Hoi oma, slaap zacht

Hoi allemaal,

Ik ben weer aan het werk. En ik moet zeggen het is ook weer heerlijk om te werken. Nou ja, om te beginnen moest ik eerst van een schrik bekomen. Mijn bureau was totaal niet meer te herkennen. En nee, hij was niet eens overstroomd. Het was juist het tegenoverstelde. Mijn bureau was zo opgeruimd. Ook mijn laatjes zijn helemaal uitgesopt. Er was niets meer terug te vinden behalve wat echt niet weg kon.

Ik keek Britt verbaast aan. “Ik was al blij met een fruitmandje” lachte ik. “Dit is een cadeautje van Monique, ik heb er mee gewerkt, maar ze kon niet zo goed tegen rommel.” Zei Britt met een blik op haar eigen bureau die ook wel opvallend netjes was.

Maar lang kreeg ik niet de kans om van de schok te bekomen, want we kregen een oproep van een verdacht overlijden. We zijn daar meteen naar toe gegaan. Daar aangekomen vertelde een meisje van 18 dat haar oma van de trap was gevallen toen ze bij haar op visite ging. Ze zou langs gaan voor dat ze naar school ging, omdat haar oma aan het dementeren is en binnenkort opgenomen word in een tehuis.

Toen we het huis gingen doorzoeken vonden we een schep die onder het bloed zat. Toen we het meisje gingen verhoren brak ze al vrij snel. Ze zie dat een stemmetje in haar hoofd zei dat ze haar oma moest vermoorden.

We hebben ook met andere gepraat een van haar vrienden vertelde dat ze had gezegd dat het mooi zal zijn wanneer haar oma van de trap zal vallen. Haar oma had wel aardig wat geld, en waarschijnlijk had de dochter bedacht dat een verzorgingshuis behoorlijk wat geld van haar erfenis zal afsnoepen.

Maar ik ga jullie verlaten, want ik ga Vera in bed stoppen, want ze zal ondertussen wel uitgelezen zijn, en anders maak ik er wel een einde aan. 

Groetjes van Tony

(16-5-08 flikken10)