Britt

Britt zit nog steeds met haar hoofd bij gisteren, toen ze daar op de brug stond te wachten om met Johan te kunnen praten...
Dorien : Mam, ga je zo nog mee. Simon had ons uitgenodigd.
Britt : Shit...
Britt dacht snel aan wat Johan haar in de Combi gevraagd had, of ze zaterdag ook zin hadden om mee te gaan.
Britt : Dot, ik denk dat ik u alleen afzet bij Simon, ik heb niet zoveel zin.
Dorien : Maar ik weet zeker dat je het wel leuk zult hebben.
Britt : Vooruit, ik kom wel mee.
Britt staat met tegenzin op, en pakt alles wat ze nodig heeft, en zoekt ook nog naar het laatste beetje moed om Johan onder ogen te komen, want gisteren was al een hele stap...

Britt en Dorien zetten de auto bij Simon en Johan voor de deur, Simon zag hen al, en opende de deur.....
Simon : Dot, ik was bang dat je niet meer zou komen, papa ook niet.
Dorien : Hoezo? Heeft u papa ook geen zin?
Simon : Jouw mama ook niet?
Dorien schudde haar hoofd, en keek naar Britt, die nog in de auto zat.
Toen kwam Johan de trap aflopen, zelfs nu strak in pak.
Johan : Dorien, is Britt er niet?
Dorien : Ze zit in de auto, ze heeft niet zo veel zin.
En Dorien wijst naar de auto, en ziet tot haar verbazing dat Britt aan het huilen is.
Dorien : Mama wat is er?
Johan : Ik ga wel. Ik kan het misschien wel oplossen...

Johan stapt in de auto, en gaat zitten op de bijrijdersstoel, terwijl Dorien en Simon even naar Simon's kamer gaan...
Johan : Britt, wat scheelt er?
Britt valt Johan in de armen en hij streelt haar liefdevol over haar rug...
Johan : Wat scheelt er nou?
Britt : Och het spijt me zo dat ik je beschuldigde van die moord. maar het zit zo...

En Britt begint alles uit te leggen over Mark en danny...

Britt : Mark was mijn man, en vorig jaar ben ik er ongelukkig achter gekomen dat Danny, zijn partner toen, hem had vermoord. En ik met mijn stomme hoofd..
Johan : Britt, stop maar. Ik geloof wel dat je het niet zo bedoelde. Maar ik vond het echt niet leuk. Kan je begrijpen dat ik...
Britt : Jij hoeft al helemaal niks uit te leggen. Het is allemaal mijn schuld. Het is allemaal mijn schuld.

Johan pakt Britt stevig vast.
Johan : Het is al goed, Britt, het is al goed.
Britt kijkt op.
Johan : Britt, waarom was je nu eigenlijk naar het gerechtshof gekomen?
Britt : Johan, snap je dat dan niet?

Johan schudt beschaamd zijn hoofd...
Britt : Om me excuses aan te bieden, lieverd...
Johan glimlacht liefjes...
Johan : Dusse... alles terug vergeven en vergeten?
Britt : Ik moet dat eigenlijk vragen... (fluisterend)
Johan : Als het van mij afhangt, is alles terug zoals een paar weken geleden, toen Jolande Hebberecht nog niet vermoord was... (glimlachend)
Britt valt Johan in zijn armen en huilt van geluk. Plots wordt de deur aan Johan's kant opengezwaaid...
Simon : Wanneer vertrekken we nu?
Dorien : Anders zijn we te laat!
Britt en Johan glimlachen liefjes naar elkaar.
Johan : Kom, stap in. We gaan naar de Blaarmeersen!!!!!

Dorien en Simon weten niet hoe snel ze in de auto moeten stappen.
Dorien : Mam, waarom huil je? Wat is er?
Britt : Ik... ik, ehm...
Johan : Het was mijn schuld, ik had Britt...
Dorien : Simon, willen wij dit eigenlijk wel weten?
Simon kijkt Dorien aan, en Dorien Simon, en tegelijk zeggen ze : Dat willen wij ook eigenlijk helemaal niet weten.

Britt en Johan glimlache naar elkaar...
Britt : Gelukkig maar...
Johan : Inderdaad.
Simon : Jullie zijn gemeen...

De verdere reis werd er niet meer over gesproken.

Alle 4 beleven ze een fantastische avond... Wanneer Britt Johan en Simon weer thuisbrengt, nemen Simon en Dorien afscheid en Johan en Britt geven elkaar een lange, innige zoen voor de deur... Ze krijgen een hartelijk applaus van hun 2 kinderen...

Britt : Hahaha, heel grappig!
Johan : Willen jullie anders blijven logeren? het is immers al 11.00 uur s' avonds...

Britt : Wat wil je daarmee zeggen?
Johan : Niets. Echt niet.
Britt : Je bent gewoon bang dat jullie dames iets gebeurd, niet?
Dorien : Eigenlijk ben ik al best moe....
Ik zou zo wel in slaap kunnen vallen. En ze ;) naar Simon.
Britt : Oke, ik ben om.
Johan kijkt Britt heel lang recht aan.

Ondertussen zijn Simon en Dorien al naar binnen.
Johan : Britt, kom mee. Kom naar binnen.
Britt loopt twijfeld achter Johan aan naar binnen.

Johan : Je hoeft niet te twijfelen ik doe je niets (glimlachend)
Britt : Waar moet ik gaan slapen?
Johan : Als je het niet erg vindt, bij mij in bed?

Britt : En dan o wat ben je mooi als je zo ligt
ik ken dat
Johan : Zo ben ik niet

in bed
Johan : Wat ben je mooi als je zo ligt
Britt : JOHAN!! hAhaha
en ze gafen elkaar een kus

En die kus leidde de avond verder in...

Later die nacht.
Britt : Johan...
Johan sloeg een arm om Britt heen, en trok haar dichter tegen zijn lichaam. Waardoor Britt de warmte van zijn lichaam voelde.
Johan : Wat is er?
Britt : Ik wou alleen zeggen dat ik er absoluut geen spijt van heb.
Johan : (heel schijnheilig) Waarvan?
En geeft Britt een kus, die naar meer smaakte...

Die ochtend wordt Britt in paniek wakker...

Britt : Lieverd, ik moest al een uur op het commissariaat zijn en auw!
Johan : Wat?! (paniekerig)
Britt : Mijn buik... dit had ik ook de nacht nadat ik en Mark... die ochtend ontdekte ik dat ik zwanger was van Dorien en...
Britt en Johan kijken elkaar vreemd aan...

Johan : Wil je nu zeggen dat...
Britt en Johan kijken elkaar weer aan.
Britt : Dat kan niet, dat kan niet.
Johan : Ehm, kunnen we iets doen?
Britt : Laten we erover ophouden, het kan gewoon niet. Punt uit, ik bedoel we zijn hartstikke voorzichtig geweest.
Johan is helemaal de kluts kwijt.
Johan : Moet je echt naar het commissariaat?
Britt : Ik meld mij we ziek. Ik voel mij toch niet zo goed. En een uurtje extra in dit bed kan de mens nooit kwaad doen.

Ze gaan weer liggen en Johan streelt Britt zachtjes over haar zijde...
Britt : Wat als ik nou toch zwanger ben, Johan?
Johan : Zoals je zei : Het kan niet. We zijn voorzichtig geweest (glimlachend) Ik bedoel, je gebruikt toch de pil, he?
Britt : Neen, die gebruik ik niet. Maar je hebt toch een condoom gebruikt?
Johan kijkt Britt angstig aan...

Johan : Ehm Britt...
Britt : Johan???
Johan : (lachend) Sorry ik kon het niet laten, tuurlijk hebben we die gebruikt...
Britt haalt opgelucht adem.
Johan : Maar denk je niet dat het een goed idee zou zijn als jij weer aan de pil gaat.
Britt : Ik denk het wel, zeker als er nog meer van dit soort avonden zullen komen...
Johan : Ik weet zeker dat die nog zullen komen...;)

Britt : Ben je echt 100% zeker dat we een condoom gebruikt hebben?

Johan : Moet ik ze pakken dan?
Britt : Laat maar zitten, kom dan maar even heel dicht tegen mijn aanliggen...
Johan kruipt tegen Britt aan, en fluisterd in haar oor : Britt, ik hou van je.
Britt : Echt?
Johan : Ja, echt.
Britt : Ik ook van jou.
En Britt draait zich in een soepele beweging om, en begint Johan te zoenen...

Maar dan komt Simon de kamer binnengelopen...
Simon : Oeps, ik kom zo wel terug...
Johan : Simon, sinds wanneer loop jij zomaar mijn kamer binnen, normaal klop je ook altijd...
Britt : Shit...
Nu komt ook Dorien.
Dorien : Owh, daar ben je, kom Simon.

Simon loopt de kamer uit, maar nu pas ziet Dorien dat haar moeder met Johan ligt te zoenen...
Dorien : Hebben jullie...?
Britt : Lieverd, het is niet...!
Maar Dorien loopt verward en huilend de kamer uit...
Britt : Verdomme!
Johan : Liefje, wat maakt het uit wat zei ervan denkt? Zolang wij maar gelukkig zijn, toch?
Britt : Je begrijpt het niet! Ze denkt nou vast wel : Hoe kan mama papa zo snel al vergeten zijn?!

Johan : Vind je dat niet erg zwart-wit?
Britt : Hoe zou jij het vinden, als je ineens je moeder bij een man in bed ziet liggen... Laat ook maar..
Johan : Dat is niet leuk, geloof mij... Ze zal het wel snappen.
Britt spring uit bed, pakt iets om aan te trekken, en loopt snel achter Dorien aan..
Britt : Dot! Dot!
Dorien gaat de kamer van Simon in, en sluit de deur.
Britt : Dot, laat me binnen, wil je?
Dorien : Mam, wil je me even...
Britt : Wil je dan in ieder geval even luisteren?

Dorien : Wat deed jij bij Johan in bed?! Ben je papa al zo snel vergeten?!
Britt glimlacht heel eventjes.
Britt : Lieverd, je weet dat ik je papa nooit zal vergeten maar ik moet ook verder met mijn leven, net zoals jij...
Johan komt achter Britt staan en omhelst haar liefdevol.
Britt : Nu niet, Johan (sissend)
Maar Johan laat haar niet los en zoent haar teder in haar nek.
Britt : Johan, nu niet, heb ik gezegd!
Britt duwt Johan van zich af.
Britt : Sorry (mompelend)
Johan : Is niets, ik begrijp het wel. (glimlachend) Zal ik naar je werk bellen dat je je ziek meld?
Britt knikt, dankbaar glimlachend.

Dan gaat ze weer verder tegen Dorien...

Britt : Het is alweer een tijdje geleden dat Mark...
Dorien : Noem hem geen Mark... Papa!
Britt : papa,hij is al een tijdje...
Dorien : Dat weet ik ook wel..
Britt : En ik hou ook van Johan.
Dorien : Net zoals je van papa hield? En van Kris?
Britt : Meer dan van... Kris, en ik kan nooit van iemand meer houden dan van je papa.

Dorien komt nu de kamer uit, en omhelst haar moeder.
Britt : Dorien, begrijp je wat ik net zei?
Dorien : Ja, dat wel. Maar het is gewoon raar om jou met iemand anders dan papa in bed te zien liggen.

Johan : Ik heb het commissariaat gebeld.
Britt : Dank je. En nog eens sorry.
Johan : Zal ik voor ons vieren een ontbijdje maken?

Britt : Uhm, liever niet, want, uhm...
Dorien : papa deed dat ook altijd...
Britt : We gaan wel naar huis. mijn dochter en ik moeten even alleen zijn, is het niet, Dorien?
Dorien knikt glimlachend...

Britt : Als je het niet erg vind?
Johan : Nee, ga maar, ik bel je vanavond wel..
Britt en Johan gaven elkaar een innige afscheidszoen, en Dorien en Simon stonden ze aan te kijken.

Dorien trok uiteindelijk maar aan het jasje van Britt.
Droein : Mam, zullen we dan maar?
Britt : Ik kom, ik kom.
Britt loopt achter Dorien aan naar de zuto, en kijkt Johan nog ven snel aan...

Thuis aangekomen....

Britt : Zo zou ik eens wat voor ons klaar gaan maken?
Dorien : Ja is goe.
Britt : Wat wil je hebben.
Dorien : Doe maar wat, maakt mij nie zoveel uit.
Britt : Ik kijk wel ga jij je maar ff opfrissen.
Dorien : Oke tot zo.

Een kwartiertje later....
Dorien : Mam, heb je het eten al klaar.
Maar Britt reageerd niet.
Dorien : Mamma!!!!

Dan rent Dorien naar beneden.
Maar als ze beneden komt ziet ze dat Britt in slaap is gevallen en legt een deken op Britt.
En laat haar verder met rust en pakt wat te eten, want ze heeft toch wel honger gekregen.

Maar net wanneer Dorien naar boven loopt wordt Britt wakker...
Britt : Dot?
Dorien : Ja?
Britt : Sorry, ik ben ff in slaap gevallen. Ik maak nou wel ff iets klaar, goed?
Dorien : Neen, slaap maar verder. Tot straks...
Britt : Tot straks...

Dan valt Britt weer in slaap, tot haar mobiel gaat...

Britt : Britt.
Johan : Ik had beloofd te bellen.
Britt : Sorry, ik ben een beetje slaperig..
Johan : Heb ik je wakker gebeld?
Britt : Jah (en Johan hoorde haar gapen aan de andree kant van de phone)
Johan : Sorry...
Britt : Maakt nie uit. Hoe is het daar?
Johan : Stil....
Britt : Hier ook.
Johan : Ik wou eigenlijk vragen of je woensdag zin had om met mij uit eten te gaan.
Britt : Tuurlijk wil ik dat.
Heb jij trouwens zin om vanavond hier iets te komen eten?
Johan : Als Dorien dat niet erg vindt, tenminste...
Britt : Als Simon meekomt, vast niet.
Johan : Dan kom ik wel, iets van 6 uur?
Britt : Maak daar maar 5 van...

Johan : Maar lieverd, het is nou half 5! Jij krijgt nou toch niets meer in elkaar geflanst?
Britt : Neen? Dat denk je maar. Tot over een half uur!
Dan legt ze gauw de telefoon neer.
Britt : Dot! Wat dacht je van pizza vanavond? Johan en Simon komen om 5 uur eten!
Dorien : Zo gauw krijg jij geen pizza meer gemaakt, mama!
Maar Britt heeft ondertussen de telefoon al vast en belt naar de Pizzahut...

Stem : De pizza's zullen over ongeveer 25 minuten bij u bezorgd worden.
Britt : Dank u..
Britt hangt de telfoon neer.
Britt : En niets tegen Johan zeggen he..
Dorien : Wat zeggen?
Britt en Dorien beginnen beide te lachen...

Zo'n 20 minuten later wordt er aangebeld.
Er staat een man voor de deur...
Man : Uw pizza's.. Dat is dan 14,75 euro.
Britt : Het is goed zo.
En de man loopt weg...
Britt haalt de pizza's uit de doos, en stopt ze in de oven.
Dorien : Wat ben jij gemeen. Maar ga je de dozen laten?

Dan wordt er weer aangebeld...

Britt : Stop ze onder me bed!
Terwijl Dorien dit doet, doet Britt de deur open en vliegt Johan om de hals.
Britt : Bedankt dat je gekomen bent, lieverd!
Johan geeft haar een tedere zoen op de mond en Simon en Dorien barsten in lachen uit...
Johan en Britt kijken hun kinderen verontwaardigd aan...

