Kruisverhoor

Hey!

Genoten van het zonnetje van deze week? Ik in ieder geval wel. 

Dit weekend ben ik wezen shoppen en de oogst was vrij groot. Allemaal leuke hemdjes waar ik nu nog helaas een shirtje onder aan moet, maar waar ik van de zomer mijn mooie getinte huid ik kan laten zien. Dat getinte huid is nog een klein beetje een vraagstuk: net zoals alle andere roodharige mensen verbrand ik super snel, dus het zullen eerder rode schouders dan bruine schouders worden. 

Om de outfits helemaal compleet te maken heb ik ook nog een stoere spijkerbroek gekocht, een zwarte linnen broek, een mooie strakke witte en een zwart, kort rokje. Bij het laatste heb ik lang staan twijfelen over het er niet over was, maar uiteindelijk heb ik me laten omkletsen door Cat. Ik zou mezelf als gescheiden vrouw, best wel goed in de markt kunnen zetten in dat rokje. Haha! Ze kon haar mond ook maar niet houden over Bas. Ik werd op den duur helemaal gek op de opmerkingen “Bas zou je uitkleden met zijn ogen als hij dit zag” of toen ik een strak korset aan had met aan de achterkant mooie strikjes “Bas die ontsnoert je wel”. Heel irritant dat je niet eens meer een mannelijke partner kunt hebben, zonder dat iedereen er meer van denkt. 

Zaterdagavond heeft ze me onderworpen aan een super lang kruisverhoor met als onderwerp voor gesprek Bas. Ik heb echt wel tienduizend keer moeten herhalen dat ik niet verliefd op hem ben, dat ik hem aardig vind, maar meer ook echt niet. Ze schijnt het nog steeds niet te begrijpen, dat ik niet op hem val. Ik heb haar uiteindelijk maar terug gepest met vragen waarom zij niet verliefd op hem was. Zij zat met haar hoofd bij andere gedachte: Michiel dus!

Op het werk heb ik eigenlijk niet zoveel gedaan, behalve dan Bas weg wijs maken in Gent. Hij heeft echt geen gevoel voor richting, als je een uur lang blokjes met hem loopt zou hij het niet eens merken. Als hij bijvoorbeeld een steegje uit stapt dan loopt hij gewoon terug naar waar hij vandaan kwam, terwijl hij in de veronderstelling is dat hij nog steeds dezelfde kant op gaat als net. Humor verzekerd als je met hem op pad bent!

Gisterochtend kwam de postbode net aan met de post toen ik op weg was naar het commissariaat, waardoor ik het dus van hem had aangepakt. Pas op het commissariaat ben ik eigenlijk begonnen met het lezen van me post. Er zat een brief bij van mijn advocaat dat de scheiding erdoor is. Ik heb toch even drie keer moeten slikken, het idee dat je nu dus echt alleen bent, zorgde ervoor dat ik het even moeilijk kreeg. Maar het is mijn eigen keuze geweest, een keuze waar ik nog steeds voor de volle honderd procent achter sta!

Vanmiddag zat er een meisje in de wachtruimte van het commissariaat. Ze beefde aan alle kanten, zag verschrikkelijk wit en weigerde ook maar een woord te zeggen. Ik heb even met haar gepraat, maar ze laat echt geen woord los. Omdat ze er zo ongezond uitzag hebben we haar voor de zekerheid toch maar even naar het AZ gebracht: liever een keer te veel, dan een keer te weinig. Mehriban had beloofd haar te onderzoeken, wanneer ze daar aan toe was. Ik ben bezorgd om wat er met haar is, ik bedoel, ze leek zo bang!

Nou dat was mijn weekje wel zo’n beetje. 
Fijn weekend en tot volgende week!

Groetjes, 

Emma

Linniej 18/04/2008