Vlam in de pan

hoi hoi

Dat was me weer een weekje zeg. Je moeder terug zien na zo veel jaren. Ik vond het zo raar, zeker omdat ze mij in de steek heeft gelaten. Ik zag Britt buiten wandelen, ze wierp een keer een blik naar binnen en stak een bemoedigende duim op. Het was echt wennen, want ik kende de vrouw niet die tegenover mij zat, ik ken haar amper al die jaren moest ze niets van mij hebben en zomaar opeens wilde ze mij zien. Dan zou je denken "Ze is ziek" Dat is niet zo. Ze miste me. Ik schoof mijn glas over tafel, ik kon het niet goed, gezellig doen vertellen mij zelf. Ik heb maar verteld over school, dat papa ziek is geweest en is getrouwd en dat ik een zomerbaantje heb gehad. Ze luisterde aandachtig, hoewel het stukje over papa haar niet scheen te interesseren. Ik weet nog altijd niet waarom mijn vader en zij zijn gescheiden, met papa kan ik er niet over praten. 

Ze twijfelde ook, vertellen of niet vertellen. Ze slikte en keek me aan "ik... ik heb je vader bedrogen" ik keek haar luttele seconden aan, "bedrogen?" Ze knikte en snipperde een bierviltje stuk. "Ik dacht dat je vader een ander had, tussen ons... het ging niet meer, en hij was op zakenreis en Tarek was er. Tarek was blijven slapen, en je vader kwam eerder thuis" Ik schrok toen ik dat hoorde, en Tarek.. ik kon hem nog wel herinneren, heel ver. "Je vader was zo kwaad, en heeft de scheiding ingezet, ik was toen al zwanger van jou" Ik snapte het niet, waarom kunnen mensen niet trouw zijn? Ik bleef haar maar aankijken, en ergens was het nog triest ook. "Het werd een vechtscheiding, en uit eindelijk is besloten dat jij bij je vader bleef... en ik vertrok met Tarek naar het buitenland" Ik begreep nog altijd niet waarom papa mij dat niet wilde vertellen, en vroeg wat er dan zo mis was met alles. En toen ging het verhaal verder, want ik herinner mij niet alles. Pap ging een beetje de verkeerde kant uit, veel zuipen, werken en vrouwen. Ik weet dat niet goed meer, maar ik heb van mijn 1e tot mijn 2e elders gewoond. Ze hebben mij dus gewoon uit huis geplaatst. Ik was zo geshockeerd, dat kon niet waar zijn, mijn vader die... dat kon gewoon niet zo zijn. Ze had het er zelf ook moeilijk mee, ze had spijt dat zij mij toen niet onder haar hoede had genomen ipv te kiezen voor haar carrière. Ik was zo van slag, wat voor een ouders had ik? 

Heel de weg naar huis heb ik snikkend gefoeterd op hen, en mama luisterde het gedwee aan terwijl ze aan een lollie zoog. Ze wist het ook, iedereen wist het en Simon niet. Ik was zo woedend. Papa had wel een vermoeden gehad dat ik het te weten was gekomen want thuis wilde hij mij gelijk een knuffel geven. Ik zag het ook in zijn ogen. "dus daarom wilde je niet dat ik haar zag?" Ik moet je zeggen, als je zo iets hoort, dat doet zeer, dat je eigenlijk een niet gewenst kind bent. Ik heb zo tegen hem staan foeteren en ben dan naar de training gegaan, want ook die ging gewoon door. Mam en pap hebben gepraat, toen ik thuis kwam vroeg papa ook of we niet een stukje konden wandelen. Dat was goed voor mij. Hij had er veel spijt van, van zowel wat er was gebeurd als dat hij mij niets had verteld. Ach, het is gebeurd, ik wlide er ook niet al te lang kwaad over blijven. Ik heb dat immers ook aan Britt beloofd, ze snapte mijn woede maar ze hoopte ook dat ik redelijk genoeg kon zijn om te bedenken dat sommige dingen gewoon heel erg rot zijn en of beschamend. Ja ja. 

Verder heb ik ook nieuwe schoolspullen gekocht. Samen met mijn papa in Brussel. We zijn daar samen geweest, vloog onderweg de auto in brand. Wij snel uit de auto, spullen uit de auto, en papa blussen met de door mam verplicht gestelde brandblusser. Wat een schrik! De motor, zo in de fik! Papa heeft toen mam gebeld of ze ons niet kon komen halen, en zo hebben we een tijd zitten wachten. De bergingsdienst nam de auto mee. Dat was wel schrikken zeg, gelukkig zijn wij ongedeerd gebleven. 

Dat was het wel zo een beetje, tot de volgende