De oplichter

De deurbel gaat en een oud vrouwtje doet open.
Man : Mevrouw ik ben van de bank en ik had een paar vragen voor u.
Vrouw : Kom maar binnen.
De man loopt achter de vrouw aan en gaat aan de tafel zitten.
Man : Wie doet bij u altijd de geld zaken?
Vrouw : dat doet mijn dochter altijd.
Man : Zou u het niet fijner vinden als alles automatie gaat, dan hoeft u dochter dat niet allemaal te doen.
Vrouw : Ja dat zal ik wel fijn vinden, mijn dochter heeft het inderdaad erg druk.
Man : Dan moet u even uw bankrekening nummer, pincode en uw bankpapieren geven.
Vrouw : Ik zal ze even pakken.
De vrouw loopt even weg en geeft dan alle bankpapieren en de pincode en het bankrekeningnummer. De man verlaat het huis met al de spullen.
Carla : Britt, en Sofie er is hier een vrouw voor jullie die wil aangifte doen van oplichting van haar moeder.
Sofie : Weer iemand waar iemand van de bank is geweest en alle bankpapieren heeft mee genomen?
Carla : Ja weer.
Sofie : Het moe nie erger worden..
Carla : Wat moet ik ertegen doen.. Huis langs huis gaan?!
Sofie : das misschien wel een goe idee.. Doe dat maar...
Carla : Maar..
Sofie : Tuurlijk nie...
Sofie loopt naar Britt...
Britt : Vertel..
Sofie : Weer de bankkaartenman...
Britt : Bij een oudere vrouw?!
Britt : Ze moeten eens een campagne opstarten zo dat niet al die oude mensen er in trappen.
Sofie : Ja dat is waar maar ja daar moet je bij hoger op voor zijn en die luisteren toch niet zo veel naar ons.
Britt : Laten we maar eens gaan praten, misschien is het de zelfde en als we hem dan eens kunnen pakken.
Sofie : Ja ik hoop het echt wand vind het echt vervelend worden.
Dan lopen ze het verhoor in. In het verhoor zit een oude vrouw en een jongere vrouw waarschijnlijk haar dochter.
Britt : Ik ben Britt Michiels en dat is mijn collega Sofie Beeckman.
Nienke : Hallo, ik ben Nienke Kromhout, en dit is mijn moeder, Christien Kromhout.
Britt : En u bent hier vanwege een man die de bankpapieren van u moeder heeft meegenomen?!
Nienke : Inderdaad..
Sofie : Mevrouw, was u alleen thuis toen dat gebeurde?!
Christien : Ja, mijn dochter zou die middag pas komen, en daarna zijn we direct naar hier gekomen...
Sofie : En kunt u die man omschrijven?!
Christien : Ik denk iets langer dan mijn dochter, bruin haar en had een zwart pak aan..
Nienke : Dan zal hij ongeveer 1.80 zijn geweest..
Britt : We zullen het noteren en u verklaring op papier zetten n daarna kunt u naar huis..
Nienke : Bedankt..
Wanneer ze klaar zijn maken ze meteen het PV op.
Britt : Ik kan mijn appartement gaan behangen met al die PV's van die oplichter.
Sofie : Ja, maar waarom kunnen we hem dan niet vinden?
Britt : we moeten maar eens alles gaan kijken en dan proberen hem gewoon op heterdaad te trappen.
Sofie : Ja zal ik eens alle huizen waar het gebeurd op de kaard mankeren.
Britt : ja dat is goed.
Wanner Sofie met de kaart terugkomt laat ze aan Britt zijn dat er helemaal geen patroon of iets in te ontdekken valt..
Britt : toch vreemd..
Sofie : Wat?!
Britt : Volgens mij, als ik zo eens goed kij, en een lijntje trek van huis naar huis, lijkt het wel of er letters naar voren komen..
Sofie : Letters?!
Britt : Zie als je die eerste 7 huizen neemt, dat je dan de letter M krijgt, kijk maar..
En Britt wijst Sofie hierop..
Sofie : Verrek.
Britt : Maar wat zou daarmee bedoelt worden?!
Sofie : Als we dat nu eens wisten eh..
Britt : laten we alles een na gaan kijken wand het zijn al 15 van dit soort gevallen gebeurd in Gent.
Sofie : Ja, dat is goed.
Zo beginnen ze dus alles uit te zoeken. Wanneer ze klaar zijn.
Hebben ze ontdekt dat er echt wel letters in lijken te zitten.
Uit de volgende 6 adressen kwam een o naar voren en uit de overige huizen viel nog nix te halen, maar met dit resultaat gaan ze naar Vanbruane..
Ze kloppen op de deur..
Vanbruane : Binnen..
Britt : We denken iets ontdekt te hebben..
En Sofie pakt de kaart..
Britt : Toen we eens goed gingen kijken en op de nummers gingen letter, dachten wij een soort van patroon te ontdekken..
Nadine : Namelijk?!
Sofie : U zal het nie geloven, maar we hebben, althans denken letters ontdekt te hebben.
Nadine : Hoe bedoel je letters?
Sofie : De eerste 7 zijn als je hem doortrekt een M en de volgende 6 zijn een O. Maar de laatste drie daar weten we nog niet van welke letter let word.
Nadine : Hoe begint die letter?
Sofie : Recht omhoog en dan naar rechts.
Nadine : Ik denk dat hij dan recht naar beneden gaat.
Britt : Ja, maar we weten niet waar precies.
Nadine : Hoeveel tijd zit er tussen de tijden wanneer de oplichter verschijnt.
Sofie : Daar hebben we nog nie echt een patroon in gevonden, het is een nogal mysterieuze zaak, maar dat had u waarschijnlijk zelf ook wel al gezien..
Nadine : Het is inderdaad heel vreemd, die letters, maar war zou hij willen zeggen, MO.
Britt : Tsjah, als we dat nu al wisten, was de zaak een stuk eenvoudiger geweest..
Nadine : Probeer eens uit te vissen hoe het zit met de tijden die er tussen zitten.
Britt : We zullen eens kijken en als we meer weten..
Nadine : Hoor ik het wel..
Britt : Inderdaad..
Britt en Sofie beginnen met het uitzoeken van alle tijden maar daar zit echt geen patroon in te vinden.
Sofie : Dit word echt niets.
Britt : Dit lijkt dan wel weer of hij het doet wanneer hij er zin in heeft.
Sofie : Ik vind het maar een vreemde zaak.
Britt : Ik denk dat we anders samen met de mannen maar in burger patrouë gaan rijden zo dat we niet opvallen en dan zien we hem misschien.
Sofie : Ja, maar waar zal hij toeslaan?
Britt : Dat blijft de vraag.
Sofie : Als we wisten wat voor letter hij nu zou maken, kunnen we ongeveer nagaan waar hij nu zal gaan proberen toe te slaan.
Britt : Misschien moeten we de eerst volgende anders afwachten en dan kunnen we die daarna volgt makkelijker qua locatie lokaliseren..
Sofie : Dat moeten we eerst met Nadine overleggen denk ik, want je geeft hem nu wel de eerste keer vrij doortocht eh..
Britt : We gaan wel naar Nadine en vragen haar hoe te handelen..
Op 't kantoortje van Nadine.
Britt : We hadden het idee, deze eerst volgende keer af te wachten wat hij zal doen, zodat we kunnen zien welke letter hij gaat maken en dan kunnen we de volgende keer hem voor zijn.
Sofie : Hoe denkt u hierover?!
Nadine : Ok ben er niet voor die gast moet zo snelmogelijk gepakt worden en al zouden jullie dan mis gaan dan heb je kans dat er weer een nieuwe letter en dan is het nog moeilijker.
Britt : U heeft gelijk, moeten we dan maar in dit gebied patrouille gaan rijden?
Nadine : Ja dat lijkt me een beter idee.
Britt : Oke, hoeveel mensen mag ik daar voor optrommelen?
Nadine : Hoeveel denk je er nodig voor te hebben?!
Britt : Ik denk een man of 4, minimaal.. En dan wij twee..
Nadine : En aan wie zat je dan te denken?!
Britt : Bruno, Nick, Raymond en Pasmans..
Nadine : Raymond en Pasmans kunnen jullie beter anders straks aflossen, anders ben ik er te veel ineens kwijt.
Britt : Dat moet denk ik ook wel lukken..
