Kleine criminaliteit
"Sorry, mag ik misschien heel even?" Vanbruane probeert de aandacht
te trekken door eens flink in haar handen te klappen en op de grond te stampen.
Verbaasd kijken Tony en Sel op van de foto's die ze aan het bekijken zijn. Britt
en Ben staken hun gekibbel en Raymond kijkt op van zijn computer. "Is er
wat baas?" vraagt Tony. "Het lijkt hier verdomme wel een kippenkooi,
wat is er aan de hand?" Ben haalt zijn schouders op "Niets baas, we
waren wat. aan het praten." "Hij heeft mijn pen gejat. Ik heb die van
Dorien gekregen!" valt Britt hem in de rede " 't Is nie waar hè, ik
zweer het. Dit is mijn pen!" Ben houdt een pen in de lucht "Ik heb er
precies zo een!" roept Britt kwaad "Is dat geen toeval?" Pasmans
wordt rood en duikt in zijn lade "Britt, eh. ik heb uw pen. Hier 'k had 'm
even geleend." Britt wordt rood en rukt de pen uit de handen van Pasmans
"Bedankt." mompelt ze "Sorry Vanneste." zegt Ben en ploft
neer in zijn stoel. Tony grinnikt "Wat een stel kleine kinderen zijn we
toch." Vanbruane kijkt naar Britt en Ben "Fijn dat het nu is opgelost,
dan kunnen jullie tenminste aan de gang met de echte criminelen. Ben en Sel voor
jullie heb ik hier een serie winkeldiefstallen. De afgelopen week lijkt het wel
alsof er een bende aan de gang is. Ze beroven vooral kleine winkeltjes. Ze nemen
steeds het geld uit de kassa mee. Het is niet al te veel, maar de mensen van die
winkeltjes zijn natuurlijk doodsbang intussen." Ze duwt Sel een map in zijn
handen. "Hier staat alles in wat je moet weten. Raymond en Pasmans, jullie
kunnen gewoon de straat op. Ik roep wel als er wat is. En Tony en Britt voor
jullie heb ik wat anders. Kom maar even mee." Tony kijkt naar Britt en
haalt haar schouders op. "Leuke foto's." zegt Sel terwijl hij haar het
stapeltje foto's van Vera terug geeft. "Mooi kindje" voegt hij er aan
toe "Ja hè," zegt Tony trots "Zelf gemaakt." Lachend loopt
ze achter Britt aan naar het kantoor van Vanbruane. "Wat zou er zijn?"
vraagt ze zachtjes aan Britt, die haalt haar schouders op. "Kom even
zitten, ik heb voor jullie een andere zaak." zegt Vanbruane als ze
binnenstappen. "Ik krijg net een melding binnen van een ongeluk. Er is al
politie ter plaatse. Het slachtoffer is ene Leo Maes. Hij heeft wat letsel
opgelopen, maar leeft nog. Hij is naar het ziekenhuis gegaan. De auto die hem
heeft aangereden is doorgereden. Maar er is nog wat. Getuigen zeggen dat het
leek alsof de auto achter deze Leo aan zat. Alsof hij dus opzettelijk is
aangereden. Leo liep op de stoep en is daar door de auto aangereden. Alle reden
dus om te geloven dat het hier niet zomaar om een aanrijding gaat." Tony
kijkt Vanbruane aan "Leo Maes, baas die naam komt me bekend voor, kan dat
kloppen?" Vanbruane houdt een papier omhoog "Dat zou dus heel goed
kunnen, onze Leo is geen lieverdje. Hij heeft nogal wat overvallen en andere
leuke dingen op z'n naam staan." Britt bekijkt de foto "Die ken ik
wel." zegt ze "Volgens mij hebben we hem nog niet zo lang geleden hier
gehad, hij dealde geloof ik, maar goed. Volgens mij heeft ie toen voorwaardelijk
gehad. Waar moeten we beginnen?" "Ik wil dat jullie proberen uit te
vinden wie Leo heeft aangereden. Probeer hem te verhoren, als hij dat aan kan.
