Aftermath

Hallo iedereen,

Mijn concentratie is weg. Ik zou mijn aandacht moeten houden op de zaken die ik zou moeten oplossen, en mijn God, ik zou maar al te graag een vrolijk verhaal vertellen, maar ik vrees dat ik, ondanks eventuele pogingen, hier toch niet in zal slagen. En ik ben niet de enige; in het teamlokaal heerst al een tijdje een serieuze grafstemming. De onverwachte schietpartij in de school twee weken terug heeft veel teweeg gebracht. 

Het begon al toen de dokters probeerden om Bruno te verzorgen; hij weigerde om Merel los te laten. We wisten wel dat ze bevriend waren, maar zijn gedrag deed vermoeden dat er meer aan de hand was tussen de twee. Twee uur later hadden we Bruno eindelijk zover gekregen zich naar het ziekenhuis te laten vervoeren; immers, hij had een kogel in zijn arm en die moest er zo snel mogelijk uit. In eerste instantie stroomden er enkel tranen over zijn wangen, en mompelde hij af en toe eens wat, maar na een tijdje begonnen ook de verhalen los te komen. 
‘Weet je, Wilfried...’
‘Hm?’
‘Vorige week was ik gaan kijken voor een ring. ‘k Had een hele schone gezien bij een klein juwelierszaakje in het centrum en ik had juist vandaag besloten om ‘m te gaan kopen. En dan gebeurt er dit…’
Ik wist niet goed wat te zeggen. Wat kon ik zeggen? Niets leek gepast.

‘Nooit gedacht dat Merel en Bruno ook nog eens effectief bij elkaar zouden komen…’
‘Hoe bedoel je?’
Nick grinnikte. ‘’t Heeft heel lang geduurd voor ze allebei doorhadden dat het wel eens heel goed zou kunnen werken. Te lang misschien…’

‘Ik denk dat dit is zoals Merel het gewild had,’ zei Ben tijdens zijn toespraak. ‘Merel hield niet van begrafenissen, ze ging er binnen om de mensen haar medeleven te betuigen, om dan liefst weer zo vlug mogelijk buiten te staan. Bovendien hield ze niet van toeters en bellen. Dus bij dezen, kort en sober. We weten immers allemaal dat als u niet om Merel gaf, u hier niet geweest zou zijn. Dus ik dank u, voor hier te zijn, voor het feit dat u Merel graag had, of graag zag.’

Wilfried. 

(©June, 27/06/08)