Steekpartij

"Wat zag ik nu. Kost de boter nu EUR 0. 75""ja mevrouw dat klopt wij kunnen er ook niets aan doen de inflatie hè"zegt Imre met een zucht. "Dan hoe ik hem niet". "Ik zal hem voor u afslaan. " Ondertussen komen er steeds nieuwe klanten in de supermarkt. Opeens klinkt er een schreeuw dit is een overval iedereen liggen. Een groepje klanten probeert weg te komen door de nooduitgang. 3 mannen lopen naar het kantoortje van de bedrijfsleider en open de deur. Daar zien ze dat de bedrijfsleider zit te vozen met zijn secretaresse. "Wat "stamelt de man. "Kop dicht"snauwt de overvaller en schiet de bedrijfsleider door zijn hoofd. De secretaresse begint keihard te gillen, en duikt weg in een hoekje met opgetrokken knieën en haar handen voor haar ogen. Een man trekt de vrouw omhoog aan haar arm en sleurt haar naar de anderen mensen die zich nog steeds in de winkel bevinden. Ook in de winkel is er grootse paniek ontstaan. "Jij," één van de overvallers loopt op Imre toe en wijst met zijn pistool op de het kassameisje: "maak die kassa open, en een beetje vlug!" Imre opent de kassa terwijl er een pistool op haar gericht staat. Sneller Sneller" schreewt de man. Imre krijgt van de zenuwen de kassalade niet open. De man richt het pistool op haar hoofd en begint af te tellen 5 4 3 Hier is het geld. Achter in de zaak klinkt een schot. Er is een vrouw neergeschoten die op haar mobiel de politie belde.

Allemaal luister schreeuwt Nadine we hebben een overval op de Nopri. Britt en Tony vertrokken met de jeep, Pasmans en Raymond met een combi en Vanneste en Sel op hun motor. Aangekomen aan de Nopri spraken ze af dat Vanneste en Sel rustig gingen praten met de overvallers, Britt en Tony blijven stand-by voor een noodgeval, en Pasmans en Raymond bevrijden de gegijzelden. "oke" Antwoordde Tony. Toen keek ze samen met Britt wat er zich in de Nopri afspeelde. Ze zagen dat Vanneste en Sel met de overvallers aan het praten waren en dat Raymond, samen met Pasmans, de gevangenen aan het bevrijden waren. Toen... waren de overvallers hulpeloos, want ze wisten dat ze in de val zaten, namen ze hun wapen en schoten zichzelf overhoop!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Britt en Tony stormde naar binnen en bekommerde zich over de toestand van de vrouw. "Britt we hebben de bedrijfsleider gevonden dood "deelt Raymond mee. "Ook hebben wij zijn assistente we nemen haar mee naar het commissariaat". "T'is in orde Raymond vraag even om een ambulance". Na dat de ambulance gearriveerd is verlaten Britt en Tony het pand.
