Liefdesprikkelen

s' Ochtends vroeg rond een uur of vijf gaat de telefoon.
"Met Britt Michiels". Zei Britt nog slaperig.
"Hier de centrale". Zei de stem aan de andere kant van de lijn.
"Er is een lijk gevonden in het Citadelpark aan de Leopold ll laan".
"Oké, ik ga erheen". Antwoordde Britt.

Tien minuten later arriveerde Britt bij het huis van Tony. Haastig zag ze een man het portiek uit lopen. Britt liep de hal binnen en drukt op de bel.
"Tony, ben je zover?"
"Ja, ik kom." Antwoordde Tony.
Onderweg naar de plaats van delict vroeg Britt aan Tony:
"Wie was dat net?"
"Wie?"
"Die man, die net uit uw portiek kwam lopen."
"Oh, die. Ja, dat was gewoon een man."
Britt keek haar aan.
Er klopt hier iets niet, ging er door haar hoofd. Wat zou Tony in haar schild voeren?

Met zwaaiende sirenes kwamen ze aan bij het Citadelpark.
Pasmans kwam op hen afgelopen.
"Wat hebben we?" Vroeg Tony
"Een vrouw" Zei Pasmans gapend.
"Pasmans, stop met gapen, of ik gooi u in de Vaart".
"Sorry, Tony."
"Euh, Wilfried, heb je al enig idee wie het is?" Vroeg Britt.
"Annieck Vernaille, 25 jaar"
"Weet je of er getuigen zijn, wat de waarschijnlijke doodsoorzaak is?" Vroeg Tony.
"We zijn hard bezig, maar Raymond is nog steeds ziek en Vanneste is ook al niet te bereiken, z'n telefoon staat wel aan, maar er wordt niet opgenomen."
"En thuis, heb je daar al gebeld?" Vroeg Britt.
"Ik kreeg Merel aan de lijn, zij wist ook niet waar hij zat. Ze stuurt hem door zodra hij thuiskomt." Antwoordt de jonge agent.
Sel?
"Ja, die verhoord daar een vrouw, zij heeft het lijk gevonden"
"Oké, bedankt Wilfried, we gaan wel even kijken." Antwoordde Britt.

Bij het lichaam aangekomen zagen ze meteen al dat ze te maken hadden met een echte moordenaar.
"Zo, die heeft er flink werk van gemaakt." Zei Tony.
Wat verschrikkelijk om zo aan uw einde te komen, dacht Britt.

Sel kwam op hen afgelopen.
"Dat meisje heeft het lijk gevonden. Ze was aan 't wandelen met haar hond."
"Heeft ze iets gezien?" Vroeg Tony.
"Nee."
"Nou, daar schieten we dan ook weinig mee op."

Ben Vanneste arriveert op de plaats van delict.
"Waar heb jij de hele nacht gezeten?" Vroeg Sel.
"Bemoei u daar nie mee, das nie uw zaak Sel."
"Wel als het ten kosten gaat van uw job."
"Ik was gewoon bij een vriendin."
"Hou voortaan uw gsm bij u."
"Mijn gsm? Shit, die moet ik daar hebben laten liggen."
"We rijden er zo wel langs om hem op te halen." Zei Selattin.
"Nee, dat hoeft niet, euh, ze is toch niet thuis. Ik ga vanavond zelf wel!"

Bij de Belfortstraat aangekomen lopen Britt en Sel samen naar binnen.
"Waarom was Vanneste nou zo laat?" Vroeg Britt.
"Ik weet het niet precies, toen ik het hem vroeg, werd hij kwaad. Er klopt iets niet."
"Ik snap het, Tony deed ook al zo raar vanochtend. Zou het iets met elkaar te maken kunnen hebben?" Zei Britt.
"Geen idee, denk het niet." Antwoordde Sel.

"Goed, wat hebben we?" Vroeg Nadine Vanbruane.
"Een vrouw, 25 jaar, op het eerste gezicht om het leven gekomen door verschillende messteken in het hart." Zei Tony.
"Bon, is er al een moordwaken gevonden?"
"Nee, waarschijnlijk ligt die al in de Vaart." Zei Britt.
"Goed, ik bel de onderzoeksrechter en vraag hem toestemming op de Vaart te dreggen om het moordwapen te zoeken."
"Euh, Britt en Tony, als jullie naar de familie van de vrouw gaan, dan kunnen Ben en Sel terug naar het Citadelpark, kijk of iemand wat heeft gezien of gehoord. Ga ook maar alle huizen van de Leopold ll Laan af."
"En ik dan?" Vroeg Pasmans.
"Ga jij maar met Ben en Sel mee, die kunnen wel wat hulp gebruiken".