Britt : Wat is er?
Dorien : Niets, moet er iets zijn dan?
Simon, kom je mee, dan gaan wij alvast de tafel doen...
Simon en Dorien lopen naar de keuken om de borden te pakken.

Britt geeft Johan nog een zoen.
Britt : Kom verder.
Johan : Wat heb je in dat half uur in elkaar geknutseld?
Britt : Ik hoop dat jullie pizza lusten?
Johan : En je wilt zeggen dat je dat net gemaakt hebt.
Britt : Ja, echt. Ik moet ze zo uit de oven halen.
Britt pakt Johan bij de hand, en trekt hem naar binnen.
Britt : Ik zal de pizza's pakken. Wat willen jullie drinken?

Johan : Wat je in huis hebt. (glimlachend)
Britt : Is cola goed voor iedereen? Ja, ik drink geen bier, dus dat heb ik niet in huis. (lachend)
Johan : Cola is goed voor ons.
Terwijl Britt alles op tafel zet, praat Johan wat met de kinderen. Wanneer iedereen gedaan heeft met eten, gaan Simon en Dorien wat op Dorien's kamer spelen en Johan en Britt zetten zich neer op de bank... Ze zoenen elkaar innig en Johan laat zijn handen onder Britt's blouse glijden, maar...

Uit reactie slaat Britt de handen van Johan weg.
Britt : Nie doen
Johan : Maar waarom nie dan?
Britt : De kinderen kunnen zo naar beneden komen.
Johan : Ik denk dat die wel gezellig met zijn tweeen op Dorien de kamer blijven zitten.
Britt : Ach wat maakt het ook uit.

En Johan gaat weer met zijn handen onder het blousje van Britt, maar dan komt Dorien opeens naar beneden lopen.

Dorien : Mamma??

En Johan haalt snel ze handen weg onder Britt d'r blouse.
Dorien die het wel gezien heb, maar er niks van zegt kijkt haar moeder aan

Britt : Ja wat is er Dot.
Dorien : Is het goed als Simon bij ons blijft slapen?
Britt : Ik weet het niet hoor...
Johan : ;)(naar Dorien) ach Brittje waarom nie?
Britt : Nou oke dat is goed.

Dan loopt Dorien weer naar boven om het nieuws aan Simon te vertellen en natuurlijk over Johan en Britt. Ondertussen beneden waar Britt en Johan zitten.

Johan : Waar waren we gebleven : p?

Britt : Hier
en ze begint hem te zoenen

Johan gaat weer met zijn handen onder Britt's blouse en dan naar haar rug en probeert haar beha open te prutsen, maar dit gaat Britt even te ver...
Britt : Neen, dit nog niet, Johan...

Maar Johan hoort haar niet en begint haar weer te zoenen...

Dan heeft Johan haar beha los en Britt duuwt hem van haar af
Britt : Ik wil dit nog niet.

Johan : Maar liefje toch, laat je nou toch eens gaan, joh!
Hij duwt haar tegen de bank en gaat op haar liggen... Britt geraakt helemaal in paniek en Johan maakt daar handig gebruik van en begint haar weer te zoenen...
Britt : Mmmmmmm...
Britt schudt huilend haar hoofd...

Britt : LAAT ME LOS!!!!!
Johan schrik en gaat van Britt af. Britt rent huilend naar de slaapkamer.

Ze valt huilend neer op haar bed... Johan krijgt schuldgevoelens en zet zich naast haar neer op het bed... en begint zijn verontschuldigigen aan te bieden...

Johan : Britt. Ik dacht...
Britt : Johan, het gaat nu allemaal wel een beetje snel.
Johan : Maar?
Britt : Het is niet dat ik niet wil, maar iets rustiger...
Johan : (sarcastisch) Ik zal mijn best doen....
(snif snif)
Johan : Britt, ruikt jij dat ook?
Britt : Shit.
En Britt begint te lachen.
Johan : Mag ik raden, het zijn dozen waar iets in zat. Een beetje platte dozen.... : p
Britt : Oke, je hebt me door.
Johan : Ik dacht al....

Johan ging nu naast Britt liggen en sloeg een arm om haar heen, waarmee hij haar dichter tegen zich aantrok.
Johan : Britt, als jij het rustiger aan wil doen, doen we dat. Het is wat jij wilt.
Britt draait zich om, zodat haar gezicht naar die van Johan is gedraaid, en geeft hem een innige zoen.
Johan : Ik dacht dat jij het rustiger aan wou doen...
Britt : Zoenen mag...
Johan : Had dat dan meteen gezegd...

... en hij zoent haar weer innig...
Britt gaat nog dichter tegen hem aanliggen en omhelst hem zachtjes...
Dorien : Wanneer gaan we nou eten?!
Britt : Zometeen!
En ze zoent Johan weer verder...
Simon : Ik heb ook honger!
Johan : Laat ons maar gaan eten. (glimlachend)
Dorien en Simon : JA!!!!!

bij het eren
Dorien : Zijn jullie nu verlieft?

Britt wordt lichtjes roze, en kijkt Johan twijfelend aan. Ook hij weet niet wat te zeggen... Maar Simon en Dorien barsten al in lachen uit... Zij weten genoeg...
Britt : Dorien, eet je groenten op.
Dorien : Ik lust geen worteltjes!
Britt : Sinds wanneer dan?
Simon : Sinds ik er geen eet... (lachend)
Johan : Simon, eten, en wel nu meteen!
Britt : Lieverd, wees niet te streng voor je zoon. Als hij nou geen worteltjes lust. Ja, sorry, mensen, mijn overheerlijke pizza's zijn aangebrand. (lachend)
Johan : Britt, moei je niet met mijn zoon!

Britt : Sorry.
Johan : Simon, doe niet zo dwars, thuis eet je ze ook gewoon op.
Britt : Als jullie dan zo voor het desert gaan zorgen...
Voor Britt uitegsproken is, springen Simon en Dorien op, en haasten zich naar de keuken....
Britt :....hoeven jullie niet alles op te eten....
Johan : Bij nader inzien heb ik ook niet meer zo'n honger,mag ik mijn iegen desert maken?
Britt kijkt hem verbaasd aan, maar dan pakt Johan Britt's stoel, en trekt die naar hem toe, en geeft haar een zoen.
Britt : En dit is uw desert?

Johan knikt glimlachend en zoent haar weer innig... Wanneer de kinderen na een kwartier weer binnenkomen zitten Johan en Britt weer goed op hun plaatsen, alsof er niets gebeurd is ;)
Dorien : Hier is het dessert!
Simon : Lekker ijs!!!!!

Dorien : Vinden jullie het erg, als wij dat boven in mijn kamer opeten?
Britt : Heb ik daar nog iets op in te brengen, aangezien jullie al klaar staan om daarheen te gaan...
Dorien : Eigenlijk niet.
Britt : Was ik al bang voor. Als jullie straks maar wel alles weer mee nemen.
Johan : En waar gaan wij ons ijs opeten?

Britt : Hier (kortaf)
Johan : Oke, oke, oke (glimlachend)
Britt glimlacht liefjes terug.

Wanneer hun ijs op is, gaan ze op Britt's bed liggen...

....Waar Britt zich niet kan inhouden, en Johan direct een innige zoen geeft.
Johan, die nu iets voorzichtiger en rustiger aandoet, begint voorzichtig over de rug van Britt te wrijven....
Britt op haar beurt, wrijft over de rug van Johan, maar al snel verdwijnt haar hand onder het overhemd van Johan.
Johan gaat nu ook voorzichtig met zijn hand onder de blouse van Britt, en voelt aan Britt dat ze dit heel erg fijn vind. En voorzichtig gaat hij verder....
Johan komt bij de beha van Britt aan, en stopt even en kijkt haar vragend aan, maar aan de blik van Britt ziet hij dat ze niet wil dat hij stopt, voorzichtig maakt hij die los, en....

Na een tijdje horen ze ineens voetstappen van de trap afkomen, en ze stoppen direct.
Britt : Johan, mijn beha?
Johan pakt die, en geeft m aan Britt.
Johan : Alsjeblieft....
Britt : Dank je...
Britt begint haar blouse dicht te knopen, hetzelfde dat Johan met zijn overhemd doet.

Dorien : Simon, wil je cola?
Simon : Is goed.
Maar ongeveer een minuutje later, horen ze de voetstappen alweer naar boven gaan.
Johan kijkt Britt aan, en Britt lijkt zich direct weer over te geven...
Britt : Johan, wacht even, ik moet....
Johan : Deze pakken....
Johan wijst naar t tafeltje...
Britt knikt instemmend.

Johan grijpt naar het doosje en geeft hem aan Britt.
Johan : Wil jij hem omdoen?
Britt : Als jij het niet erg vindt?

Johan : Dat vind ik helemaal niet niet erg.
Britt doet de condoom bij Johan om. Dan gaan ze verder.

Johan : Mag ik bij je binnendringen?
Britt knikt glimlachend en Johan dringt bij haar binnen, maar...

dan horen ze een harde bonk en een gil uit de kamer. Britt trekt snel wat aan en loopt naar de kamer. Daar ziet ze Dorien onderaan de trap zitten.
Dorien : Mama ik ben uitgeleden.
Britt : Heb je veel pijn?
Dorien : Nee het vald wel mee meer geschrokken.

Britt : Gaat het gaan?
Dorien knikt zachtjes, staat recht en loopt weer haar kamer in...
Johan en Britt doen verder, maar nou wil Britt niet dat Johan bij haar binnendringt, maar hij doet dit toch...

Britt : Nu niet Johan.
Johan : Waarom.
Britt : Omdat ik niet meer wil.

Johan : Maar liefje, daarnet was het maar 1 minuut of zo!
hij dringt weer bij haar binnen, maar Britt gaat van hem af en trekt zich terug in de badkamer... Johan volgt haar en...

Britt : Als je niet naar mij luisterd over dit wil ik je ook niet meer zien.

Johan : Lieverd, het spijt me!
Britt : Kom maar binnen...
Johan gaat binnen en ziet dat Britt tegen de muur hangt...

Johan : Britt, is er iets wat ik moet weten over je om je reaktie goed te begrijpen?

Britt knikt en begint te vertellen over...

(sorry ik had mijn stukje te vroeg geplakt, hier is ie nog een keer)

Waarom ze zo voorzichtig is...
Maar dan heeft ze geen zin meer...
Britt : Laten we het nu maar vergeten en gewoon ff iets anders doen.
Johan : Ja das wat wil je doen strippoker;)
Britt : Johan......
Johan : Ik maak maar een geintje.
Britt : Dan is het goe.

Dan lopen ze samen naar de kamer toe en besluiten, maar tv te gaan kijken.
Als ze een tijdje naar de tv gekeken hebben komen Simon en Dorien naar beneden.

Dorien : Hier zijn de glazen schaaltjes wij gaan weer naar boven.
Britt : O nee jonge dame jij en Simon gaan eerst die schaaltjes afwassen en dan gaan we pas weer naar boven.
Dorien : Mam!!!!
Britt : JAh had je toen straks maar je worteltjes moeten opeten.

Dorien en Simon beginnen met een lang gezicht af te wasssen en Johan en Britt beginnen elkaar weer van vreugde te zoenen. Nu gaat Britt op Johan liggen en hij laat zijn handen onder haar blousje glijden...

Johan : Als ik te ver ga, moet je het zeggen, goed?
Britt knikt en legt zich nu helemaal neer op Johan en geeft hem een innige zoen...
Johan : Gaat het nog?
Britt : Ja, en zwijg nu eventjes, anders kunnen we niet genieten. (glimlachend)
Johan begint te lachen... Nu laat hij zijn handen weer naar Britt's rug glijden en prutst haar beha open, maar net op dat moment komen Simon en Dorien binnengestapt...

Johan schrikt er van en vald bija van de bank.
Simon : Iets stouts gedaan pa?

Johan : Sinds wanneer moet ik verantwoording afleggen tegenover 2 kinderen?
Britt : Ah laat ze Johan, i'm in the mood for love.
Johan : Britt, heb jij gedronken?

Britt : Ik dacht van niet maar ik ben ook stapel verliefd.

Johan : Ik ook, maar overdrijven we nou niet een beetje? ik bedoel, met de kinderen erbij en zo?
Britt : Simon en Dorien? gaan jullie eventjes naar Dorien's kamer?
De kinderen rennen meteen weg...
Britt begint Johan weer te zoenen en nu kan ook hij zich niet meer inhouden...

Britt : Kom we gaan weer naar mijn kamer.

Britt en Johan lopen al zoenend naar haar kamer en gaan weer op het bed liggen. Nu gaan ze nog een stapje verder...

Daar zijn ze al een tijd bezich maar om 9 uur begind Dorien op de deur te bonken.
Britt : Dorien wat is er
Dorien : Ik en Simon willen ook slapen moeten wij dan ook maar in een bed kruipen?

Johan : Ja!

Britt : Ach lieverd, plaag ze zo niet (lachend) dot?

Dorien : Ja?

Britt : Simon en Johan blijven slapen, goed?!

Johan : Ja, dat is waar!

Dorien : Oke! maar waar moet Simon slapen?!

Johan! Simon en ik slapen wel op de banken!

Britt : Niets (lachend) jij slaapt bij mij, liefje! en Simon? mmmm, dot, kan jij het veldbed instaleren?

Dorien : Ja!

Britt : Als hij wil, waarom slaapt Simon daar dan niet op?

Dorien : Oke!

Dorien vertrekt weer en samen zet ze met Simon het veldbed klaar.

Britt : Opgelos (glimlachend)

Dorien en Simon gaan samen het veldbet inelkaar zeten en als dat staat zijn ze zo moe dat ze gelijk gaan slapen.

De volgende morgen.

Johan : Liefje?

Britt : Mmmm

Johan : Wakker worden, het is 7 uur. de kinderen moeten naar school en wij moeten gaan werken (glimlachend)

Britt zit meteen rechtop.

Britt : Heb ik me verslapen?

Johan : Een half uurtje maar (glimlached) en ik ook (met een knipoogje)

Britt haalt opgelucht adem en stapt haar bed uit en begint haar klaar te maken. wanneer iedereen klaar is...

gaat de mobiel van Britt het is Sofie

Sofie : Kom je vandaag werken?

Britt : Ja.

Sofie : Kan je dan naar het winkelceterum komen ze zijn daar de bank aan het overvallen.

Britt : Ik kom direkt.

Britt pakt haar wapen en het kogelvrijëvest en gaat er meteen vandoor en zecht nog snel "Tot vanavond."

Aangekomen in het winkelcentrum zoekt ze Sofie, die ze na een aantal minuten voor de deur van de bank ziet staan... Britt loopt op haar af en vraagt wat er al gebeurd is...

Sofie : Het vald eigelijk allemmal wel mee omdat er een wagen in de buurt was is die er met cirenes naar toe gegaan en de overvaller is toen gevlucht maar heeft zijn buit vergeten mee te nemen.

Britt : Is er nog iemand gewon geraakt?

Sofie nee, hij wilde schietten maar zijn piestool deet het niet en toen hoorde de bankmedewerkster se sirene en ze denkt dat hij toen bang was en hij is gevlucht.

Britt : Gelukkig, dat dat pistool het niet deed.