Als ze op het commissariaat zijn neemt Raymond de verklaring af van de assistente af. Britt en Tony zinken neer in hun stoelen en Tony legt haar voeten op tafel. Tony kom eens wenkt Nadine. Tony kom zitten en doe de deur dicht. "Ik heb een mededeling voor Britt wat ze niet zo prettig zal vinden". "wat dan"?"hier lees maar". "Is hij dood, Mark, Dood". "Ja hij is neergestoken door een dealer die hij net wilde oppakken". "Hij is overleden op weg naar het ziekenhuis". "Dit moeten Britt dus nu vertellen". "Ik roep haar wel". "Britt kom eens. "Wat kijk je moeilijk op je donder gekregen"lacht Britt. "Britt ga even zitten wil je"zegt Nadine met een ernstig gezicht. "Wat heb ik gedaan"vraagt Britt. "Britt je hebt niets gedaan". "Waarom zit ik hier dan zegt ze terwijl ze verbaast van de een naar de ander kijkt". "Britt ik moet je vertellen dat Mark neergestoken is tijdens het werk". "De dokter hebben alles gedaan wat ze konden"begint Tony voorzichtig. "Ik moet Dorien halen uit school begint"Britt. "Britt" wil Nadine zeggen maar Tony wimpelt haar af. "Britt wat ik wilde zeggen is dat Mark overleden is aan de gevolgen van een steekpartij". Britt keek verbaasd van Tony naar Vanbruane. "Dat is een grap. " Zei ze. "Neen, Britt, neen, jammer genoeg is het geen grap. " Antwoordde Nadine. "Wat?" Vroeg Britt, die het blijkbaar nog steeds niet zo goed durfde geloven. Toen barste ze in huilen uit. "Mark dood?" Fluisterde ze? Tony en Nadine omhelsden Britt tegelijk, zodat ze daar met 3 zaten in het kantoor van Nadine. "Ik moet het Dorien vertellen "snikt Britt. "Ik ga met je mee, we halen haar op op school" zegt Tony. "Neem mijn auto maar"zegt Nadine. Tony pakt de sleutel aan van Nadine en neemt Britt mee naar de auto". Tony installeert Britt in de auto. Onder de autorit staart Britt voor zich uit en mompelt "Mark Mark. Tony rijdt wat onhandig met 1 hand aan het stuur en met de andere hand op Britts been. Ze blijft maar wrijven over het been van Britt. Als ze bij de school komen blijven ze in de auto zitten. "Wat wil je doen "vraagt Tony. "Ik weet het niet Tony ik weet het niet". "Zal ik haar halen of ga je mee". "Haal jij Dorien maar" Na een half uurtje waren Britt, Tony en Dorien aangekomen in Britts huis. Britt vertelde aan Dorien dat haar papa overleden was, maar ze sprak niet over een moordenaar. "Dorien. " Begon Britt. "je papa... je papa... " "wat is er met papa?" Vroeg Dorien onbegrijpend. "je papa is overleden Dorien. " Zei Tony snel. "Tony!" Riep Britt uit. "Kon je dat niet met een beetje tact zeggen?" "Sorry Britt, maar ze moet het weten!" Antwoordde Tony. Dorien begon een beetje te huilen en Britt nam haar in haar armen en begon mee te huilen. "Maar mama papa's gaan toch niet dood". Britt kijkt naar Tony. "Ja Dorien ook papa's gaan dood". "Maar papa had mij belooft dat we naar het park gingen". "Dan kan hij toch niet zo maar dood gaan". Britt maakt Dorien voorzichtig van zich los en gaat recht staan. Ze pakt heel beheerst haar sleutels van de tafel en loopt naar buiten. Dorien holt achter haar aan. Tony pakt Dorien vast en zegt Dorien "blijf maar hier mama komt zo terug". Daarna tilt ze Dorien op en draagt haar naar de bank. Toen Dorien eindelijk naar bed was, het was al 12 uur in de nacht, was Britt nog steeds niet terug. Tony werd ondertussen al wat ongerust. Toen besloot ze dat ze beter ook maar kon gaan slapen. De volgend morgen was Britt nog steeds niet thuis. Tony liet Dorien maar uitslapen, vermits ze toch niet naar school ging vandaag. Tony belde Vanbruane op. "Nadine, Britt is de hele nacht weggebleven". "Maak je niet ongerust Tony ik heb haar opgepikt op het commissariaat". "Ze ligt nu oververmoeid in mijn bed te slapen". 