Paranormaal begaafd

Daar ben ik weer! Ik heb weer een week met de heks overleefd! Mocht je niet weten wie ik met de heks bedoel: Dat zwarte gedrocht dat tegenover mij aan een bureau zit, luisterend naar de naam Mandy, de hele dag fluisterend over zwarte aura’s en volgens mij helderziende is in mijn huwelijk. Ooh en dan vergeet ik ook nog dat ze moorden kan voorspellen!

We zaten dinsdagmiddag een beetje te niksen en op het moment dat ik koffie ging halen zei ze “Blijf je niet te lang weg, we moeten zo naar de haven voor een moord.” Ik denk niet dat het ooit zo stil is geweest in het teamlokaal: Pasmans, die net zijn wapenriem aan het omdoen was, liet van schrik het hele zooitje vallen en bij de rest stonden de monden wagenwijd open. Iemand stamelde nog of ze het nogmaals wilde herhalen, en weer klonken de ongelofelijke woorden uit haar mond. Ik ben nog nooit zo verbaasd geweest in m’n leven!

De stilte werd pas verbroken in het teamlokaal toen de telefoon op mijn bureau ging: Met bonkend hart heb ik de telefoon opgepakt, en ik dacht dat ik flauw viel toen ik hoorde wat de vrouw aan de andere kant van de lijn mij te vertellen had. Er was een lijk gevonden in het ruim van een schip, in de haven! 

We tasten volkomen in het duister: Het schip kwam uit Nederland, maar we denken dat de vrouw van Turkse of Marokkaanse afkomst is. We hebben het personeel op het schip verhoord, contact opgenomen met de Nederlandse politie, maar er wordt niemand vermist. Ik heb het in mijn hoofd gehaald om tegen Mandy te zeggen dat ze even moest voorspellen wie het was en wie haar de keel had opengesneden. Ze kon er niet mee lachen, beter nog, totaal niet! Ze is kwaad weggelopen, en ik heb haar pas op het commissariaat weer teruggezien. Ze zat te kniezen in een donker hoekje van het hok met onze lokkers. 

Ik heb wel een goed gesprek met haar gehad. Ze vertelde me dat ze soms dingen zag, die andere mensen niet zagen, en dat ze daar vaak mee gepest werd. Soms kreeg ze nou eenmaal een beeld door en dat floepte ze er dan vaak uit, zonder te beseffen hoe dat voor andere moest klinken. Ik heb haar gezegd dat ik het vooral nogal eng vond, helemaal omdat ze ook over mijn huwelijk was begonnen. 

Als ik terugdenk aan het gesprek krijg ik nog kippenvel. Ze vertelde me dat ze soms beelden zag van grote ruzies tussen Jan en mij. Ze wist dat Jan begonnen was over een derde kindje en dat ik dit eigenlijk niet zie zitten. Ze vertelde dat dit uiteindelijk een punt gaat zijn dat tussen ons in zou komen te staan. Ze heeft me wel aan het denken gezet. Ik bedoel, ik wist wel dat het de laatste tijd niet helemaal goed gingen tussen Jan en mij, maar ik heb nog geen moment het idee gehad dat ik bij hem weg wilde. Ik hou gewoon van die man! Soms kan ik hem ook wel wurgen, maar hij blijft voor mij de vader van de kinderen. Ik zou geen moment zonder deze man kunnen!

Ik heb dus het één en ander aan stof om over na te denken de komende week. Ik heb Jan niks gezegd, dit soort dingen moet hij niet weten. Straks breng ik hem nog op ideeën. 

Ik ga er weer van door. 
Vele groeten en een dikke kus, 

Emma

Linniej, 01/02/08