Dansen tot je er bij neer valt

Het is druk in de Koepel een hoop jongeren zijn er weer. Ze hebben altijd wel wat zodat het gezellig is. Je komt niet zomaar de Koepel in je moet lid zijn, dat is voor de veiligheid gedaan. Daarom is het vooral druk met de wat jongere bezoekers waar de ouders toch een beetje veilig idee hebben. Vandaag hebben ze een danswedstrijdje georganiseerd. Niet een wedstrijd voor stijldansen maar een voor disco dansen. Iedereen is dus hard aan het dansen, er is gezorgd dat er genoeg drinken is en er word op gewezen dat iedereen dringt. Er is weinig alcohol en iedere bezoeker mag maar een paar glazen alcohol daar word wel op geld om ongelukken te voorkomen, zeker met de warmte die er nu is en het extra veel dansen.

 

Dorien : Mogen wij ook eens naar de disco, we zijn al 12, ik word al bijna 13.

Britt : Als er een schooldisco is en anders wacht je maar tot je 16 bent.

Dorien : Mama, waarom ben je zo streng?

Johan : Dorien is het nou afgelopen je kan iedere week blijven zeuren maar het gebeurd niet.

Simon : We letten heus wel goed op elkaar.

Britt : Het gebeurd niet en als jullie nu niet ophouden dan kunnen jullie nu naar bed en mogen jullie niet zo lang als je wild opblijven.

Dorien : Oke, kom Simon we gaan op mijn kamer spelen.

 

Dorien en Simon of daar klinkt de muziek al heel hard. Britt en Johan kijken elkaar aan en denken beiden wat ze hier mee moeten, iedere vrijdag gaat het zo. Dorien en Simon hebben een klasgenootje dat met haar zus mee naar de disco gaat en die schept daar over op, haar ouders letten niet zo veel op de kinderen.

Britt : Wat van zeggen?

Johan : Vind het wel een leuk liedje.

Britt : Ja dat is waar, zullen we de kinderen pesten en er tegen in gaan met onze muziek?

Johan : Een huisdisco organiseren?

Britt : Weet niet of de buren het erg vinden?

Johan : Vragen we Krista en Robbert toch om mee te doen, en de ander buren zijn er niet.

Britt : Goed, ze zullen wel lachen.

Johan : En anders zijn ze gewaarschuwd.

 

In de Koepel gaat het feest van start iedereen moet blijven dansen en na ieder nummer is er een drink pauze. Waanneer je het niet meer volhoud dan mag je stoppen en kan je buiten de wedstrijdvloer mee dansen.

 

Britt, Johan, Krista en Robbert hebben wat ruimte gemaakt in de huiskamer en Robberd heeft wat muziek van hun dochter mee genomen om een disco te houden en zo beginnen ze met de muziek op zijn aller hards en gaan ze dansen, na een paar minuten komen Dorien en Simon naar benden die duidelijk gestoord weden door de muziek en nu verbaast op keken.

Dorien : Wat doen jullie!

Britt : Disco dansen!

Simon loopt naar de radio en zet die zachter.

Simon : Noem je dat dansen?

Johan : Ja, hoe moet het dan?

Simon : Wij zullen het wel voor doen, ik wist niet dat jullie goede muziek hadden?

Krista : Die is dan ook van Katja.

Dan beginnen ze met dansen en het blijkt nu dat het best wel gezellig kan zijn zo'n thuis disco.

 

In de koepel gaat het er niet zo goed aan toe, het word te warm en er worden extra pauzes in gelast maar het mocht niet baten een aantal mensen worden al minder lekker, er is alleen geen rede voor deze extreme warmte die er hangt. Een hoop mensen worden dan niet goed en dan klinkt er een vreselijke knal. Er heerst nu paniek in de Koepel.

 

De huisdisco is al veel rustiger geworden, iedereen zit wat te drinken en Dorien en Simon zijn een spelletje aan het doen, ze hebben allemaal gemerkt dat disco dansen vrij intensief is, dan gaat Britt haar mobiel.