'Hoe maakt Dorien het?". "Dorien slaapt nog maar ze heeft vannacht gezocht naar haar vader. "Ik heb haar gehoord maar heb niet gezegd". "Ik praat straks wel met haar" Toen legden ze beiden de hoorn neer en ging Vanbruane naar Britt kijken. Ze lag nog steeds te slapen, maar Nadine zag dat ze gehuild had. Het was ondertussen al middag en Vanbruane maakte Britt wakker om iets te eten. "mmmmmmmmmmm" Zei Britt slaperig met betraande ogen. "Britt! je ziet er vreselijk uit!" Riep Vanbruane uit. "echt waar?" Vroeg Britt nog steeds slaperig. Dan zit Britt spontaan recht in bed: "Mark!" Britt begint te wenen en abrupt springt ze uit bed, met haar kleren aangeschoten wil ze de slaapkamer van Nadine al huilend verlaten, maar Nadine blokkeert haar weg: "Britt... ga even zitten. " Probeert Nadine op een zachte toon terwijl ze Britt het bed wijst. "Maar ik moet de moordenaar van Mark vinden. " "Nee, jij moet nu zitten en naar mij luisteren!" Klinkt Nadine streng: "De federalen zullen de moordenaars van Mark vinden. Jij denkt nu eerst aan jezelf en aan Dorien, begrepen?" "Oh Dorien, hoe is het met Dorien!" Britt is helemaal de weg kwijt en loopt chaotisch door de slaapkamer. "Met Dorien gaat het redelijk Tony past op haar". 'Britt moet ik iemand voor je bellen je ouders iemand anders?". "Mijn ouders ja mijn ouders"roept ze terwijl ze nog steeds onrustig om zich heen kijkt. "Ik moet de crematie regelen ik moet weg". "Britt dat komt in orde kalmeer eerst en ga dan naar je dochter". Britt de crematie komt er pas als er autopsie is gepleegd dus je zal nog even moeten wachten". "Hoe vaak heb ik dit niet al tegen mensen gezegd en kon mij hun verdriet niet zo goed voorstellen een paar dagen dacht ik dan". "Ik wil hem terug Nadine ik wil hem terug". Britt valt Nadine in haar armen en huilt op haar schouders uit. Nadine wrijft over haar rug: "sssssstttt ssssssttttt" "Ik zal je helpen. " Zegt Nadine als ze haar hoofd optilt en Brit over haar haren wrijft: "Ik zal je helpen. " Klinkt er nog eens, ditmaal op een wat zachtere toon en weer sluiten ze elkaar in de armen. "Ik weet hoe je je voelt, Britt, ik weet het. " Fluistert Nadine. "Neen, natuurlijk weet je dat niet!" Riep Britt uit en ze liep naar de badkamer en deed de deur op slot. Vanbruane dacht dat het beter was om haar eventjes te laten afkoelen. Maar nadat Britt na een uur nog niet terug was, werd Nadine toch wel wat ongerust. Ze zocht snel haar wapen en schoot het slot van de badkamerdeur aan flarden. Ze zag nog net hoe Britt haar hoofd in het volgelopen bad plaatste. Ze probeerde zelfmoord te plegen!!!!! "Britt! Niet doen!" Riep Vanbruane uit. Ze nam Britt voorzichtig met haar schouders vast en trok haar achteruit, de grond op. Britt sloeg haar handen voor haar gezicht en begon te huilen, ze kon niet meer ophouden... Nadine ging naast haar zitten en bleef maar aaien over haar rug. "Ik was dom bezig he Dorien hoe kan ik haar vergeten". Nadine sust haar en zegt"Het is een normale reactie maar je moet ook door". "Ik moet door altijd maar door". "Ik wil met Tony praten en met Dorien". "Ik zal je naar hen toe brengen"zegt Nadine. "Maar