Ik wil eigenlijk vooral weten of Leo weer eens ergens mee bezig was. Zijn naam
werd onlangs genoemd in een overleg. We hadden het over een drugszaak. Als dit
een opening kan geven in de die drugszaak zal de federale blij zijn. Zij zijn er
al een tijdje mee bezig." Tony zucht "Dan kunnen we net zo goed niet
beginnen. Dan zijn ze al lang op alle plaatsen geweest, waar ook maar wat kan
liggen, om het bewijsmateriaal te vertrappelen." Vanbruane schudt haar
hoofd "Leo werd niet tijdens het overleg genoemd. Ik sprak met een agent
aldaar en hij noemde de naam tussen neus en lippen door. Hij dacht dat Leo er
iets mee te maken zou kunnen hebben vanwege zijn contacten met andere mensen in
het circuit. Deze agent heeft een undercoveractie gedaan waarbij hij ook Leo
regelmatig tegen het lijf liep. Ik heb een klein beetje informatie voor jullie,
alles zit hierin. Kijk maar hoe ver je komt. We zijn niet zo geïnteresseerd in
Leo. Maar we zouden hem wel kunnen gebruiken om eens rond te neuzen bij die lui
die waartegen we net niet genoeg bewijs hebben. We weten alles, we hebben alleen
weinig bewijzen. Als Leo nou laten we zeggen zou kunnen zeggen dat een van die
lui hem aan gort heeft willen rijden. dat geeft ons een rede." Vanbruane
geeft hen een map en begint te schrijven in haar agenda. Britt en Tony staan op
en lopen naar de deur "Eh. Britt, zoiets met zo'n pen. het is hier geen
kleuterschool, OK?" zegt Vanbruane nog snel voor Britt de deur dicht doet.
Britt klemt haar lippen op elkaar. Tony doet haar best om niet te lachen.
"Ik monteer een hangslot op m'n la." moppert Britt als ze aan hun
bureau zitten. "Lijkt me wel het beste als je niet nog eens op je kop wilt
krijgen." grinnikt Tony. "Wees eerlijk, normaal gesproken is het Ben
die m'n spullen jat. Nou ja, laten we maar aan de gang gaan. Waar beginnen
we?" Tony bladert door het mapje. "Wat we, in het kort, weten is dat
Leo in verband wordt gebracht met een drugsbende die gerund wordt door. Tigo
Fernand. Leo is al eerder opgepakt wegens dealen, dus dat ie in het circuit zit
lijkt me duidelijk. Volgens een informant wordt een schuur van Leo gebruikt om
het spul dat in grote hoeveelheden binnen komt te verpakken. Ze maken er kleine
porties van voor de verkoop. Leo krijgt goed geld voor het gebruik van zijn
schuur. Waar zit het probleem? Waar zie jij een aanleiding om met hem af te
rekenen?" Britt kijkt naar het mapje "Misschien werd hij een beetje
inhalig. Wilde hij meer? Of misschien nam hij wat van het spul weg om aan een
paar klantjes te verkopen." "Dat zou dan goed stom zijn van hem."