Britt : Britt.

Sofie : Met Sofie, kan jij naar de koepel komen de verwarmingsketel is daar ontploft.

Britt : Verwarmingsketel?

Sofie : Ja, vraag me ook af waarom die aan staat, maar er zijn een hoop mensen gewond en er word aan sabotage gedacht want van de organisatie heeft niemand hem aan gedaan.

Britt : Ik kom er aan, moet ik je nog oppikken?

Sofie : Als je dat wild graag.

Britt : Ik kom...

 

Wanneer Britt bij Sofie aangekomen is, pikt deze haar op.

Dan, aangekomen in De Koepel...

Ofwel, wat daar nog van over is.

Britt : Dit is geen gewone ontploffing.

Sofie : Ja dat was me al verteld.

Britt : Laten we maar gaan helpen, want ik den dat we later beter pas kunnen verhoren, en al het goed is word hier toch bijgehouden wie er allemaal zijn.

Sofie : Ja, de ingang is nog behoorlijk heel dus die computer zal nog wel heel zijn.

Britt : Ik ga niet verhoren als mensen hulp nodig hebben en er niet genoeg mensen voor zijn.

Sofie : Ik ook niet.

Britt : Bon... Waar beginnen we?

Na een halfuur zijn er een aantal mensen naar het ziekenhuis en de meeste jongeren zijn al weer gekalmeerd. Onder de jongeren is er eigenlijk niemand die er erg begrijpt wat er aan de hand is, iedereen verteld over de hitten en de knal, maar niemand weet wat er echt aan de hand is. De medewerkers van de Koepel weten het ook niet, maar er zou gezorgd worden dat de lijst met aanwezige morgen op het commissariaat zou komen en iedereen van de organisatie zou ook langs komen. De dames konden dan om twaalfuur eindelijk naar huis.

 

Dorien en Simon gaan jullie naar bed toe?

Simon : We mochten zelf weten wanneer we naar bed zouden gaan.

Johan : Ja, maar ik wil ook naar bed.

Dorien : Dan ga je toch.

Johan : Oke, jullie gaan je nu klaar maken om te gaan slapen en dan mogen jullie ieder nog in je eigen kamer opblijven, maar geen herrie.

Dorien : Afgesproken.

Simon : Mag in niet naar Dorien haar kamer?

Johan : Nee dat mag niet, laat me het ook niet merken, want dan gebeurd dit niet meer.

Simon : Afgesproken pappa.

Dan komt Britt binnen gelopen.

Britt : Zijn jullie nog op?

Dorien : We mochten toch zolang opblijven als we wilde.

Britt : Ja.

Johan : Maar jullie gaan je nu klaar maken om te slapen en dan beiden naar je kamer, daar kom je niet voor morgen uit of je gaat slapen of niet.

Dorien : Ik heb toch al een idee. (fluisterend tegen Simon)

 

Na een half uur is de rust weergekeerd in huize Michiels-Van Lancker...

Maar om 3 uur in de nacht, gaat er plots bulderende muziek door Doriens kamer...

Britt en Johan schrikken er wakker van de muziek en Britt kijk Johan aan.

Britt : Wat bezielt die kinderen.

Johan : Ik hen nog geen herrie gezegd.

Dan gaat ook in Simons kamer de muziek ook aan.

Britt : Ik ga naar Simon jij naar Dorien?

Johan : Is goed.

 

Britt : Simon van Lancker wat heeft dit te betekenen?

Simon : Niets, ben toch in mijn kamer.

Britt zet de muziek uit en zo te horen heeft Johan dat ook al gedaan.

Britt : Geen herrie had Johan gezegd.

Simon : Gewoon muziek.

Britt : Je gaat nu slapen en we praten er morgen wel verder over. (streng)

 

Britt : Wat had Dorien te vertellen?

Johan : Niet veel, kan ze morgen doen, ze moest nu slapen.

Britt : Jij mag het morgen oplossen, ik moet werken.