jij moet je je eerst opfrissen,oke?" Vroeg Nadine. "Oke. " Antwoordde Britt. Ze was te zwak om zich nog ergens tegen te verzetten. Na een half uurtje was Britt gedoucht en fris aangekleed en zag haar gezicht er al veel beter uit. Vanbruane bracht haar naar Tony en Dorien. Britt besloot dat ze eerst met Tony wou spreken en dan met Dorien. Dus babysitten Vanbruane eventjes op Dorien en ging Britt met Tony praten. "Tony, sorry dat ik je gisteren zo ongerust gemaakt heb. Ik weet echt niet wat me bezielde. " Verontschuldigde Britt zich. "Maar Britt, zo een reactie is heel normaal, wat heb je gedaan voordat Vanbruane je heeft opgepikt op het commissariaat?" Vroeg Tony. "Ik heb uren rondgereden. Ik had er zelfs over nagedacht er een eind aan te maken en vanmorgen had ik het bijna gedaan. Maar als Nadine niet was binnengelopen in de badkamer, was ik er nu niet meer. " Antwoordde Britt. Tony zei : "Is het nu geen tijd dat je met Dorien gaat praten?" "ja misschien moet dat wel". "Dorien heeft vannacht uren naar haar papa gezocht". "Ik denk dat je haar moet vertellen dat hij echt dood is misschien kan ze hem zien". "Tony wil jij Dorien halen voor me alsjeblieft". "Ik haal haar". "Dorien kom je met me mee naar mama?""Ja ik kom al dan kunnen we samen papa zoeken he?". Tony keek Nadine even aan ze knikte. Britt zat op haar bed en Tony legde Dorien naast haar neer. "Moet ik blijven of?" Vroeg Tony. "Blijf maar als je wilt". "Mama waar is papa". "Papa is aan het slapen maar hij wordt nooit meer wakker". Dorien begon voor het eerst echt goed te huilen. "Britt nam Dorien in haar armen en suste haar ze bleef herhalen"Maar ik ben er voor je en ik zal blijven oke?" "Beloof je dat mama?" Vroeg Dorien. "Dat beloof ik, Dorien. " Antwoordde Britt. Tony verschoot zich van die woorden van Britt. "Dorien, mag ik mama eventjes lenen?" Vroeg Tony zachtjes aan Dorien. "Ja, hoor, als je haar maar gauw terug brengt. " Antwoordde die. "Natuurlijk. " Toen trok Tony Britt uit de slaapkamer, mee de badkamer in. Tony deed de deur op slot. "Waar ben je eigenlijk mee bezig?!" Riep Tony vragend uit. "Waarmee?" Vroeg Britt verschrikt en tegelijk verbaasd uit. "Met te zeggen dat je nooit bij haar weggaat! Je probeerde vanmorgen er nog een eind aan te maken, Britt! Dan zeg je zoiets toch niet!" Riep Tony razend uit. "Wat moest ik anders zeggen! Ze is nog maar 6 jaar, Tony! Ze begrijpt het nog allemaal niet!" Riep Britt huilend uit. Tony gaf Britt een klets in haar gezicht, om haar te kalmeren. Britt begon nog meer te huilen en Tony liep razend weg. Dorien was ondertussen ook beginnen te huilen en Vanbruane keek verbaasd van Britt naar Tony. Ze liep naar Dorien en troostte haar. "sssst stil maar. Het komt allemaal goed. " Britt die nog steeds in de badkamer stond zakte op de grond en barste in huilen uit. Tony kreeg spijt van wat ze gedaan had en ging naast Britt zitten. Ze sloeg haar armen om haar heen en zo bleven ze een poos zitten. Ze zeiden helemaal niks tegen elkaar. Britt zuchtte diep en keek Tony met tranen in haar ogen aan. "Het spijt me dat ik je sloeg!" Zegt Tony en kijkt ook Britt aan met tranen in haar ogen. Britt schud met haar hoofd en zegt "het was goed dat je dat deed ik was niet bij mijn positieven. Zullen we naar Dorien gaan? Zij heeft mij ook nodig en ik haar. " Ze stonden op en liepen naar Dorien toe. Tony met haar arm over Britts schouders. Britt legde haar hoofd