Ziek

Hey!

Wat is het heerlijk weer buiten hè? Alleen iets minder dat ik daar eigenlijk amper van heb kunnen genieten. Ik heb zowat de hele week ziek in me bed gelegen. Ik had één of ander griepje waardoor ik zo wankel als wat op me benen stond, alleen al bij de gedachte aan eten zowat moest kotsen en ook nog eens trilde als een rietje van de kou. 

Maandag voelde ik me eigenlijk al niet zo lekker, maar toen was ik toch maar naar het commissariaat gegaan. Dinsdag toen ik wakker werd was het helemaal verschrikkelijk en heb ik me dus toch maar ziek gemeld. Maarja ik had één groot probleem: ik kon niet op me benen staan, maar er moest toch voor de kinderen gezorgd worden. Na vorige week durfde ik Jan echt niet meer te bellen, die zag me weer aankomen natuurlijk. Die denkt volgens mij de laatste tijd echt dat hij de oppas is, wat me in mijn ogen nog niet eens zo gek lijkt, hij is toch niet voor niets hun vader. 

Maar ik had gelukkig een redder in nood: Bas! Hij had natuurlijk van John gehoord dat ik niet zou komen, en had daarom maar besloten om naar mij te komen. Het was zo’n verschrikkelijk mooi weer dat er op het commissariaat niets te doen was –alle criminelen genieten immers ook van het mooie weer- en daarom mocht hij dus mij verzorgen. Uiteindelijk kwam dat dus neer op voor mijn kinderen zorgen. 

Hij was lief voor ze, echt de perfecte vader voor ze. Hun boterhammen smeren, met ze naar de speeltuin, in bad stoppen, haren kammen en voorlezen, echt helemaal niets was teveel voor hem! De eerste twee dagen heb ik er niet veel van mee gekregen, maar donderdag, toen het al een stukje beter ging, heb ik er toch van genoten hoor, hoe hij met mijn kids omging. 

Terwijl de mussen dus dood van het dak vielen, lag ik ver onder mijn dekens te bibberen. Woensdagavond heb ik uiteindelijk maar een paar happen zelfgemaakte soep van Bas genomen, en ik ben daar best wel van opgeknapt. Donderdag was ik echt nog steeds een beetje slapjes dus mocht ik thuisblijven, en vrijdag heb ik nog van John cadeau gekregen. Soms kan ik hem wel schieten als baas, maar hij heeft gelukkig ook zijn menselijke kant. Hij snapt de situatie met de kinderen na de scheiding gelukkig en ik ben hem echt heel dankbaar dat hij Bas heeft gestuurd. Nouja, Bas heeft ook niet alle dagen met zijn duimen zitten draaien, want naast Marie en Juul had hij ook nog een stapel oude pv’s meegekregen. 

Bas heeft vrijdag Marie en Juul naar Jan gebracht, dat zal er trouwens heel apart uit gezien hebben! Maar eigenlijk kan mij dat niet zoveel schelen. Jan heeft zich er maar bij naar te leggen dat er nieuwe mensen komen in het leven van onze kinderen. 

Ik moet eerlijk bekennen dat ik echt heb zitten zwijmelen bij de aanblik van Bas die met mijn kinderen speelde deze middag. Ik moet eerlijk toegeven dat m’n hart er wel iets sneller van is gaan kloppen. Niet dat dit een slimme zet is, we zijn immers collega’s, maar ik kan het zo moeilijk tegenhouden. 

Ik hoor zojuist vanuit de tuin roepen dat de barbecue warm is. Tijd om ook eens van het mooie weer te gaan genieten, samen met Bas. 

Groetjes, 

Emma

Linniej 9/5/08