De honden hater

Britt en Tony zitten op het commissariaat wanneer de telefoon gaat. Britt neemt op.

Britt : Wat is er gebeurd?... We komen direct!!

Tony die al ziet wat er aan gaat komen staat snel op en neemt in haar handen haar jas en autosleutels mee.

 

Onderweg in de auto.

Tony : Wat is er gebeurd?

Britt : Een vrouw is van het voedpad gemaaid en is doorgereden.

Tony : Waarom worden wij er dan bij geroepen?

Britt : Ben vond het beter, we kwamen. Nog geen uur geleden hadden ze ook al iemand die van het voedpad is gemaaid.

Tony (lachend) : een serie voetpad rijder?

Britt : niet grappig Tony. Wie weet doet die vent dat voor zijn lol. Mensen van het voetpad maaien.

Tony : Ja je hebt gelijk, ik zal ook niet blij zijn als ik van het voetpad gemaaid zal worden.

Britt : Daarom.

 

Tony : Ben, wie is het slachtoffer?

Ben : Die mevrouw bij Selattin en de hond is naar de dierenarts.

Tony : was er ook een hond bij?

Ben : ja, en vanmiddag ook al.

Tony en Britt kijken elkaar aan.

Britt : het is nog te vroeg om conclusies te trekken.

Tony : Dat weet ik, maar het zal wel heel toevallig zijn.

Britt : We moeten maar allebei de slachtoffers gaan horen.

Tony : Ben, zal jij zo ons de gegevens van het vorige slachtoffer willen geven?

Ben : Ja dat is goed.

 

Britt : Gaat het met u?

Vrouw : Ja, beetje geschrokken, maar mijn hond.

Britt : Uw hond is naar de dierenarts gebracht.

Vrouw : ernstig?

Britt : dat weet ik niet. Heeft u uw gegevens al doorgegeven?

Vrouw : Ja, ik heb alles al verteld.

Tony : Ook over de auto die u omver heeft gereden?

Vrouw : Ja, een zwarte was het.

Tony : Weet u ook een merk?

Vrouw : Daar heb ik geen verstand van, dat heb ik tegen hem ook al gezegd.

Tony : oké.

Vrouw : maar nu zou ik graag naar de dierenarts willen.

Britt : Dat kan wel, u moet maar aan die agent vragen naar welke praktijk hij is gebracht.

Vrouw : Bedankt.

 

De vrouw loopt naar Ben toe en Britt en Tony naar Selattin.

Tony : mensen maken zich altijd alleen maar zorgen over hun hond.

Britt knikt.

Tony : dat ze zelf misschien opzettelijk is aangereden, daar vraagt ze nog niet eens naar.

Britt : dat is ook niet het eerste waar je aan denkt lijkt mij.

Tony : Ja, maar ze zal ook wel niet weten dat er eerder deze dag zoiets is gebeurd.

Britt : Selattin, heb jij nog informatie voor ons?

Selattin : Nee, niet echt, van het ongeluk kan ik jullie niet echt iets vertellen. De auto kwam achter haar vandaan en er zijn geen getuigen. De vrouw heeft zich gelijk naar het hondje gekeerd.

Tony : Leuk zo'n hond zeg.

Britt : Wie wilde er nog geen twee jaar geleden zelf een hond houden.

Tony : Ja, maar het was zo'n mooi beest en moest dan naar het asiel, nu heb ik nog een goed baasje voor hem gevonden.

Britt : Ja. Selattin, kan je ons nog wat vertellen van dat vorige ongeluk.

Sel : ja, maar er is niet heel veel verschil. Enkel dat de vrouw wel licht gewond is. Ze viel namelijk op de stoep.

Britt : Maar wist ze meer van de auto?

Selattin : Nee, die mensen hebben geen ook voor de auto, alleen maar voor de hond.

Tony : Daar schieten we lekker veel mee op.

Selattin : Daar kan ik niet veel aan doen.

Tony : Weet ik wel hoor Selattin.

Britt : maar in feite komt het er dus op neer dat we moeten wachten tot het weer gebeurd omdat we niks hebben?

Selattin : Ik ben bang van wel, maar als jullie toch deze twee dames een natrekken komen jullie misschien op een spoor.

Tony : Dan gaan wij naar het commissariaat, en wel geven aan Transmissie door dat ze ons meteen verwittigen.