Selattin keek Ben en Tony aan, geen van de twee maakte een lullige opmerking over Pasmans. Zou Britt dan toch gelijk hebben over die twee, dacht Sel.

Tony en Britt kwamen aan bij de familie van het slachtoffer.

"Mooi kot, die moeten zeker een paar ton op de bank hebben staan." Zei Tony, terwijl ze de meters lange oprijlaan opreden.
Tringg, Britt belt aan.
"Goedemiddag mevrouw, politie Gent." Zei Britt. Bent u familie van Annieck Vernaille?
"Nee, ik ben de kuisvrouw (schoonmaakster). Ik zal u naar meneer en mevrouw begeleiden, als u mij wilt volgen."
Tony en Britt kijken elkaar aan en denken allebei hetzelfde.

"Goedemorgen, mevrouw Vernaille?" Zei Britt.
"Ja, en dit is mijn man, Ludo, er is toch niets ernstig?"
"Euh, het spijt ons, maar vanmorgen is in het Citadelpark een lichaam gevonden van een jonge vrouw dat door verschillende messteken om het leven is gekomen, we hebben redenen om aan te nemen dat het uw dochter is, onze deelneming." Zei Tony.
"Oh, wat erg, snik, snik, oh Ludo, onze enige dochter, maar, het Citadelpark, dat is toch, euh, nou voor mannen. Zo'n plaats voor van die mannelijke prostituees?"
"Ja, dat klopt, wij vroegen ons ook al af wat ze daar deed." Zei Britt.
"Kent ze iemand die daar geregeld komt? Heeft ze vijanden?"

"Annieck heeft al een tijd niets van zich laten horen. Ik zou niet weten met wat voor mensen ze de laatste maanden is omgegaan". Antwoordde de vader nuchter.
"Probeer het maar eens bij die Mohammed nog wat, t' zullen die buitenlanders wel weer zijn geweest."
"Heeft u een adres van die Mohammed?" Vroeg Britt.
"Ja, hij woont in dat kraakpand bij het Station".
"Oke, we zullen daar eens gaan kijken."

"En?" Vraagt Vanbruane als Tony en Britt binnenkomen.
"Annieck was al een tijdje niet meer bij haar ouders geweest, haar vader gaf ons wel een naam en een adres, een kraakpand, ene Mohammed. Hij was ervan overtuigd dat hij er iets mee te maken had. We zullen daar zo eens een kijkje gaan nemen". Zei Britt.
"Roep de jongens maar op, laten zij hem oppakken." Zei Nadine.
"Is het moordwapen al gevonden?" Vraagt Britt.
"Nee, de duikers zijn de hele dag bezig geweest. Waarschijnlijk door de stroom meegevoerd of eruit gehaald." Zei Vanbruane.

De jongens brengen Mohammed binnen en stoppen hem in verhoor 1. Britt en Tony komen op ze afgelopen.
Tony en Ben wisselen snel een blik met elkaar.
"Gaan jullie hem zo verhoren?" Vraagt Sel.
"Ja, maar eerst even een kop koffie, Tony, wil jij ook?"
"Euh, nee dank je".
"Pasmans en ik zullen alvast de pv's in orde maken en verslag doen aan Vanbruane". Zei Sel.
"Let jij even op"? Vroeg hij aan Ben.
"Ja, das goed."

Tony en Ben blijven alleen achter bij verhoor 1. Ze kijken elkaar aan en denken allebei hetzelfde.
"Over vijf minuten in de vijfde cel beneden?" Vraagt Tony.
"Nee, over twee minuten. Ga jij maar alvast, dan valt het niet zo op." Fluistert Ben in haar oor.
"Euh Marco, kan jij even opletten? Vraagt Ben.
"Als Sel vraagt waar ik ben, zeg dan maar dat ik nog even een boodschap moest doen".

Haastig loopt Ben naar beneden. Hij kijkt om zich heen of niemand hem ziet en opent de deur van de vijfde cel.
Daar ligt Tony op het bed.
"Waar bleef je nou?"
Met een glimlach op zijn gezicht knoopt hij z'n uniform open. "Ik heb m'n gsm bij u laten liggen."
"Nou, dan moet je vanavond maar weer langskomen."
..