Sofie : Ja, inderdaad. kom, we gaan de buit terug brengen (glimlachend)

Britt : Hoezo?

Sofie : Ja, hij had de zak wel meegenomen toen hij wilde wegrennen, maar hij heeft alles laten vallen (glimlachend)

Britt knikt en helpt Sofie om de zware zak terug mee de bank binnen te brengen...

binnen in de bank maken ze de zak leeg op het held na vinden ze nog iets...

De portomonee van de overvaller ze laten de iedentiteitskaart aan de bankbediende zien maar ze weet het niet zeker dat hij hem is wand hij had een bivakmuts uo maar se denkt van wel.

Britt : Dit is wel een hele domme overvaller.

Sofie : Vind je het dan erg om een makkeliijke zaak te hebben.

Britt : Nee maar alles word nu gewoon in onze schoot geworpen.

 

Sofie : Ja, inderdaad, dit gaat iets te makkelijk...

Britt : Wat doen we?

 

Britt : Hem oppakken, hij heeft tenslotten een bank beroofd.

Sofie : Laten we dan maar gaan.

aangekomen bij de overvaller's huis vallen Sofie en Britt meteen zijn huis binnen en arresteren hem. dan gaat de mobiel van Britt... Johan...

Britt : Hallo (met een lag)

Johan : Wat was er eigelijk dat je er zo snel vandoor ging.

Britt : Een bankoverval door een niet zo slimme bankovervaller.

Johan : Hoezo?

Britt : Hij had zijn portefeuille in de zak met buit verloren. en die zak heeft hij laten vallen toen hij wilde vluchten. slim, he?

Johan : Hahaha, heel slim, ja! maar wat ik je wilde vragen...

Johan : Kom je vanavond eten.

Britt : Als jij kookt.

Johan : Dat is dan geregeld.

 

Britt : Tot vanavond (glimlachend)

wanneer ze haar mobiel neerlegt, kijkt Sofie haar vragend aan...

 

Britt : Wat is er?

Sofie : En dat vraag jij.

Britt : Ja, nieuwschierrig aagje

Britt : Oke, oke, oke, ik zal het allemaal uitleggen...

Britt : Johan is vannacht blijven slapen en hij vroeg of ik vannavon bij hem kwam eten. Ik ben echt stapel op hem.

Sofie : Zo te zien, he. je gezicht straalt helemaal!

Britt lacht vriendelijk. samen vertrekken ze met de overvaller naar het commissariaat...

Op het commissariaat brengen ze de overvaller naar de verhoorkamer en gaan Vanbruane brieven.

Na de briefing gaan ze meteen naar huis (ze verhoren de overvaller morgenvroeg wel ;)) en Britt maakt zich klaar om iets te gaan eten met Johan...

 

Als Britt net onder de douche staat, wordt er aangebeld...

Britt : Dot, doe jij ff open?

Dorien had inmiddels de deur al opengedaan, het was Johan.

Dorien : Ze staat nog onder de douche.

Johan : Dank je.

Dorien ging direct weer naar haar kamer.

Johan liep naar de badkamer. En klopte op de deur.

Britt : Johan?

Johan : JA.

Britt : Ik ben bijna klaar.

Johan : Ik wacht hier wel even.

Britt : Nou....

Johan : Wat?

Britt : Mijn rug moet nog even gewassen worden...

Johan : Wil je dat ik je rug kom wassen?

Britt : Als je wil...

Johan stapt de badkamer in...

Johan : Met alle plezier (glimlachend)

Hij kleedt zich uit en stapt ook de douche in...

Wanneer Johan en Britt uit de batkemer komen heeft Dorien al een koffertje gepakt.

Dorien : Ik heb ook wat voor jouw meegenomen wand ik dacht dat jij vast biij Johan zouw willen logeren.

Britt : Dot! hoe... kan je het raden?!

Johan : Je hebt gewoon een hele slimme dochter.

Britt : Ik wist dat ze slim was maar niet zo slim.

Johan : Kom we gaan wand Simon wacht thuis.

 

Even later komen ze aan bij het huis van Johan....

Johan wil de deur open doen maar Simon is hem voor, want hij had ze al aan zien komen.

Johan : Zo jij bent snel.

Simon : Hoi, ja goe he.

Dorien en Britt tegelijk : Hoi Simon.

Johan is voorbereid, want de tafel was al helemaal bedekt en Simon had net de kaarsen aan gestoken.

Britt : Zo jij hebt je best gedaan.

Johan : Voor een schone dame doe ik alles en ;) naar Britt.

Britt : Da vind ik lief van u. Dorien zeg is wat!

Dorien : Ja sorry echt super ik was ff sprakeloos. Echt goe gedaan Johan.

Johan : : $ dank je laten we aan tafel gaan.

Britt : Is goe wat eten we eigenlijk of mag ik da nie vragen?

Johan : Je zult het wel zien, je vind het vast lkkr.

Na het eten......

Britt : Het was echt heerlijk.

Dorien : Moet ik helpen met afwassen?

Simon : Nee we hebben een vaatwasser. Zullen we boven in mijn kamer gaan spelen.

Dorien : Ja dat is goed.

 

Dorien en Simon gaan naar zijn kamer.

Johan : Britt, wil je koffie? Iets anders?

Britt : Nee, dank je.

Johan : Wat wil je doen?

Britt : Heb je een leuk filmpje?

Johan : Wat had je in gedachte?

Britt : Iets romantisch.

Johan : Ik ben bang van niet, zullen we dan moeten huren.

Britt : Dat is niet nodig. Wat heb je hier anders?

Johan : Ze staan bij mij op de kamer...

Johan en Britt gaan naar de kamer van Johan, waar hij een kast open trekt, en daar ziet Britt verschillende films staan...

Britt : Ik dacht dat jij zei, geen romantische films te hebben. Wat is dit dan?

En Britt wijst naar een film. (Pretty Woman)

Johan : Owh die, : $ die was ik vergeten.

Johan pakt de film, en stopt die in de video.

Britt gaat tegen Johan aanzitten, en Johan drukt Britt tegen zich aan, en houdt haar stevig vast...

 

Tijdens de film...

Britt : Hoe romantisch!

Johan staart eventjes naar Britt en streelt haar zachtjes over haar rug, en...

Britt geeft hem een hele lange kus.

 

Dan zien ze allebei dat hun favoriete stukje er aan komt.

Johan : Dit is mijn favo stukje

Britt : Ja van mij ook,dan zegt zei : Ah, he sleeps, en dan kijkt ze hoe leuk hij wel nie is, en dan gaat ze naar bed, en begint hem op zijn wang te zoenen, en dan gaat ze verder, en uiteindelijk zoent ze hem op de mond, en dan wordt hij wakker.

Johan : Neej ze zoent hem op de wang dan wordt ie wakker en dan zoent ze hem op zijn mond.

Britt : Ik weet zeker dat ik gelijk heb.

Johan : Nee ik heb gelijk.

En dan komt HET moment (het favoriete stukje van hun beide) en ze kijken aandachtig......

 

Wanneer het stukje is geweest...

 

Britt : Zie je nou wel dat ik gelijk had...

Johan : Hoe vaak heb jij die film dan al gezien, dat je het zo goed weet?

Britt : Dat wil jij niet weten, geloof me.

Johan : Ik wil alles van je weten....

Britt : Je kan dat nie op je handen en voeten natellen...

Johan : Zo vaak. Daar kan ik natuurlijk niet tegen op...

Britt : Owh nee, als jij die scene overtuigend genoeg naspeelt, dan...dan...

Johan komt voorzichtig met zijn mond naar die van Britt, en begint haar te zoenen...

Britt : FOUT!!!! Opnieuw, ik had mijnogen nie dicht....

Als Johan het nog eens doet, zegt Britt weer : FOUT!!!! Opnieuw, ik had mijn ogen nie dicht....

Johan probeert t nog eens, en Britt weer : FOUT!!!!

Johan : Jij doet da express nie?

Britt : Eindelijk snapt ie t.

En begint te lachen...

Johan : Zeg dan meteen dat je dat eigenlijk wou...

En Johan begon Britt weer te zoenen, en begon liefdevol over haar rug te wrijven....

 

Al snel verdwijnt zijn handen onder haar blousje... Aan haar opwinding van haar lichaam merkt Johan dat ze niet wilt dat hij stopt... En ze gaan nog een stapje verder...

 

Als ze klaar zijn kijken ze elkaar aan.

Britt : Dit was een apart filmpie von je ook nie

Johan : Ja eigenlijk wel. Je hebt er toch geen spijt van he?

Britt : Nee hoor, maar elke keer als we bij elkaar zijn dan doen we het.

Johan : Nie dat ik dat erg vind hoor : p

 

Britt : Ik voel me echt aangetrokken tot je, echt waar...

Johan : Misschien zijn we zelfs geboren voor elkaar ;)

Britt : Mark en ik waren geboren voor elkaar... dat weet ik gewoon...

 

Johan : Wat wil je daarmee zeggen?

Britt : Johan... Sorry, ik bedoelde het nie zo.

Johan : Maar ik meen het wel als ik je nu zeg dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden...

Britt werd rood en voelde zich schuldig...

Maar voordat ze nog ites kon zeggen, was Johan al opgestaan, en naar de badkamer gelopen.

Britt ging achter hem aan, maar toen ze de deur wou openen lukte dat nie, hij zat op slot.

Britt : Johan?

Britt stond nu aan de deur om Johan te kunnen horen, maar na een tijdje hoorde ze nog niks.

Britt : Johan?

Johan : Laat me gerust...

En toen hoorde Britt aan zijn stem dat hij had zitten huilen...

 

Britt : Lieverd, het spijt me zo verschrikkelijk! laat dit onze avond niet verknallen! ik ga wel naar huis met dot...

Johan : Neen! neen, het spijt me... ik mocht dat niet zeggen... ik weet wel dat je Mark verschrikkelijk veel mist.

Johan opent de badkamerdeur en Britt omhelst hem onmiddellijk...

Britt : Het was zo niet bedoeld. (fluisterend)

Johan : Kom, het is al goed (glimlachend)

ze geven elkaar een innige zoen...

 

Britt : Zullen we nu anders maar gaan slapen.

Johan : Ik denk da dat een goed plan is, maar eerst ff bij de kinderen kijken of die al slapen

Britt : Ja is goed ik loop met je mee, maar eerst wil ik nog een zoen.

Johan geeft haar een innige zoen en dan lopen ze hand in hand naar de kamer van Simon.

Als ze daar zachtjes binnen komen lopen zien ze dat Dorien en Simon in slaap zijn gevallen op Simon's bed hand in hand.

Britt : Zien ze er nie lief uit.

Johan : Ja inderdaad we leggen wel een deken over hun heen, want ze nu nog wakker maken lijkt me geen goed idee.

Britt : Ja je hebt gelijk.

Ze leggen samen een deken over hun kinderen heen en doen het lampje uit.

Dan lopen ze naar de kamer van Johan om daar te gaan slapen.

 

Britt : Johan, heb jij datkofferje gezien dat Dot meedroeg?

Johan : Dat staat volgens mij bij de kinderen....

Britt : Oke.

Johan : Wat heb je nodig dan?

Britt : Mijn spulletjes...

Johan : Dan slaap je toch vannacht in een hemd van mij...

Britt knikt...

Nadat ze beide klaar waren in de badkamer, gingen ze in bed liggen.

Britt ging met haar hoofd op de borst van Johan liggen, en viel al na enkele minuten in slaap.

 

De volgende morgen in de kamer van Simon.

Dorien word wakker en strekt zich uit maar geeft daar door een klap in het gezicht van Simon Die word kwaat omdat Dorien in zijn bed licht en hem heeft geslagen.

 

Simon loopt boos de kamer uit, naar de kamer van zijn vader.

Simon : pap!

Johan schrikt wakker door t gebonk op de deur van zijn zoon.

Johan : Ik kom, ik kom..

Intussen is Britt ook al wakker geworden.

Britt : Wat is er?

Johan : Simon, ik weet het ook nie. Ik ga ff kijken. Dan neem ik zo direct meteen koffie mee.

Britt : Das een goe idee.

Als Johan zijn kamer uitkomt..

Simon : pap, hebben jullie Dorien bij mij in bed gelegd?

Johan : En daarvoor maakte je me wakker?

Simon : Ze lag ineens naast mij in bed, vanmorgen, daarnet.

Johan : Jullie zijn zo in slaap gevallen...

 

Simon : Owh daar kan ik me helemaal niks van herinneren.

Johan toch is het zo.

Simon : Owh dan ga ik me excuses maar aan Dorien aanbieden. Zie je strax.

En dan loopt Simon weer terug naar zijn eigen kamer en loopt Johan richting het koffiezet apparaat.

Simon : Dot, sorry dat ik net zo tegen je deed.

Dorien : Ja ik wist ook nie dat ge naast me lag.

Simon : Het blijkt dus dat wij samen zo in slaap zijn gevallen.

Dorien : He wat raar dat kan ik nie herinneren.

Simon : Ik ook niet en haalt zijn schouders op.

Ondertussen wordt Britt een beetje ongeduldig, want ze heeft toch wel zin in een bakske koffie.

Britt : Johan!!!!!

Dan komt Johan net binnen lopen.

Johan : Wat is er?

Britt : Ik vroeg me al af waar me bak koffie bleef.

Johan : Zo madame wilt u uw koffie hebben, daar moet ge eerst wel wat voor doen : p

 

Britt : Wat dan? (schijnhijlig)

Johan wijst naar zijn mond en Brit begeind hem te kussen.

 

Na een zoen stopt Britt.

Britt : Zo, en nu een bakkie koffie : p

Johan : Koffie? Ik dacht meer aan iets anders.

Britt : Je hebt gehad wat je wou, een zoen.

Johan : Nouwwwwww....

Dan staat Johan weer op, en loopt naar de keuken, en komt iets later weer terug, met een kop koffie...

Britt : Lekker, dank je.

Johan : Je dacht toch niet dat die voor jou was?

Britt : Doe nie zo flauw...

Johan : Dat doe ik nie, dat doe jij...

Net op het moment dat Britt wil opstaan, pakt Johan naast het bed vandaan een beker koffie..

En geeft die aan Britt, en om haar te plagen...

Johan : Dank je wel, lieferd...

Britt : Dank je...

Johan : Geen dank.

Johan geeft Britt nog een zoen..

 

Dan komt Dorien ineens binnen gelopen.

Britt : Dorien wat is er.

Dorien : Ik heb mijn schooltas thuis laten staan.

Britt : Shit, dan moeten we opschietten wand anders zijn we telaat.

 

Britt trekt snel wat aan en geeft Johan een zoen.Ik bel je zo nog wel ff.

Johan : Is goed en wil haar nog een zoen geven, maar Britt is al verdwenen.

Bij het appartement aan gekomen.

Britt : Dot schiet je wel op anders komen we echt te laat.

Dorien : Ja ja.

Even later komt Dorien weer buiten zetten met haar tas.

Dorien : Ik heb nu wel geen eten mee eh.

Britt : Dan geef ik je wel wat geld dan kan je op school eten.

Dorien : Oke is goe. Zeg mam??

Britt : Ja liefje.

Dorien : Het gaat wel goe tussen jou en Johan eh?!?.

 

Britt : Ja waarom vraag je dat?

 

Dorien : Dat zie ik...

Britt : Echt?

Dorien : Echt, je ben gelukkig...

 

(we gaan ff een sprongetje maken in de toekomst...)