Britt : Ja dat lijkt mij ook wel het beste idee.

 

Zo vertrekken de twee dames dus weer op weg naar het commissariaat.

Tony : zou Vanbruane al gebrieft zijn?

Britt haalt haar schouders op : Dat doen we straks anders wel. Eerst even dit.

Tony : Geef mij de gegevens eens van een van die twee vrouwen dan zoek ik die op en jij de ander.

Britt : Alsjeblieft.

 

Na even de gegevens te hebben op gezocht kijken de twee dames elkaar weer aan.

Britt : helemaal blanco, niets op aan te merken.

Tony : De mijne ook.

Britt : dan wordt het toch vrij onmogelijk om iets te vinden.

Tony : we moeten wachten tot het weer gebeurd.

Britt : ik laat niet opzettelijk mensen aanrijden!

Tony : nee zo bedoel ik dat ook niet, maar als we niks hebben dan hebben we weinig keus.

Britt : Je hebt gelijk, laten we Vanbruane baar gaan briefen.

Britt is nog niet uitgesproken wanneer de telefoon van Tony gaat. Het is Transmissie, er is nu een man van het voetpad gemaaid, ook met een hond.

 

Tony : Ik geloof niet meer in toeval.

Britt : Ik ook niet.

Als ze onderweg in de auto zitten.

Britt : het was nu wel een man.

Tony : ja, maar wel met een hond.

Britt : je bedoelt dat die man op honden inrijdt en niet op mensen?

Tony : ik denk nog even vrij weinig, maar het zou goed kunnen. En bij honden lopen mensen... En bovendien worden die beesten steeds als ergste getroffen.

Britt : Ik hoop dat deze man wel op de auto heeft gelet.

Tony : Zeker.

 

Bij het ongeluk aan gekomen zien ze dat Raymond en Pasmans en de dieren ambulance ook al te plaatse zijn.

 

Tony : Pasmans, kan je ons briefen?

Pasmans : Die man is van het voedpad gereden met zijn hond, de hond heeft het niet overleef.

Britt : Heeft hij wat gezegd van de auto?

Pasmans : Een zwarte Opel.

Tony : Ook nog een type of kenteken?

Pasmans : Nee, alleen omdat hij het merknaam zag wist hij het.

Tony : nu hebben we dus eigelijk nog niet echt veel.

Britt : dat weet ik niet. Die auto zal wel beschadigd zijn. We kunnen het doorgeven aan de patrouilles?

Tony : Wees reëel Britt, hoeveel zwarte Opels rijden er wel niet door Gent?

Britt : Dan wordt er toch naar gekeken, en hij heeft nu ook al een dode op zijn geweten, het mag dan wel een hond zijn.

Tony : Oké, geef jij het door, dan praat ik met het slachtoffer.

Wanneer Tony naar het slachtoffer gaat hoort ze Britt druk overleggen door de telefoon.

Wanneer Tony klaar is met haar gesprek met het slachtoffer hangt Britt nog steeds aan de telefoon, wanneer die klaar is kijkt ze vermoeid naar Tony.

Britt : Ze vroegen of ik gek was geworden.

Tony : Deden ze er zo moeilijk om dan?

Britt : Ja, echt wel.

Tony : Maar is het geregeld?

Britt : Ja.

Dan gaat de telefoon van Britt.

 

Britt : Het was Transmissie. We moeten naar de andere kant van Gent, daar is ook niemand van het voedpad gemaaid.

Tony : we blijven aan de gang.

Britt : ja en nou maar hopen dat iedereen wat meer heeft gezien.

Tony : Ik hoop dat het niet te erg is.

Britt : Dat is niet gezegd.

Tony : Laten we maar gaan.

 

Bij het volgende ongeluk aangekomen zien ze dat er iemand in de ambulance werd gelegd.

Britt : Het is nu nog erger.

Tony : we moeten nu echt wat meer actie gaan ondernemen. Die vent neemt steeds meer risico's.

Britt knikt : maar nu moet die auto toch ook wel gedeukt zijn? Iemand aanrijden geeft een behoorlijke klap...

Tony : Mijn vraag is, wat bezielt iemand om dit te doen.

Britt : Dat vraag ik wel als ik hem te pakken heb, we moeten contact opnemen met de media, zo kunnen de burgers opletten.

Tony : En is hij gewaarschuwd.