Gehaast trekken de twee agenten allebei hun kleren weer aan en fatsoeneren ze hun haar. Tony helpt Ben met z'n uniform.
"Dus ik vanavond weer op u rekenen?"
"Met alle genoegen." Antwoordt Ben.
Hij geeft Tony nog een laatste zoen en loopt weer naar boven.

"Tony? Waar zat je nou?" Vroeg Britt een beetje geërgerd.
"Ik moest nog even wat regelen".
"Nou, kom nu maar mee, we hebben al genoeg tijd verspild". Zei Britt.
Britt begon met het verhoren van de verdachte.

"Zo Mohammed Gürbüz?
"Ja, dat ben iek."
"Het gaat om Annieck Vernaille, die ken je toch wel." Ging Britt verder.
"Ja, dat ies mijn lief geweest".
"Geweest. Waarom is het uit."
"Waarom ben iek hier?"
"Annieck Vernaille is vanmorgen dood aangetroffen in het Citadelpark, ze is vermoord. Heb jij enig idee wat ze daar zocht?" Zei Tony.
"Nee, ik weet niet waar dat is."
Britt en Tony kijken elkaar zuchtend aan.

De deur van de verhoorkamer gaat open. Selattin wenkt de dames naar buiten.
"Wat is er?" Vraag Tony.
"Ben en ik zijn net met de foto van Mohammed langs gegaan bij het Citadelpark. Hij is door vele mensen herkend. Het schijnt dat hij daar een behoorlijke reputatie heeft. Vooral s'avonds loopt hij vaak rond te hangen, beetje geld verdienen, je snapt het wel." Verteld Selattin.
"Hij hing daar dus gewoon de gigolo uit". Zei Tony.
"Goed, bedankt Sel, we zullen hem ermee confronteren". Zei Britt.
"Nee, we laten hem gaan". Nadine Vanbruane komt aangelopen.
"Wat?"
"We laten hem gaan, de kans is groot dat hij daar vanavond terug keert. Ik wil hem daar oppakken met nog een paar jongens. Misschien zijn er toch getuigen van de moord."
"Oke, dan laten we hem gaan, over een half uur briefing in de Combi"? Zegt Britt?
"Ja, das prima".
"Oke, meneer Gürbüz, u kunt gaan". Zegt Tony.

Britt en Tony zitten als eerste in de Combi.
"Zou Annieck het geweten hebben dat Mohammed een verdoken nicht was?"
"Tony, het kan ook wat minder". Zei Britt.
"Oké sorry, ik hou mij al in.
De rest van het team komt binnen.
"Goed, we hebben het lichaam van Annieck Vernaille. De ex van Mohammed Gürbüz die een job heeft in het Citadelpark. Er zijn tot nu toe nog geen getuigen of andere verdachte." Brieft Vanbruane.
"Het zou kunnen dat Annieck erachter is gekomen, ze gaat naar hem toe, betrapt hem, ze krijgen ruzie en de ruzie eindigt in de afloop wat we kennen, Mohammed steekt haar neer". Formuleert Tony.
"Het is een manier, maar niemand is zeker dat het zo gegaan is, oke, ik stel voor dat we nu allemaal naar huis gaan en om elf uur staan opgesteld in het Citadelpark. Zorg dat die Mohammed u niet direct kan herkennen. Contact gaar via de portofoons". Zijn er nog vragen? Vraagt de commissaris.
"Nee? Goed, tot vanavond dan.

Ben wacht buiten op de hoek van de straat. Hij wacht tot Tony langskomt.
Tony komt de hoek om, Ben tilt haar van achteren op.
"Oh Dierickx, 'k heb zo naar u verlangd."
'Vanneste, niet hier, straks ziet Britt ons."
"Ik wil met u mee naar huis, Tony."
"t' Is misschien beter van niet Ben".
"Kom op Tony, jij wilt het net zo graag als ik. 't Zal weer net zo zijn als vroeger". Fluistert Ben met een hese stem in haar oor.
Tony kijkt hem aan en glimlacht.
..

"Oke, staat iedereen op zijn plaats?" Vraagt Vanbruane over de portofoon.
"Ja". Zegt Tony.
"Let's party". Zegt Ben.
De rest schiet in de lach.
Britt en Tony zien Mohammed aankomen lopen.
"Barbie voor Romeo, wij zien het slachtoffer aankomen, hij komt jullie kant op." Zegt Britt.
Romeo voor Barbie, bedankt. Had je geen leukere naam kunnen verzinnen Britt?" Vraagt Ben.
"Pamela Anderson dan?"
"Stukken beter". Lachen de jongens.
"Wij zien hem nu ook." Zeggen de jongens.
"Hij loopt naar een man".
"Wat doen ze?" Vraagt Tony.
"Ze praten, let op ze lopen samen verder".
"Aha, meneer heeft een klantje gevonden."

