Dagdromen

Hoi,

‘Zwijg nu eens nekeer!’
‘Maar waarom? Hij is zó geweldig... Zo lief, zo knap, zo...’
‘Doriiien...!’ Hij zuchtte diep. ‘Kun je nu eindelijk eens zwijgen? Je doet al de hele dag niks anders dan over Sam praten. Sam hier, Sam daar, Sam overal. Ik word daar op z’n zachtst gezegd een beetje moe van.’
‘Maar Simon, hij is gewoon geweldig. En binnenkort hè, binnenkort is hij van mij!’ Ik sprong op en deed een gek dansje door de woonkamer. ‘Tof hè?’, vroeg ik toen ik met mijn rug naar hem toe stond. Er kwam geen reactie. Toen ik mij omdraaide, zag ik dat Simon zich niet meer in de kamer bevond. Een tel later hoorde ik boven muziek aangaan. Ik rolde met mijn ogen. ‘Pfff... Flauw hoor...’ Ik zette mij weer aan de tafel, en deed de drie miljoenste poging om mijn huiswerk te maken. Maar bij elk woordje dat ik opschreef, dwaalden mijn gedachten weer af naar Sam. Voor ik er erg in had stond mijn hele schrift vol met dingen als I love Sam en nog van die dingen...

We hadden Frans. Ik was wéér mijn hele schrift aan het volkliederen met I love Sam en allerlei verschillende hartjes. Plots werd ik wakker gemaakt uit mijn dagdroom: Simon gaf mij een por in mijn zij. Ik keek op en zag aan de blik van de docent dat die mij een beurt had gegeven. ‘Uhhh...,’ was mijn eerste reactie, ‘Ik denk...’ Ik wierp kort een blik op Simon, die duidelijk niet bereid was om mij te helpen en dat duidelijk liet blijken door zijn alles zeggende redt-jezelf-er-nu-nog-maar-eens-uit-blik. ‘Wat zei u precies mevrouw?’, zei ik poeslief. ‘Ik had heel even een black-out...’ 

Ik betrap mezelf er al de hele week op dat ik na school direct doorfiets naar het winkelcentrum om Sam te zien. En ik maar Dame Blanches eten... ‘t Zou me niks verbazen als ik wat ben aangekomen... Maar op de weegschaal staan durf ik niet... Nuja, naar ‘t schijnt komt dat wel vaker voor, dat je veel aankomt als je verliefd bent. Van het eten van chocolade..., maar in mijn geval zijn het dus Dame Blanches...

Vanmiddag ben ik dan in het winkelcentrum blijven hangen om nog even wat nieuwe kleren aan te schaffen voor onze date van morgen... ‘t Is dat ons ma de rekening betaalt... 

En nu ik even niet veel te doen heb, begin ik mijzelf zenuwachtig te maken... *zucht*

Wish me luck... *zucht*

Kus,

Dorien.

(©June, 20/04/07)