Britt : Ja, maar er zullen geen of minder gewonden meer vallen.

Tony : ik hoop het.

Dan lopen ze naar een agent toe, hij verteld dat de man er slecht aan toe is en de hond is er vandoor gegaan. Bij dit ongeluk was er wel een getuige, maar die wist niet wat voorn auto het was, behalve een zwarte.

 

Na dit ongeluk gaan de twee dames naar het commissariaat en daar briefen ze Vanbruane.

Nadine : Wat zijn jullie nu van plan?

Britt : Ik wil de pers er bij betrekken, al weet ik niet of dat nu nog gaat.

Tony : Probeer Mostaard eens.

Britt : Dat is niet de eerste waar ik na toe wil stappen, maar het zal denk ik wel moeten.

Tony : bij hem werkt het wel.

Britt zucht even : ik wil die kwal niet onder ogen hebben, maar voor deze zaak heb ik wel wat over.

Tony : laat je hem hier komen?

Britt : Gaan we dan naar hem toe?

Tony : Maakt niet uit.

Britt : Bel jij hem maar wat hij wilt.

Tony : Is goed, even zijn nummer opzoeken.

 

Wanneer Tony ophangt :

Britt : en?

Tony : wat denk je?

Britt : eerst moeilijk lopen doen en uiteindelijk toch toegeven dat hij er wel wat in ziet.

Tony : precies. Hij komt hier naar toe.

Britt : Mooi.

Tony : Zullen we maar gaan opschrijven wat we hem willen vertellen.

Britt : Ja dat is goed, dan zijn we zo snel mogelijk van hem af.

Tony graait in haar bureaula op zoek naar een stuk papier.

Tony : het liefst zou je hem gewoon het briefje in zijn handen duwen hè?

Britt : Ja.

Tony : We hebben hem nodig.

Britt : Daarom die ik het ook.

 

Tony : Meneer Mostaard, bedankt voor uw kost.

Mostaard : U had informatie voor mij.

Tony : In Gent rijdt er iemand rond die inrijd op mensen met honden. Wij willen de inwoners van Gent op de hoogte brengen, zodat ze extra opletten en als het gebeurd het kenteken en merk van de auto genoteerd kan worden.

Mostaard : hebben jullie voor mij al alles op papier gezet?

Britt en Tony knikken.

Mostaard : wie had gedacht dat wij elkaar nog een zouden helpen.

Britt : Niemand.

Tony : Maar we zijn uw dankbaar.

 

Britt : Ik hoop dat het wat oplevert.

Tony : Ik ook, het is nog steeds een kwal.

Britt : vind ik ook. Maar ja. Af en toe kunnen zelfs kwallen handig zijn.

Tony glimlacht en dan ruimen ze hun spullen op om naar huis te gaan.

 

Als de twee dames de volgende morgen weer op het commissariaat komen dan staat Vanbruane met een mapje klaar.

Nadine : Nog drie keer hetzelfde incident. 

Tony (ongelovig) : drie keer?

Nadine knikt en duwt het nachtrapport in haar handen.

Britt : Heeft Monsaard niets opgeleverd?

Nadine : Je hebt de krant zeker nog niet gezien zeker?

Britt : Geen tijd voor gehad.

Vanbruane toont dan een exemplaar van de Gentenaar.

Britt : Daar schrijft hij toch niet in?

Nadine : ja, maar die luisteren wel naar de lokale radio.

Britt : dus het staat erin?

Tony : dan zou je toch moet denken dat het minder zou worden.

Britt : ja behalve als die vent erop kikt.

Tony : Ja, maar zal iedereen extra opletten?

Britt : Ik hoop het, maar bij drie ongevallen is zeker ook niets duidelijk geworden?

Nadine : Nee, helemaal niets.

Tony : Wat gaan we nu doen?

Britt : Kijken of er een patroon in zit, in tijd of plaats.

Britt knikt, staat op en loopt naar de kaart. Ze begint op de plaatsen van de misdrijven punaises in de kaart te duwen.

Tony : Kris kras door elkaar.

Britt : Er zit op die manier geen sisteem in.

Tony : In de tijden ook niet.

Britt : Het lijkt wel of hij gewoon rond rijdt om dan zo veel mogelijk mensen met een hond dood te rijden.

Tony : Als we peg hebben heeft hij ook nog een valse nummer plaat.