Inmiddels een jaar later...

Britt zit op t commissariaat als haar gsm afgaat.

Britt : He Johan.

Johan : He liefie... Kom je vanavond eten?

Britt : Waarom vraag je dat eigenlijk?

Johan : Nou...

Britt : Ik bedoel, we komen al elke avond eten...

Johan : Je komt dus eten...

Britt : Tuurlijk..

Johan : Oke, tot vanavond.

Britt : Tot vanavond...

Dan net als Britt de telefoon heeft neergelegd, springt ze ineens op...

En rent naar de tioletten...

's Avonds na het eten, zitten Johan en Britt op de bank een filmopje te kijken als Johan ineens iets uit zijn zak tevoorschijn haalt.

Johan : Britt, ik wil je iets vragen.

Britt : Mij iets vragen?

Johan : Jah, jou iets vragen.

Johan pakt de hand van Britt vast...

Johan : Britt, wat dacht je ervan als je hier kwam wonen...

Britt : Je wilt gaan samenwonen?

Johan : Niets liever dan met jou samenwonen, maar jij moet het ook willen.

Britt : Dat is nogal iets..

Johan : Als jij nie wilt...

Britt : Het is nie dat ik nie wil, maar Dorien en Simon dan?

Johan : Je bent her al bijna elke nacht...

Britt : Als Dorien het goed vind...

Britt : Ik moet jou ook iets vragen... Eigenlijk vertellen.

Johan : Owh.

Britt : Eigenlijk wil ik niets liever dan met je samenwonen, maar...

Johan : Wat?

Britt : Eigenlijk moeten we binnenkort wel gaan samenwonen...

Johan : Hoezo?

Britt : Wat ik zou vertellen......

 

Johan : Wat Britt wat wil je me vertellen.

Britt : Nou.... euhh... ik ben ik ben....

Johan : Je bent wat?

Britt : Nou het zit zo ik heb iets in me groeien wat van jou is...

Johan : Wat kan er in godsnaam nou in jou groeien wat van mij is.

Britt : IK BEN ZWANGER!!!

Johan valt dan flauw.....

Britt : Johan Johan, zeg nou iets

Dan komt Johan bij.

Johan : Britt was is er gebeurd.

Britt : Je bent flauwgevallen..

Johan : Waarom dan?

Britt : Nou ik vertelde dat ik zwanger was en toen viel jij flauw.

Johan : Owh ik dacht dat ik gedroomd had.

Britt : Owh vind je het nie leuk dan.

Johan : Euh jawel, maar je overvalt me een beetje. Ik dacht ik vraag alleen of je wil samenwonen en dan dit wow.

Dan begint het pas echt tot Johan door te dringen dat ie weer vader gaat worden.

Johan : En de kinderen?

Britt : Wat is er met de kinderen?

Johan : Nou weten die het al, heb je het al aan Dorien verteld.

Britt : Nou nee, ik dacht ik vertel het eerst aan jou.

Johan : Dat apprecieer ik. En hoe... hoe gaan we ze dat dan vertellen.............

 

Britt : Voorzichtig?

Johan kijkt Britt diep in haar ogen, en dan naar haar buik....

Britt pakt de hand van Johan, en legt die op haar buik...

Britt : Ik vertel Dorien eerst over dat wij hier komen wonen...

Johan : En dan vertellen we dat ze nog een broertje of zusje krijgen..

Johan begint toch voorzichtig over de buik van Britt te wrijven, en er verschijnt langzaam een glimlach op zijn gezicht, en Johan komt voorzichtig met zijn hoofd omhoog en geeft Britt een zoen.... Een innige zoen.

Johan : Ik hou van je.

Britt : Ik ook van jou.

De volgende morgen, als Britt Dorien naar school brengt.

Britt : Dot, vind je het leuk bij Simon en Johan?

Dorien : Ja, waarom vraag je dat?

Britt : Johan en ik, we willen gaan samenwonen.

Dorien : Echt? Waar gaan we dan wonen?

Britt : Bij Johan.

Dorien : We woonden daar toch al zo'n beetje.

Britt : Dat is waar.

 

Dorien : Ach waarom ook nie, wordt vast gezellig. Maar zit er niks achter of zo.

Britt : Nee hoezo denk je dat.

Dorien : Gewoon zomaar..

In de auto van Johan.

Johan : Simon ik moet je wat vertellen.

Simon : Wat dan, laat me raden.

Johan : Nou...

Simon : Je gaat met Britt samenwonen

Johan : Hoe weet jij dat?

Simon : Ik hoorde je het aan haar vragen.

Johan : Zo zit je ons weer afteluisteren.

Simon : Nee ik kwam naar beneden en hoorde het toevallig....

 

Johan : En dat is alles wat je hebt gehoord...

Simon : Jah... maar Simon : $

Johan : Je hebt dat andere dus ook gehoord.

Simon : Welk andere?

Johan : Simon!

Simon : Oke, ik heb t andere ook gehoord. Dat Britt zwanger is.

Johan slikte net iets te hard.

Simon : pap? Ik vind het luek, echt.

Johan : Echt?

Simon : Anders zeg ik dat toch niet.

Johan : Heb je...

Simon : Dorien weet het nog niet.

Op school lopen Britt en Johan elkaar tegen het lijf.

Britt : En hoe ging het?

Johan : : Hij vond het leuk...

Britt : Dorien ook..

Johan : Maar...

Britt : Wat?

Johan : Hij heeft ons gisteren horen praten...

Britt : Weet hij...?

Johan : Jah.

Britt : Heeft hij...?

Johan : Hij hefet Dorien niets verteld, althans dat zegt hij.

 

Britt : Zullen we het dot anders nu vertellen de kans is groot dat Simon het aan haar verteld.

Johan : Wil je daar nog nie even mee wachten.

Britt : Misschien heb je gelijk.

Aan het eind van de middag als Britt en Johan hun kinderen gaan ophalen. Als ze bij de school komen, komen Simon en Dorien al aan lopen.

Johan : Simon kan ik je even spreken.

Simon : Ja is goe en ze lopen weg van Britt en Dorien.

Dorien : Wat is er aan de hand?

Britt : Niets... Niets...

Johan : Heb je eht haar verteld?

Simon : Nee dat had ik toch belooft.

Johan : Oke dan is het goe en ze lopen weer terug naar Dorien en Britt.

Dan rijden ze gezamelijk terug naar het huis van Johan.

Britt : Dorien, Johan en ik willen je wat vertellen.

Dorien : Owh het is toch nie iets wat nie plezant is.

Johan : Ik weet zeker dat je het leuk gaat vinden.

Britt : Dorien, er is nog een reden dat Johan en ik gaan samenwonen.

Dorien : Dus toch...

Britt : Jah, euh hoe moet ik het je vertellen. de andere reden dat Johan en ik gaan samenwonen is omdat ik zwanger ben......

 

Dorien : Wat?

Simon : Vind jij het dan niet leuk, een broertje of zusje?

Dorien : Ik had allen nie verwacht dat je zwaanger zou zijn, mam... Maar ik vind het wel leuk, hoor...

Johan : Wel leuk?

Dorien : Hoe lang al?

Johan : Jah, hoe lang al Britt, dat had je mij ook nog nie verteld...

 

Britt : Ik ben 6 weken ver.

Johan : Had je het dan niet eerder kunnen vertellen.

Britt : Lievie, ik weet het zelf ook pas net..

Johan : Oke dan is het goe.

Britt geeft Johan een zoen omdat het zo lief voor haar is.

Johan : Wil je het eigenlijk al vertellen aan andere?

Britt : Daar wil ik nog ff mee wachten totdat we wat meer zekerheid hebben. dus jongens mondje dicht he.

Simon en Dorien : Jaaa....

 

Bij Johan.

De kinderen waren boodschappen aan het doen.

Britt : Johan?

Johan : Jah

Britt : Kom eens zitten...

Johan komt naast Britt op de bank zitten, en Britt legt haar hoofd tegen de schouder van Johan.

Britt : Ik moet je nog iets vertellen...

Johan : Het is een tweeling?

Britt : Neen. Ik moet toegeven, dat ik het inderdaad al langer wist, dat ik zwanger was...

Johan : Maar... waarom heb je het dan niet eerder verteld?

Britt : De eerste keer dat ik zwanger was...

Johan : Van Dorien?

Britt : Nee.

Johan legt een arm om Britt heen, en trekt haar nog dichter tegen hem aan..

Britt : De eerste keer, dat was ook van Mark... We waren helemaal in de zevende hemel, maar toen kreeg ik al na vijf weken een miskraam.. Ik ben bang dat dat nog eens zou gebeuren...

Johan : Britt...

Weer drukt Johan Britt dichter tegen hem aan, en begint over haar over dr rug te strelen..

Britt : Ik heb het toen ook pas verteld toen de eerste 5 weken voorbij waren.... Ik ben nu nog steeds bang...

Britt begint zachtjes te huilen.

Johan : Sssssssttt, stil maar. Het is al goed. Het is al goed...

 

Britt : Het spijt me, het spijt me dat ik deze avond zo moet verknallen...

er rollen steeds meer en meer tranen over Britt's wangen...

 

Dan horen ze ineens de deur gaan...

Britt gaat rechtop zitten, en veegt snel de tranen van haar gezicht.

Dorien : Ik zet het wel in de keuken.

Dan komen zowel Simon als Dorien de kamer binnen,en Dorien ziet direct dat haarmoeder heeft gehuild...

Dorien : Mam? Wat is er?

Britt : Niets... Niets....

Dorien : Dan zou je niet gehuild hebben..

Johan : Laat haar maar even, kom dan gaan wij even het eten klaarmaken...

 

Johan, Simon en Dorien trekken zich terug in de keuken en Britt haalt een fotoalbum uit de kast...

 

Britt : Kijkt naar de foto van Mark. Mark ik ben zo gelukkig met Johan bijna net zo gelukkig als met jouw. We gaan samenwonen ook al doen we dat onderhand wel want ik ben bijna niet thuis meer. Je bent tog niet boos op me dat ik zwanger ben van iemand anders.

 

Johan hoort Britt praten en zet zich neer naast haar en omhelst haar en laat haar eventjes haar gang gaan...

 

Johan : Je mist hem nog elke dag he.

Britt : Ja.

Johan : Als je wild kunnen we een foto van hem ophangen.

Britt : Ja, dat zouw ik eigelijk wel fijn vinden.

 

Johan : Nou, waarop wachten we? welke wil je ophangen?

Britt kiest de mooiste foto die ze op dit moment vindt en trekt hem voorzichtig uit het fotoalbum en Johan hangt hem op, prominent in hun slaapkamer.

Johan : En? wat vind je ervan?

Britt : prach...tig... (fluisterend) Bedankt, Johan!!!!!

Ze vliegt hem om de hals en samen vallen ze op bed... Britt geeft haar vriendje een innige en lange zoen...

 

3 maanden later

Britt gaat een eerste egho laten maken.

Dokter : Kijk hiet ziet u het kintje.

De dokter begind zelf nog eens goed te kijken.

Dokter : Volgensmij krijgt u een tweeling als ik het goed ziet.

Britt : Een tweeling?

Dokter : Ja wand ik zie twee hooftjes.

 

Britt : Owh dit moet ik aan Johan vertellen.

Britt belt Johan : Johan met Britt.

Johan : Wat?

Britt : We krijgen een tweeling.

Johan : Owh Brittje wat geweldig dat moeten we aan de kinderen vertellen.

Britt : Is goed dat doen we straks als ik weer terug ben van de echo.

 

Dorien en Simon zijn heel blij om te horen dat ze 2 broertjes of zusjes krijgen alleen dan zecht Dorien.

Dorien : Maar als er een tweeling komt zijn we met zijn 6en maar ik denk dat daar het huis veelst klein voor is.

Britt en Johan bijken elkaar aan.

Johan : Daar had ik nog helemaal niet aan gedacht.

Britt : Dan ben ik bang dat we moeten verhuizen.

 

Dorien : Maar naar waar?!

Britt : Ik heb laatst wel een advertentie gezien, voor een mooi huis, ik ben eens gaan kijken daar. Heb een rondleiding en zo gekregen, echt groot genoeg voor 6-en... (glimlachend)

Johan : Zullen wij anders morgen nog eens gaan kijken?

Britt knikt glimlachend. Plots gaat haar mobiel...

Sofie : Britt, hoe was de echo?

Britt : Hoe wist je dat ik een echo ben gaan maken?

Sofie : Vanbruane heeft me gezegd dat je zwanger bent, gekkie. (glimlachend)

 

Britt : Weten het nog meer mensen of kan ik het meteen in het personeelskrantje zetten.

Sofie : Vanbruane heeft het alleen aan mij verteld.

Britt : Dan is het goe, je verteld niets aan de andere he?

Sofie : Ik zou het niet durven. Maar hoe is het nu gegaan?

Britt : Ik krijg een tweeling.

Sofie : Gefeliciteerd.

Op het commesariaat komt Pasmans net binnen.

Pasmans : Gefeliciteerd met en wie?

Sofie : Euh niemand die ken jij toch nie.

Sofie weer tegen brit : T ik moet ophangen, want Pasmans gaat anders vragen stellen. Ik kom wel langs.

Britt : Dankje en ik zie je straks.

 

Britt : Sofie komt zo nog even langs.

Johan : Gezellig.

Britt : Ik bel nog even naar die mensen van het huis want ik wil graag weten of het al verkocht is.

 

De telefoon is in gesprek..

Britt : Ik probeer het morgen anders wel...

Een minuutje of tien later gaat de deurbel..

Britt opent de deur : Sofie, kom binnnen.

Sofie : Dank je.

Britt : Wil je iets drinken?

Sofie : Nee, dank je.

Britt en Sofie gaan samen op de bank zitten.

Sofie : Die Pasmans was erg nieuwsgierig toen ik je over de telefoon feliciteerde.

Britt : Heeft hij iets gehoord...

Sofie : Nee, hij weet van niets, en de rest ook nie, zover ik weet.

Britt : Op Vanbruane na dan...

Sofie : En ik. Maar wanneer benje het ze van plan om te gaan vertellen?

Britt : Als mijn buik straks echt dik begint te worden. Nu is er nog niet veel te zien.

Sofie : Maar wel van je gezicht af te lezen, je straalt helemaal.

Britt : : $ Echt?

De volgende dag op t commissariaat.

Pasmans : Wat wws dat nou gisteren?

Sofie : Een vriendin... Die jarig was...

Pasmans : Waarom zei je dat dan nie direct?

 

Sofie : Ik vind het wel leuk om jouw in je nieuwschierighijd te laten zitten.

Pasmans : Dat viel best wel mee hoor ik heb er anders niet wakker van gelegen.

Sofie : Waarom vraag je het dan als je niet zo nieuwschierig bent.

Pasmans : Gewoon interesse Tonen.

 

Sofie : Dan mag het Pasmans.

Pasmans : Joepie!!!

Bij Johan en Britt.

Britt : Zou ik die makelaar maar weer is proberen te bellen.

Johan : Ja is goe.

Britt : Ik hoop wel dat het huis nog te koop staat anders moeten we snel op zoek naar een ander huis.

Johan : Ik ga wel alvast een krant kopen voor het geval dat.......

Britt : Ja is goe.

Na een paar keer overgaan neemt de makelaar op.

Britt : Met Britt Michiels ik heb van de week een huis bekeken en nou wou ik vragen of het nog te koop staat.

