Het raam uit

Hoi allemaal,

Al weer een week voorbij. En ik kan jullie vertellend at hij behoorlijk saai was. Want ja onze moordzaak mocht dan wel zijn opgelost, de papierwinkel daarvan niet. John zat ons flik op te jutten, want de Feesten beginnen. Ondertussen zijn die dus volop aan de gang.

Het papierwerk is bijna gedaan. Maar de papieren zijn voor de ochtend, daarna moeten we ons echt met de feesten bezig houden, want Gent is volgelopen. Tot nu toe is alles gelukkig rustig verlopen. Het is vooral heel erg gezellig. Daar zijn we blij mee, want op de Gentse feesten zijn we liever op de achtergrond aanwezig. Het liefst altijd, want als we op moeten treden betekend dat weinig goeds.

Maar buiende feesten om gebeuren er natuurlijk ook dingen. Raymond en ik waren samen patrouille aan het lopen, toen we ineens een harde klap hoorde. We gingen daar dus op af. In de straat lagen allemaal onderdelen van een computer, en bij een van de huizen was een raam kapot. Uit dat huis kwam op dat moment een man. De man liep rood aan toen hij ons zag. ‘Sorry, maar ik werd helemaal gek van dat ding, hij deed alles behalve ik wilde.’ “Dat begrijp ik, pen en papier doen beter hun werk.’ Lachte Raymond. “maar volgende keer even controleren of er niemand loopt en het raam open doen.” Zei ik vriendelijk. “Ik hoop dat er geen volgende keer komt.” “Als u ons belooft dat u de rommel hier opruimt en uw ruit laat vervangen dan laten we het hierbij.” Zei Raymond, want die heeft zelf al vaak genoeg op het punt gestaan om zijn PC uit het raam te smijten.
Een half uur later passeerde we de straat nog eens en die was keurig opgeruimd, ook zat er een plank voor het raam. 

Maar ik ga jullie weer verlaten, tot volgende week.

Groetjes van Wilfried Pasmans

(19-7-07 flikken10)