Nadine : Vertel jij Bruno en Nick wat te doen!?
Britt : Ja dat is goed.
Nadine : Ik hoop dat jullie hem snel hebben.
Britt : Ik ook.
Britt en Sofie lopen het kantoortje uit en bellen naar Nick en Bruno of ze terug willen komen. Sofie haal er ook nog twee agenten bij en wanneer ze compleet zijn begint Britt met de briefing.
Britt : Jullie hebben vast al wel gehoord van de man van de bank?!
Bruno : Jah, en we moeten nu gaan rijden..
Britt : Jah, als jullie hier gaan rijden..
Nick : En hun dan?!
Britt : Die pakken de andere kant..
Sofie : We moeten hem vinden..
Britt : En jullie gaan in burger.
Nick : Toch wel op de motor?
Britt : Ja, maar het is wel opvallens twee motors die rond rijden dus zou denk beter zijn in een auto.
Bruno : We zullen wel afwisselen.
Sofie : Nog beter Bruno.
Britt : Zullen we dan maar gaan?!
Bruno : Moeten we ons nog melden!?
Britt : Enkel als je iets ziet..
Nick : Owkej..
Dan vertrekken ze allemaal..
Wanneer Britt en Sofie in de auto zitten, op de hoek van een straat..
Sofie : Denk je echt dat hij hier zal toeslaan?!
Britt : Ik zit te twijfelen over het woord.. Maar ik heb het geheel foute gevoel dat het wel eens een O zou kunnen worden, vandaar dat we hier nu staan..
Sofie : Dat lijkt me duidelijk..
Na zo'n anderhalf uur is er nog nie echt veel gebeurt, dus beginnen ze maar eens over iets anders te praten dan het nieuws, want de krant hadden ze inmiddels al wel uit..
De heren hebben al even veel resultaat als de dames. Nick en Bruno zijn nu even naar het commissariaat gereden om een auto te halen. Maar wanneer ze een uur later nog geen stap verder zijn worden zeker de heren het wel zat.
Sofie : Het is zes uur, ik denk niet dat hij vandaag nog zal komen hij komt nooit na zessen.
Britt : Laten we maar stoppen voor vandaag.
Sofie : Ga jij maar lekker naar je mannetje..
Britt begint te glunderen..
Sofie : Zet mij maar bij het commissariaat af, ik loop de rest wel..
Britt : Je bent gek.. Ik zet je wel gewoon af..
Sofie : Owkej..
De volgende ochtend wordt Britt door Sofie opgehaald en ze gaan nog even vlug langs het commissariaat om even een andere auto te halen omdat het anders wel heel opvallend is dat er steeds dezelfde auto in de buurt rijd. Dan gaan ze al snel in die buurt patrouille rijden. Al snel komen ook de vandaag Raymond en Pasmans daar rijden. Maar tot twaalf uur rijden ze daar zonder succes
Tot er ineens een man die wel redelijk aan de beschrijving voldoet de straat inloopt waar Sofie en Britt stonden.. (zelfde plek als gister, want Britt was er toch wel van overtuigd dat hij hier zou komen..)
Britt : Denk je?!
Sofie : De kans is groot..
Britt : Pasmans, Raymond?!
In de auto van Pasmans..
Raymond : Zeg het eens Britt..
Britt : Denk de man hier te zien..
Raymond : We komen naar jullie toe.
Britt : Ja dat is goed, wij gaan de auto uit en we gebruiken de oortjes.
Raymond : Ja wij zullen ze ook wel gebruiken, dan gaan we daar ook wel in de buurt lopen.
Sofie : Ik heb een idee, als ik nou eens zogenaamd naar de wc moet en ik bel aan in dat huis waar die man binnen is gegaan, misschien kan ik dan wat afluisteren.
Raymond : Je ziet ook of die man op zijn gemak is en doorgaat als jij er bent.
Pasmans : Misschien kan je beter daar vragen of je mag bellen om dat je een lekke band heb.
Sofie : Lekke band met wat!?
Pasmans : Laat je de band van de auto leeglopen..
Britt : En dan als hulploze vrouw zeker vragen of ik geholpen kan worden.. Worden we meteen..
Pasmans : Geholpen door die kerel, das ook nie alles..
Raymond : Kijk maar, als je maar iets kan opvangen..
Britt : Helemaal mee eens..
Sofie : Ik hou het wel op de wc.
Britt : Oke, hij gaat nu naar binnen op nummer 5.
Sofie : oke, we gaan er gewoon voor.
Britt : Oke.
Sofie loopt door de buurt en zit bij verschillende huizen naar binnen te kijken, maar daar ze geen beweging..
Wanneer ze dan bij 5 aankomt, kijkt ze ook daar naar binnen.
Sofie belt aan, en die man opent de deur..
Sofie : Sorry dat ik stoor hoor..
Man : Waar kan ik u mee helpen!?
Sofie : Ik moet nogal nodig naar het toilet..
Man : En?!
Sofie : Zou ik toevallig gebruik mogen maken van die van u?!
Man : Ga maar naar de buren, of zow.. Ik moet mijn moeder verzorgen..
Sofie kijkt hem vreemd aan..
Man : Ga nu maar.. Die op 9 zijn zeker thuis, en zullen u ook wel laten gaan..
Sofie : Oke.
De mag gaat weer naar binnen en Sofie druipt af maar kijkt naar binnen daar ziet ze dat de vrouw wat papieren aan de man geeft.
Sofie : Volgens mij hebben we hem, de vrouw geeft hem papieren en uit haar portemonnee vandaan een pasje.
Britt : Mooi we komen er aan.
Sofie : En op welke grond gaan we daar binnen?! Omdat nie naar de toilet mocht?!
Britt : Je hebt het toch gezien?!
Sofie : Maar ik ben nie zeker..
Raymond : Sofie heeft wel gelijk.
Sofie : We kunnen anders dadelijk die man onopvallend volgen, en dan afwachten of die vrouw aangifte gaat doen..
Britt : Dat wordt dag en nachtwerk..
Raymond : Hoe lang gaan we dan wachten?!
Sofie : Ik denk dat jullie dat dan maar moeten doen, wand ik val al af omdat hij mij gezien heeft.
Pasmans : Oke, wij volgen hem wel.
Britt : Oke, wij gaan naar het commissariaat toe dan.
Britt en Sofie vertrekken naar het commissariaat en daar komen ze Vanbruane tegen.
Nadine : En?
Sofie : We denken te weten wie het is, maar we zijn niet zeker.
Nadine : Wat zijn jullie dan van plan?
Britt : Raymond en Pasmans volgen hem en wij hopen dat die vrouw snel aangifte komt doen zo dat we hem kunnen oppakken.
Nadine : Oke.
Dan, een paar uur later, komt Carla het teamlokaal binnen..
Carla : Een vrouw, die..
Britt : Aangifte komt doen van onze bankman..
Carla : Jah.. Zal ik haar naar Verhoor 1 brengen?!
Sofie : Jah, das goe..
Wanneer Britt en Sofie Verhoor binnen lopen..
Sofie : Sh*t..
Britt : Is het haar nie?!
Sofie : Neen, het is nie de vrouw van vanmiddag, die ik zag.. En nu?!
Britt : Gewoon verklaring afnemen, en de mannen waarschuwen..
Britt : U komt aangifte doen van oplichting?
Vrouw : ja, mijn buurvrouw is vandaag opgelicht maar ze kan niet zo goed naar het commissariaat komen en daarom wil ik graag aangifte voor haar doen.
Sofie : Waar woont uw buurvrouw?
De vrouw noemt het adres en het is dus wel de vrouw die ze gezien hebben en Sofie belt snel naar Raymond en Pasmans of ze de man willen binnen brengen en dat willen ze wel met alle plezier. Sofie en Britt beslissen dat ze de vrouw maar moeten uitnodigen en haar zelf op te halen.
Wanneer Britt en Sofie bij de vrouw aanbellen, blijkt deze nie thuis te zijn..
Ze gaan naar het huis ernaast.
Vrouw : Ze is net weggegaan, alleen weet ik nie met wie..
Britt : Kunt u hem omschrijven?!
Vrouw : Ja, wel een beetje.. Hij was denk ik eind 30, begin 40.. Zeer netjes gekleed, en had bruin haar..
Sofie : Hoe lang schat u hem?!