Makelaar : Ik ga even voor u kijken is het goed als ik u strax terug bel?

Britt : Ja dat is goed, dan spreek ik u straks weer.

 

Twee weken later....

Britt loopt voorzichtig de kamer binnnen...

Deze kamer, die de nieuwe kinderkamer zal worden, is geel en oranje geschilderd.

Johan : (die achter haar aan liep) En? Wat vind je ervan?

Britt : Het is prachtig..

Britt draait zich om, en geeft Johan een zoen...

Britt : Het hele huis zet er fantastisch uit.

Johan : Mooi, he. Ben echt blij dat de makelaar zo snel belde...

Britt : Ik ook...

Johan : Zullen we de kinderen vandaag samen van school halen, en ze naar hun nieuwe huis kunnen laten kijken... Want we trekken hier toch vandaag in?

Britt : Als jij vandaag de kamer van Simon helemaal hebt ingepakt?

Johan : Maak je daar maar geen zorgen om...

 

's middags bij school....

Johan : Simon, Dorien gaan jullie mee we hebben een verrassing voor jullie.

Dorien : Wat is die verassing dan??

Britt : Dat gaan we niet vertellen anders is het geen verrassing meer.

Dorien : Nouw!!! ah toe.

Britt en Johan : Neej je zal het zo wel zien.

Na een tijdje rijden komen ze bij het huis aan..

Dorien : Wat gaan we hier nou weer doen.

Britt : Dat zal je zo wel zien

Simon : Wordt dit ons nieuwe huis ofzo???

Johan : Misschien, kom maar mee dan zullen we zien....

Britt : Dat dit jullie nieuwe kamers worden...

Britt, die inmiddels met de kinderen naar boven was gegaan, wees naar twee kamer deuren die aan elkaar grenzen.

Simon : Hier gaan we nu dus wonen.

Britt en Johan enthousiast : Ja..

Britt en Johan die nu hand in hand staan, lopen door de rest van het huis, en vertellen de kinderen waar welke kamer zit...

Dorien : Das best een mooi huis...

Simon : Warneer gaan we hier wonen?

Johan : Vanaf....

Britt : NU!!!!!

Simon : En onze spulletjes dan?

Britt : Die hebben wij vandaag voor jullie ingepakt. We hoeven alleen maar de dozen te halen, en dan kunnen jullie je kamer gaan inrichten...

Johan : Je loopt wel erg hard van stapel. Wat dacht je ervan om eerst hun kamers te schilderen of te behangen..

Simon : IK wil een groene kamer.... Nee, toch een blauwe..

Dorien : Ik wil gewoon naar de verfwinkel, dan kan ik kiezen...

Weer thuis....

Dat wil zeggen in het huis van Johan, waar ze nu dus met z'n alle zolang wonen, voor hoever ze dat nog nie deden...

Johan : Ik bestel zo wel een pizza, we hebben hard gewerkt vandaag, en ik heb geen zin om te koken...

Dorien : En als je mama laat koken...

Britt : Dat hebben ze als eens ontdekt...

Simon : Dus we bestellen pizza...

Britt : yep!

die avond...

 

Na het eten

Britt : Zullen we nog terug gaan om te verven.

Dorien : Ik ben eigelijk wel moe.

Britt : Zal ik vragen of Tony langs komt om op jullie te passen.

Dorien : Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!

Johan : Oke, ik bel wel, schatje. jij gaat nou rusten!

Britt : Maar...

Johan : Maar wat?

Britt : Ik wil gewoon graag helpen.

Johan : Je bent zwanger

Britt : Ja, maar geen 9 maanden

Johan : Oke

Britt : Maar volgens mij wil je nog steeds nie dat ik mee help.

Johan : Ja dat denk ik inderdaad je moet wel voorzichtig zijn.

Britt : Ik ben ook heel voorzichtig, maar ik kan nou eenmaal niet de hele tijd op mijn komt blijven zitten.

Johan : Dat weet ik. Nou weet je wat dan gaan we nu naar het huis toe en dan mag je helpen maar als ik zeg dat het genoeg is dan doe je ook niks meer afgesproken.

Britt : Oke......, maar voordat we dat doen heb ik nog zin in een augurk....

Dan komt Tony en gaan Johan en Britt beginnen met verfen..

Britt : Johan ik ben lkaar met de kamer van Dorien. Ik ga alvast met onze kamer beginnen.

Johan : Ja dat is goed, maar doe je wel rustig aan.

Britt : Ja, dat doe ik echt wel.

Bij Tony, Dorien en Simon

 

Tony : Kinderen, het is bedtijd!

Dorien : Ach toe, nog eventjes. we mochten opblijven tot mama en Johan terugkwamen! (smekend)

Tony : Echt waar?

Simon en Dorien knikken en kijken Tony liefjes aan...

Tony : Oke, dan dat is goed. maar owee, als het niet waar is,hoor (lachend)

dan gaan ze verder met hun gezelschapsspelletje...

ondertussen bij Britt en Johan...

 

Johan ik ben klaar met de kamer van Simon zouw ik jou helpen met onze kamer.

Britt : Ja graag.

Britt : Maar liefje, ik ben doodop. zullen we niet liever stoppen?

Johan : Als jij dat wilt, dan wil ik dat ook (glimlachend)

Britt : Bedankt...

Johan : Kom, dan rijden we naar huis. (glimlachend)

Thuis aangekomen...

 

Britt : Ligen jullie nog niet op bed?

Tony : Ze wilde wachten tot jullie terug kwamen.

Britt : Dan moeten ze nu wel naar bed wand het kan geen feest blijven.

 

Dorien en Simon rennen snel naar boven...

Tony : En? hoe ziet het huis er al uit?

Britt : prachtig!!!!!

Johan : Maar morgen komt Brittje niet helpen...

Britt : Begin niet, he!

Johan : Grapje! maar je moet wel rusten, oke?

 

Tony : Een berorgde man is tog niet zo slecht.

Britt : Ja dat is zo maar als hij maar niet overbezorgt word wand dan weet ik echt niet hoe hij reageert wanneer ik 8 maanden zwanger bent.

Tony : Hij moet denk ik nog even wennen hoe het eerst om weer vader te worden na 12 jaar.

 

Britt : Ja, ik ook, na 16 jaar, zelfs!

 

Tony : En dan gelijk een tweeling dat lijkt me wel druk worden.

Britt : Ag Ik denk dat het wel went en we hebben ook 2 grote kinderen.

 

Johan : Ik hoop dat ze niet jaloers zullen zijn... of dat ze ons niet willen helpen... ik hoop echt dat ze willen helpen!

 

Britt : Dorien is gek op kinderen die doet dat wel en Simon denk ik ook wel als ik zie hoe hij reageerd.

De volgende dag hebben Johan en Britt vrij en willen ze weer gaan verven Die dag hebben ze het hele huis met behulp van de kinderen af.

Britt : Mooi dan kunnen we morgen gaan verhuizen.

Johan : Ja ik moet morgen wel werken.

Britt : Ik ook maar we moeten tog nog een hoop overbrengen.

De volgende ochtend.

Dorien : Mam gaan jullie eigelijk ook trouwen?

Simon : Ja pap

Britt ; Ik heb daar nog niet over gedacht.

Simon : pap.

Johan : Ik ook niet

Dorien : Waarom gaan jullie het dan niet doen?

Britt : Ik zouw het erg vervelend vinden als ik Geen Michiels heet wand ik vind het zo erg dat Mark van mij is weggegaan zonder dat we er wat aan konden doen.

Johan : Ik zal wel voor je gaan uitzoekken of dat kan.

Britt : Dat is goed.

s'Avons

Johan had wel over trouwengedacht en had al een Ring gekocht

Johan ging voor Britt op zijn knie zitten.

Johan : Lieve Britt, Zouw jij mijn vrouw willen worden?

Britt : Ja, dat wil ik.

tring, tring daar ging de Telefoon, en Dorien neemt op.

Dorien : Met Dorien

Sofie : Met Sofie mag ik je moeder heel snel.

Dorie : Mam Sofie wil je heel snel spreken.

Brit : Geef maar. Prima tijming Sofie.

Sofie : Sorrie maar gan je zo snelmogelijk naar hier komen?

Britt : Ik kom

Britt pakt haar spullen en gaat er als een haas vandoor.

Op het Commissariaat

Britt : Wat is er gebeurd?

Sofie : Zinloosgeweld.

Britt : Is er ook Zinvol geweld?

Sofie dat weet ik niet maar die discussie is voor later.

Britt : Wat is er precies gebeurd?

Sofie : Een man die Jongeren op hun gedrag aan sprak en hij is helemaal inelkaargeslagen en niemand heeft geholpen.

Britt : Waren er dan mensen in de buurd?

Sofie : Bij de supperMarkt.

 

Britt : Begrijp jij dat nu, dat die mensen hier helemaal niet hebben gedaan?

Sofie : Eigenlijk nie, nee.

Britt : Weet je eigenlijk al iets over de toestand van die jongen?

Sofie : Niets, behalve dan dat het niet zo goed gaat...

Britt : Straks wordt het nog doodslag..

Sofie : Hoop t nie. Maar waarom was mijn timing net over de telefoon zo slecht?

Britt : Johan, hij zat op zijn knieën voor mij...

Sofie : En heeft je gevraagd?

Britt : JA

Sofie : En dan neem jij de telefoon op...

Britt : Ik had al JA gezegd hoor...

Sofie : Maar jullie hadden nog nie gezoend, of elkaar onhelst...

Britt : Hou op : $

Bij de supperMarkt aangekemen.

Nick : Het slachtoffer is al overgebracht naar het sint Lucas. Wij zijn bezich met de getuigen te ondervragen.

Britt : Wij zullen wel helpen.

Sofie en Britt gaan nu ook getuigen ondervragen en de mensen praten over 2 jongens en 1 meid van ongeveer 16 en de persoonsbeschrijvingen zijn erg duidelijk. Gelukkig heeft de supperMarkt ook buiten een kamera hangen en is alles opgenomen.

Op het Bureau gaan ze de band bekijken.

 

... maar plots gaat Britt's telefoon... Johan, om te vragen of ze niet snel kan komen helpen met verhuizen, dan kunnen ze vanavond nog lekker gezellig in hun nieuwe huisje zitten...

Britt : Johan ik kan echt niet helpen we moetrten die gasten te pakken krijgen en we moeten ook nog naar het ziekkenhuis toe.

Johan : Dat begrijp ik.

Britt hangt op kom laten we naar het ziekkenhuis gaan en kijken hoe het met hem is.

In het ziekkenhuis komt Britt Sam tegen die wil haar spreken en Sofie loopt naar het slachtoffer toe.

 

Britt en Sam zijn klaar met praten en Britt gaat naar Sofie.

Britt : Hoe is het met hem?

Sofie : Het gaat redelijk, echt waar. (glimlachend)

Britt : Gelukkig. kan hij al spreken?

Sofie schudt haar hoofd.

Britt : Hebben we al enige verdachten?

weer schudt Sofie haar hoofd...

 

 

De jongen kent de mannen en de vrouw niet hij heeft tegen ze gezecht dat ze niet zo hard moesten rijden in de straat wand ze reden heen en weer en er waren al een paar mensen bijna aangereden.

 

 

Britt : En dan hebben ze hem maar in elkaar geslagen?

 

Sofie : Ja dat zijn de normen en waarde tegenwoordig

Britt : Ik hoop dat die van Dorien en Simon en dezze 2 echt anders zijn.

Sofie : Dat is wel te hopen en ik hoop dat de rechter ze zwaar straft als we hem hebben en ik hoop echt dat die video opname wat opleveren.

Britt : En ik hoop dat mijn zwangerschap goed verloopt...

 

Sofie : Dat hoop ik ook

Op het Bureau hebben de mannen de banden goed beken en Raumond heeft iemand hetkent en hij is hem met Pasmans gaan ophalen.

Britt en Sofie krijgen dat te horen en ze zijn er blij om ze vertellen dat ze zelf niet veel wijzer zijn geworden.

Nick : Jij moest tog verhuizen Britt?

Britt : Ja

Nick : Moet ik helpen

Sofie : Geen dame vanavond?

Nick : Mag ik geen collegas helpen?

Britt : Natuurlijk mag dat en wie wil mag ook komen.

Heel het team biedt aan om mee te komen helpen, en die avond...

 

Juhan kijkt verbaast als hij een comie en nog een aantal auto's ziet aan komen rijden.

Britt : Met die auto van jouw aleen lukt het niet en ik heb gelijk maar wat hulp meegenomen je huis is al leeg dus we moeten nu wel de bedden inelkaar zetten wand anders moeten we op de grond slapen.

 

Johan : Heel goed gedaan, liefje. maar nu moet jij rusten! (glimlachend)

Britt : Neen, dat moet ik niet! (glimlachend)

Johan : Liefje, doe het dan voor mij? alsjeblieft?!(smekend)

Britt kijkt hem twijfelend aan en drukt een zachte zoen op zijn lippen...

Britt : Straks... straks zal ik rusten, goed?

 

Wanneer alle spullen in het huis zij gaan de mannen de meubels die uitelkaar zijn gehaald weer inelkaar zetten. Britt, Sofie en Nadine zorgen voor wat brootjes en wat te drinken en daarna brginnen ze met het inruimen van de standaart dingen.

 

Nadine : Och Britt, wat een mooie vaas! van waar heb je die??????

Britt : Mmm? och, die vaas, laat ze alsjeblieft niet vallen! ik heb ze namelijk van Mark gekregen op onze huwelijksreis. (glimlachend)

 

Nadine : Waar wil je dat ik hem neerzet : Doe maar naast de kast wand die staat toch al in elkaar.

 

Nadine zet heel voorzichtig de vaas op de plaats waar Britt aangeduid heeft...

Sofie : Britt?

Britt : Ja?

Sofie : Waar moet ik het eten plaatsen?

Britt : Zet maar op de keukentafel. jongens! etenstijd!!!!!

 

iedereen komt er aan en dan gaan ze eten het is erg gezellig.

Britt : Nu iedereen er tog is wil ik graag een mededeling doen.

Iedereen kijkt verbaast op.

Britt : Ik denk dat jullie ondertussen al hebben gezien dat ik een beetje dikker begint te worden en dat omdat ik zwanger ben en een tweeling krijg.

 

het hele team, buiten Vanbruane en Sofie en Johan, want die wisten het al, kijkt Britt opgetogen aan...

Nick : Echt... echt waar?!

Britt knikt en Johan komt achter haar staan en legt zijn handen op haar buik...

Johan : En daarom... daarom gaan we...

Britt vult zijn zin aan...

Britt :... trouwen...

Ze laat haar ring aan iedereen zien...

 

Britt : Jullie zijn de eerste die dit horen wand we hebben het maar net besloten en toen moest ik al naar jullie komen.

Bruno : Daar hootd shampange bij.

Britt : Ik heb dat niet in huis omdat ik het niet mag.

Bruno : Oke, dat snappen we...

Nick : Maar daarom mogen wij dat toch wel drinken, he?!

en hij haalt 2 flessen champagne uit de koelkast. Die had Sofie daar stiekem ingestoken toen ze het eten klaarmaakte...

 

Britt : Natuurlijk mogen jullie drinken?

Pasmens : Ik drink ook wel niet Britt dan ben je niet de enige.