Johan : Jij bent een mooie.

Britt : Kan er niets aan doen.

Johan : Weet ik, laten we maar gaan slapen, anders kom je morgen je bed niet uit.

Britt : Bedankt voor de tip.

Die ochtend, bij Johan en de kinderen...

 

Johan : Oke, nu gaan jullie mij klaar en duidelijk vertellen wat er aan de hand was, vannacht. (streng)

De twee kinderen kijken een beetje naar de grond toe.

Johan : Ik vond dat helemaal niet grappig en Britt ook niet, jullie begrijpen dat dit niet meer gebeurd. We laten jullie een keer zelf beslissen met naar bed gaan en dan doen jullie dit, het is met dat grapje dus afgelopen en nu wil ik weten wat dat te betekenen heeft?

Maar de twee blijven zwijgen als het graf.

Johan : Oke, jullie gaan allebei naar je kamer en ik wil niets horen, je komt pas naar beneden als je het wild vertellen eerder niet begrepen?

Simon : Ja pappa.

Dorien : Ja Johan.

 

Britt : Meneer Vrijdag heeft u enig idee hoe het gebeurd kan zijn dat de verwarmingsketel aan is gegaan?

Thomas : Zeg maar Thomas, nee ik heb echt geen idee. Het is zomer en we hebben hem toen het warm werd uitgezet.

Britt : Daar bent u 100% zeker van?

Thomas : 100% hoezo?

Britt : Omdat die ontploft is.

Thomas : Maar dan hadden we het toch gemerkt als hij niet uit stond.

Sofie : Wie kunnen er allemaal bij de verwarmingsketel?

Thomas : Iedereen, die achter kan komen. Jongeren mogen daar in principe niet komen, maar het kan wel.

 

Dorien komt zachtjes de trap al en loopt de kamer in waar Johan wat zit te lezen.

Johan : Vertel maar Dorien.

Dorien : Het spijt me.

Johan : En waarom heb je het gedaan?

Dorien : Omdat we niet bij elkaar mochten.

Johan : Je begrijpt dat je hier straf voor krijgt?

Dorien : Ja.

Johan : je kan op je kamer blijven.

Dorien : Maar dan had ik het net zo goed niet kunnen vertellen.

Johan : Jij mag vanavond gewoon weer doen wat je normaal doet, Simon niet.

Dorien : Maar het was mijn idee.

Johan : Ik ben blij dat je zo eerlijk bent, het is voor Simon te hopen dat hij het ook snel komt vertellen.

Maar Simon is zo koppig en komt niet naar beneden...

 

Ook de andere aanwezige mensen van de organisatie hebben geen idee hoe het gebeurd kan zijn dus het is wachten op het rapport van de TR. Tot die tijd is het nog even opmaken van de verklaringen van de verhoren.

Om 5 uur komt dan eindelijk het rapport binnen. Daar word duidelijk dat er met de verwarmingsketel is gerommeld en hij met kwaadopzet is ontploft.

Britt : Het moet dus gister ochtend zijn gebeurd.

Sofie : Waarom zou je dat doen?

Britt : We gaan morgen wel in de buurt rondvragen of er overlast is van de koepel, nu is het al te laat.

Sofie : Zal gewaardeerd worden op zondag.

Britt : Zijn de meeste tenminste thuis.

 

Wanneer Britt om 6 uur thuis komt is Johan met het eten bezig.

Britt : Wat is het hier stil.

Johan : Dorien, mag zo gewoon weer spelen, maar van Simon heb ik nog niets gehoord dus die kan in zijn kamer blijven.

Britt : Met eten moet hij gewoon beneden zijn hoor.

Johan : Dat is goed, maar hij blijft niet zeggen ik pik het niet.

Britt : Wat had Dorien gezegd.

Johan : Dat ze boos was dat zij en Simon niet bij elkaar mochten.

Britt : Het was al na twaalven.

Johan : Ik geloof dat ze behoorlijk heeft afgezien.

