Aanzetten tot nadenken

Hallo iedereen,

Gisteren, mijn laatste werkdag van dit jaar, hadden we nog een grote zaak om op te lossen. ’s Ochtends rond een uur of acht kreeg Transmissie een oproep binnen van een vrouw. Ze klonk verward, en eigenlijk begreep niemand wat ze nu eigenlijk zei. Hoewel iedereen kon horen dat er dringend actie ondernomen moest worden, had niemand zin om de zaak aan te nemen. Uiteindelijk is de zaak zolang doorgeschoven dat ‘ie uiteindelijk bij mij en Raymond terecht kwam. Wij besloten de oproep net zo lang te beluisteren tot we duidelijk hadden wat er aan de hand was.

Rond elf uur hadden we genoeg om er ook echt een zaak van te maken: uit wat de vrouw vertelde konden we opmaken dat ze haar man vermoord had. Hij had haar bedrogen, ofzoiets. Precies op dat moment kregen we van Transmissie te horen dat ze het nummer hadden kunnen achterhalen. We hebben er in de database een naam en adres bij gevonden: Koen Severins, Rozemarijnstraat 2. We zijn er onmiddellijk naartoe gereden.

Eenmaal daar, hebben we een paar keer aangebeld. Toen er nog steeds niet werd open gedaan, hebben we John gebeld om te vragen of we mochten binnenvallen. ‘Prima, maar jaag die mensen niet op onnodige kosten.’ Met andere woorden: laat de deur een beetje heel. Raymond heeft de voordeur dan maar opengepeuterd met een zakmes. 

We wisten niet goed wat we moesten verwachten, dus hebben we allebei ons wapen getrokken. Het was ijzig stil in het huis, dus we vreesden al dat we het hele huis zouden moeten doorzoeken om uiteindelijk niets te vinden. Het tegendeel was waar: al direct bij de woonkamer hadden we prijs. Naast de bank zat een vrouw, helemaal ineengedoken. Ze huilde en brabbelde onverstaanbaar. Aan de andere kant van de living lag een man, later bleek dat haar echtgenoot te zijn.

Vandaag hebben we dan met de vrouw kunnen praten. Ze praatte niet meer zo onverstaanbaar en we zijn veel te weten gekomen. Zo vertelde ze ons onder andere dat haar man haar meermaals bedrogen had, en de laatste maanden had hij haar ook regelmatig geslagen. Zelf dacht de vrouw dat het te maken had met haar onvruchtbaarheid, dat hij haar daarom mishandelde en aan de kant zette. De laatste jaren had ze steeds minder liefde gekregen van haar echtgenoot en die avond was dat tot een uitbarsting gekomen. 

Het deed me denken aan mijn eigen leven. Wat heb ik er het afgelopen jaar eigenlijk van gebakken? Er zijn leuke dingen, en dingen die ik eigenlijk liever vergeet. En hoewel veel van die dingen, zowel leuke als minder leuke, met Dominique te maken hebben, weet ik één ding vollédig zeker: met Dominique wil ik nog héél veel meemaken. Vooral omdat ik weet dat de leuke dingen het altijd zullen winnen van de nare. En met die gedachte ga ik graag 2008 in.

Toffe groeten & een fijne (en veilige) jaarwisseling,

Wilfried.

(©June, 28/12/07)