"Oke Ben en Sel, jullie volgen hem. Ik wil hem oppakken als hij met meerderen is. Ik verwittig het interventieteam, we kunnen wel wat versterking gebruiken." Zei Vanbruane.

"Romeo voor Papa, Romeo voor Papa". Zei Vanneste.
"Papa luistert". Antwoordde Nadine.
"Eyeball verlaat zijn plaats, hij loopt op een groepje af".
"Bedankt, Papa voor alle eenheden, Papa voor alle eenheden, we pakken het hele zootje op op mijn teken."
Het bleef een tijdje stil.

"Nu". Commandeert Vanbruane.
Britt, Tony en de rest rennen op het groepje af. Een paar kunnen ontkomen, maar het grootste deel van de buit is binnen.


Bij de Belfordstraat
"Bon, Britt en Tony als jullie Mohammed verhoren, dan beginnen Ben en Sel aan de rest". Zei Vanbruane.
"Oke, das goed".

"Zo Mohammed, ik dacht toch echt dat jij vanmiddag zei dat je niet wist waar het Citadelpark was." Zei Tony.
Mohammed zweeg.
"Heb jij iets met die moord te maken?"
"Iek weet van niks, echt niet, iek heb er niks mee te maken".
"Waarom loog je dan vanmiddag?" Vroeg Britt.
"Mohammed zweeg weer".
"Luister, jij bent onze enige verdachte, als je nu niet snel iets zegt, dan verzin ik wel een andere reden waarvoor ze jou voor jaren de bak in laten gaan." Zei Tony dreigend.

Tony zucht en loopt samen met Britt naar buiten.
"Zo komen we geen stap verder. We moeten weten wat er precies die avond is gebeurd." Zegt Britt.
Ben en Sel komen uit verhoor 2.
"En?" Vragen de dames.
"Hij zegt dat hij iets heeft gezien, maar hij wil het alleen zeggen als we al zijn parkeerbonnen nietig verklaren". Zei Ben.
"Laat mij maar even".
Tony loopt verhoor 2 binnen.
"Zo vuile nicht, dus jij denkt dat je ons een beetje kunt treiteren? Nou, dan heb je het mooi mis. Jij gaat nu precies vertellen wat er is gebeurd, of ik knijp uw strot dicht.
"Het was een ongeluk, er was geen opzet in het spel." Zei de jongen.
"Ga verder". Zei Tony.
"Mohammed is een vriend van me. We hebben een tijdje iets met elkaar gehad. Mohammed had een klant, hij wachtte op z'n geld maar die klant begon hem uit te schelden en de slaan. Op dat moment kwam Annieck aangelopen. Ze wou met hem praten. Ze zag dat die klant een mes achter z'n rug had en rende naar Mohammed.
Die klant haalde uit en hij wou Mo verwonden maar Annieck kwam ertussen en zij kreeg de steken. De man schrok, gooide zijn mes in de Vaart en rende weg. De volgende ochtend nadat jullie geweest waren heb ik het mes uit de Vaart gevist. Ik heb het thuis liggen. Misschien staan z'n vingerafdrukken er nog op. Ik heb het mes niet met m'n blote handen aangeraakt."
"Waarom heb je het mes meegenomen"? Vroeg Tony.
"Ik was bang dat die klant het zou komen halen en ik wist dat jullie vroeg of laat langs zouden komen."





"Goed werk Tony, aan u de eer om de onderzoeksrechter te bellen." Zei Vanbruane.
"Hehe, wat vreselijk eigenlijk om je kind te verliezen door zo'n stom ongeluk". Zei Britt.
Tony knikte.
"Bon het werk zit erop, ik ga naar huis". Ben keek Tony aan, hij gaf haar een knipoog. "Sel, ga je mee?"
"Ja, ga jij alvast maar naar beneden, ik kom zo." Zei Sel.
Vanneste liep naar beneden en startte zijn moto.

Boven kwam Carla aangelopen met een meisje bij haar van een jaar of 12.
"Britt, is Vanneste er nog?" Vroeg Carla.
"Nee, die is net weg. Hoezo?" Vroeg Britt.
"Dit meisje is naar hem opzoek."
De rest van het team keek op.
"Ben Vanneste is mijn vader." Zei het meisje.

Wordt Vervolgt

Daeseleire_16