Vrouw : Ongeveer 1.80 meter..
Sofie : Bedankt..
Als ze dan Raymond en Pasmans vragen of ze hem hebben..
Raymond : Hij is met zijn wagen de snelweg opgedoken en we zijn hem in de file kwijtgespeeld..
Britt : Wat?!?!
Britt : Dat kan je niet menen Raymond.
Raymond : We konden geen kant uit, ik heb de auto en het kenteken door gegeven aan de patrouilles op de weg.
Britt : Ja, vraag het kenteken op misschien kunnen we hem thuis oppikken.
Raymond : ja, zal ik doen.
Britt hangt op en Sofie ziet dat Britt alles behalve vrolijk kijkt.
Sofie : Wat is er gebeurd?
Britt : Ze zijn hem kwijtgespeeld in de file op de snelweg.
Sofie : nee he.
Britt : Ja, het is wel waar.
Sofie : Zal hij nu met die vrouw?!
Britt : Neen toch?!
Sofie : Wat moeten we nu doen!?
Britt : Wat kunnen we nu doen,, lijkt me beter..
Sofie en Britt gaan terug naar het commissariaat en lopen direct door naar het kantoortje van Vanbruane.
Nadine : Kom binnen..
Britt : Grote problemen..
Nadine : Hoezo?!
Sofie : Raymond en Pasmans zijn hem kwijtgespeeld, en nu hebben we ook nog ontdekt dat et laatste slachtoffer van hem.. Waarschijnlijk door hem is ontvoerd..
Nadine : En nu?!
Britt : Hopen dat het die man nie is, waar die vrouw is meegegaan..
Sofie : Anders weet ik het ook nie meer. En nog iets, hij voldeed wel ana de beschrijving..
Nadine : Dit is niet zo best.
Sofie : Ja, maar wat moeten we nu?
Nadine : We moeten die man zien te vinden, geeft het maar door aan alle voertuigen op de weg dat ze er naar uit kijken.
Dan komt Carla aangerend.
Carla : Ik moest dit van Pasmans aan jullie doorgeven het is het adres van de oplichter.
Britt : Bedankt.
Nadine : Ga er maar meteen naar toe en Neem Nick en Bruno mee.
Ze gaan met z'n vieren naar het adres toe...
Sofie belt aan.. Maar er wordt nie gereageerd en er is ook geen beginnen binnenhuis te zien..
Bruno en Nick hebben inmiddels besloten om via achter te gaan...
Sofie : Ik vrees dat hij nie thuis is...
Bruno : En nu?!
Sofie : Hoe dichtbij kunnen jullie komen?!
Bruno : We zijn nu bij het tuinhek, maar zo te zien is er inderdaad niemand daarbinnen..
Sofie : Kijk toch maar, voor alle zekerheid.
Als Bruno en Nick weer terug gaan zonder resultaat, worden ze ineens opgeschrikt door brekend glas...
Sofie : Wat is dat?
Britt : Brekend glas.
Sofie : Ja dat weet ik ook wel maar waarvandaan ik zie niet waar er een ruit is gebroken.
Bruno : Hebben jullie dat ook gehoord?!
Britt : Jah, zien jullie iets?!
Bruno : Nick is terug, die draaide zich direct om en is gaan kijken...
Britt : Blijf opletten, owkej...
Britt : het kwam uit het huis, daar ben ik zeker van.
Sofie : Ik denk een ruit in een deur of zo.
Britt : We moeten dat huis binnen raken, maar ik wil wel meer mensen ik vertrouw dit niet.
Sofie : Ik bel wel om versterking.
Britt : Doe dat maar.
Als Nick terug komt naar Bruno heeft hij niets gezien..
Bruno : Britt?!
Britt : Wat is er Bruno?!
Bruno : Niets gezien... Nick dan eh..
Britt : Wij hebben juist om versterking gevraagd, ik vertrouw het nie...
Nick : Ik denk dat het binnen niet pluis zit in dat huis.
Britt : Daar dachten wij ook aan, er komt 4 maan extra.
Nick : We moeten het wel met zoveel kunnen redden.
Britt : Dat denk ik ook.
Dan komen er twee combi's aanrijden.
En komt Raymond met Pasmans aan..
Raymond : En?!
Sofie : Het is allemaal een beetje vreemd hier.. Ik bedoel we zien niks..
Britt : Maar er is net wel een glas gesneuveld.. Alleen hebben we nog nie kunne ontdekken waar..
Raymond : Waar zijn Bruno en Nick eigenlijk?!
Britt : Achter...
Sofie e zouden graag naar binnen willen, maar we wisten niet hoe het daar zal zijn en met hoeveel ze daar zijn.
Raymond : Goed, zullen we dan nu gaan?
Britt : Ja, dat is goed, Raymond sluit jij de bij de andere mannen aan?
Raymond : Ja dat is goed.
Britt : Dan vallen we op mijn teken binnen.
Wanneer Raymond bij Bruno en Nick is geeft hij dat aan Britt door en enkele seconde later geeft Britt het sein om naar binnen te gaan...
Maar eenmaal binnen is er eigenlijk niets te vinden...
Geen mens, en ook nie het gebroken ruitje dat ze toch degelijk hoorde sneuvelen..
Britt : Hebben jullie iets?!
Raymond : Ik vrees net zoveel als jullie... Niets...
Britt : Dat kan niet, ik ben er zeker van dat het uit dit huis kwam.
Raymond : Sorry Britt, maar we hebben echt niets gevonden.
Britt : Maar het klopt niet.
Nick : Britt!!!!
Britt : Wat is er Nick?
Britt loopt nu naar Nick toe.
Nick : Kijk hier is een luik, dat is van de kelder en die is ingericht as een kamer.
Britt : Laten we daar maar eens een kijkje nemen.
Britt : Gaan jullie eerst?!
Nick : Bang?!
Sofie : Nick, komaan.. Ga nu maar gewoon...
Nick en Bruno gaan als eerste het luik in...
Nick : Hebben jullie een zaklamp?!
Sofie : Bang?!
Nick : Tis hier pikken donker..
Sofie geeft Nick een zaklamp en niet veel later gaan Britt en Sofie ook het luik in...
Raymond en Pasmans blijven boven voor de veiligheid. Beneden heeft Britt al snel een lichtschakelaar gevonden en doet die aan en dan word het al snel een stuk duidelijker wat er aan de hand is, ze zien namelijk gewoon nog een hele verdieping en er is een glazen deur die helemaal aan scherven licht. Nick en Bruno gaan als eerste door de deur en vinden dan 2 mannen de oplichter en nog iemand.
Als ze dan op het commissariaat komen lopen Britt en Sofie direct door naar Nadine of haar te briefen...
Maar dan zien ze ineens dat Nadine er nie is...
Dan loopt Britt naar benee..
Britt : Carla, weet jij waar Nadine is?!
Carla : Die is weggegaan.. Ik denk dat ze ook nei meer terugkomt vandaag..
Britt : Hoezo dan?!
Carla : Dat weet ik nie.. Sorry..
Britt : Tis nie erg..
Britt loopt weer naar boven..
Sofie : En?!
Britt : Die komt nie meer vandaag..
Sofie : En wat doen we dan met hun?!
Britt : Door de mannen laten verhoren, ik wil naar huis..
Sofie : Weet je.. Ik vind da prima...
Britt en Sofie gaan het eerste verhoor in en gaan tegen over de oplichter zitten, ze weten nog niet wie het is omdat ze beiden geen papieren op zak hadden.
Britt : Naam.
Man : Jan Klaasen.
Sofie : Niet met onze voeten spelen.
Man : Waarom zou ik met jullie zweet voeten gaan spelen?!
Sofie : En nu u naam graag...
Man : Jan Klaasen..
Sofie kijkt hem strak aan...
Man : Okwej, okwej, ik heet nie Jan Klaasen, maar Raymond Jacobs..
Britt : Owkej dan, Raymond.. Hoe heet die collega van u?!
Man : Bruno Soetaert..
Sofie : En nu is het genoeg.. Zeg gewoon u naam, en dat is het klaar voor vandaag...
Man : Raymond Jacobs...
Britt : We zullen uw vingerafdrukken wel nemen dan komen we er denk ik wel achter.
Man : moet u doen.
Britt : Dat doen we zeker.
