebeuren en het spijt me ontzettend dat het wel is gebeurd. En stilletjes hoop ik dat het niet dát is wat je dwars zit, maar iets compleet anders… Maar hoe dan ook: zég het mij. Dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben…

Laat me iets weten… Alsjeblieft?

Lieselot.

(©June, 09/05/08)