Britt : dat denk ik wel. Hij laat zich vast niet zo makkelijk pakken.

Tony knikt : En ook met sterrenbeelden werkt het niet? Dat is al eens vaker gebeurd.

Britt : daar zat ik ook al aan te denken maar ook dat zie ik er niet in. Maar ik ben natuurlijk geen sterrendeskundige.

Tony : Ik heb nog wel een ex die veel van sterren weet.

Britt : Nodig hem maar uit.

Tony : Ik hoop dat hij wil komen.

Britt : Toch niet met ruzie uit elkaar gegaan.

Tony (lachend) : mijn relaties zijn te kort om ruziënd voor uit elkaar te gaan.

Britt knikt lachend : dat had ik kunnen weten.

Tony pakt dan een adresboekje uit haar tas en begint driftig te bladeren. Dan pakt ze de telefoon en tukt het nummer in. Tony hangt dan een hele tijd aan de telefoon.

 

Britt : Hij komt?

Tony : Ja hij komt.

Britt : heb je hem kunnen overtuigen? Goed man!!

Tony knikt : niet makkelijk, maar het ging.

Britt : Wanneer komt hij?

Tony : Over een kwartiertje.

Britt : Dat is lekker snel.

Tony : Ja, gelukkig. Wat doen wij tot die tijd.

Britt : Kijken of eer eerder zo'n incident is geweest.

Tony knikt en geeft een trap tegen haar computer zodat die begint te zoemen een aangaat.

Britt : het is een wonder dat, dat ding van jou het nog steeds volhoudt.

Tony : hoezo? Die van jou toch ook?

Britt : ik zet hem wel wat anders aan en uit.

Tony haalt haar schouders op : hoef ik niet te bukken.

Ze zet zich neer op haar stoel en begint op wat toetsen te rammen.

Britt kijkt haar hoofdschuddend aan maar zegt niets.

Britt : en?

Tony : Weet je hoeveel er met honden gebeurd, maar dit staat er niet tussen voor zo ver ik zie.

Britt : Kijk dan maar verder.

Tony : Dat was ik al van plan.

Britt : Ik brief Vanbruane ondertussen wel.

Tony : vertellen dat we niets hebben?

Britt haalt haar schouders op : we hebben niet helemaal niets. En bovendien ze moet toch weten hoe we ervoor staan.

Tony : We staan nergens, dat wist ze toch al.

Britt : Dan weet ze dat er geen verandering is gekomen.

 

Carla : Tony, Niels van Nieuwerker voor jij.

Tony : Niels, fijn dat je kon komen.

Britt : handel jij dit alleen af?

Tony knikt : tot zo

 

Dan loopt Britt naar het kantoor van Vanbruane toe.

Vanbruane baalt er nogal van dat ze nog steeds geen stap verder zijn en betwijfeld of ze er met hun sterren theorie uit zullen komen. Maar omdat ze ook geen idee heeft hoe de dames hier verder mee moeten gaan, houd ze haar mond er maar over.

 

Nadat Britt bij Vanbruane vandaan komt gaat haar telefoon weer, ze krijgt te horen dat er in de tussentijd nog 3 ongelukken zijn gebeurd. Met de plaatsen die ze heeft gaat ze naar Tony en Niels toe om ze ook op de kart er bij te zetten.

Britt kijkt Tony vragend aan.

Tony schudt haar hoofd en fluistert zacht : tot nu toe niks.

Britt zucht en heeft moeite wat scheldwoorden binnen te houden. Het is echt een beetje hopeloos aan het worden.

Tony : heb je nieuwe ongelukken?

Britt knikt en begint opnieuw punaises in het bord te prikken.

Niels : Sorry Tony, maar ik denk dat iemand gewoon maar lukraak bezig is.

Tony : Toch bedankt Niels.

Niels : Ik had je graag willen helpen, mijn buurvrouw is gister ook omver gereden.

Tony : Heeft die dan wel aangifte gedaan, want ik kan me niet herinneren dat er een slachtoffer bij jou in de straat was.

Niels : Ik weet het niet, maar het was niets ernstigs gelukkig.

Tony knikt en loopt een stukje mee naar de gang. Een paar minuten later staat ze weer naast Britt.

Britt zucht : niks hè?

Tony schudt haar hoofd : ik snap dit echt niet hoor.

Britt : Dit betekent dat niet iedereen aangifte doet.