Britt : Dat is maar beter ook wand je kan tog niet tegen alchol.

iedereen hegind te laggen want iedereen weet Dat Pasmans niet tegen alchol kan dat heeft hem ook een keer een stapel PV'stypen voor Tony gekost omdat hij iemand van het IT hijd uitgescholden toen hij dronken was en toen hadden ze hem de volgende morgen aan een lantarenpaal geboeid.

 

Britt : Lieverd?

Johan : Ja?

Britt : 1 glaasje kan toch niet kwaad?

 

Johan : Ja kan het beter niet doen het is niet goed voor je kinderen.

Dorien : Mam mag ik ook wat champange?

Britt : Een klein beetje dan.

Simon : Mag ik dan ook?

Britt : Ja een kleun beetje

 

Britt schenkt 2 glaasjes vol, maar dat van Dorien giet ze een beetje meer dan dat moest zijn...

Britt : Oeps, teveel. Wacht, ik zal er wel een beetje uit drinken...

Johan : NEEN, dat doe jij niet.

Johan pakt Dorien's glas en neemt een klein slokje, zodat ze ongeveer even veel heeft als Simon...

Britt : Liefje, 1 glaasje?

 

Johan : Nee, jij krijgt wel wat anders van mij.

En hij laat een kleiflesje kinderchampangeje zien.

Johan : Hier zit geen Alchol in. Wilfried wil jij ook?

Britt : JOHAN! ik wil NU champagne!

ze rent naar de badkamer en doet de deur op slot...

Sofie : Dat is omdat ze zwanger is... dan is ze veel afwisselender als het op emoties aankomt...

 

Johan : Als dat nog zo door gaat tot de bevalling kan ik mijn lol op.

Sofie : Ik ga wel naar haar toe.

Sofie : Britt, je weet dat Johan gelijk heeft en dat het niet goed is voor de kinderen.

Britt : Ja, maar ik wil gewoon een slokje.

Sofie : Dan 2,3,4 en dan een glas doe het maar niet dat is veel beter.

 

Britt : Wie gaat me hier tegen kunnen houden?!

ze loopt beheerst de badkamer uit, grijpt de fles wijn, schenkt een glas in en neemt er een slokje van...

Britt : Ik zal eens bewijzen dat ik principes heb! als ik na dit glas nog eentje drink, dan... dan krijgen jullie allemaal 20 euro! en anders... dan moeten jullie me eeuwig vertrouwen. deal?

 

Sofie pakt het glas af.

Britt : Je hebt geen vertouwe in me.

Sofie : Daty heb ik wel alleen wil ik niet dat je dringt dus ik doe het ook niet en jij moet aan je kinderen denken heb je dat begrepen.

Britt : Ga weg Sofie.

Sofie : Nee.

Johan : Britt Sofie heeft gelijk en ik zal ook niet drinken.

 

rest van het team : Wij ook niet,goed?

Britt kijkt iedereen dankbaar aan...

Britt : Ik was stom bezig, he?

Johan : Neen, dat is een normale reactie. (glimlachend)

 

Dorien : Dan drinken wij het ook net he Simon.

Simon : Ik vind het niet erg wond het is toch vies.

Iedereen begind te laggen.

Raymon : Misschien bederf ik het feestje wel maar moeten we nog helpen met de meubels in elkaar te zetten.

Johan : Graag, zullen we weer verder gaan.

 

Britt : Ik ben eigenlijk wel moe...

Johan : Liefje?

Britt : Ja?

Johan en het hele team : GA DAN RUSTEN (lachend)

 

En jullie werken zeker?

Nadine : Ja geniet er maar van dalijk moet jij je benen uit je lijf lopen met een terrling.

Britt : Oke is er dan eigelijk al een bed klaar?

Johan : Die van Dorien.

Britt : Dorien mag ik je bed lenen?

Dorien : Als ik hem maaar vannacht mag.

 

Britt : Natuurlijk!

Britt legt zich neer op Dorien's bed an valt meteen in slaap...

na een half uurtje komt Johan eens kijken naar Britt...

 

Hij ziet dat Britt slaapt en laar gaar nog lekker slapen.

Het is 21 : 30 en het hele huis is hoe ver mogelijk ingericht en team gaat naar huis.

Dorien : Johan ik wil naar bed maar mama licht nog te slapen.

Johan : Ga maar in ons bed liggen als ja moeder wakker word dan leg ik je wel in je eigen bed.

 

Dorien : Maar ik wil in me eigen bed!!!!!

 

Johan : Ik leg je later in je eigen bed Dorien.

Dorien : Ik wil nu naar mijn eigen bed.

Johan : Dorien doe niet zo moeilijk.

Dorien : Dat doe ik wel.

Johan : Je gaat nuur naar bed en je zeurd niet meer.

Dorien : IK WIL IN MIJN EIGEN BED!!!!!!!!!

Johan pakt Dorien bij haar arm en neemt haar mee naar zijn slaapkaner en dan laat hij haar daar achter en gaat een pyama pakken voor Dorien.

Johan : Aantrekke en slapen ik wil je niet meer horen.

 

Dorien : MAMA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Johan : Dorien, wees verdomme stil! je moeder slaapt!

Britt : Hmm, wat? (slaperig)?

 

Johan : Ga nu dan maar naar je eigen bed je bebt nu je zin.

Britt : Wat is er?

Johan : Dorien deed moeilijk ze wilde naar bed maar jij lag daar te slapen dus ik zij dat ze in ons bed moest gaan liggen en dat ik haar dan wel weer naar haar eigen bed zou brengen maar ze luisterde niet dus hen ik haar maar zelf naar de slaapkamer gebracht

 

Britt knikt zachtjes, laat zich op haar bed vallen en valt weer in slaap...

 

Het is ondertussen 22 : 00

Johan gaat eerst naar Simon omdat `hij hem nog niet een goede nacht heeft gewenst maar Simon licht al te slapen en dan gaat hij naar Dorien toe. Dorien is nog steets boos op Johan.

Johan : Dorien.

Dorien : Nee.

Johan : Dorien wat is er, ben je zo bood op me om dat je niet in je eigen bed mocht liggen?

Dorien : Ja.

Johan : Ik wilde je moeder niet wakker maken dat begrijp je tog wel?

 

Dorien : Dat begrijp ik maar al te goed! maar waarom moest ze nu persé in mijn bed gaan slapen?!

 

Johan : Omdat dat het enege bed was dat inelkaar stond.

Dorien : O dat was waar, Sorry dat ik zo vervelend dee.

Johan : Het is je vergeven ga je dan nu lekker slapen.

Dorien : Ja dat ga ik doen wel trusten.

Johan : Weltrusten.

 

de volgende ochtend wordt Britt met stekende buikpijn en hoofdpijn wakker...

 

Johan : Britt wat is er?

Britt ; Ik heb buik en hoofdpijn

Johan : Moet je dan niet naar de dokter je hebt je gister te veel uitgesloofd.

Britt : Ik neem wel vrij.

Johan : Ga je dan ook naar de dokter?

 

Britt : Hmm hmm... ik weet niet of ik daar zelfs geraak...

Johan : Ik bel hem op...

na een half uur is de dokter al bij hun huis... hij onderzoekt Britt...

dokter : Zeg eens, heeft u één van de vorige dagen alcohol gedronken?

 

Britt : Nee wand iedereen heeft me tegen gehouden.

Dokter : Dan komt het van de verhuizing ik zal wel wat rustiger aan doen misschien kan u halve dagen gaan werken.

Britt : Rustiger werken hoe had u dat voorgesteld ik werk bij de flikken. En halve dagen ik werk zo onregelmatig als het maar zijn kan af en toe.

 

De dokter kijkt haar aan...

Britt : Maar ik zal kijken wat ik kan doen.

Dokter : Dat is een stap in de goede richting, en mocht u weer last hebben, belt u mij dan gerust, ik moet helaas weer naar mijn volgende patiënt.

Britt : Bedankt.

Dokter : Graag gedaan..

's Avonds, als Johan weer thuis is..

Johan : En?

Britt : Wat?

Johan : De dokter?

Britt : Was te druk geweest, dat was alles...

 

Johan : En ga je het nu wel rustiger aan doen?

Britt : Ja en Ik zal voortaan beter naar je luisteren

Johan : Waarom moet je ook tot het uiterste gaan?

Britt : Dat is een trek van mij.

Johan : Dan moet je die toch maar leren om die trek in toom te houden.

Britt : Ik zak het proberen.

 

Britt : En hoe was het op jouw werk?

 

Johan : Voorbereidingen voor wat zaken van Morgen op het gerechtshof.

Britt : Zit je morgen de hele dag op het gerechtshof?

Johan : Ja.

Ding dong

Britt loopt naar de deur en doet open.

Britt : Hallo Sofie.

Sofie : Gaat het al weer beter met je?

Britt : Ja al een stuk gewoon te veel gedaan en ik moet het rustiger aan gaan doen van de dokter.

 

Sofie : precies wat Johan je ook vertelde..

Johan : Inderdaad... Let je een beetje op dr?

Sofie : Zal ik doen...

Johan geeft Britt snel een zoen...

Johan : Ik moet gaan, dag schat.

Britt : Dag lief...

Sofie : Ik moet je wat vertellen...

Britt : Is het erg?

Sofie : Nee, dat niet, maar...

Britt : Ja, wat?

Sofie : Van Nadine... Die wil je de komende week niet zien op t commissariaat...

Britt : Niet? Moet ik verplicht thuis zitten...

Sofie : Je moest toch rustiger aan doen...

Britt : Rustiger, niet stil gaan zitten!

 

Britt : Ik bel naar Nadine...

Sofie : Oke...

Britt zondert zich af in de slaapkamer, nadat ze Sofie iets te drinken heeft gegeven, en belt naar Vanbruane...

aan de telefoon :

Nadine : Met Vanbruane.

Britt : Wat heb ik gehoord? moet ik de komende week verplicht thuis blijven?

Nadine : Britt?

Britt : Ja.

Nadine : Nou... je dokter heeft toch gezegd dat je het rustiger aan moest doen? en zeker nu je een tweeling gaat krijgen...

 

Britt : Rustiger, ja dat zei hij...

Nadine : En zo leg ik jou rust op...

Britt : Nee, je zet me stil.

Nadine : Britt. Doe ns redelijk...

Britt : Dat ben ik, en ik ga nu met Sofie mee naar t commissariaat...

Nadine : Britt...

Maar Britt heeft al opgehangen... En loopt terug naar Sofie...

Britt : Kom, we gaan.

Sofie : We gaan? Waarheen?

Britt : Het commissariaat...

 

Sofie : Maar Vanbruane heeft gezegd dat....

Britt : Daarom ga ik ook naar daar, om met Nadine te praten!

aangekomen op het commissariaat wacht Britt een boze Vanbruane tegemoet...

 

Nadine : Ik had je gezegd thuis te blijven..

Britt : Maar ik vind dit makkelijker praten..

Nadine : Oke, daar heb je misschien wel gelijk in, maar je gaat nu niet werken, dat verbied ik je.

Britt : Oke, mama.

Nadine : Sorry...

Britt : Het lijkt wel of ik tegenwoordig niets meer zelf kan beslissen, jij, Johan, Sofie, iedereen zegt mij wat te doen...

Nadine : We hebben allemaal het beste met je voor.

Britt : Dat zal wel.

Nadine : Echt, kom laten we naar mijn kamer gaan, praten..

Halverwege wordt er ineens op de deur geklopt, het is Ben...

Ben : Hey Britt, hoe gaat het?

Britt : Best, maar kan je Nadine niet even vertellen dat ik weer mag werken...

Ben : Hoezo?

Nadine : Britt, zeg jij het maar.. Ik heb nog niets gezegd..

Britt : Omdat ik zwanger ben, en van de dokter rustiger aan moet doen...

 

Britt :... wil Nadine dat ik niet meer kom werken. wat vind jij daarvan?

ben : Ik moet Nadine gelijk geven, Britt, het spijt me...

Britt : Maar waarom mag ik nou niets meer zelf beslissen?! of denkt u dat hetzelfde gaat gebeuren als met Mark? ik een miskraam krijgen?!

Nadine kijkt Britt schuldig aan...

Britt : Dat is het dus!

 

Iedereen zwijgt.

Britt : Ik wil graag een eerlijk antwoord.

 

Nadine : Britt, ik wil niet dat je nog eens een miskraam krijgt! begrijp je dat nu niet?!

 

Britt : Dat mag ik zelf nog wel weten of ik wil werken of niet jullie moeten maar eens op houden om me als een kleinkind te behandelen.

 

Nadine : Britt, ik wil je hier de eerste 2 weken niet meer zien, want anders...

Britt : Anders wat?!

 

Nadine : Je komt gewoon niet.

Britt : Dat doe ik wel ik wil gewoon werken en een ieder die zwanger is mag dat dus ik ook die miskraam ven Mark was een ongeluk dat kan iedereen overkomen dus je moet gewoon niet zeuren ik kom werken.

Nadine : Godverdomme Britt! als er nog eens zo een 'ongeluk' gebeurd! wat dan?! dan stort je volledig in, en dat wil ik absoluut vermijden!

Britt : Sorry (mompelend)

Britt : Maar we hebben dat geld zo hard nodig nu! we zijn pas verhuisd en dat weet u ook!

 

Nadine : Ja mag dan komen maar je krijgt dan wel een bureau baan.

Britt : En Sofie dan?

Nadine : Dat is mijn probleem.

Britt : Dan wil ik wel eens met Sofie samen werken minimaal 1 keer per week.

Nadine : Britt...

Britt : Nadine...

Nadine : Oke, het is al goed. maar maar 1 keer, goed begrepen?! en ik zorg er persoonlijk voor dat je pas om 10 uur begint met werken en al om 3 uur stopt, goed?

 

Britt : Dat is goed voor voorlopig.

 

dan grijpt ze naar haar buik...

Britt : AUW!

Nadine : Britt?

Britt : Die steek...

Nadine : Ik had nog zo gezegd... Verdomme Britt, luister dan toch eens...

Britt : En wie zegt dat dat hierdoor komt...

En Britt grijpt weer naar haar buik, en gaat zitten op de dichtstbijzijnde stoel...

Nadine : Jij gaat nu naar het ziekenhuis...

Britt : Hoe?

 

Nadine : Hoe? met een combi natuurlijk! Nick en Bruno, kom eens helpen!

Britt : Ik kan heus wel zelf lopen (mompelend)

ze staat recht, grijpt weer naar haar buik, en slaat achterover... Gelukkig kan Nadine haar nog net grijpen, voor ze tegen de grond valt...

Nadine : Rustig maar, alles komt goed... Nick en Bruno!!!! komen!!!!

Nick en Bruno komen gauw aangerend en helpen Britt naar een combi...

Aangekomen in het ziekenhuis...

 

Dokter er is niets mis met uw zwangerschap maar ik denk dat u gewoon iets verkeert heeft gegeten heeft en last heeft van uw darmen

Britt : Gelukkig

 

Nadine : Britt, ik wil...

Britt : Neen, ik kom wel werken, maar de uren die jij gezegd hebt, nu tevreden? (boos)

Nadine : Deal (glimlachend)

 

Britt gaat weer naar huis en daar zit Johan al op haar te wachten.

Johan : Je zou toch thuisblijven?

Britt : Ik moest even met Nadine praten ze wilde me niet meer de komende 2 weken zien maar ik heb voor mekaar gekregen dat ik een bureau baan dan voorlopig krijg en dat ik 1 keer per week de straat op mag met Sofie.