Britt neemt zijn vingerafdrukken af en stuurt ze door. Britt ik hoop dat ze snel de maets hebben, laten we mijn die andere gaan verhoren.
Sofie : Ja dat is goed.
Maar ook bij die andere komen ze nie veel verder..
Als ze buiten het verhoor staan..
Sofie : Wat moeten we hier nu mee aan?!
Britt : Ik heb gene idee...
Sofie : Zullen we ze anders maar in de cel steken.. Ik bedoel het is tenslotte al laat, en ik wil eigenlijk wel horen hoe Nadine erover denkt..
Britt : Naar huis dan maar.. (Met een glimlach..)
Britt en Sofie steken de mannen beneden in de cel en gaan naar huis..
Als Britt dan thuis is..
Dorien : Mam?!
Britt kijkt naar binnen en ziet dat Dorien op de bank ligt..
Britt : Ja..
Dorien : Wat ben je laat..
Britt kijkt nog eens op haar horloge en ziet dat het al heel laat is..
Britt : Zal ik je naar boven brengen?!
Dorien : Graag..
Als ze dan boven zijn en Britt Dorien onder stopt..
Dorien : Owh jah, Johan heeft nog gebeld vandaag..
Britt : Owh... (en kijkt Dorien verbaasd aan)
Dorien : Weet ik nie, hij zou terug bellen geloof ik..
Britt : Ga nu maar slapen eh..
Dorien : Als jij mij nu verteld hoe dat precies zit, met u en Johan..
Britt wordt lichtjes rood...
Britt : Ik vind Johan wel leuk.
Dorien : ben je verliefd op hem?
Britt : ja.
Dorien : Simon zegt dat Johan ook verliefd op je is.
Britt : ben jij nog verliefd op Simon?
Dorien begint nu helemaal te stralen.
Dorien : Ja.
Britt : Zullen we vragen of ze morgen komen eten?
Dorien : Mag Simon dan ook logeren?
Britt : Ja dat mag wel.
Dorien : Bedankt mamma.
Britt : Goed, moet ik nog een verhaal voorlezen?
Dorien : Graag.
Britt pakt een boek en gaat bij Dorien op bed zitten en leeft voor, wanneer ze klaar is met voorlezen dan stopt ze Dorien in en gaat naar beneden en belt Johan.
Johan : Van Lancker..
Britt : Britt hier..
Johan : Hey Britt.. Hoe is het ermee?!
Britt : Goed hoor.. Maar ik had gehoord dat jij me had proberen te bellen..
Johan : Jah, maar je nam je gsm nie op, dus had ik maar naar u huis gebeld.
Britt : En daar vertelde Dorien je dat ik er nie was, of nie soms?!
Johan : Inderdaad...
Britt : Maar was er nog een speciale rede dat je me gebeld had?!
Johan : Eigenlijk nie.. Ik wou u stem gewoon even horen..
Britt wordt lichtelijk rood aan de andere kant van de telefoon.. Het is maar goe dat Johan dat nie kan zien...
Britt : Dat is je dan nu gelukt.. (beetje zacht en verlegen)
Johan : Jah..
Britt : Maar ik en Dorien wouden jullie eigenlijk iets vragen..
Johan : Vraag maar..
Britt : Of jullie zin hadden om morgen hier te komen eten?! Jullie twee dan eh.. Jij en Simon..
Johan : Maar al te graag..
Britt : En dan nog iets, Dorien wil graag dat Simon blijft slapen.. Is dat een probleem, denk je?!
Johan : Van mij nie..
In zichzelf : Dan kan ik nog heel lang bij u zijn, zonder eraan te denken dat Simon op tijd naar bed moet..
Britt : Van mij ook nie..
Johan : Je ziet ons dan morgen wel, denk ik..
Britt : Ik denk nie, ik weet het wel zeker..
En beide hangen ze voldaan de telefoon op...
Britt gaat op de sofa zitten en bedenkt wat ze wil gaan eten morgenavond, want alles moet gewoon perfect zijn.. Er mag niets misgaan, want ze heeft het gevoel dat dit de kans is om Johan...
Maar dan gaat de telefoon weer..
Britt : Michiels..
Johan : Eigenlijk wou ik nog nie ophangen..
Britt : Johan?! (helemaal blij...)
Johan : Jah..Ik hoop nie dat je het erg vind..
Britt : Absoluut nie..
Johan : Het is hier zo stil nu, Simon is bij zijn moeder..
Britt : Heb je anders zin om nu even langs te komen?
Johan weet van verbazing eigenlijk nie zo goed wat hij moet zeggen, al wil hij natuurlijk volmondig JA roepen..
Johan : Als jij het goe vind..
Britt denkt bij zichzelf : Wat heb ik nu gevraagd..
Britt : Ik zie je zo...
Johan : Oke, ik kom er aan.
Britt hangt nu op en al snel gaat de deurbel. Britt laat Johan snel binnen.
Britt : Johan, ik ben zo als Dorien het zegt verliefd op je.
Johan : Simon, vroeg mij ook al of ik verliefd op je was.
Britt : ja, Dorien zij dat Simon heeft gezegd dat je op me verliefd was.
Johan : Ik hou ook van jou.
Dan wild Johan Britt een kus geven, en hij gaat naar haar mond maar durft niet zo, maar Britt wild eigelijk ook wel en geeft hem een innige zoen.
Na de kus..
Johan lijkt even helemaal van de wereld te zijn..
En Britt in de zevende hemel..
Ze kijken elkaar aan..
Britt : Ehm.. Wil je nog binnen komen?!
Johan : Ehm.. Sorry.. Wat vroeg je?!
Britt pakt Johans hand en loopt haar huis binnen waardoor Johan haar ook volgt..
Johan : Dus dat vroeg je..
Britt : Jah..
Dan gaat Britt op de sofa zitten en gebaard dan dat Johan naast haar plaats kan nemen..
Johan : Wat een binnenkomst..
Britt : Sorry..
En kijkt een beetje beschaamd.. Want het was haar duidelijk opgevallen dat ze Johan had overdonderd.. Ondanks dat hij haar in eerste instantie ook wou zoenen..
Johan : Zeg geen sorry..
Britt : Maar je lijkt zo..
Johan : Overdonderd?
Britt : Jah..
Johan : Dat was, ehm ben ik ook... Ik wist nie dat jij..
Britt : Je weet wel meer nie.. (uitdagend..)
Johans oren lijken nu ineens alles te horen wat er wordt gezegd..
Britt : Maar daar kom je nog wel achter..
Britt leunt iets naar Johan en de volgende zoen is al weer geschiedenis..
Iets later op de avond..
Johan : Weet je..
Britt kijkt naar Johan..
Johan : Ik heb eigenlijk al heel lang uitgekeken naar wat er daarstraks was gebeurt..
Britt : Je bedoelt, jij en ik?!
Johan : Wij, zo samen.. Die eerste ontmoeting.. Dat was eigenlijk al..
Britt : Dus jij had de onderzoeksrechter ervan overtuigd dat hij met mijn excuses genoegen zou nemen?!
Johan kijkt een beetje beschaamd..
Britt : Ik was nie al te aardig toen geloof ik eh..
Johan : Misschien nie.. Maar ik geloof dat ik toen al verkocht was..
Bij Britt komt ineens dat vanuit de Combi boven..
Britt : Vandaar ook dat je die opdracht terug gaf en mij dat kwam vertellen..
Johan : Ga je nu alles weer boven halen?!
Britt kijkt hem diep in de ogen..
Britt : Neen.. Ik haal iets anders boven..
En voor Britt kon doen wat ze wou gaf Johan haar een zoen...
Dan hoort Britt Dorien ineens stommelen.
Britt : Ik ga even kijken wat er aan de hand is.
Johan : Ja dat is goed.
Britt loopt naar boven en gaat naar Dorien.
Britt : Wat is er Dorien?
Maar dan ziet Britt dat ze in een diepe slaap ligt, en gaat weer naar beneden..
Johan : En?!
Britt : Ik denk dat ze aan 't dromen is..
Johan : Moet je haar dan nei wakker maken, ofzow?!
Britt : Neen.. En waar waren wij gebleven?!
Johan kijkt Britt aan.. En ziet dat ze niet wilt dat er aan deze avond een einde komt..
Johan : Ehm.. Ik weet het nie eigenlijk..