Tony : Zal ik proberen dit probleem vanavond op de landelijke televisie in het nieuws kan komen zodat veel meer mensen het horen en ook aangiftes doen, en er misschien ook nog eens een persoonbeschrijving of zo komt.

Britt : Ja dat lijkt mij een goed idee, zal ik Niels dan maar buiten late?

Niels : Ik kom er zelf wel uit.

Britt : Het is geen moeite.

Niels : laat maar. Pak die gek maar op.

Britt knikt lachend : we zijn bezig. Bedankt voor je hulp.

Britt loopt dan weer terug naar haar bureau terwijl Tony naar Vanbruane toe gaat. Achter haar bureau zit Britt een beetje naar haar beeld te staren.

 

Tony : He, dromer, heb je wel gehoord wat ik gezegd hebt?

Britt schrikt op van Tony die haar nu bij de arm pakt.

Britt : Sorry, wat zei je?

Tony : We moeten alles netjes aan onze persvoorlichter gaan uitleggen.

Britt : Is het je gelukt?

Tony : Dat zeg ik niet, maar de onderzoeksrechter is bezig.

Britt : pff ik hoop dat hij het voor elkaar krijgt.

Tony : anders ik wel. Mensen moeten wel aangifte blijven doen want anders wordt het voor ons nog moeilijker.

Britt : misschien is dat de reden dat ze niet meer aangeven. Ze hebben er geen vertrouwen in.

Tony : We vragen er toch om, omdat we geen aanknopingspunten hebben en zo hopen verder te komen.

Britt : Ja, maar de mensen hebben toch al niet zo'n hoge pet van ons op.

Tony : Ik denk dat ze het daarom juist belangrijk vinden dat we hier veel aandacht aan geven, zodat ze zien dat we meer doen dan bonnen schrijven.

Britt : je zult wel gelijk hebben...

Tony : natuurlijk heb ik gelijk. Je zult zien dat mensen weer komen aangeven en dat we dan de dader snel zullen oppakken.

Britt : Oké, laten we dan maar gaan.

 

Wanneer Britt en Tony een uur later weer terug op het commissariaat zijn is we weer een melding binnen gekomen.

En weer komt er een punaise bij op de kaart.

Britt : we moeten er onderhand punaises bijkopen.

Tony knikt lachend : maar kunnen we beter niet doen hè. We blijven positief denken...

Niet veel later komen Ben en Selattin binnen gelopen.

Ben : In verhoor 1 zit een getuigen van een van de ongelukken.

Britt : Mooi, dan gaan we daar eens mee praten.

Ben : Dat wordt wel moeilijk, ze is stomdoof.

Britt : Kan ze wel schrijven?

Ben : Ja.

Britt : Dan wordt dit een geheel schriftelijk verhoor.

Tony zucht even en gaat nog even pen en papier halen. Met alleen een bloknootje komen ze vast niet ver.

Britt : Niet zo zuchten, we komen in ieder geval weer wat verder.

Tony : Daar heb je wel gelijk in.

 

De vrouw schrijft dat het een zwarte Volkswagen Golf was. Ook had ze het kenteken genoteerd. Voor de rest had ze geen informatie meer voor de twee dames.

 

Britt : We kunnen weer opnieuw beginnen Tony.

Tony : Hoezo?

Britt : Vals kenteken.

Tony : ook dat nog.

Britt : dat hadden we eigelijk wel een beetje kunnen verwachten.

Tony : En nu?

Britt : Ik geef het signalement door aan de patrouilles misschien dat ze hem kunnen pakken.

Tony : Zullen we dan zo maar op huis aan gaan?

Britt : Ja, dat lijkt mij een goed idee.

Tony : Misschien komen we nog op een goed idee.

Nadat Britt de auto heeft laten seinen gaan ze naar huis toe.

 

Britt : Goedemorgen Tony.

Tony : Goedemorgen.

Britt : De media heeft veel gedaan.

Tony : Hoe bedoel je?

Britt : Nog 8 extra aangiftes.

Tony : Dat is het zeker.

Britt : nou dan kunnen we weer vooruit.

Tony : ga jij maar weer fijn punaises prikken dan lees ik het even door.

Britt lacht en gaat op weg naar haar onderhand vertrouwde plekje.

Tony : Nog toevallig op een idee gekomen?

Britt : Nee, jij?