Johan : Jij bent echt niet te geloven hoe veel jij voor je baan doet.

 

Britt in haar gedachte : Je moest eens weten dat ik in het ziekenhuis ben geweest...

Johan : Britt, wat sta je voor je uit te staren?

Britt : Niets...

Johan : Echt nie?

Britt : Gewoon, over werk...

3 maanden later..

 

Nadine : Zo Britt dit is je laatste werkdag en dan ga je lekker op zwangerschap verlof.

Britt : Ja thuis zitten noem dat maar lekker ik hoop dat alles dadelijk snel goed gaat wand ik denk dat ik werk wel zal missen.

Nadine : Britt je hebt dadelijk een tweeling je zal het druk genoeg krijgen.

 

Britt : Maar werken, dat kom ik zeker weer....

Nadine : We zien wel...

Britt : Ik ben gen Tony, en dit is ook nie mijn eerste...

Nadine : Wat wil je daar nu mee zeggen?

Britt : Wat ik toen kon, kan ik nu ook.

Nadine : Britt

Britt : Ja..

Nadine : Je bent ook iets ouder...

Britt : Maar nie minder fit...

Nadine weet even nie waar ze moet kijken..

Britt : Nou, ik denk dat ik zo maar ens voor een paar maanden naar huis ga, lekker genieten van al die rust...

Nadine : Je zult het nodig hebben. En Britt..

Britt kijkt Nadine vragend aan..

Nadine : Ik ben toch blij dat je zolang bent blijven werken, we hadden je nodig..

Britt : Bedankt...

Dan komt Johan binnenlopen...

 

Johan : Kan ik haar mee krijgen os heeft ze zich vastgeketend aan haar bureau?

Nadine : Je kan haar mee nemen en laar haar hier voorlopig niet meer terug komen wand anders zit ze hiet morgen weer.

Britt : Dan raak je toch door die stapel PV's heen.

Nadine : Dat moet een ander maar doen maar jij voorlopig niet.

 

Britt : Maar hier heb ik tenminste iets te doen, en thuis niet... (protesterend)

Nadine en Johan : BRITT!!!!!

 

Johan : Daar zorg ik wel voor...

Nadine : En anders verzin je maar iets, je bent wel creatief genoeg...

Britt : Moet ik nu echt thuis zitten...

Johan : Als jij nie thuis zit, dan krijg je gewoon elektronisch huisarrest...

Britt : Van je vriend moet je het maar weer hebben eh...

Na een week thuis te hebben gezeten, heeft Britt het echt helemaal gehad, en stapt in de auto en rijd naar het commissariaat...

Bruno : Britt, wat doe jij hier?

Britt : Had even zin in gezelligheid. Of mag da nie?

Bruno : Tuurlijk.. Ik neem wel ff pauze..

Britt en Bruno lopen naar de koffiekamer, maar daar ziet Bruno Vanbruane zitten, en trekt Britt meteen mee naar verhoor 1...

Bruno : We drinken hier wel iets...

Britt : Want?

Bruno : Vanbruane zit in de koffiekamer, en als ze jou hier ziet... Ze had ook al gezegd dat als we jou hier zouden zien, dat ze dan direct Johan zou bellen...

Britt : Verhoor 1 wordt t dan maar...

 

maar... plots komt Vanbruane daar binnengelopen...

 

Nadine : Britt wat doe jij hier?

Britt : Ik verveelde me dus ben ik maar hier heen gegaan kijken of er iemand pauze had.

Nadine : En dan zit je in het verhoor?

Britt : Anders zou je me meteen naar huis sturen.

Nadine : Dat ga ik ook doen en ook een hartig woordje met Bruno spreken.

Britt : Bruno heeft er toch niets mee te maken.

Nadine : Hij heeft je anders niet naar huis gestuurd.

Britt : Ik was dan ook nie gegaan...

Nadine : Nie?

Britt : Johan is ook al nie thuis, en Dot zit op school, en als ik nu boodschappen aan t doen ben, of hier een koppie koffie ga halen, wat is het verschil... Ik werk nie...

Nadine : Dat is waar..

Bruno : Helemaal met Britt eens...

Dan komt Pasmans met een arrestant binnen..

Pasmans : Mag ik deze, de rest is bezet...

Nadine : Kom op, Britt, wegwezen...

Britt : Naar de koffiekamer...

 

Nadine : Voor 10 minuten en dan ga je naar huis wand dan is de pauze van Bruno om.

Britt : Oke.

Maar na 10 minuten komt Sofie in de koffie kamer en begint Britt met haar te praten Sofie.

maar dan komt Nadine aan het einde van de pauze van Sofie binnen.

 

Nadine : WEL BRITT?! Nog altijd niet naar huis?!

Britt : Sorry, maar Sofie kwam net binnen!

Sofie : Dat is waar, het spijt me, baas....

Nadine : Jouw treft geen schuld Sofie. Britt wist dat ze 10 minuten geleden al naar huis moest niet waar, Britt?

 

Britt : Ja ik weet het ik moet naar huis, maar het was zo gezellig met Sofie.

Nadine : Dat kan me nie schelen jij gaat nu naar huis en ik wil je de komende dagen niet zien begrepen.

Britt : Maar!!!!

Sofie : Ik zou maar naar haar luisteren, ik bel je nog wel goed.

Britt : Misschien heb je wel gelijk.

En dan staat Britt op en loopt weg......

 

beneden blijft ze nog even met Raymond en Pasmans praten en dan ziet ze Nadine naar beneden komen en probeert weg te komen maar het is al te laat Nadine heeft haar al gezien.

Nadine : Britt ga maar naar mijn bureau en daar wacht je maar tot Johan er is.

Britt : Ik ga nu wel naar huis wand ik ben met de auto.

Nadine : Dat is goed maar ik bel wel Johan.

Britt : Je gaat je gang maar ik ben het zat dat je me alle regels oplegt.

 

Nadine : Nou, ik heb gewoon het beste met je voor, Britt...

Britt kijkt Nadine razend aan....

Britt : Nadine, dat begrijp ik, maar je bent nu niet meer me baas, begrepen?

Nadine : Toch wel, Britt, want anders zou je na je zwangerschapsverlof niet meer terug mogen komen werken! Dat begrijp je nou toch ook wel zelf, zeker?

Britt kijkt Nadine twijfelend aan.... dan knikt ze zachtjes, verlegen...

Britt : Auw!!!

Nadine : Wat?!

Britt : Een wee!!!!!

Nadine : Nu al.

Britt : Het is een tweeling die worden vaak eerder geboren.

Nadine : Ik breng je wel naar het zieken huis. Raymond bel jij Johan.

Raymond : Ja doe ik.

Nadine brengt Britt naar het zieken huis.

 

Onderweg...

Britt : AUW!!!!!!

Nadine : Rustig maar, rustig, het ziekenhuis is al in zicht...

Wanneer ze daar aankomen staat er al een dokter op hen te wachten, die gebeld is door Sofie... Heel het commissariaat weet het uiteraard al, zoiets als dit gaat als een lopend vuurtje door het gebouw...

 

5 minuten na dat Britt in het ziekenhuis is aangekomen komt Johan er ook aan.

 

Johan : Waar ligt Britt Michiels?!

baliemeisje : Op kamer 500, maar....

Maar Johan hoort haar al niet meer en sprint kamer 500 in...

 

Maar de kamer is helemaal leeg. Op de gang spreekt hij de eerst Arts aan en die weet niet waar ze is en Johan loopt weer naar de Balie en dan vraagt hij waarom Britt niet in haar kamer is. het baliemeisje verteld dat ze voorberijd word op de bevalling en dat ze op de verloskamer licht.

 

Johan : Is het mogelijk dat ik bij de bevalling aanwezig ben.

Baliemeisje : Dat zal ik even vragen.

Johan : Als u dat wilt graag.

Baliemeisje : Het is mogelijk maar u moet wel opschieten.

Johan : Vertel me waar ik heen moet.

Baliemeisje : De deur door en dan rechts en dan de 2e links. Uw wordt daar....

Johan is al verdwenen voordat ze haar zin af kan maken.

Dan komt hij bij de kamer aan....

Britt : Johan, auw, wat goed dat je er bent.

Johan : Liefje gaat het wel. Natuurlijk ben ik er.

 

Britt : Het gaat ineens zo snel.

Johan : Wanneer heb je je eerste wee gehad?

Britt : Vlak voor jij gebeld erd en ik heb nu al 7cm ontsluiting.

Johan : Hoe kan dat zo snel?

Britt : Dat weet ik niet hoor ik ben flik geen arts.

Johan : Ja dat weet ik maar ik snap het niet dat het zo snel gaat.

Britt : Ze willen met hun broer en zus spelen.

 

Dan krijgt Britt ineens een hele 'grootte 'wee en knijpt haast de hand van Johan fijn.

Johan : Aaaah.....

Britt : Wat?

Johan : Mijn hand

Britt : Owh sorry....

Johan : Geef nie, het hoort er nou eenmaal bij.

Britt : AAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Johan : EEN DOKTER!!!!!

arts : Rustig, ik ben er al....

 

Johan : Britt liefje kan je even me hand loslaten..

Britt : Oke is goe.

Arts : Nou mevrouw Michiels ik kan het hoofdje al zien.

Britt : Johan hoor je dat...

Johan : Ja lief.

Arts : Nog een paar keer goed persen en de eerst is eruit...

Britt : Johan zou ik je hand misschien nog even mogen lenen....

 

Al na 10 minuten is het eerste kindje er uit en het is een meisje. Na een halfuur komt het 2e kindje en dat is ook een meisje.

Arts : En hoe gaan de meisjes heten?

Britt : Tamara

Johan : Ilze

 

arts : perfecte namen!!!!!

de arts legt de kindjes in Britt's armen, die hen stevig vasthoudt...

arts : Zou ik uw kindjes nu even mogen lenen, om ze te onderzoeken?

Britt : Uiteraard....

ze geeft Tamara en Ilze aan de arts en na een half uurtje komt die alweer terug aangelopen... met Tamara en Ilze...

 

Arts : De meiden zijn kerngezond.

Britt : Dat is fijn, maar waar zijn ze?

Arts : Ze liggen in de couveuse wand ze zijn noch iets te klein.

Britt : Wanneer mag ik naar ze toe?

Arts : Nu alleen heb ik een vraag je?

Britt : Gaat u Borstvoeding geven?

 

arts : Hoe weet u dat nou weer?

Britt : Ik heb al een dochter, vandaar (glimlachend)

arts : Ach zo (glimlachend)

Britt : En neen, ik geef geen borstvoeding...

de arts en Johan helpen Britt naar de couveuses... daar aangekomen...

 

Ligen er 2 hele kleine baby’s.

Arts : U mag zelf wel de fles geven als u dat wil.

Britt : Dat is goed.

Arts : Weet u hoe het moet?

Johan : Ik heb ook al een zoon gehad.

Arts : Makkelijk zoon al gewend gezin. Ik ga even 2 flesjes laten klaarmaken door de zuster.

 

Johan en Britt : Bedankt.... (glimlachend)

wanneer de arts en een zuster naar de keuken lopen, omhelst Johan Britt liefdevol...

Britt : Ik heb zo een pijn in me buik, lieverd... (fluisterend)

Johan : Stil maar, die pijn gaat voorbij... echt waar... wat zeg je nu van onze twee lieve kindjes?????

 

Britt : Ze zijn echt prachtig.

Zuster : U mag ze de fles geven.

Britt en Johan krijgen allebij een kind op schoot en dan geven ze ze de fles.

Britt : Dit is echt langeleden dat Dorien zo klein was.

Johan : Geld voor Simon het zelfde.

Britt : Hey Tamara ik ben je mama (glimlachend)

Johan : En ik ben je papa Ilze...

Wanneer Britt en Johan klaar zijn met het geven van de fles komt Sofie binnen met Dorien en Simon.

Simon : En heb ik een boertje?

Dorien : Of een zusje?

Britt : 2 Zusjes.

Johan : Tamara en Ilze.

Simon, Dorien en Sofie lachen breed...

 

Arts : En hoe hebben Tomara en Ilse Michiels gegeten?

Britt : Michiels? ze heten toch van Lankeren.

Arts : Kinderen krijgen altijd de naam van hun moeder als die niet is getrouwd is ook al kennen we de vader.

Britt : O dat wist ik niet.

 

Johan : Maar ze hebben goed gegeten (glimlachend)

arts : Ze mogen nu mee naar uw kamer, mevrouw Michiels (glimlachend).

daar aangekomen...

 

Daar staad het hele team al te wachten.

Britt : Hallo allemaal.

Pasmans : En hoe is het gegaan?

Britt : Snel ze wilde jou leren kennen.

Nick : En welke muisjes moeten we halen?

Britt : Roze.

Raymond : Hoe heten ze?

Johan : Tamara en Ilze Michiels.

Bruno : Michiels?

Britt : Dat komt omdat ik niet met Johan bent getrouwd, ze hebben dus mijn naam gekregen. Dat is dus Michiels, omdat ik nog altijd Marks naam draag.

 

Bruno : Johan vind je dat nie erg.

Johan : Nee niet echt nee ik ben al blij dat ze gezond zijn. En wie weet gaan Britt en ik wel trouwen en dan heeten ze alsnog van Lancker, maar dat is latere zorg. Nu wil ik eerst genieten.

Britt : Ik ben het helemaal met Johan eens, en waar blijven nu de beschuit met muisjes?

Pasmans : Ja ja, het komt er aan.

Dan komt Pasmans met de beschuitjes aanlopen en geniet iedereen er van....

 

Het is heel gezellig en Tamara en Ilze worden nu ook naar de kamer van Britt gebracht na een half uur gaat iedereen weg en gaat Britt slapen wand ze is wel moe ven de bevalling.

 

Johan blijft nog ff bij haar zitten....

Dan komt de zuster binnen lopen en ziet dat nu ook Johan in slaap is gevallen..

De zuster legt een deken over hem heen.

De volgende dag.....

Britt wordt wakker.

Britt : Johan wat doe je hier.

Johan : Hmmmm, ik ben denk ik in slaap gevallen.

Britt : Haha, je ziet er niet uit.

Johan : Dat zal best wel ik voel me ook nie echt geweldig...

Zuster : Zo meneer van Lancker lekker geslapen.

Johan : Nou nie echt nee...

 

Zuster : De volgende keer zal ik als ik u was een eigen bed nemen.

Johan : Ja dat vind ik ook een beter idee.

Britt : Waar zijn Tamara en Ilze?

Die hebben vannacht op de baby kamer geslapen en ze komen zo weer naar u toe.

 

Britt : Mooi : D

Johan : En lief hoe heb jij geslapen?

Britt : Gaat wel ik had alleen iets zwaars op me.....

Johan : Nou bedankt he....

Britt : Ik maak maar een geintje.

Johan : Dan is het goed.

Dan komt de zuster met Ilze en Tamara binnen lopen.

 

Zuster : Zo hier zijn de kinderen. Wild u ze de fles geven?

Britt : Natuurlijk.

Zuster : Ik kom zo de flesjes brengen.

 

Britt : Johan?

Johan : Ja?

Britt : Ik ben moe (fluisterend)

 

Johan : Dan ga je zo toch slapen.

Britt : Maar ik ben net wakker.

Johan : Ja en je hebt gister net een bevalling gehad.

Britt : Dat is waar.

