Jinglebells, jinglebells…

Jinglebells, jinglebells… Je hoort niets anders meer hier op het bureau: Romeo heeft zo’n Kerstman-met-bewegingssensor-die-zingt-als-je-langs-loopt hier neergezet. Verschrikkelijk. En als wij hem uitzetten, zet hij hem natuurlijk weer aan. Tot grote ergernis van Eva trouwens, die heeft al gedreigd om Romeo te laten zingen de hele dag in plaats van dat ding. (Niet dat het iets uitmaakte, integendeel: nu loopt Romeo ook te zingen de hele dag door.) Verder hebben we een rustige week achter de rug, maar dat zal ook wel veranderen deze week met Oud & Nieuw. Op het Winter Land terrein gaan ze vuurwerk afsteken maandag, maar ze verwachten zoveel mensen dat er is besloten dat we dranghekken gaan plaatsen zodat het aantal ongelukken minimaal blijft. Althans, dat hopen we.

Met dank aan mijn collega’s ben ik nu officieel verhuisd. En dat tot grote opluchting van Frank, de man van Eva. Hij vond dat Eva te veel met mij omging na het werk en dat ze die tijd in hem moest steken. Gelijk heeft hij natuurlijk wel, maar ik kan moeilijk ontkennen dat ik het niet prettig vind/vond. Niet dat ik er werk van ga maken hoor, ik heb een te gecompliceerd verleden daarvoor, maar toch… 
Maar ik ben dus officieel verhuisd. Iedereen heeft zondag zoveel tijd in mijn verhuizing gestoken dat ik ze voor maandagavond allemaal had uitgenodigd om te komen eten. En dan zul je net zien: je zit net aan tafel, gaat de telefoon. Ja hoor, werk. Uiteindelijk zaten alleen Fleur, de vriendin van Romeo, Frank en de nieuwe vlam van Flamand nog aan tafel. 

Er was sprake van een gijzeling in het centrum, vlak bij Winter Land. De mannen (het waren er twee) waren gewapend en om te voorkomen dat er onnodige slachtoffers zouden vallen hebben we het hele terrein ontruimd. Achteraf bleek alles mee te vallen. Het was een actie van een aantal mensen van de Toneel Academie om aandacht te krijgen voor de mensen die alleen zijn met de Kerst. Tja… Een geslaagde actie, alleen is het beter als ze in het vervolg iets anders verzinnen, iets waarbij ze niet voor de kosten van het uitrukken van het voltallige korps moeten opdraaien. Maar ik denk dat ze hun lees wel hebben geleerd nu.

Dit waren mijn troubles voor deze week. Dalijk nog een beetje werken en dan wel één dag vrij om er daarna weer vol in te vliegen met acties tegen illegaal vuurwerk, verkeerd gebruik van vuurwerk en mogelijke risico-spots beveiligen.

Een fijne jaarwisseling iedereen, niet te veel drinken, zorg voor een BOB en laat de oliebollen smaken.

Groeten, Floris.


(Casp, 28 december 2007.)