Tony : Ook niet.

 

Nadine : Al aan het werk?

Britt : Er zijn nog 8 aangiftes gebeurd die al eerder zijn gebeurd.

Nadine : mensen hebben dus geen aangiften gedaan..

Britt schudt haar hoofd : Waarschijnlijk hebben ze, aangespoord door de media, gisteravond toch aangifte gedaan.

Nadine (sarcastisch) : lang leve de media...

Britt : ik heb er ook niks mee maar vandaag even wel.

Tony : Alles van de positieve kant bekeiken.

Britt : Er is alleen nooit zoveel positieve dingen in de media, van het journaal woord je nou niet zo vaak vrolijk.

Tony : Ja, dat weet ik ook, maar wij zijn niet de baas van het journaal.

Nadine : Dan werd het denk ik opsporing verzocht.

Daar moesten de twee dames wel om lachen.

Nadine : en wat gaan jullie nu doen?

Britt : Patrouilleren, in de hoop dat we hem tegen komen.

Tony : Denk je dat we hem kunnen pakken.

Britt : Geen idee, het is maar de vraag of we hem tegen komen.

Nadine : In burger, maken jullie denk ik wel meer kans dan jullie collega's.

Britt : Kunnen de mannen ook niet in burger gaan patroneren.

Nadine : Ja dat is goed, roep ze maar terug.

Als de mannen terug zijn krijgen ze van Nadine een korte briefing.

Na deze briefing vliegen de vier heren meteen de kleedkamer in om hun uniform uit te doen en gewone burger kleding aan te trekken. Daarna gaan ook de heren in een auto op zoek naar de "honden hater."

Ook Britt en Tony gaan op pad.

Britt : die mannen vinden het helemaal fantastisch dat ze is een keer niet dat uniform aanmoeten.

Tony : Raymond en Pasmans wel ja, maar ben heeft vast liever zijn motorpakkie aan.

Britt : Ja, maar de bovenkant daar is hij niet zo content mee hoor.

Tony : Ja, waarom heeft de politie wereldwijd het lelijkste uniform?

Britt : Ga het eens aan de ontwerper vragen.

 

Britt : Daar!

Tony kijkt in de richting waar Britt heen wijst en ziet dat een zwarte auto hard weg rijdt, daar gaat ze meteen hard achteraan omdat er een vrouw op de grond licht met een hond er bij. Britt zet vliegensvlug de lamp op het dag en verwittigt transmissie. Een snelle achtervolging wordt ingezet....

 

Niet veel later wordt de auto klem gereden en moet de bestuurder zich wel overgeven.

 

Britt : Mark Overveen, waarom heb jij die baasjes en hun honden aangereden?

Mark : Het was een ongeluk.

Tony : Ik wil dat je nu de echte waarheid spreekt, want als het een ongelukje was ben je wel een hele slechter chauffeur, ik kan de slachtoffers niet meer op twee handen tellen.

Mark : Ik wil een advocaat!

Britt zucht even en knikt : die zul je wel nodig hebben.

Tony : Wie wil je?

Mark : Meester Verstraten.

Tony : Oké, je mag hem bellen, weet je het nummer?

Mark : Nee, ik heb hem niet iedere dag nodig.

Tony : Ow, ik dacht dat, maar ik zal het wel voor je opzoeken. r

Na enkele minuten komt Tony terug binnen.

Tony : hij is hier over een half uur.

Mark : mooi, dan kunnen we nog een half uur wachten.

Tony : Daar hebben we voor jou een hele mooie cel voor.

Mark : Voor een halfuurtje?

Tony : Ja, kom maar mee.

 

Wanneer Mark naar zijn cel is gebracht drinken de dames een kopje koffie en krijgen ze van de heren de hele stapel incidenten onder hun neus.

Britt : Het is echt wel veel, wat zal hij er voor kunnen krijgen?

Selattin : Meerdere malen poging tot doodslag dus dat is denk ik wel wat.

Britt : ik ben echt heel benieuwd naar de reden waarom hij dit in godsnaam gedaan heeft..

Tony : anders ik wel.

Selattin : ik hoop dat jullie erachter komen.

Britt : Ik vind de volledige bekentenis belangrijker.

Tony : Ik denk dat hij iets te vaak in de hondenpoep is getrapt en het zat was.

Britt : Ja, dat zal kunnen, hopelijk vertelt hij het.