Britt : Zal haar leren. Ik ga even boven kijken.

Johan : Stuur Dorien naar beneden om tafel te dekken, Simon mag vandaag de afwas doen, hij heeft toch niets beters te doen.

Britt : is goed.

 

Britt : Is je boze bij over? (vriendelijk)

Dorien : Ja.

Britt : Kan je Johan helpen met tafeldekken.

Dorien : Oke.

Dorien gaat dan naar beneden en Britt naar Simon die een boek licht te lezen.

Britt : Zo, jij met je neus in een boek, dat mag in de krant.

Simon : Ik verveel me.

Britt : Je weet wat je had moeten doen om dat te voorkomen.

Simon is ook de gehele dag in haar kamer geweest, want ik heb haar niet gehoord.

Britt : Ja, maar haar straf zit er nu op, de jouwe niet.

Simon : Dat is gemeen, we hebben hetzelfde gedaan.

Britt : Nee, jij bent de rede niet komen vertellen, daar ging het om.

Simon : We waren boos op pappa.

Britt : Wat ben je met die actie opgeschoten? Ons even wakker gemaakt en een gehele dag straf. Daarbij mogen jullie ook niet mee laat opblijven en al helemaal niet meer zo lang als je wild. Dat is heel slim geweest he Simon.

Simon : Het spijt me Britt.

Britt : Ik zal dan maar heel goed gaan luisteren, en je moest na het eten de afwas van je vader doen, kom je mee?

Simon : Ja.

Simon gaat voor Britt de trap af...

 

Samen aan tafel is een hel... Niemand zegt wat...

Johan : Britt, wat is er, je bent zo afwezig?

Britt : Sorry, zit met mijn hoofd bij de zaak.

Johan : Zijn er veel gewonden?

Britt : Ja, wel een aantal, maar het komt met iedereen goed, morgen mogen de laatste al weer naar huis.

Dorien : Ik vind het niet leuk als jullie over werk gaan praten.

Britt : Ik vind het niet leuk als jij mijn nachtrust verstoort.

Dorien : Sorry.

Simon : Mag ik beginnen met afwassen?

Britt : Dorien, help je even alles naar de keuken te brengen?

Dorien : Ja mam.

Dorien en Simon ruimen de tafel af en Britt en Johan gaan op de bank zitten.

Britt : Dus die twee hebben de gehele dag op hun kamer gezeten.

Johan : ja, ze waren te koppig om naar beneden te komen, Dorien kwam om twee uur pas.

Britt : En Simon helemaal niet, maar hij heeft het net aan mij verteld en ik denk dat hij zich nu wel voor zijn kop kan slaan.

Johan : Ja, vond het ook wel jammer dat ze de gehele dag boven hebben moeten zitten, was hier zo stil.

Britt : Ik denk niet dat ze het nog snel over zullen

 

Simon : Je hoeft niet te helpen Dorien.

Dorien : Hoezo, dan ben je toch sneller klaar.

Simon : Juist daarom.

Dorien : Oke.

Simon : We zijn echt stom geweest he?

Dorien : Echtwel

 

Dorien : Mam, Johan, mag Simon vanavond niet toch uit zijn kamer?

Johan : Nee Dorien dat zal niet eerlijk zijn tegenoverjou.

Dorien : Ik kan daar wel mee leven.

Johan : Ik niet, ik hou van rechtvaardigheid.

Dorien : Alsjeblieft.

Britt : Nee Dorien, echt niet.

Dorien : Maar met wie moet ik dan spelen? (zuchtend)

Britt : Wij willen best een spel met je spelen.

Dorien : Monopoly? (hoopvol)

Johan : Mij best.

Britt : Kunnen we het hier een beetje gezellig maken. (lachend)

 

Simon, die net gedaan heeft met afwassen, heeft gehoord dat ze het die avond een beetje gezellig gaan maken beneden, en hij rent huilend naar boven...

Dorien : Laat maar, ik vind het zielig voor Simon.