op Tony's schouders. Toen ze in de slaapkamer aankwamen, lag Dorien op bed en Nadine zat naast haar. Dorien sliep. Ze was huilend in slaap gevallen. Toen Nadine, Tony en Britt zag binnen lopen stond ze op en liep naar de deur. "Ze is in slaap gevallen. Ik denk dat de spanning haar teveel was. " Zegt Nadine. Britt knikt en gaat naast Dorien liggen. Ze slaat haar arm om Dorien heen en legt haar hoofd op het kleine schoudertje van Dorien. Tony en Nadine kijken elkaar aan en weten dat ze nu even te veel zijn. Ze lopen naar de huiskamer en gaan stil op de bank zitten. Ze zeggen niks maar blijven alleen voor zich uit staren. Ondertussen in de slaapkamer is Dorien wakker geworden. Ze kijkt slaperig naar haar moeder en zegt "Mama waar is papa nou?" Britt denkt na en zegt "Papa is op een heel mooi plekje. " "Maar komt papa nog terug?" Vraagt Dorien en er valt een traan over haar wang. Britt schud met haar hoofd. "Papa zal altijd bij ons blijven in onze gedachten. Maar papa komt niet meer terug. Je zal papa niet meer zien maar hij zal altijd bij je zijn. Hier, hier zal papa zijn. " En Britt legt haar hand op het kleine lichaampje van Dorien. "Hier in je hartje zal papa blijven en nooit meer weg gaan. Begrijp je me. " "Morgen zullen we naar papa toe gaan" Britt streelt de wang van haar dochter. 'Zo jong nog. ' Denkt Britt. Dorien knikt terwijl ze haast in slaap valt. "Ik heb gehoord dat je de hele nacht hebt liggen spoken. " Dorien knikt. Ze kan nauwelijks haar ogen nog open houden: "Ik ben moe mamma. " "Blijf maar lekker in mijn bed liggen. Dan kan je slapen. Ik ben in de huiskamer, ik ga niet weg, oke?" "Slaap wel Mama. " Dorien kruipt onder de dekens. "Slaap wel. " Britt geeft haar dochter een kus en sluit de deur zachtjes achter haar dicht. "Slaapt ze?" Vraagt Nadine. Britt knikt: "Willen jullie wat drinken?" "Ik ga wel. " Zegt Tony er gauw achteraan en springt van de bank. Tony wuift Britt naar de bank en Britt neemt plaats. "Nadine, weet jij hoe het met het onderzoek staat?" "De federalen hebben een mogelijke dader maar hij wil niet bekennen". "Ze hebben bij wijze van uitzondering gevraagd of wij de zaak terug willen". "Waarom dan"vraagt Britt verbaast. Hun geraken niet echt verder en ze kennen Gent niet zo goed als wij". "Kan ik wat meer details krijgen over de dood van Mark". "Hij is neergestoken op het Meanderplein tijdens zijn dienst. "Maar dat wist je al". "Danny was toen wel bij hem maar kon niet verhinderen dat het gebeurde". "Wat? Danny? Waar is hij?" Vroeg Britt. "Britt, kalm, jij mag nu niet met Danny spreken. " Antwoordde Vanbruane. "En waarom niet?" Vroeg Britt terug. "Omdat hij een getuige is en de zaak is nu van ons!" Antwoordde Vanbruane. "U kan mijn niet verhinderen om met een vriend te praten!" Riep Britt razend uit. "Toch wel Britt, toch wel. ik ben je baas en ik zeg dat je niet met een getuige gaat praten!" Riep Vanbruane uit. "Verdomme Nadine, mag ik nu nog niet met een vriend gaan praten?!" Riep Britt vragend uit. "Neen, Britt, je mag niet omdat het zo een belangrijke zaak is en hij kan je dingen vertellen die je zouden kunnen kwetsen. " Zei Vanbruane. 'Nadine behandel mij gvd niet steeds als een klein kind"schreeuwt Britt uit. "Je kan kiezen Britt of de moordenaar van je man wordt gepakt of niet jij mag kiezen. "Ik wil dat hij gepakt wordt". "Dan kan je nu niet met Danny praten je zou hem beïnvloeden". 