Heey allemaal,

We hebben het deze week weer super druk gehad, met een vreemde zaak. 
Dinsdag werden we opgeroepen voor de vermissing van een kind. Het was inmiddels 10 voor 5 en Britt en ik begonnen al flink te mopperen. ALTIJD vlak voordat je vrij hebt komt er iets belangrijks binnen. Niet zoiets als een fietsendiefstal waar je de avondploeg op kan zetten, nee gelijk een verdwenen kind. 
Britt en ik sprongen in de auto en belden om de beurt met het thuisfront dat ze beter alvast konden gaan eten, op ons hoefden ze niet te wachten. 
Bij het huis aangekomen vonden we een moeder compleet in paniek en geen kind. We hebben de moeder gevraagd hoe lang het kind al weg was en om wie het eigenlijk ging. Het bleek om een kind van 5 te gaan, die de hele middag buiten had gespeeld met haar grote zus en moeder kwam elke 15 minuten kijken of ze er nog was. Drie kwartier geleden was ze weer gaan kijken en ineens was het kind er niet meer. Ook haar grote zus wist niet waar Vera (oei, ik moest toch even slikken) was. Ze keek wel heel benauwd en was duidelijk bang dat haar zus er niet meer was. We zijn gelijk in de buurt in gegaan, maar als snel hadden we daar hulp bij nodig, want een kind kan ver komen in drie kwartier. Na 2 uur hadden we haar nog niet gevonden. Ondertussen was bekend geworden dat de vader directeur van een groot bedrijf was en dat ze de laatste tijd werden bedreigd. Toen gingen bij ons de alarmbellen pas echt rinkelen. Gelijk werd childfocus verwittigd en werd er een crisisteam opgericht. De hele buurt was het meisje aan het zoeken + nog eens ongeveer 50 mensen van ons korps. Het hele team was opgetrommeld. 
Toch klopte het voor ons gevoel niet. Niemand had iets verdachts gezien of gehoord, de speurhonden hadden geen spoor behalve naar het huis, maar ja daar woonde ze tenslotte en ook het gedrag van de grote zus zat ons niet lekker. 
Britt en ik zijn toen samen met het meisje gaan praten. We hebben haar gevraagd wat ze aan het spelen waren voordat Vera verdween. Jullie mogen 3 keer raden ….. verstoppertje!!!. 
Toen vroegen we waar je je overal mocht verstoppen. Alleen de tuin en voor het huis had gemogen volgens de zus. Toen hebben Britt en ik besloten het huis eens grondig te doorzoeken. En ja hoor, in de kast in de kelder helemaal onderin lag Vera te slapen. 
Eerst was de moeder vreselijk blij dat ze terug was, maar daarna begon ze zich wel heel erg te schamen. Ze hadden 200 manuur politie op de been gebracht voor een partijtje verstoppertje van hun kinderen. Het team was alleen maar blij dat ze terug was en dat iedereen fijn terug kon naar hun eigen kinderen en partners. 
De rest van de week zijn Britt en ik bezig geweest met de papierwinkel van deze zaak. Maar ook de bedreiging van het gezin hebben we eens goed onder de loep genomen, twee vliegen in één klap zeg maar. We zijn er uiteindelijk achter gekomen dat de man werd bedreigd door een oud werknemer, deze was ontslagen na seksuele intimidatie en dat pikte die niet. De rechter mag beslissen wat er met hem gebeurd. 
Ik ga ondertussen snel naar mijn dochter, die heeft me veel te weinig gezien deze week. 

Tot volgende week

Tony 
(flikkenfan 20-06-2008)