Britt : Dan moet je ook maar een beetje zielig gaan doen. Maar als jij boven had blijven bokken en Simon naar beneden had gekomen had er precies hetzelfde gebeurd.

Dorien : Mag Simon niet alsjeblieft mee doen?

Johan : Nee is Nee Dorien.

Dorien : Dan doe ik ook niet mee.

Boos gaat Dorien naar haar kamer en slaat keihard de deur dicht. Simon hoort dat en gaat naar beneden.

 

Simon : Wat is er met Dorien?

Britt : Die is een beetje boos.

Simon : Gaan jullie dan geen spelletje spelen?

Britt : Dorien wilde niet mee omdat jij niet mee mocht doen.

Simon : Heeft ze straf nu?

Johan : Nee.

Simon ik verveel me, ik heb het boek ook al uit en ik weet niets te doen alleen.

Britt : Ga Dorien maar even halen?

Simon : Oke.

 

Britt : Zullen we anders gewoon samen een filmpje kijken met zijn vieren, Simon heeft de hele dag gelezen, dat doet hij nooit.

Johan : Ja is goed, Zal ik even drinken en chips pakken?

Britt : Dan ga ik even een video opzoeken.

 

Wanneer Dorien en Simon beneden komen zien ze Johan met chips en drinken lopen en Britt bij de video kast.

Johan : Ga maar op de bank zitten.

Britt : Is Joord uit de jungle goed?

Simon : Ik ga wel weer naar boven...

Britt : Hier blijven jij. (glimlachend)

Simon : Mag ik dan meekijken?! (ongelovig)

Britt : Natuurlijk, anders zou ik het niet zeggen. (glimlachend)

 

Simon springt blij naast Dorien op de bank neer. Samen kijken ze gezellig naar de video.

Plots bedenkt Britt, dat ze het wel getroffen heeft met Johan en de kinderen...

Simon die naast Britt zit gaat nog meer tegen haar aan hangen. Britt is erg blij dat zowel Simon als Dorien het hebben geaccepteerd dat ze nu bij elkaar dat het nu zo is als het is.

 

Wanneer de film is afgelopen.

Britt : Jullie gaan naar bed toe.

Simon loopt nu gelijk naar boven om zich te wassen en zijn pyjama aan te trekken.

Dorien : Het is zaterdag en dan mogen we tot tien uur op blijven.

Britt : Je bent gister al lang genoeg opgebleven Dorien.

Dorien : Oke mamma.

Nu vertrekt ook Dorien naar boven toe.

Johan : Het is ook nooit goed he?

Britt : Nee, maar ze neemt er wel genoegen mee.

 

Wanneer de kinderen beneden komen zit Britt al klaar met Harry potter wat ze elke avond voorleest, de kinderen vinden het leuk en zelf vind ze het ook wel een spannend boek. Dorien en Simon kruipen tegen Britt aan en dan begint Britt met lezen. Britt leest nu wat langer voor dan anders, maar dat heeft meer te maken met dat ze het zelf spannend vind en wild weten wat er gaat gebeuren.

Dorien : Mama?

Maar Britt blijft overgelezen...

Dan legt Dorien haar hand maar op de bladzijde om de aandacht te krijgen.

Britt : Dorien, waarom doe je dat?

Dorien : Jij luisterde niet.

Britt : Wat is er dan?

Dorien : Ik moet plassen.

Johan : En naar bed.

Dan zie Britt de klok en ziet dat het kwartvoor tien is. Ze heeft wel meer dan een halfuur voorgelezen, dat is bijna twee keer zo lang als normaal.

Britt : Dan gaan jullie bijna alsnog om tienuur naar bed.

 

Dan gaat Dorien nog snel naar de wc en Simon doet dat ook nog even en dan worden ze allebei ingestopt.

Johan : Je vond het wel heel spannend he?

Britt : Ja eigenlijk wel, ik ben benieuwd hoe hij uit dat bos komt.

Johan : Dat lees je morgen wel.

Britt : Of ik moet jou voorlezen. (lachend)

Johan : Doe maar. (plagend)

Britt : Oke.