merkt Tony op. "Zullen we eens naar het ziekenhuis gaan. Ik denk dat we hem
gewoon moeten duidelijk maken dat hij wat namen moeten noemen. Anders pakken we
hem." Ze staan op en lopen naar beneden. Bij de balie houdt Carla hen tegen
"Britt, ik heb je oppas hier aan de lij." ze houdt de telefoonhoorn
omhoog. Britt grist hem uit haar handen "Ja, ja, met Britt hier, wat is er
aan de hand. wacht even." Ze draait zich om naar Tony "Loop maar vast
naar de wagen. Ik kom eraan." Tony kijkt vragend naar Carla en loopt de
deur uit. In de auto wacht ze op Britt. Die komt even later op een holletje naar
de wagen gerend en springt achter het stuur. "Het ziekenhuis dan
maar." zegt ze en trapt het gas in. "Hé kijk uit!!" Tony opent
het portier en kijkt achter de auto. Britt remt en kijkt in de spiegel. Een
vrouw gilt verschrikt en rukt een kind achter de auto uit. Tony springt uit de
auto en rent naar de vrouw toe "Alles in orde?" vraagt ze "Ja,
ja. ik schrik me rot." moppert de vrouw. Ze raapt een beertje op dat net
achter het wiel van de jeep ligt. "U kunt beter op de stoep gaan
lopen." stelt Tony voor. Ze maakt een armgebaar naar de stoep. "Het
spijt me, u heeft gelijk, ik probeerde over te steken." Tony glimlacht even
"Daar is een zebrapad. In zo'n wagen als deze zie je kleine kinderen achter
je wielen niet." Ze klopt op de achterkant van de jeep en geeft het
jongetje een aai over zijn hoofd. De vrouw bedankt haar en loopt snel naar de
stoep toe. Langzaam loopt Tony terug en stapt in. "Dat was goed stom! Je
had dat kind verdomme wel dood kunnen rijden! Jezus!" Ze geeft een mep op
het dashboard, ze is zich echt kapot geschrokken. "Dat is verdomme niet
allen zonde van het kind, maar ook van jou. Niet goed voor je carrière om zo
onzinnig stom te rijden. Er is meer verkeer op straat! Kijk even in de spiegels
voor je aanrijdt. Je had mazzel dat die vrouw eigenlijk op de stoep hoort te
lopen.!!" Kwaad kijkt ze opzij naar Britt. Die hangt met haar hoofd op haar
handen over het stuur en knikt voor zover dat gaat. In haar ogen staan tranen,
die langzaam over haar wangen lopen. Zonder verder nog iets te zeggen kijkt ze
in de spiegels en rijdt aan. Ze zwijgt de hele weg en ook Tony weet niet goed
hoe ze een gesprek moet beginnen. Op de een of andere manier voelt ze wel dat ze
even onredelijk is uitgevallen. Maar man, ze is echt geschrokken. Britt reed
zonder pardon bijna een kind ondersteboven. Jeetje, dat zie je toch?
"Sorry," zegt Tony, als ze het parkeerterrein van het ziekenhuis
opdraaien "Ik had niet zo mogen uitvallen." Britt schudt haar hoofd
"Ik was stom bezig." haar stem klinkt dik en het kost haar al moeite
om een paar woorden te zeggen. Ze parkeert de wagen vlak bij de ingang en stapt
uit. Bij de balie vragen ze waar Leo ligt. Als ze op de afdeling aankomen zucht
Tony geërgerd. "Jeetje, die zal ik ook eens een keer niet hier tegen
komen." Dokter Sam komt hun richting in gelopen "Tony, Britt. jullie
komen zeker voor Meneer Maes?" Tony knikt, ze kijkt even naar Britt en
merkt dat zij het woord zal moeten doen. Britt komt weinig spraakzaam over.
"Hoe is het met Vera?" vraagt Sam "Goed Sam, heel goed. Maar nu
eerste even Leo Maes. Hoe gaat het met hem? Kunnen we hem wat vragen
stellen?" Sam kijkt achter zich naar de kamer waar hij net vandaan is
gekomen. "Ik kom net bij hem vandaan. Hij is bij bewustzijn. Hij heeft het
een en ander gebroken, maar verder weinig schade opgelopen. Is dit een ongeluk,
of toch minder per ongeluk dan we denken?" Tony fronst haar wenkbrauwen
"Wij? Wij denken niet dat het een ongeluk was. Bepaald niet, vandaar dat we
ook eens even met meneer willen praten." Tony trekt Britt mee. Ze lopen de
kamer in, Leo ligt ingepakt in het bed. Als de dames binnen komen kan hij nog
net glimlachen "Komen jullie me nu ook nog oppakken?" Tony pakt haar
penning "Inderdaad, wij zijn van de politie. We komen je niet oppakken, dat
doen we wel als je weer uit het gips bent. Dan kun je tenminste weglopen, dan is
het leuker. We willen je wat vraagjes stellen." Leo zucht "Welja, ik
kan toch nergens heen. Ik heb de tijd." Tony en Britt pakken een stoel
"Wie heeft dit gedaan, Leo?" begint Tony. "Wie? Ik weet het niet,
maar als ik hier uit ben kom ik erachter en dan ruk ik z'n kop van z'n
romp." "Moet je doen," mompelt Britt "Kom je van het
ziekenhuis in de cel, dat schiet op." Ze is nog maar net uitgesproken als
haar mobieltje gaat. Snel neemt ze op, Tony spitst haar oren. "Ja.Wat?..