'Oke maar wat kan ik dan wel doen om aan onze zaak te werken. "Afscheid nemen van je man terwijl wij de zaak oplossen". "Maar... " Begon Britt, maar Tony viel haar in de rede. "Nadine heeft gelijk, Britt, ga afscheid nemen van mark. En neem Dorien morgen mee. " "Oke, ik ga nu. " Antwoordde Britt een beetje verdrietig. "Babysit jij eventjes, Tony?" Vroeg Britt. "Zeker, en blijf daar zolang je denkt dat je nodig hebt. " Antwoordde Tony. Toen vertrok Britt naar het lijkenhuisje om afscheid van mark te nemen. Na een aantal uren kwam Britt terug van het lijkenhuisje. "Tony ik ben naar Mark gaan kijken en ik heb zijn kleding mee gekregen". "En ook zijn spullen maar wat me opviel is dat het andere kleding is dan die hij aanhad die dag". "Ook mis ik een aantal spullen van hem. "Wat mis je dan zoal?" Vroeg Tony. "Wel, hij hield steeds een kettinkje bij waarin onze initialen in gegraveerd stonden, dat mis ik dus, en zijn trouwring was weg. " Antwoordde Britt. Ze begon een beetje te huilen en zei : "Die andere dingen kunnen me niets schelen, maar dat zijn echt stukken die veel voor me betekenen en die zou ik heel graag terug willen, Tony. " Tony nam Britt eens stevig vast en troostte haar. "Britt, je zal die heus wel terugkrijgen, we blijven zoeken. " Zei Tony. Plots ging de telefoon... het was Ben. Ze hadden een handelaar opgepakt die goud handelde op straat. Daar bij hadden ze een ring gevonden met daarin Britt 26-01-1990. "Britt roept Tony blij uit we hebben je ring. "Ben hou hem daar hij weet misschien meer af van de moord op Mark". "Ja Tony dat dachten wij ook wij zijn hem nu aan het verhoren". "Hebben ze ook het kettinkje gevonden?" Vroeg Britt hoopvol. "Vanneste, heb je ook een ketting gevonden?" Vroeg Tony langs de telefoon. "Neen. " Antwoordde Ben. "Oh, wacht eens even, Sel is met iets aan het zwaaien, blijf aan de lijn. " Tony wachte een paar tellen en toen was Ben al terug aan de telefoon. "Tony, goed nieuws! Sel heeft een ketting gevonden met initialen BM + MM. Raad eens wie dat zouden kunnen zijn?" Zei Ben speels. Tony antwoordde : "Britt Michiels + Mark Michiels natuurlijk. Ben, verhoren jullie die handelaar verder en bel ons dan terug. Britt is hier aan het juichen van plezier!" "Dit noem je nu een geluk bij een ongeluk"snikt Britt. "He meisie je komt er wel overheen geloof me". "Het lijkt op een oude zaak toen was de handelaar ook de moordenaar"zegt Britt hoopvol "Ik hoop het Britt Ben belt zo terug. Na een kwartiertje belde Ben terug. "En?" Vroeg Tony. "Hij beweert dat hij geen enkele Mark kent en ook niet dat hij een Mark heeft vermoord. Hij bekent wel dat hij een goudhandelaar is en dat hij die ring en die ketting van iemand heeft gekregen. " Zegt Ben. "En wie is die iemand"snauwt Tony nogal lelijk. "Rustig maar die iemand zijn we nu aan het zoeken ook al is die persoonsbeschrijving niet veel soeps. "Moet ik helpen". "Nee blijf jij nu maar bij Britt. "Hoe maakt Dorien het". "Naar omstandigheden redelijk". "Ze nemen nu samen afscheid van Mark" In het lijkenhuisje was Dorien tegen Mark stilletjes aan het praten en Britt keek verdrietig toe. Jammer dat ze Mark niet mocht vastnemen, anders zou ze het echt wel gedaan hebben. Nu kon ze niets anders doen dan hem aanstaren en huilen. Ze bleven daar een tijdje, tot Britt vond dat het genoeg was om te blijven huilen en huilen. Ze nam Dorien mee terug naar haar huis, waar Tony op hen wachtte.

Einde

Vervolgverhaal