 

Britt begint voor te lezen, terwijl Johan over haar rug streelt. Al snel ligt de boek op de grond en ligt Britt op Johan...

 

Britt : Het boek is misschien spannend, maar dit is nog leuker en spannender. (fluisterend in Johans oor)

Johan : Ik denk dat je anders ook ruzie hebt morgen als je een stuk over slaat.

Britt : Ik denk dat je gelijk hebt.

Johan : Hoe zou dat toch komen.

Britt : Ik dek omdat jij de kinderen een beetje kent.

Johan : Dat zou best kunnen.

 

Sofie : Goedemorgen.

Britt : Goedemorgen, ik heb nog even net in de computer gekeken of er klachten zijn binnen geweest over overlast van de Koepel, maar die zijn allemaal van een half jaar geleden, allemaal door 1 man.

Sofie : En die is gestopt met klachten indienen?

Britt : Nee verhuist, maar misschien interessant om te weten, zijn dochter is overleden twee jaar geleden in een disco door drugs in combinatie met alcohol te weinig drinken en warmte.

Sofie : Ze is doorgedanst tot ze er bij neer viel dus?

Britt : Ja, sindsdien klaagt hij de koepel alsmaar aan, het gaat steeds om wissewasjes en niemand heeft er last van alleen hij. Nu is hij verhuist en hij heeft nu een andere discotheek die hij steeds aanklaagt.

Sofie : In welke disco is ze gestorven?

Britt : De Kings.

Sofie : Zullen we eerst de buurtbewoners gaan verhoren en dan hem maar?

Britt : ja daar dacht ik ook aan.

Tijdens het verhoor van de buurtbewoners worden ze niet veel wijzer...

 

Dan gaan ze die ene man verhoren...

Tijdens het verhoor...

Britt : U heeft altijd bij de Koepel gewoond?

Wilbert : Ja, altijd wat daar, ik ben daarom verhuisd.

Britt : U heeft het daar dan niet getroffen.

Wilbert : Nee, hier heb ik ook altijd last, maar er word nooit wat aan gedaan.

Britt : Dat is heel vervelend, maar heeft u gehoord wat er vrijdag avond met de Koepel is gebeurd?

Wilbert : Ontploft of zoiets?

Britt : Ja, dat is zo.

Wilbert : Maar waarom wild u daar met mij over spreken?

Britt : Denk even na. (zuchtend)

Wilbert : U denkt toch niet dat ik... ? (ongelovig)

Sofie : U houd niet zo van discotheken.

Wilbert : En daarom laat ik hem maar ontploffen?

Sofie : Ja, het komt door uw dochter door u niets van een disco moet hebben he, want pas na haar dood bent u gaan klagen, en u woonde er al veel langer.

Wilbert : Mijn dochter heeft hier niets mee te maken.

Britt : U heeft zo vaak gezegd dat die disco's dicht moesten.

Wilbert : Maar daarom hoef ik het toch niet gedaan te hebben?

Britt : U bent wel de enigen die het kan zijn geweest.

Wilbert : Hoezo?

Sofie : Let maar niet op haar. Waar was u op het moment van de aanslag?

Wilbert : Thuis bij mijn vrouw.

Britt : En waar bent u vrijdag middag geweest.

Wilbert : Gewerkt.

Britt : En na uw werk?

Wilbert : Gelijk naar huis

Britt : Niet toevallig naar de koepel geweest, u bent vroeger toch verwarmingsmonteur geweest, moest u niet een verwarmingsketel maken?

Sofie heeft geen idee hoe Britt aan die wijsheid komt, maar denk dat ze het gewoon niet heeft verteld.

Wilbert : Ja, hoe weet u dat?

Britt : Er is aan de verwarmingsketel geknoeid en u heeft een hekel aan disco's en u ben verwarmingsmonteur geweest. Dat is gewoon 1 plus 1 bij elkaar optellen.

Wilbert : Oke, ik beken.

