Zou het dan toch 

Hoi allemaal, 

De regen wolken maken gelukkig plaats voor een zonnetje. Dat stemt de mensen in Gent vrolijker. Dat kon niet tellen voor Bruno, want hij was op vakantie geweest en had alleen maar regen gehad. Hij heeft dus flink zitten balen, want hij kon echt helemaal niets doen. En nu terug in België begon het mooi te worden en moest hij weer aan het werk. Ik vond het wel jammer voor hem, maar was toch erg blij dat ik een paar weken geleden nog een heerlijke vakantie in Egypte kon genieten. 

Maar nu genoeg gebabbeld over het weer. We hadden natuurlijk ook werk. Raymond en ik hadden de leiding over een verdwijning zaak. Een vrouw kwam melden dat haar broer verdwenen was. Haar broer had een verstandelijke beperking en woonde bij haar in. Maar nu was hij weg. Ze had geen flauw idee waar hij naar toe kon zijn, maar van een ding was ze zeker. Hij kon niet lang alleen blijven, want hij was niet zelfredzaam genoeg. 

We zijn dan meteen in de buurt iedereen gaan ondervragen om te weten te komen of iemand hem gezien had. Maar niemand had de man weg zien gaan. Maar iedereen sprak vol lof over de vrouw. Het was best een moeilijke jongen. De vrouw moest veel voor haar broer op zij zetten. 

Na twee dagen kregen we dan eindelijk een melding. Er was iemand gevonden aan de watersportbaan. Het lichaam was boven komen drijven. Het was het lichaam van de man. Het lichaam vertoonde geen tekenen van geweld. De doodsoorzaak was dan ook verdrinking. 
Zijn zus vertelde ons dat hij dol was op vissen, thuis had hij dan ook een groot aquarium staan. Ze denkt dat hij zelf naar de watersportbaan is te gaan, hij had eerder op de dag van zijn verdwijning mensen daar zien vissen. 

Het is een trieste bedoeling. En vooral zonde dat iemand zo aan zijn einde moet komen. Ik hoop dat de zus er een beetje over heen komt, want ze voelde zich schuldig dat ze niet goed genoeg op hem gepast heeft. 

Maar ik ga jullie verlaten. Tot volgende week. 

Groetjes van Wilfried Pasmans 

(3-8-07 flikken10)