Britt loopt naar hem toe en gaat weer naar hem zitten, maar nog dichter dan eerst...
En Johan slaat een arm om haar heen en trek haar zo nog dichter tegen zich aan..
Britt : Dit voelt goed, vind je ook nie?!
Johan bevestigd haar door haar een kusje in de nek te geven...
Maar Britt draait haar hoofd bij... Waardoor ze hem vol op de mond zoent...
Tegen de tijd dat Johan weg wil gaan..
Johan : Ik ga maar naar huis..
Denkt : Al wil ik dat nie.. Ik wil bij je blijven...
Britt geeft hem een zoen en wil hem eigenlijk nie loslaten..
Johan : Zie ik je nog morgen?!
Britt : Je komt toch eten?!
Johan : Ik ben geloof ik uitgenodigd door een heel mooie en lieve vrouw..
Britt
Johan : Maar nu ga ik echt weg..
Als Johan Britt een zoen heeft gegeven en naar de deur loopt..
Britt : (in haar hoofd) Stop hem dan.. Laat hem nie gaan..
Johan : Ik zie je morgen..
En Johan loopt de deur uit...
slapen en dan gaat ze met een blij gevoel naar bed. De volgende dag staat Britt ongelofelijk vrolijk op. Dorien merkt het wel op maar doet er niets mee. Op het commissariaat wordt het wel door Sofie opgemerkt.
Sofie : Zo, goed geslapen?
Britt : Johan was gister geweest en hij komt vanavond met Simon eten.
Sofie : En?!
Britt : Wat en?!
Sofie : Ik heb je echt nog nooit zo vrolijk gezien.. Wat is er nog meer gebeurd?!
Britt : wat moet er gebeurd zijn dan?!
Sofie : Dat vraag ik aan jou.. Want die glimlach van je linker naar rechter oor spreekt boekdelen..
Britt : Het was in een woord geweldig..
Sofie : Jah, dat kan ik ook wel aan jou zien..
Britt : Zullen we die mannen gaan verhoren..
Sofie : Draai er maar weer omheen...
Britt : Ik ga naar Nadine..
Britt loopt naar het kamertje naar Nadine..
Nadine : Binnen..
Britt : Goede morgen..
Nadine : Zeg het eens Britt...
Britt : We hadden gister een paar mannen opgepakt en..
Nadine : En?!
Britt : Ze willen hun naam nie geven... En we besloten gister om eerst met u te overleggen..
Nadine : Kom maar op...
Britt : Gister hebben we een inval gedaan op een huis waar de oplichter en iemand anders zat verscholen in een soort kamer onder het huis. We hebben ze gearresteerd en me genomen maar we hebben niets uit hun gekregen. Nu hebben we wel de vingerafdrukken genomen maar we hebben daar de uitslag nog niet van.
Nadine : Wacht dan maar met verhoren tot je de uitslag heb, misschien worden jullie al vel meer wijzer van zijn strafblad.
Britt : Dat dacht ik ook.
Nadine : Ga dan maar.
Britt loopt nu weg en loopt naar Sofie die druk aan het lezen is.
Britt : Wat heb je daar?
Sofie : Uit het rijksregister van Damian Kandelaar en Sjors Leidsman.
Britt : De mannen die we gister hebben opgepakt?
Sofie : Ja.
Britt : Staat er nog wat in, ze zijn dus al bij ons bekend.
Sofie : Winkeldiefstal..
Britt : Wat een overgang...
Sofie : We moeten maar eens gana praten.. Misschien kunnen zij ons vertellen waar die passen enzow zijn, want zover ik weet is daar nog niets van gevonden..
Britt : Ik heb niets gevonden.. En de mannen ook nie.. Zover ik weet...
Sofie : Laten we het ens uit hun zien te halen...
Britt : Wie is onze oplichter, Damian Kandelaar of Sjors Leidsman?
Sofie : Damian.
Britt : Met wie zullen we beginnen?
Sofie : Damian, tegen die ander hebben we eigelijk helemaal niets.
Britt : Ja dat is waar, en we kunnen misschien nog wel wat hem krijgen.
Samen lopen ze naar het verhoor.
Britt : Ehm Sofie, vind je het trouwens erg als ik vandaag wat eerder wegga?
Sofie : Johan komt, of niet soms?
En Britt wordt lichtjes rood.
Sofie : Hangt ervan af hoeveel werk we hebben.
Als ze het verhoor binnen komen.
Sofie : Damian Kandelaar. Enig idee waarom je hier zit?
Damian : Omdat ik me graag tussen schone vrouwen bevind...
Britt : Fout, je krijgt nog een kans. Dus waarom zit je hier?
Damian : Ik weet het niet, ik kreeg gister bezoek van jullie, en ik niet bij u.
Britt : Denkt u niet dat er een rede voor is?
Damian : Die zult u vast hebben, maar ik weet hem echt niet. Zou u het aan mij willen vertellen?
Britt : Nog niet, ik wil eens weten wat u gister heeft gedaan.
Damian : Voor of na jullie toch wel zeer verrassende inval?
Sofie : Wat denk je zelf?
Damian : Na jullie binnenval. Jullie staken mij in de cel.... En toen, tsjah, hoe zal ik het eens zeggen.
Britt : Ga nu niet met onze voeten spelen, Damian. Dus nog een keer... Wat deed je gister?
Damian : Dat vertelde ik jullie nu net..
Sofie : En nu de waarheid graag.. Wat deed je gister.. VOOR onze binnenval?
Damian : Zeg dat dan meteen.. Toen lag ik een film te kijken.. Met veel schone dames..
Britt : Dus u heeft de hele dag met een moeien vrouw naar een film gekeken, maar ik moet u teleurstellen, die vrouw is een man toen we binnen kwamen.
Damian : Ze was weg, en een vriend is langs gekomen.
Britt : En waarom werd er eigelijk niet open gedaan?
Damian : Ik heb niets gehoord.
Britt : Als u dat zegt... Maar hoe is dan die vriend van u binnengeraakt?
Damian : Gewoon via de duer, hoe raakt je anders binnen?
Britt : Dat vraag ik aan u.. Want u heeft niets gehoord..
Damian : Nadat ik film aant kijken was ja (beetje onzeker...)
Britt : Wat doe je dan tijdens film kijken?
Damain : Het kan zijn dat ik het heb gehoord, maar dat ik dacht dat het bij de film hoorde.
Britt : Dat zou kunnen. Maar ik blijf eigelijk met nog een probleem zitten, waar is dat vriendinnetje van u gebleven, wand wij hebben haar niet zien vertrekken en die vriend niet naar binnen zien gaan.
Damian : Ik zeg niets meer zonder advocaat.
Sofie : Wat een wijze woorden.
Sofie en Britt staan op en lopen het verhoor buiten.
Sofie : Nu kunnen we daar dus niets aan doen. Het wordt wachten op zijn advocaat.
Britt : Dan kunnen we zo mooi even gaan lunchen..
Sofie : Lijkt me een goed idee.. Kna jij mij ook direct iets over gister vertellen..
In de Combi.
Sofie : Dus Johan was gister bij u?
Britt : Jah..
Sofie : En je bent erg blij.. Moet ik daar nu conclusies uit gaan trekken?
Britt : Wat voor ne conclusie had ge in gedachte?
Sofie kijkt Britt aan en kan het eigenlijk al in haar ogen lezen..
Britt : Het was een zeer geslaagde avond.. En vanavond komt hij eten..
Sofie : Alleen Johan?
Britt : Neen, Simon komt ook eten en die blijft slapen..
Sofie : Dus Simon blijft slapen.. (uitdagend..)
Britt : Ja Simon blijft Slapen, en dat betekent dat Johan niet op tijd naar huis hoeft.
Sofie : Dat Johan helemaal niet naar huis hoeft dus.
Britt : Sofie, ik ben geen Nick die gelijk met een vrouw het bed induikt.
Sofie : Sorry.
Britt : Het is al goed.
Na dat Britt en Sofie klaar zijn met eten is de advocaat er nog steeds niet en besluiten de dames maar wat PV's te gaan doen om de tijd te doden.
Sofie : Maare Britt.. Jij gata neem ik aan toch al helemaal niet met een vrouw naar bed..
Britt : Sofie!!
Dan komt Carla binnen.
Carla : Bezoek voor jullie.
Britt : De advocaat?