Sofie : Waarom? Waarom die discotheek die er helemaal niets mee te maken heeft?

Wilbert : Ze moesten allemaal kapot gaan, iedere disco.

 

Britt : Wat ben jij voor een partner, mij tegen zitten praten in een verhoor.(boos)

Sofie : Nee, jij verteld mij helemaal niets over dat hij verwarmingmonteur was.(boos)

Nadine : Wat is dat hier, naar mijn kantoor allebei. (streng)

Britt en Sofie lopen beiden naar het kantoor van hun baas en gaan zitten. Vanbruane sluit de deur en gaat ook zitten.

Nadine : Vertel wat er net gebeurd is, en eerlijk.(streng)

Britt : ZIJ heeft me zitten tegenpraten in een verhoor.

Sofie : ZIJ houdt dingen achter.

Nadine : Britt... Wat heb je achtergehouden? (streng)

Britt : Ik was vergeten te zeggen dat hij vroeger verwarmingsmonteur is geweest.

Nadine : Vergeten of expres vergeten?

Britt : Baas, ik was het echt vergeten te vertellen.

Nadine : Dat kan gebeuren het is vervelend, maar oke. Waar ik het wel moeilijk mee hebt is dat je elkaar tegen gaat werken in een verhoor Sofie.

Sofie : het spijt me.

Nadine : Waarom heb je dat gedaan?

Sofie : Ik wist toch niet dat van dat hij verwarmingsmonteur was.

Britt : Dan zeg je maar meteen luister maar niet naar haar.

Sofie : Het spijt me echt.

Nadine : Heeft hij bekent?

Britt : Ja.

Nadine : het is gelukkig goed afgelopen, maar ik wil dit niet meer meemaken, hebben jullie dat begrepen dames?

Britt : Begrepen baas.

Sofie : Geld ook voor mij baas.

Nadine : Jullie kunnen zo weer samen aan het werk?

Britt : Ja hoor.

Sofie : Ja.

Nadine : Maak de zaak maar rond en dan is het onderhand wel tijd om naar huis te gaan.

Britt : Bedankt Britt.

 

Dorien : Hoi mam.

Britt : Hoi Dorien, Jullie ook hoor Simon en Johan.

Johan : Zaak opgelost?

Britt : Ja, een vader die zijn dochter is verloren door drugs, alcohol en warmte os overleden heeft het gedaan.

Johan : Was dat dan daar gebeurd?

Britt : Nee in de Kings.

Johan : Hoe kom je op zo'n spoor?

Britt : Als jij als enige een disco aanklaagt van overlast ja, dan wil ik toch wel met je praten.

Johan : goed gedaan hoor.

Simon : Mogen nou al beginnen met bakken pap?

Johan : Nou spullen opruimen dan maak ik het beslag dan kunnen jullie pannenkoeken bakken.

Britt : Lekker.

Dorien : Mam, ga je vanavond ook weer lang voorlezen?

Britt : Dat zien we nog wel.

Dorien : Ik hoop het.

Britt : Dan moeten jullie vanavond wel vroeg naar Bed want om 9 uur gaat het licht uit voor jullie.

Dorien : Begrepen.

 

Na het eten wassen Britt en Johan af en de kinderen gaan naar boven. Nog voor halfnegen komen Dorien en Simon al in hun pyjama naar beneden.

Simon : Britt, ga je voorlezen.

Britt : Zal wel moeten he?

Dorien : Jes.

Dan begint Britt met lezen, Dorien en Simon zijn blij dat ze nu wel weten hoe het afloopt.

Dorien : Mam, ik wil ook een vliegende auto.

Britt : Sorry Dorien wij zijn geen tovenaars he.

Simon : Ach wij hebben geen verbodenbos met gevaarlijke spinnen waar we uit gered moeten worden.

Britt : Daarom, gaan jullie lekker slapen.

Dorien : ja mam.

Simon : Ik ga ook slapen Britt.

 

Einde

 

Vervolgverhaal van de club flikken10