Een zwaar biefstukje 

Heey allemaal 

Wat we deze week toch hebben meegemaakt! Het begon heel rustig deze week. Maandag moesten we aanwezig zijn bij een wegcontrole die vooral was gericht op mobiel bellen in de auto, het niet dragen van gordels en defecte lichten. 
We hebben een heleboel Gentenaren van de weg gehaald en dat viel me eigenlijk vies tegen. We zijn zo veel gezinnen tegengekomen die hun kinderen gewoon los op de achterbank hadden, levensgevaarlijk. De meeste mensen waren niet zo blij met ons en meestal ben ik ook niet blij met zo’n opdracht, maar gezien het resultaat van de dag was het hard nodig en gaan we waarschijnlijk binnenkort weer controleren. 
Dinsdag hebben we op Vera’s school aan de oudere kinderen verkeersles gegeven. Het was zoals elk jaar weer erg gezellig. De kinderen zijn blij dat ze eens niet in de schoolbanken zitten en wij zijn blij omdat we eens niet achter ons bureau pv’s zitten te tikken. De kinderen letten heel goed op en hebben allemaal heel goed hun best gedaan. 
Aan het eind van de dag hebben we de klas van Vera ook nog eens uitgelegd waarom ze zo goed moeten uitkijken bij oversteken en dat ze nooit zomaar mogen oversteken. We hebben dat ook weer geoefend, hopelijk scheelt dat weer wat gewonden in het verkeer. 
Woensdag leek een hele saaie dag te worden. Nadine had geen werk voor ons en de stapels pv’s was erg hoog geworden, dus Britt en ik waren daar maar vol goede moed aan begonnen. Om 11 uur kwam er een telefoontje. Pasmans nam op. Ik zag zijn gezicht ineens vertrekken en hij wist niet of hij nou moest lachen of niet. Toen hij ophing zei hij dat we allemaal werden opgeroepen omdat er een man onder een koe lag. Het gezicht van Britt was geniaal, ze keek Pasmans aan of hij niet goed snik was (dat vind ik nou altijd, maar nu was het wel echt heel raar) en vroeg of hij aan het hallucineren was. Blijkbaar was hij niet aan het hallucineren, we moesten dringend allemaal komen. Dus wij met zwaailichten en sirene op naar de boerderij. Daar aangekomen zagen we meteen wat het probleem was. Dit was niet zomaar een koe, dit was de grootste koe die ik ooit in mijn leven had gezien. En er lag een man onder. De brandweer was er ook al bij en ook de ambulance was aanwezig. De man lag er nog redelijk goed bij als je je bedenkt dat het beest echt enorm was. De brandweer had ondertussen meer wagens opgeroepen en ook een takelwagen, want in hun eentje konden ze het niet aan. 
Jullie vragen jullie nu natuurlijk af waarom de koe niet gewoon opstond, maar daar lag nou net de aard van het probleem. 
De koe was al een tijd ziek en kon niet meer op zijn benen staan. De boer had daarom met een machine het beest omhoog getakeld zodat hij de 800 kg zware koe wel kon melken. En dat kon die machine niet aan en de boer stond eronder om de melkmachine aan te sluiten, vandaar dat de boer nu onder het beest lag. 
Het heeft 3 uur geduurd voordat we de man uit zijn benaderde positie konden bevrijden. Hij is in het ziekenhuis opgenomen met meerder botbreuken en kneuzingen, maar verder had de man wonder boven wonder niks. 
We vonden het echt een rare gebeurtenis en de afgelopen dagen zijn er een boel grappen en grollen op het werk gemaakt over het accident. Johan had gelijk dezelfde avond gevraagd of Britt niet als dank een paar biefstukjes had kunnen meekrijgen en ook Koen vond het jammer hij had ook wel zin gehad in een biefstukje. 
Er hadden er een hele boel kunnen worden uitgehaald uit een koe van 800 kg. 
De koe leeft overigens nog steeds. Hij is door de dierenarts onderzocht en knapt waarschijnlijk wel weer op, waardoor het gewoon een melkkoe kan blijven
Donderdag en vrijdag zijn we vreselijk hard bezig geweest met het verkleinen van het aantal pv’s en ik moet zeggen het is aardig gelukt. 
Daarom ga ik nu ook stoppen met deze column, ik ga nu heerlijk met een wijntje genieten van een avondje domino steentjes en van mijn weekend

Tot volgende week 

Groetjes Tony

(16-11-2006 Flikkenfan)