Dat stelletje.ik doe ze wat!!. Ik. oh, wacht even." Ze staat op en gebaart
naar de gang "Ik ben even op de gang, ben zo terug." Ze loopt weg,
terwijl Tony zich weer tot Leo richt. "Nou, je moet toch wel een ideetje
hebben. Je hebt vast wel iemand in gedachten die je tot je vijanden zou kunnen
rekenen." Leo lacht en kreunt dan "Ja, ja, vijanden, ik heb geen
andere vijand dan de politie. De rest van de mensheid is mijn vriend."
"Ja Leo, maar die auto die je aanreed dat was een zwarte Mercedes volgens
getuigen en er zat geen blauw zwaailicht op. Ga toch maar eens nadenken. Iemand
wilde je dood hebben Leo, of in ieder geval een tijdje uit de running. Enig
idee? Misschien iemand die wat te maken heeft met een handeltje? Luister Leo, we
weten er al alles van, misschien kun je het maar net zo goed zeggen. Dan kunnen
we je leven nog redden ook. Wat denk je, als je hier levend uit komt, dat ze je
dan met rust laten?" Leo kijkt Tony kwaad aan "Ik heb de flikken niet
nodig om in leven te blijven." Tony lacht schamper "Daar ziet het
anders nu niet naar uit. Nou kom op Leo. Je hebt ze toch al kwaad gemaakt, kan
dit er ook nog wel bij. Kreeg je niet genoeg voor het gebruiken van je schuur?
Wilde je wat meer geld? Of pakte je zelf wat van het spul, om zo wat extra's te
verdienen. Kijk, wat jij doet interesseert me niet zo op dit moment. We zijn
eigenlijk op zoek naar de lui die jouw schuur gebruikt hebben om wat dingen te
verpakken." "Ach mens, je lult maar wat, jullie weten helemaal niks,
je loopt maar wat te gokken." Tony tuit haar lippen "Hé, hé, een
beetje rustig. Ik weet waar dat schuurtje van je staat Leo. Mag ik er eens
binnen lopen? Eens kijken of ik nog wat leuks kan vinden? Als ik iemand tegen
kom zeg ik wel dat ik bij je op bezoek ben geweest en dat het mocht van
jou." Leo wordt nu rood van kwaadheid "Stomme trut, je moet het eens
wagen." Tony zucht "Nou, geef ons dan ook gewoon een rede om eens op
bezoek te gaan bij Tigo." Ze ziet Leo schrikken, omdat ze deze naam noemt
"Ik zei je toch al dat we alles weten." Leo komt een beetje omhoog
"Luister, als jullie alles al weten, waarom hebben jullie dan nog niemand
gepakt? Volgens mij hebben jullie geen spat bewijs!" Tony haalt haar
schouders op "Voor jou een vraag, voor mij een weet. Het enige wat we
willen is een rede om eens rond te kijken bij jouw grote vriend. Jij hebt vast
wel gezien wie er achter dat stuur zat. Je zou het ons kunnen vertellen. We
kunnen dat tuig in een keer van de straat vegen, ben jij weer even veilig."
Leo lacht "Ja, en daarna kan ik alleen nog maar de straat op na grondige
plastische chirurgie en een naamsverandering. Dankjewel." Tony pakt haar
telefoon "Nou, dan bel ik eerst maar even naar het bureau, kunnen ze wat
mensen naar je schuur sturen. Want daar zit dan kennelijk toch niets aparts
in." Leo kijkt haar kwaad aan "Je hebt geen bevel." Tony kijkt
verbaasd "Nee? Maar wie zegt dat wij daar inderdaad heen gaan? Jij bent er
niet om het te controleren en je bent er ook niet om ons tegen te houden."
