Steekpartij

Hallo iedereen,

Afgelopen woensdagnacht kregen we een nieuwe zaak toegewezen: op het Emile Braunplein was een man dood aangetroffen door een vrouw die haar hond uitliet. ‘Midden in de nacht?’, vroeg ik haar tijdens de ondervraging. De vrouw knikte. ‘Mijn hond heeft nogal last van zijn blaas de laatste tijd. Hij is onder behandeling, maar het haalt niet veel uit. Ik ga al weken elke drie uur met hem lopen.’ ‘Was dat uw normale ronde?’, vroeg Raymond, ‘Want echt veel groen is er niet in deze buurt.’ ‘Ik ben naar het Zuidpark gelopen,’ zei de vrouw. ‘Ik woon in de Onderstraat, dus dat is het dichtste bij.’

Nog tijdens onze dienst kregen we het sectierapport: de man was om het leven gebracht met zeven messteken, waar van één – waarschijnlijk de fatale – recht in het hart. We hebben onze collega’s de opdracht gegeven om de buurt uit te kammen, in de hoop dat de moordenaar zijn wapen ergens heeft achtergelaten. De volgende dag kregen echter we te horen dat het buurtonderzoek niets had opgeleverd en niemand die iets gezien had.

Inmiddels was wel bekend wie het slachtoffer was: Peter Van de Laer, dertig, clubuitbater. We zijn direct naar de betreffende club gegaan, waar de werknemers wisten te vertellen dat ze Van de Laer al een paar dagen niet gezien hadden. Volgens de mede-uitbater kwam hij al een aantal weken erg verward over, maar waarom dat hij dan in de war zou zijn, wist niemand.

We zijn dan naar het huis van Van de Laer gegaan, waar we een beetje hebben rondgekeken. In zijn huis vonden we scheidingspapieren. Ook de buren begonnen direct over dat Van de Laer ging scheiden van zijn vrouw. Toen we navraag gingen doen bij zijn vrouw, bleek dat zij de scheiding had aangevraagd. ‘Het ging niet meer,’ zei ze, ‘hij zat continu in zijn club, en ik was ook altijd weg. Op de momenten dat we elkaar zagen, was het de ene keer liefde alom, maar de laatste maanden vooral steeds ruzie. Ik heb toen het besluit genomen om te scheiden. Waarschijnlijk heeft hij dat gewoon niet goed opgenomen…’ ‘Heeft u enig idee wie hem vermoord kan hebben?’, vroeg Raymond vervolgens. De vrouw schudde haar hoofd. ‘Vast een ontevreden klant.’

Vooralsnog ligt het dossier onder op onze stapel. Er wordt nog altijd gezocht naar iemand die de moord heeft zien gebeuren, maar het ziet er triestig uit. Misschien kan ik jullie volgende week al meer vertellen. Tot dan!

Toffe groeten,

Wilfried.

(©June, 10/08/07)