Mama raar?

Hey,

Mama doet raar. Héél raar. Als de deurbel gaat, springt ze direct op, om vervolgens het gordijn een paar millimeter opzij te schuiven om te zien wie er voor de deur staat. Dan rent ze naar de deur en gaat ze een half uur staan keuvelen met de buurvrouw, de postbode of wie er dan ook voor de deur staat. 

Als de telefoon gaat, wordt ze ook direct zenuwachtig. Ze neemt wel op – nadat ze mij eerst op m’n handen heeft geslagen omdat ik absoluut niet mag opnemen – maar haar stem trilt dan ontzettend. Vervolgens gaat ze nog een uur zitten keuvelen met een vriendin of een collega… 

Ik heb al dikwijls gevraagd wat er aan de hand is, maar steeds wuift ze het weg. ‘’t Is niks, lieverd, gewoon een beetje stress, dat is alles.’ Yeah right… Maar van stress ga je niet raar doen, toch niet als je een week vakantie hebt… Nouja. Ze zal ’t me hoe dan ook nekeer gaan vertellen, al moet ik het eruit trekken!

Maar genoeg over mama… Wat kan ik nog vertellen…

… Oja, alle Musketiers zijn door naar ’t zesde! Moeha! :D

En Simon, de gluiperd, zit sinds gisteren op z’n kont op het strand. Op Ibiza, wel te verstaan. Terwijl hij op vakantie is met z’n ma, mag ik mezelf ondertussen zelf gaan vermaken… Met mijn benen alvast wat te laten bruinen, bijvoorbeeld. Maar volgens mij gaat dat veel sneller op Ibiza dan in een Gentse achtertuin…

En Djembé slaagt erin om mij in volle zon naar buiten te trekken om te gaan lopen, en mij vervolgens zeiknat van de regen weer terug thuis te krijgen. Ja of, zeiknat van wanneer hij zijn bal of frisbee weer eens in het meertje heeft gekregen. Hoe hij dat toch doet…?

En nou ga ik eens proberen om mijn rare moeder zover te krijgen dat ze mij geld geeft zodat ik kan gaan shoppen met de Musketiers… Tot volgende week! 

Groetjes,

Dorien.

(©June, 04/07/08)