Ze wil een nummer in gaan toetsen als Britt binnen komt. "Wie bel je?"
vraagt ze "Ik wil Pasmans en Raymond even langs de schuur van Leo
sturen." Britt kijkt vragend naar Tony "Kan niet,"zegt ze dan
"Die zijn al met iets anders bezig. Vraag Sel en Ben maar." "OK,
dan gaan we er meteen vandoor. Leo hier zegt toch niks, hij blijft zijn vrienden
trouw." Britt kijkt naar Leo's armen, allebei in het gips "Heel
verstandig, dan kunnen ze z'n armen weer opnieuw breken als ie weer uit het
ziekenhuis komt." Ze draait zich om en loopt achter Tony aan de kamer weer
uit. Ze draait zich nog even om "Had jij geen voorwaardelijke straf
gekregen Leo? Als we iets vinden in die schuur staat jouw naam eronder. dat
wordt een tijdje in de cel. En in de gevangenis. waar kun je heen? We krijgen
die Fernand toch wel en hij zal denken dat we zijn naam van jou hebben. Als je
nu mee had gewerkt, dan waren we wel vergeten dat het jouw schuur was. Is je
vriendin niet net zwanger? Wanneer bevalt ze? Nou, daar zul jij dan toch niet
bij zijn." Tony kijkt Britt verast aan en Leo zucht "Kom maar
zitten."
Als ze het ziekenhuis uit lopen gaat Britts mobiel weer af. Britt neemt op en
praat even met iemand. "OK, bedankt. Ik kom zo op het commissariaat."
sluit ze het gesprek af. Als ze ophangt haalt ze opgelucht adem. In de auto
kijkt ze Tony even aan "Is er wat met je aan de hand vanochtend?"
vraagt die bezorgd. "Ja, maar het is opgelost." glimlacht Britt
"Wat was er dan?" Britt schudt haar hoofd "Dorien. Ze hadden haar
gisteren geslagen." Tony kijkt gealarmeerd naar Britt "Wat?"
"Toen ze uit school kwam werd ze in de bosjes getrokken. Daar werd ze
geslagen. Haar juf vond haar. Maar ze durfde niets te zeggen. Ze durfde niet te
zeggen wie het geweest waren. Ze zat echt helemaal onder de blauwe plekken. Ik
hield haar vandaag thuis. Ze wou zelfs tegen mij niet zeggen wie het waren! Ze
was doodsbang. En ik moest gewoon werken vanochtend natuurlijk. Ik baalde zo, ik
wilde bij Dorien zijn verdomme." Tony legt een arm om Britts schouder
"En nu?" "Toen er vanochtend gebeld werd, dat was de oppas. Ze
zei dat Dorien had verteld dat ze door een paar jongens was geslagen. Het waren
jongens van de hogere klas. Ze wilde nog niet vertellen waarom. Ik dacht echt
dat het misschien was omdat ik bij de politie ben of zo. Misschien wilde iemand
mij pakken door Dorien te slaan. Net in het ziekenhuis belde de oppas weer.
Dorien wist welke jongens het waren. Ze wilden geld hebben. Ze hebben haar al
vaker om geld gevraagd. Maar ze nam het steeds niet voor hen mee. Daarom hadden
ze haar nu geslagen. Ik heb hen laten ophalen door Pasmans en Raymond. Ze zullen
wel geschrokken zijn. En ik ga nu eens even een hartig woordje met ze
praten!" Tony klopt op haar schouder "Misschien kan je ze wel een
pistool tegen de slaap duwen." stelt ze voor. Britt glimlacht "Lijkt
me een heel goed idee. Kleine criminaliteit moet je in de dop smoren. Nee. ik
denk dat ik hun ouders waarschuw, dat lijkt me wel afdoende." Tony zucht
"Fijn hè, als het nog zo simpel kan."
Einde
Holymary;mins