Tony : nog even geduld hebben. Maar het zou wel stom zijn als alle mensen die in de hondenpoep trappen mensen met honden van het fietspad gaan maaien.

Britt : gelukkig zijn er dus ook niet zoveel gekken, want hij heeft ons behoorlijk wat last bezorgt.

Tony : en tijd.. Vooral tijd.

Britt : dat versta ik onder last.

Tony : Heeft hij eigenlijk nog een strafblad?

Britt : Geen idee, de computers liggen plat.

Tony : Lekker handig.

Britt : Daar kan ik helaas niets aan doen.

Tony : Dat kost ook weer extra tijd, waarom moesten we nou zo nodig een nieuw systeem?

Britt : Omdat het vorige verouderd was.

Tony : Die werkte te minste, deze heeft nogal last van kinderziektes.

Britt : Over een maand is dat wel weer over.

Tony : Dat is wel erg lang.

 

Dan komt Carla binnen gelopen.

Carla : Meester van Straten..

Britt en Tony staan op.

Britt : Carla, zou jij de cliënt van Meester van Straten willen brengen?

Carla : Ik zal er voor zorgen dat hij bij jullie komt.

Britt : Bedankt.

 

Britt en Tony lopen met Meester van Straten naar verhoor 1 en niet veel later brengen Carla en Eddy Mark.

Mark : eindelijk.

Britt : ik zou maar aardig tegen je advocaat zijn.. Hij is hier om je te helpen.

Mark : Dat weet ik.

Meester : Waarvan verdenkt u mijn cliënt.

Britt : Wij hebben uw cliënt op heterdaad betrapt toen hij iemand van het voedpad maaide en vluchtmisdrijf heeft gepleegd.

Meester : Ik neem aan dat dit niet het enigste is waar u heeft laten komen.

Tony : Nee, we verdenken van een reeks dezelfde incidenten die de afgelopen dagen in Gent is gebeurd.

Meester : heeft u daar harde bewijzen voor?

Britt : De slachtoffers en getuigen hebben zijn auto beschreven, het kenteken is vals en de auto wordt op dit moment onderzocht.

Meester : Laten we dan verder gaan als het onderzoek op de auto is afgelopen.

Tony : Dan bent u zeker dat uw cliënt geen poot heeft om op te staan, en u verdient weer door even uw neus te laten zien.

Meester : dit gedrag tolereer ik niet van u. Ik heb het beste met mijn cliënten voor.

Tony haalt haar schouders op : Wat u wilt. Maar we gaan nu verder...

Britt : Mark, wat heb je te zeggen over dat je gezien bent.

Mark kijkt zijn advocaat aan.

Meester : U heeft geen harde bewijzen, tegen al die incidenten, mijn cliënt heeft het recht om te zwijgen.

Britt : Oké, laten we dan naar het gene gaan waar we wel harde bewijzen van hebben, dat is dus het aanrijden van vandaag.

Mark : zoals ik al zei .. Ik zag hen gewoon niet

Britt : Oké, dan wil ik een alibi van de afgelopen twee dagen.

Mark : Waar is dat goed voor.

Tony : Wat zal je zelf denken?

Britt : Als je wilt bewijzen dat je er niets mee te maken hebt dan moet je maar vertellen waar je het uitgehangen.

Mark : thuis..

Tony : kan iemand dat bevestigen?

Mark : Ik was alleen.

Tony : Je bent ook helemaal nergens naar toe geweest?

Mark : Nee.

Britt : Als je het niet kan bewijzen heb je geen alibi.

Mark : Ik kan daar toch niets aan doen.

Tony : Nee, maar het is wel jou probleem.

Mark : of die van jullie...

Tony schudt haar hoofd.

Britt : Mark, je mag lekker een nachtje over je alibi gaan nadenken.

 

Tony : Ik hoop dat het Labo snel resultaten heeft, dan is de zaak als het goed is helemaal opgelost.

Britt : Laten we het hopen.

Tony knikt : en nu?

Britt : Ons papierwerk doen, en morgen verder met verhoren, want vandaag komt dat rapport niet meer.

Tony : Omdat het ook eens moet gebeuren.

Britt : ja ik weet dat je een hekel aan papierwerk hebt...

Tony : ze hadden me, voordat ik naar de politieschool ging, moeten vertellen dat papierwerk er ook bij hoorde...