Carla : Jah.. En wat voor een..
Sofie kijkt Carla aan..
Carla : Het is meester van Lancker.....
Britt wordt direct rood
Sofie : Kom op Brittje, we moeten eens verder gaan met die verhoren.. Enne niet te veel sjansen eh.. Met diene advocaat.. Straks wordt u lief nog jaloers
Als ze dan naar het verhoor lopen zien ze Johan al staan.
Sofie : Komt u maar mee, meester...
Britt : Mag ik dadelijk eerst even hem inlichten..
Sofie : Ga je gang..
Britt en Johan lopen samen naar de koffieruimte..
Britt : Ik had u hier niet verwacht...
Johan : Ik kan het ook aan mijn collega geven hoor..
Britt : Neen, alsjeblief niet. Ben blij u te zien..
Johan : Ik kon niet tot vanavond wachten en toen ik hoorde dat jullie het onderzoek voerde...
Op het gezicht van Britt verschijnt een grote glimlach..
Johan : Zullen we dan maar?
Britt : Nog twee seconde..
Britt doet een stap naar Johan en geeft hem een kusje op zijn wang...
Johan geeft een kus op Britt haar wang.
Britt : Maar zullen we nu terzake komen, voor dat Sofie boos word.
Johan : Dat is goed, Wat word mijn cliënt ten laste gelegd?
Britt : Het oplichten van oude mensen, zelf hebben we het hem nog niet verteld.
Johan : Oke, laten we dan maar beginnen.
Britt en Johan lopen nu naar de verhoorkamer en Britt wenkt Sofie en dan gaan ze verder met hun verhoor.
Britt : Damian, vertel nu eens vanaf het begin wat je gister heb gedaan, zodat uw advocaat het ook weet.
Damian : Ik was dus film aan ‘t kijken, totdat deze madame, die met da blonde korte haar vooral, mijn middag kwam verklote..Johan weet niet zo goed wat hij hiermee aanmoet.. Het liefst zou hij het nu direct voor Britt opnemen..
Sofie : Het mag ook minder eh..
Damian : Jullie vragen erom en blijven mij irriteren.... Dus zal ik ook zeker niet onder tafel of stoelen steken hoe ik over jullie denk..
Britt : En nu mak aan, of!!!
Damian : Wat dan? Nemen jullie mijn advocaat af?
Johan : Dat kunnen ze niet.. Maar misschien dat ik dan mijn opdracht wel terug geef, jah..
Damian : Alle, sorry eh.. Maar die blonde..
Johan : Nu is het genoeg. Ik ga..
Johan pakt zijn spullen en verlaat de verhoorkamer, gevolgd door Britt..
Sofie : Heb je nu je zin?!!
Britt : Johan?
Johan draait zich om : Sorry.
Britt : Das nie nodig.. Maar waarom ging je nu weg?
Johan : Hij mag zo nie over u praten, niet over u..
Britt : Ik hoor dat wel vaker, je moet je daar niets van aantrekken... Al kan dat soms moeilijk zijn..
Johan : Maar ik vind da nie kunnen..
Johan kijkt Britt aan.
Britt : Maar laat je werk er nie vanaf hangen, ga gewoon terug en doe alsof je het nmooit gehoord hebt.. En anders hebben we het er vanavond nog wel over. Want je komt dus toch nog wel eh?
Johan : Natuurlijk kom ik vanavond.
Britt : Dat is goed, zullen we nu terug gaan?
Johan : Staat dat niet stom?
Britt : Ik wil graag snel klaar zijn met dit onderzoek, het duurt allemaal wel weer lang genoeg.
Samen lopen ze het verhoor weer in, na een kopie koffie te hebben gehaald..
Sofie : Lekker..
En Britt zet haar koffie voor die van Sofie.
Britt : Maar ga je nu nog wat zinnigs vertellen Damian, want ik word je goed zat. En niet ik alleen..
En Britt kijkt naar Johan.
Johan : Zo kan ik je niet helpen Damian..
Damian : Er valt ook niet veel te helpen, die troela's hiero hebben een zeer grote duim.. Waar ze al deze onzin uitzuigen..
Sofie : Nee, we hebben je hier gehaald om je te pesten omdat we toch niets te doen hebt.
Britt : Als je toch niets hebt gedaan, waarom heb je dan een advocaat nodig?
Damian : Omdat ik daar recht op heb.
Britt : Dat is goed, maar die mensen kosten een hoop geld, zeker als je toch niet hebt gedaan zou ik dat dan niet doen, de zakken van die gasten vullen.
Johan kijkt haar verbaasd aan..
Britt : Dus vertel wat je te vertellen hebt, of hou je centen op zak..
Damian : Er valt niets te vertellen, echt niet. Ik zat gewoon film te kijken, meer niet. En mijn advocaat... Ik heb de centen toch wel, en die stakker moet ook zijn geld verdienen om zijn lief te onderhouden.. Want als je hem ziet, tsjah, dat lief van hem, moet wel op zijn geld kicken..
Zowel Britt, Sofie en Johan kuchen ongeveer tegelijk..
Sofie : Wat heeft dit hier nu weer mee te doen. En Damian, ik zou niet met onze voeten spelen, en al helemaal niet net die van u advocaat..
Damian : Okwej het spijt me, maar mag ik nu weg, moet mijn eigen lief verzorgen.
Britt : Eerst nog wat meer informatie lossen, Damian,....
Damian : Maar ik hebt u niets meer te vertellen.
Britt : Vertel wat uw vriend kwam doen.
Damian : Dat weet ik niet, dat heb ik u toch al gezegd.
Britt : U mag nog even hier blijven, we bellen uw advocaat wel als we u weer gaan verhoren.
Damian : Maar ik heb helemaal niets gedaan.
Britt : Dan mag u daar vannacht nog eens goed over nadenken. Het wordt een nachtje cel voor u.
Damian : Maar..
Maar voor hij überhaupt zijn zin kan afmaken zijn Sofie, Britt en Johan al vertrokken.
Als Sofie en Britt hem enkele minuten later Damian naar het cellenblok beneden in het commissariaat brengen komt de vraag waar Sofie al enige tijd op zat te wachten.
Britt : Sofie, vind je het erg als ik dadelijk wegga, ik moet namelijk nog koken.
Sofie : Voor iemand die je toch alleen maar voor zijn geld wil, dat heb je Damian net duidelijk horen zeggen..
Britt : Sofie!
Sofie : Ga maar, en maar er iets moois van.
Britt : Geloof me, dat doe ik ook echt wel. Want ik weet voor wat ik het doe.
Sofie : Ga dan maar snel eh..
Britt loopt direct naar boven om haar spulletjes te pakken en ziet daar Johan zitten.
Britt : Meester van Lancker.
Johan : Inspecteur Michiels.
En Johan staat op..
Johan : Ik bedoel Hoofdinspecteur.
En Britt begint stelletjes te lachen.
Britt : Zal ik u ook maar eens gaan natrekken, aangezien ik weet dat u dat ook bij mij heeft gedaan.
Johan : Dat lijkt me niet zo'n goed idee..
Britt : Maar ik moet gaan, mijn collega zal u dadelijk wel op de hoogte brengen.
Johan kijkt haar verbaasd aan.
Johan : Waar moet je heen dan?
Britt : Ik moet iets voorbereiden, voor vanavond.
Johan : Wat is er dan? (plagend)
Britt : Er komt iemand eten en het moet gewoon perfect zijn. Ik moet iemand overtuigen voor mijn liefde voor hem.
Johan : Klinkt erg belangrijk. Maar weet hij wel dat jij wat voor hem voelt?
Britt : Volgens mij wel, alleen niet hoeveel en als vanavond alles goed gaat..
Johan raakt half in extase. En kan niet wachten tot vanavond en buigt in de richting van Britt en wil haar een kus geven, zodat ze nu al weet dat het meer dan wederzijds is. Maar Britt draait haar hoofd weg.
Britt : Vanavond. Vanavond moet alles perfect zijn, dan gebeurt alles.
Johan kijkt heel teleurgesteld. Maar dan komt Sofie aangelopen.
Sofie : Kom je mee?
En Johan loopt achter Sofie aan, maar kijkt Britt na, hoe ze wegloopt.
Sofie : Eerst even die zaak Johan, dan kan je naar Britt.
Johan : Sorry.