 

Johan : Kom, rust nu maar, goed? ik geef Tamara en Ilze wel de fles (glimlachend)

 

De volgende dag mag Britt al naar huis. Tamara en Ilze moeten nog een paar nachtjes blijven omdat ze nog iets moeten groeien.

Maar na een week is het hele gezin compleet.

 

het hele gezin staat in hun huis...

Britt : Ik ben zo gelukkig (glimlachend)

Johan : Heel echt?

 

Een maand later.

Johan : Britt ik heb het al eens gevraagd en toen wilde jij maar Sofie kwam er tussen. Maar zou jij mijn vrouw willen worden?

Britt : Ja dat wil ik.

Johan : Als je wild kun je de naam Michiels behouden ik heb het allemaal voor je na gekeken.

Britt : Johan je bent een schat.

 

Johan : Dusse... je wilt?

Britt : Ja, maar ik wil wel me naam houden (glimlachend)

Johan : Oke, dat begrijp ik... en Tamara en Ilze blijven ook gewoon Michiels noemen, als jij dat wilt?

Britt knikt glimlachend...

Britt : Bedankt (fluisterend)

ze omhelzen elkaar en geven elkaar een innige zoen...

 

Britt : Zullen we het de kinderen maar gaan vertellen.

Johan : Ja.

Britt : Dorien!!!!!!!! Simon!!!!!!!!!! Komen!!!!!!!!!

Simon : Wat is er?

 

Johan : Wacht, ik haal Tamara en Ilze er ook bij (glimlachend)

hij haalt de 2 kleine kindjes en plant ze in hun maxi-cosi's...

Dorien : Wat is er nou?! (ongeduldig)

Johan : Simon... ik en...

Britt : We gaan trouwen (supergelukkig)

 

Dorien : Echt?

Britt : Echt waar.

Simon : Dan zijn we broer en zus.

Dorien : Dat is toch zo mamma?

Britt : Ja dat is zo.

Dorien : Wanneer gaan jullie trouwen?

Johan : Dat weten we nog niet maar ik denk dat het wel volgend jaar word.

 

Dorien : Nog zolang wachten... maar ik wil wel me naam Michiels houden... (fluisterend)

Ze rent gauw naar haar kamertje...

Britt : Och neen!

Britt gaat haar dochter achterna... ook Johan volgt haar...

Britt : Johan, blijf jij liever bij Simon... ik denk dat Dorien even alleen met mij wil zijn, goed?

Johan : Oke, tot zo (glimlachend)

Britt : Dot? mag ik binnenkomen?

Dorien : Alleen jij!

Britt : Oke...

Britt gaat haar dochters kamer binnen en ziet ze huilend op haar bedje liggen...

Britt : Dotje, wat scheelt er?

Dorien : Ik wil wel dat je met Johan trouwt, hoor, mama, maar ik vind het zo raar om te zien dat je gaat trouwen... en zonder papa... (fluisterend)

 

Britt : Ja ik weet het. Ik moest ook nog ff nadenken ik heb niet meteen ja gezegd.

Dorien : Niet???

Britt : Neej, maar dat was ook omdat er iets tussen kwam, maar dat doet er nu niet toe.

Dorien : Dan is het goed

Britt : Maar je hoeft niet bang te zijn, want we houden gewoon onze achternaam en Tamara en Ilze heten ook Michiels.

Dorien : Owh mamma daar ben ik blij om

Britt : Maar ik vind dat je Johan wel ff je excuses aan moet bieden....

 

Dorien : Dat ga ik gelijk doen.

Britt : Daar ben ik blij om.

De volgende dag gaan Johan en Britt naar het stadhuis en ze hebben een trouwdatum.

 

Britt : 15 mei 2003 (stralend) ik kijk er nou al naar uit (lachend)

Johan : Ik ook (glimlachend)

ze geven elkaar een innige zoen...

 

Britt moet vandaag toch laad gaan werken dus gaat ze even bij Tony langs.

Britt : Tony ik wil je graag wat vragen.

Tony : Wat?

Britt : Wat doe jij op 15 mei 2003?

Tony : Waarom ik heb eigelijk geen plannen al voor zo ver gemaakt.

Britt : Zou jij dan mijn getuigen willen zijn?

Tony : Ga je trouwen?

 

Britt : yep, met Johan (lachend)

Tony : Gefeliciteerd! en wie gaat zijn getuige zijn?!

Britt : Zijn broer (glimlachend)

Tony : Ojee...

Britt : Wat?!

Tony : Ga je ook je schoonmoeder uitnodigen? langs Mark's zijde, niet de moeder van Johan, bedoel ik...

 

Britt : Ja maar ik blijf de naam van Mark houden en de kinderen ook.

Tony : Ik hoop dat ze daar genoegen mee neemt.

Britt : Als ze niet wild hoeft ze niet te komen en ik wil toch echt verder met mijn leven ik kan iet eeuwig om Mark blijven rouwen.

 

Tony : Uiteraard niet (glimlachend)

Britt : Nadine!

Nadine komt uit haar kantoortje gestapt....

Nadine : Ja (verbaasd)?

Britt : Mogen Tony en ik even iets gaan drinken in de combi? we hebben wat te vieren (glimlachend)

Nadine : Ah, wat dan?

 

Britt : Dat vertel ik dadelijk wel als iedereen er is maar ik mag Tony wel even lenen.

Nadine : Dat is goed maar als jullie maar op tijd terug zijn wand ik heb een opdracht voor jou en Sofie.

Britt : Dat is goed.

 

aangekomen in de combi wacht Britt een verassing...

 

Tony had een sms'je verstuurd naar Johan om hem proficiat te wensen en had gezegd dat ze naar de Combi gingen om het te vieren en heeft hem gevraagd of hij niet afkwam... En hij was er.

Britt en Tony gaan dus de Combi binnen en

Britt : Schat, wat doe jij hier?

Johan : Niet blij mij te zien?

Britt : Jawel! Tuurlijk!

Johan : Ah dan is het goed ;)

Britt : Kon je zomaar weg van je werk?

Johan : Voor jou maak ik tijd hé ;) Ik heb trouwens iets voor jou... Alsjeblieft

Het was een doosje dat duidelijk van de juwelier kwam. Britt opende het en stond versteld het was een...

 

Het was een ring. maar niet zo maar eentje maar een hele mooie.

Britt : Hij is echt schitterend.

 

Johan : Dat ben jij...

Britt begint te blozen : $

Tony : Oke, ik ga maar wat te drinken voor ons halen...

En Tony gaat eerst nog even naar de toilet..

Daar belt ze Pasmans.

Tony : Pasmans, weet jij of iedereen uit het team morgenavond vrij heeft?

Pasmans : En dat moet ik weten?

Tony : Zoek dat anders even uit..

Pasmans : Nog meer wensen...

Tony : Ja, dat Britt niets merkt..

En voor Pasmans ook nog maar iets kan zeggen heeft Tony alweer opgehangen...

Na een 5-tal minuten komt Tony terug met 3 glazen en een fles...

Tony : Voor het gelukkige paar!!!!!

Britt : Bedankt (glimlachend)

Johan : Ja, bedankt Tony (lachend)

hij geeft Britt een innige zoen...

 

Tony laat haar glas vallen...

Britt en Johan kijken beide verbaasd op...

Tony : Nu er nog maar 2 glazen zijn, zal ik jullie wel alleen laten...

Tony loopt weg, en het enige dat Britt en Johan kunnen doen, is verbaasd kijken hoe Tony hen alleen laat...

Tony is enkele minuten later weer in het commissariaat... En loopt direct naar Pasmans..

Tony : EN?

Pasmans : Morgen kan nie.. Maar vanavond is wel iedereen vrij...

Raymond : En mijn avond start... (kijkt op zijn horloge).... NU!

Tony : Anders kunnen we vanavond...

 

Pasmans : Wil je nu wel eens vertellen wat er is?!

Tony : Nou, luister, Nick, Bruno! luisteren! Britt en Johan gaan trouwen... en ik wil ze eens leuk verassen met een verassingfeestje bij haar thuis (lachend)

Nick : Dan moeten we nu vertrekken (glimlachend)

iedereen, inclusief Vanbruane, vertrekt naar Britt's huis... ondertussen in 'de combi'...

 

Britt en Johan zitten nog steeds te kletsen, als ineens (20 minuten later) Tony binnenkomt...

Tony : Britt, Johan. Misschien een stomme vraag, maar Dorien en Simon, waar zijn die?

Snel kijken zowel Britt als Johan op hun horloge.

Johan : Shit...

Britt : Kan je wel zeggen..

Tony : Zal ik ze dan maar ophalen, en naar huis brengen?

Britt : Als je dat wilt doen, en nog niets zeggen..

Tony : Zeggen?

Johan : Over ons.

Tony : Alsof ze dat nog nie doorhadden..

Britt : Tony!

Tony : Over een uurtje moet ik wel weer weg, dus als jullie dan kunnen komen...

Johan : Is goed, heb toch de rest van de dag vrij genomen.

Tony : Dus, tot over een uur..

En Tony loopt naar buiten, en belt direct naar het huis van Britt..

Dorien : Dorien.

Tony : He Dot, met Tony..

Dorien : Is het gelukt?

Tony : We hebben nog een uur.

Dorien : En?

Tony : Ze komen samen...

 

Dorien : Oke, kom je weer naar ons huis? dan gaan we snel verder met versieren, enzo... en ga ook even langs de bakker voor taart...

Tony : Oke, tot zo :

Dorien : Aardbeientaart, bananentaart en appeltaart...

Tony : Ik dacht dat je moeder geen aardbeientaart luste...

Dorien : Neen, maar Simon en ik wel...

 

Tony : Ik had t kunnen weten..

Als Tony daar binnenkomt, schrikt ze zelf, zo mooi hebben ze het versierd.

Tony : Hallo allemaal, hier is de taart, en de drank..

Raymond : Daar hebben we Ben ook voor gestuurd.

Tony : Weer geen vertrouwen in de dames he? En ik weet zeker dat ze nie weten wat ze zo zien, het ziet er echt super uit.

5 minuten later komt Ben ook binnen, met een tas vol drank.

Tony : Daar is onze dubbele voorraad.

Pasmans : Als ik het goed heb, hebben we nog maar een paar minuten. Waar gaan we zo zitten?

 

Dorien : We verstoppen ons!!!!!

Tony : Dorien, onder de trap, samen met Simon, Nick en Bruno, jullie in de slaapkamer, Vanneste en Sel, jullie in de badkamer, Vanbruane, Raymond en Pasmans, jullie achter de banken in de salon en ik en Sofie... uhm... onder het aanrecht!!!! iedereen : Goed idee!!!!!

wanneer iedereen verstopt is horen ze al gauw een sleutel in het slot knarsen...

Tony : We roepen 'gelukkige trouwdag' sissend...

Britt : Wat was dat?! (paniekerig)

Johan : Weet niet... maar het is hier zo akelig stil... (griezelig)

Britt : Johan! (lachend)

plots...

 

Allemaal : Gefeliciteerd!!!!

Britt : Tony!!!!

Tony : Jaaaaa...

Britt : Je zou het niet vertellen.

Tony : Britt hoe lang ken je me nu al.....

Britt : Oke ik heb niks gezegd.

Johan : Hoe hebben jullie dit zo snel kunnen regelen. Het is echt fantastisch. Vind je niet je Britt?

Britt : Ja super...

 

Tony : Daar heb je hele goede vrienden voor.

Britt : Ja dat kan ik merken.

Britt : Echt... superhartelijk bedankt (lachend)

Tony : En er is taart en wijn en champagne en bier!!!!!

 

Britt : Hmmm, lekker wat voor taart.

Tony : Aardbeientaart.

Britt : Ah neen Tony, je weet dat ik die niet lust....

Dorien : Maar ik wel....

Britt : Owh dus madame hier heeft het voor mekaar dat ze een aardbeientaart voor haar alleen heeft.

Dorien : Nee ook voor Simon.

Johan : En ik dan mag ik geen aardbeientaart.

 

Britt : Oke jullie mogen dat natuurlijk.

 

Tony : Maar we hebben ook nog een appeltaart en een bananentaart voor je, hoor (plagend)

Britt : Echt? bedankt, jongens!!! ik ben echt ontroerd!!!!!

 

Britt : En nou wil ik champagne!!!!

Tony : Nou wat let je...

Britt : Niks en Britt loopt naar de dranktafel. Eh Pasmans niet teveel drinken anders denk je straks weer dat je over me schoenen gekotst heb.

Pasmans : Haha flauw.

Na een gezellige avond als iedereen weg is. Hebben Britt en Johan geen zin meer om op te ruimen.

De volgende ochtend........

 

Britt : Ik heb een enorme KATER!!!!!

Johan : Dat komt ervan als je helemaal alleen 2 flessen champagne achterover hebt geslagen... gelukkig heb ik niet te veel gedronken, haha (lachend en plagend)

Britt : Jaja, maak het nog maar wat erger (slaperig)

Johan : Zo kan je niet gaan werken, ik waarschuw Nadine wel, en ik zal wel gaan werken, goed?

Britt : Waarom? ik wil dat je hier blijft (glimlachend)

ze geven elkaar een innige zoen...

 

Johan : Hmm dit is te lekker....

Britt : Ik weet daarom mag je ook nie weg..

Johan : Maar wie moet anders het geld in het laadje brengen...

Britt : Een dagje kan toch geen kwaad en geeft hem nog een zoen....

Johan : Hmmm hoe lekker ik dit ook vind ik ga toch en als jij straks ontnuchterd ben kan je de kamer opruimen.

Britt : Nou weet ik waarom jij gaat werken.

Johan : O ja neem een lekker eitje als ontbijt

En Johan loopt weg en Britt neemt een sprintje naar de badkamer.........

 

... en geeft over in de toilet...

Britt : Verdomme, dit kan niet... we hebben het veilig gedaan... en we hebben verdomme al een tweeling (sissend)

 

Dan loopt Britt na de kamer en ziet wat voor een rotzooi het is.

Britt : GVD, wat een teringbende... En wie moet het weer opruimen. IK

Britt besluit om het niet te doen en Johan te bellen.

Johan : He lief.

Britt : Je denkt toch niet dat ik die rotzooi in me eentje op ga ruimen?

Johan : Nou eigenlijk....... Weet je wat ik kom straks wel naar huis en dan ruimen we het samen op.

Britt : Dat klinkt al beter. Owh en ik wil je straks ook nog wat vragen.

Johan : Wat dan?

Britt : Dat ga ik nu niet over de telefoon zeggen. Tot straks

En Britt legt de telefoon neer voordat Johan heeft kunnen reageren.

 

Die middag komt Johan voor een uurtje naar huis om helpen op te ruimen...

Johan : Wat wilde je me nu vragen?

Britt : Weet jij wat we vannacht hebben gedaan?

Johan : Jij bent als een blok in slaap gevallen meer niet.

Britt : Gelukkig.

 

*****Einde*****

 

vervolgverhaal van De flikken rukken uit.

 

Vorige Start

 

Die middag komt Johan voor een uurtje naar huis om helpen op te ruimen...

Johan : Wat wilde je me nu vragen?

Britt : Weet jij wat we vannacht hebben gedaan?

Johan : Jij bent als een blok in slaap gevallen meer niet.

Britt : Gelukkig.

 

*****Einde*****

 

vervolgverhaal van De flikken rukken uit.

 

Vorige Start Omhoog Volgende
* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©

*