Britt : maar ze vertellen natuurlijk alleen de leuke dingen.

Tony : Ja tuurlijk.

 

De volgende ochtend komt Britt weer op het commissariaat, maar het rapport is er nog niet. Tony komt wat later binnen wanneer Britt het nacht rapport zit te lezen.

Britt : Ik denk dat we de juiste persoon hebben.

Tony : Het is niet meer gebeurd?

Britt : Precies, nu nog wachten op het rapport van het labo.

Tony : ik denk dat die alleen maar bevestiging zal hebben.

Britt knikt : maar we moeten wel genoeg bewijs hebben natuurlijk om hem op te pakken. Dus we moeten er toch even op wachten.

Tony : Kunnen we al met een nieuwe zaak beginnen?

Britt : Ik wil nog eens opnieuw kijken naar die zaak van vorige maand, toen zaten we helemaal vast.

Tony : Ja dat is goed, pak jij het dossier, dan zorg ik voor koffie.

 

Na een uurtje nog eens boven het dossier gehangen te hebben komt Carla binnen.

Carla : Het rapport van het Labo.

Britt : Bedankt Carla.

 

Tony : Zal ik Mark naar boven laten komen?

Britt : Bel gelijk zijn advocaat maar.

Tony : Oké dat zal ik doen.

 

Als iedereen weer in het verhoor zit..

Britt : Mark, we hebben het rapport van het Labo binnen.

Tony : Weet je wat daar in staat?

Mark : Nee.

Tony : Dat met jou auto al die ongelukken zijn gebeurd.

Mark : Maar ik heb het niet gedaan.

Tony : Wie heeft het dan gedaan?

Mark : Ik heb geen idee.

Tony : Dat is een beetje raar vind je ook niet, het was toch jou auto?

Meester : Zijn er nog vingerafdrukken van het stuur genomen?

Britt : Ja, alleen die van uw cliënt zijn gevonden.

Meester : De dader zou ze hebben kunnen afvegen.

Tony : Ja, maar uw cliënt zal toch moeten weten wie er dan in zijn auto gereden moet hebben.

Meester : misschien waren zijn sleutels gestolen..

Tony : u zegt wel heel onwaarschijnlijke dingen.

Britt : Uw cliënt heeft en daar geen aangifte voor gedaan, hij zou zijn auto dan ook gemist moeten hebben.

Tony : Mark de keuze is dus makkelijk. Je verteld wie het gedaan heeft, doe je dat niet dan ben jij de dader.

Mark : ik ga niemand verlinken..

Tony : ook niet als jij daardoor zelf in de bak belandt?

Meester : De bewijzen weizen u aan, als u niet de naam van de persoon geeft die het gedaan heeft kan ik u niet verder helpen. Geen enkele advocaat kan dat.

Tony : Makkelijke keuze denk ik.

Mark : Die persoon zal toch blijven ontkennen.

Britt : We zullen bekijken hoe goed zijn alibi in elkaar zit.

Tony : Wie is het?

Mark blijft zwijgen..

 

Britt : Je hebt je zelf er alleen maar mee, alles wijst nu naar jou. Op jou auto zitten de sporen.

Mark : Dat is omdat het met mijn auto ook gebeurd is.

Britt : Maar de ongelukken zijn ook gestopt.

Mark : Omdat mijn auto nu niet gebruikt kan worden.

Britt : Er zijn zat auto's, als je, je mond houd dan verlies je zeker weten, als je het nu zegt kan er een lichtere straf in zitten, het is hoe wij de aanklacht formuleren.

Mark kijkt nu bedenkelijk naar zijn advocaat.

Meester : Het is verstandig om nu openkaart te spelen.

Mark : Oké, ik heb het zelf gedaan.

Tony : Waarom heb je het gedaan?

Mark : Omdat mijn broer is doodgebeten door honden.

Tony : Het was een ongeluk?

Mark : Hij was een postbode, de twee waakhonden waren uitgebroken en hebben hem toen dood gebeten.

Tony : Daarom heb jij al doe mensen van de weg gemaaid, omdat ze een hond hadden?

Mark : Ja.

Britt : Oké, wij gaan uw verklaring noteren.

Meester : U houd wel rekening met zijn achtergrond?

Britt : We zullen het in het verslag schrijven.

 

Einde

 

Vervolgverhaal van de club : flikken10

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©