Sofie : Is niet erg.
Johan : Heeft ze tegen jou iets gelost over vanavond?
Sofie : Ik weet het niet. Maar geloof me, ze wil niets anders dan dat vanavond perfect wordt en dat je blijft, lang blijft.
Johan : Hoe bedoel je?
Sofie : Owkej, dat laatste heb ik verzonnen.. Maar dat Simon blijft slapen.. Zie ik als een teken.. Doe daar iets mee.. Laat haar merken wat je nu voor haar voelt..
Johan : Ik zal dat zeker laten merken.
Sofie : Mooi, dan kunnen we het nu even op het zakelijk gebied even afsluiten.
Johan : Dat is goed. Zou u me willen vertellen wat er allemaal echt is gebeurd wand ik krijg van mijn cliënt zelf geen hoogte.
Sofie : We zijn hem gevolgd en we zijn, zijn huis binnen gevallen, omdat hij niet open deed en we hoorden glas rinkelen. Dan hebben we hem samen met een vriend gevonden.
Johan : Dus bij jullie is het waterdicht.
Sofie : Precies.
Johan : Oke, dan weet ik dat ik niet ver kan komen, aangezien mijn cliënt toch niet meewerkt.
Sofie : Als je nog iets wil weten..
Johan : Ja eigenlijk wil ik nog wel iets weten jah.
Sofie kijkt Johan vragend aan.
Johan : Jullie verdenken hem van oplichterij en wat hebben jullie nu eigenlijk allemaal gevonden in zijn huis.
Sofie : Hoe lang heb je nog?
Johan : Vast wel tijd genoeg.
Sofie : Loop maar even mee, dan zal ik je het wel laten zien, want om dat nu allemaal uit mijn hoofd uit te staan leggen enzo, lijkt me niet zo een geslaagd idee.
En zo lopen Sofie en Johan naar de plek waar ze het bewijsmateriaal tegen die Damian hebben.
Sofie : In die doos zitten verschillende pasjes en briefjes met de daarbij behorende pincodes. Bekijk het maar even. Enne maak het niet te laat eh..
Johan : Ik geloof nu echt dat ik eigenlijk niets heb om hem vrij te pleiten of iets in die richting.
Sofie : Ik vrees het ook niet.
Johan : Dan ga ik zo ook maar eens naar huis.
Sofie : Wanneer.. Hoe laat moet je bij Britt zijn?
Johan : Ik geloof iets van 6 uur of half 7, maar ik moet Simon ook nog ophalen bij zijn moeder en me even omkleden.
Sofie : En onthoud wat ik je net heb verteld.
Johan : Dat ik niets tegen die aanklacht van jullie kan beginnen
Sofie : Ga nu maar eh..
En Johan gaat naar huis.
Johan : Simon!!
Simon : Heb jij mijn tandenborstel gezien pap?
Johan : Die zit toch nog gewoon in de badkamer..
Simon : Niet dus..
Johan : Neem de mijne maar mee dan..
Simon : Dan ben ik nu klaar. Gaan we?
Johan : Wat mij betreft kunnen we..
Johan en Simon stappen in de auto en rijden naar het huis van Britt. Daar worden ze hartelijk uitgenodigd en Dorien neemt Simon gelijk mee naar haar slaapkamer, dat vind Britt helemaal niet zo erg.
Johan : Dat ruikt goed, Britt.
Britt : Dankje, nu nog hopen dat het ook zo smaakt.
Johan : Dat zal toch wel?
Britt : Ik heb het al jaren overleefd dus zo erg is het ook weer niet.
Johan : Als ik Simon mag geloven kook je honderd keer beter dan ik.
Britt : Kook jij dan zo slecht?
Johan : Ja het is in de afgelopen 3 jaar wel beter geworden, maar tot ik ging scheiden had ik nog nooit gekookt.
Britt : Ja, Mark was de kok in huis, maar gelukkig heeft hij me nog veel geleerd.
Johan : Ik zal ook maar niet vragen of ik je kan helpen, want ik weet niet wat er dan nog van over blijft.
Britt : Je kan me helpen door de tafel te dekken.
Johan : Dat is goed, waar heb je borden staan, als ik mag vragen.
Britt : Tuurlijk. Ze staan in dat kastje, links achter je.
Johan pakt vier borden uit het kastje en zet die op tafel. En hij maakt de tafel ook een beetje op, door twee kaarsen die hij zag staan erbij te zetten, net zoals wijnglazen en de fles wijn die hij had meegebracht.
Britt : Zou jij Simon en Dorien kunnen roepen, het eten is klaar.
Johan loopt naar boven en komt weer naar beneden met de kinderen.
Britt : Smakelijk..
Simon : Smakelijk.
Dorien : Smakelijk.
Johan : Smakelijk.
En Johan heft zijn glas en knikt naar Britt.
Dorien : Het is lekker mam.
Simon : Mag ik hier niet wat vaker komen eten?
Johan : Simon! (beetje waarschuwend)
Simon : Sorry.
Halverwege het eten.
Britt pakt de fles wijn en wil nog voor Johan inschenken.
Johan : Doe maar niet. Ik moet dadelijk nog naar huis.
Britt : Wil je dan misschien iets anders drinken?
Johan : Na het eten misschien, maar toch bedankt.
Na het eten.
Dorien : Mam, mag ik naar boven?
Britt : Ga maar. En leg dan dadelijk direct het bed voor Simon klaar.
Dorien : Dat zal ik doen.
Simon : Ik pak mijn tas direct wel.
Dorien : Doe maar nu
En Simon snapt waar Dorien heen wil en pakt direct zijn tas mee.
Johan : Het was echt heel lekker Britt.
Britt : Dank je
Johan : Zal ik helpen afruimen?
Britt : Graag.
En als Johan in de richting van Britt loopt om haar bord te pakken, zet hij just die andere neer en geeft haar een kus.
Snel ruimen ze de tafel af en wassen af. Dan zet Britt koffie en gaan ze even op de bank zitten en beginnen wat te kletsen. Wanneer de koffie doorgelopen is schenkt ze voor haarzelf en Johan Koffie in en voor Dorien en Simon cola in en dat dan roept ze de kinderen naar beneden. Maar die willen eigelijk al weer heel snel naar boven en ze laten dat merken door de heel de tijd te bewegen en dan word Britt het zat en stuurt ze maar naar boven wand ze word stickzenuwachtig van die twee.
Johan vindt het niet erg dat de kinderen naar boven zijn, Britt vind het ook niet zo erg en nu komt het gesprek een beetje losser. Dan geeft Britt Johan een kus. Johan geeft haar een kus terug en ze gaan een beetje tegen elkaar zitten en strelen elkaar.
Johan slaat zijn arm nu om Britt heen en trekt Britt dichter tegen hem aan.
Na nog een tijdje te hebben gezeten te kletsen en strelen kijkt Johan op zijn horloge en ziet dat het al ver na elven is.
Johan : Britt, ik denk dat ik zo maar naar huis ga.
Britt die ook geheel de tijd uit het oog was verloren. Want ze had eigenlijk alleen maar oog voor Johan.
Britt : Is het al zo laat?
Johan : Ik moet er morgen ook weer vroeg uit en jij ook, want die kids laten je waarschijnlijk niet slapen.
Britt : Als jij je zoon goed hebt opgevoed, laat hij... mij slapen..
Johan : Zo goed heb ik hem wel opgevoed, maar doet jou dochter hetzelfde?
Britt : Tuurlijk..
Johan : Tuurlijk..
Britt kijkt nog eens naar de klok en wil eigenlijk dat hij nog blijft..
Johan : Ik denk dat ik nu echt maar moet gaan..
Britt : Moet dat?
En kijkt hem verleidend aan..
Johan : Jah, ik moet naar huis..
Britt : Zie ik je morgen?
Johan : Als ik mijn zoon kom ophalen...
Britt : Tot morgen dan.
Ze geven elkaar nog een lange afscheidskus. Dan vertrekt Johan naar huis. Britt voelt zich dolgelukkig, net zo gelukkig als toen met Mark.
Johan is ook heel gelukkig en hij hoopt op nog meer van dit soort avonden. Alleen wanneer hij zijn tanden wild poetsen dan kan hij zijn tandenborstel niet vinden, tot hij zich herinnerd dat Simon die mee genomen heeft.
