Zotten op de weg

‘Maar echt, die heeft volgens mij gewoon geen auto leren rijden.’
‘Precies alsof jij er zo goed in bent.’
‘Hahaha…, heel grappig. Nee even serieus. Die gast reed mij dus bijna áán hè!’

Welja, dat is wat er is gebeurd. Ik was Djembé aan het uitlaten, en ik moest de weg oversteken zodat ik Djembé van de lijn kon halen. Ik lóóp daar dus, op dat zebrapad, scheurt er ineens een auto voor mij langs. Ik had die niet zien en horen aankomen!

‘Gelukkig had ik Djembé al gelost, anders was ‘ie nu plat geweest.’

Een half uur later was Djembé de tennisbal zat – voor zover je er nog een tennisbal in kon herkennen dan – en zijn we terug naar huis gelopen. En wéér reed er een auto voor mij langs. Ik kon Djembé nog juist op tijd wegtrekken.

‘Anders was ‘ie alsnog plat geweest.’

Thuis heb ik direct mama gebeld. 
‘Ah…’
‘Ah? Je dochter is bijna dood en jij zegt ah?’
‘Ja… Wat moet ik daar nu toch op zeggen?’
‘In ieder geval geen ah… Is dat normaal dat ik twee keer in een uur bijna overreden wordt op een zebrapad?’
‘Niet bepaald nee…’
‘En dan zeg je nog ah?’
‘Ja, wat kan ik anders zeggen? Je hebt de ballen verstand van auto’s, en als jij niks aan die auto’s herkent hebt, kan ik niet veel beginnen.’
‘Je hebt het me ook niet gevraagd hè.’
‘Nee.’
‘Het was een Citroën C5 Sedan, donkergrijs metalic, kentekenplaat GFI-611, en de bestuurder was niet goed bekend in Gent.’
‘Hoe weet je dat?’
‘Hij had z’n tomtom opstaan.’
‘Heb je ook iemand zien zitten?’
‘Nee, ik zag alleen vaag het schermpje van de tomtom. Verder niets gezien, nouja, vage silhouetten. Het glas was bijna helemaal geblindeerd.’
‘En het was twee keer dezelfde wagen?’
‘Ja.’

Even bleef het stil. Ik zag haar denken. ‘Ik kan het wel nazoeken in de database, maar het is vast niets. Gewoon iemand die in Gent moest zijn en te veel naar z’n tomtom keek in plaats van naar de weg. Gevaarlijk, maar als hij geen ongelukken maakt is dat vooralsnog niet strafbaar…’

*zucht*

‘Je zult zien dat het straks een of andere moordenaar is ofzo.’
‘Of Tom Boonen.’
‘Mag die nog rijden dan?’
‘Deelt die ook handtekeningen uit?’
‘Aan de politie zeker, om ze te paaien.’
‘Maar even serieus… Hoe toevallig is het dat ik twee keer omver wordt gereden door dezelfde auto?’

Wist ik het maar. En mama doet ook al zo raar.

Dorien.

(©June, 27/06/08)