De 200ste!!! Deel 1

Heey allemaal,

Dit is voor mij eigenlijk wel een speciale column. Het is de 200ste !!!!!!!!!!
Naar aanleiding hiervan heb ik eens een beetje zitten terugbladeren. Er is toch een boel gebeurd in die 200 columns. Bij de eerste column ging ik nog wat eten met Sam en de kinderen en is Vera nog heel jong, kun je nagaan. Ik kreeg geregeld een preek van Britt en Vanbruane voor het te laat komen en daar werd ik goed gek van, wat konden zie zagen zeg. In de derde column hebben jullie dan kennis gemaakt met Koen, en gelukkig is die er nog wel steeds. In de 5e column gaat mijn kleine schat voor het eerst naar school, ze vind het geweldig en ik heb als ik vrij ben iets meer tijd voor mezelf. Ook gingen Britt en Johan officieel samenwonen. In column 8 is Vera voor het eerst voor een langere tijd zonder mij weg. Ze is samen met Sam op vakantie, ze heeft het geweldig gehad, maar ooh wat heb ik haar gemist. Ik heb Sam wel elke dag 3 keer opgebeld, hij werd volgens mij wel een beetje gek van mij, maar hij snapte het ook wel. 
In column 14 vroeg Johan Britt ten huwelijk, weer een mijlpaal bereikt. Britt was helemaal in de wolken en liep dagenlang te stralen. In de 21ste column werd ik 29, weer een jaartje ouder. Het ging toch allemaal snel. In de 29ste column had ik al weer een half jaar een relatie met Koen, kun je nagaan hoe snel dat allemaal weer ging. Vera wilde ondertussen ook na december steeds haar schoen blijven zetten en bij Johan en Britt thuis had de examenstress en de dood van een klasgenootje van Simon en Dorien de sfeer er niet veel beter op gemaakt. In column 31 was mijn geweldige dochter net 3 geworden en was het ook kerst en we hebben dus dubbel feest gevierd. Vera vond het geweldig. In de 34ste column was er sprake van een kleine griep epidemie. Iedereen leek wel ziek te zijn en liep te hoesten en te proesten. Het commissariaat had maar de helft van het normaal aantal mensen rondlopen. Ook was er op dat moment in Nederland net een docent neergestoken op een VMBO school. Een verschrikkelijke tijd wat voor veel spanning zorgde op straat. Er waren veel kleine opstootjes en iedereen was snel op zijn teentjes getrapt. Ik krijg nog kippenvel als ik er aan denk. In de 36ste column heb ik het leven gered van een klein meisje. Toch was Vanbruane in het begin niet heel erg blij met mijn actie. Ik was midden in de winter in een diepe sloot gesprongen, met alles nog aan. Mijn mobiel, wapen en handboeien, waren onbruikbaar geworden van het water en het zand in de diepe sloot. Toch was het team heel trots op mij dat ik dat kind heb gered, zelf ben ik ook erg trots en die moeder was natuurlijk helemaal blij. Ik heb er wel een behoorlijke verkoudheid van opgelopen, maar dat leven van het kind was natuurlijk het belangrijkste. In de 38ste column gingen Koen en ik officieel samenwonen. Niet dat hij daarvoor ook maar vaak thuis was, maar nu had hij zijn huis verkocht en wonen we officieel samen op de boot. In de 44ste column kregen we te maken met wat je noemt een flasmop. Ik had er ook nog nooit van gehoord en stond er dan ook raar van te kijken. Natuurlijk wist Pasmans wel wat het was. Pasmans: “Een groep mensen spreekt via internet op een bepaalde plaats af om iets opvallendst te doen en dan weer weg te gaan. Het is een rage wat in Amerika vaker voor komt, het is nu ook over gewaaid naar ons land”. En toen kwam de dag dat een man een bom uit de tweede wereld oorlog gewoon op ons commissariaat kwam afleveren. Dat was in column 48. De hele straat was ontruimd en gelukkig is het goed gegaan, maar we hebben de man toch gezegd hij het de volgende keer echt moet laten liggen. En dan de 50ste column. Het vrijgezellenfeest van Britt. Het was een geweldig feest en Britt was echt blij verrast. 
Nou volgende week ga ik verder met de samenvatting van 200 columns. 
Deze week is er eigenlijk vrij weinig gebeurd op het commissariaat. Het was mooi weer en we moesten dus patrouille lopen. Ik was er op voorbereid dus mijn broek lag gelukkig niet bij de droogkuis, moet er niet aan denken dat ik nog eens met rok de straat op moet. 
Nou volgende week spreek ik jullie weer

Groetjes Tony

(30-03-2007 Flikkenfan)