De volgende dag hoort Britt de bel en veert op bij de gedachte dat Johan voor de deur zou staan.
Maar als ze dan de deur opent is het toch wel een tegenvaller als daar Tony staat met Vera.
Tony : Slecht geheugen? Ik zou komen vandaag.
Britt : Ik verwachtte gewoon iemand anders..
Tony : Vertel..
Britt : Kom binnen.
Dorien hoorde Tony en liep naar beneden en Simon liep achter haar aan.
Tony : Dorien!
Dorien rent naar Tony toe en geeft haar een knuffel.
Dorien : Mam, je had me niet verteld dat Tony zou komen. Ik dacht dat het Johan zou zijn, die belde..
Dan wordt er weer gebeld.
Dorien : Dat is Johan dan, dat moet wel..
Als Johan boven komt, loopt Britt naar hem toe.
Britt : Hey (verliefd)
Johan : Goed geslapen?
Britt : Vooral goed gedroomd...
Johan : Had ik je dan maar moeten laten slapen?
Britt : Met die drukte in mijn huis, neen..
Johan : Drukte?
Britt : Dadelijk zie je dat wel, maar eerst een kus.
Johan geeft Britt en kus en volgt haar dan naar binnen.
Tony : Daar kan ik inderdaad niet aan tippen.
Tony steekt haar hand naar Johan uit.
Tony : Tony Dierickx, vriendin van Britt en oud collega.
Johan : Johan, Johan van Lancker. De vader van hem hier.
Johan trekt Simon naar zich toe.
Dorien : En de vriend van mama...
Britt wordt een beetje heel erg rood...
Britt : Geen jullie je maar aankleden Dorien en Simon.
Dorien : Oke.
Dorien en Simon gaan dan naar boven.
Tony : Is het echt waar wat Dorien zegt?
Britt : Ja, het is waar.
Tony : Dat is toch fantastisch, je hebt het echt wel verdient, en ik zal maar heel goed voor haar zijn, anders krijg je problemen met mij.
Johan : Ik zal goed voor haar zijn.
Tony : Dat is dan heel mooi.
Britt : Allen heeft Simon nog niet ontbeten, dat gaan we nu doen.
Tony : Dan blijft Johan vast ook wel.
Johan kijkt Britt en Tony aan.
Britt : blijf (fluisterend)
Johan : Owkej, ik eet wel mee.
Tony : Das hele mooi.
Wanneer Simon en Dorien naar beneden komen beginnen ze aan het ontbijt.
Simon : Gaan we nog wat leuks doen vandaag?
Dorien : Tony gaat met ons allemaal mee naar de Blaarmeersen, toch Tony?
Tony : Dat is helemaal goed Dorien.
Dorien : en jij mam?
Britt : Ik ga het de Johan moeilijk maken?
Simon : Waarom ga je het mijn vader moeilijk maken?
Britt : Ik heb iemand opgepakt en je vader gaat hem verdedigen.
Tony : Britt dat doe je niet goed hoor.
Britt : Hoezo niet?
Tony : je moet nooit een advocaat tegen je in het harnas jagen.
Britt : Je hebt zeker al een wat duurder parfum kunnen aanschaffen?
Tony : Ja behalve die van extreemrechts dan.
Britt : En laten we dat dan maar zo houden eh..
De rest keek hen vreemd aan, want wisten duidelijk niet waar ze het over hadden.
Tony : Kunnen jullie elkaar het vanmiddag niet moeilijk gaan maken en vanmorgen even mee naar de Blaarmeersen, al is het maar een uurtje..
Britt : Ik moet echt naar het commissariaat.. Dat weet je.
Tony : Dat weet ik ook wel.. (beschaamd) En jij Johan?
Johan : Ehm.. Ik moet dadelijk wel een beetje voorbereid naar hun toe..
Simon : Pap, please?
Zo gaan ze uiteindelijk met z'n vijven naar de Blaarmeersen en Tony probeert Johan uit te horen en hem beter te leren kennen..
Op het commissariaat..
Britt : Hoe laat komt die advocaat?
Sofie : Jij hebt Johan denk ik pas nog gesproken..
Britt : Maar daar hebben we ... ehm.. niet over gehad..
Sofie : Volgens mij binnen nu en ongeveer 5 mi... Ik zei dus nu.. Want daar heb je hem al.
Britt : Meester.. Gaat u zitten.
Johan : Bedankt.
Sofie : Wilt u koffie?
Johan : Neen, bedankt.
Sofie : Is er nog iets dat wij moeten weten in verband met het onderzoek?
Johan : NIet dat ik weet, volgens mij hebben jullie meer als ik.
Sofie : U heeft niets, als ik het goed begrijp.
Johan : Dat is overdreven...
Britt : Wat heeft u dan?
Johan : Niets meer dan u.
Britt : Laten we maar beginnen met het verhoor.
Johan : Goed idee, ik word namelijk op de Blaarmeersen verwacht.
Britt : En je laat mij lekker werken, terwijl jij met Tony en de kindern daarheen gaat?
Johan : Britt.. Jij wou werken en het mij lastig maken.
Sofie : Kunnen we verder net de zaak, dan kan jij misschien ook mee Britt..
Britt : Laten we dan verder gaan..
Sofie : Oke, laten we naar Verhoor 1 gaan. Britt, laat hij onze vriend komen?
Britt : Ben al onderweg..
Britt haast zich en ziet dat net Eddy met Damian binnenlopen, want hij had hem opgehaald uit de Nieuwe Wandeling.
Britt : Eddy, bedankt, maar vanhier kan ik hem zelf meenemen.
Damian : Ze is toch niet uw overste, want dat zou ik zielig voor u vinden.
Eddy : Was dat maar zo...
Britt : Damian, zoals je nu spreekt, doe dat dadelijk ook maar tijdens het verhoor, kan het nog eens gezellig worden vandaag..
Damian : Ik heb wel zin in gezelligheid, maar mag dat ook na de uren?
Britt trekt hard aan zijn handboeien..
Damian : Mag dat dadelijk.. Nu, met zoveel mensen durf ik me niet te laten gaan..
Britt trekt zich niets van hem aan en loopt samen met hem richting het verhoor..
Britt : Oke, vertel precies wat je gedaan hebt de afgelopen dagen.
Damian : Waarom zou ik dat nu eigenlijk nog vertellen, als ik bedenk hoevaak ik al over die dag heb verteld... Nog nooit heb ik meer dan een keer verteldhoe ik een dag, laat staan dagen heb beleefd. En nu heb ik voor jullie al eens een uitzondering gemaakt. En daar blijft het ook bij.
Johan : Zou kan ik u niet helpen.
Damian : Alsof dat wat zou uitmaken, want die troela's hier zijn zo zeker van hun zaak. Maja, ik was wel degene die een advocaat wou eh.. Laat mij even denken.. Ik heb u niet meer nodig, of laat ik het anders zeggen, ik denk dat u niets uitvoert, want je loopt telkens wel te schreeuwen dat je niets kan doen, maar een beetje advocaat kan alles, dus ook mij helpen.
Britt, Sofie en Johan kijken Damian allemaal een beetje verdwaasd en vooral verbaasd aan...
Britt : Dus als ik het goed begrijp, wil je een andere advocaat.
Damian : Had u dan niet beter Nederlandse les kunnen geven, want u kunt echt goed samenvatten..
Britt : Dat gaat dan morgen worden, en ik betwijfel of een andere advocaat kan helpen, u heeft u zelf namelijk nogal behoorlijk in de problemen geholpen.
Damian : Dat is dan heel jammer voor u.
Britt : Nou, ik ga gewoon lekker naar huis, u mag hier overnachten.
Johan : Als u de opdracht intrekt heb ik daar geen moeite mee, maar u kan nog wel een rekening verwachten.
Damian : U denkt toch niet dat u ook maar een cent van mij zal krijgen?
Johan kijkt hem streng en recht aan..
Damian : Ach, we zullen eens zien..
Britt : En nu ga je gewoon weer naar je cel en zullen we kijken of we een advocaat kunnen vinden, of had je zelf iemand in gedachte?
Damian : Jah, mijn maat..
Britt. En dat is?
Damian : Helaas voor u niet u lief..
Johan en Britt kijken elkaar aan..
Britt : Als u dat zegt..
Damian : Een beest in bed, dus vast ook wel in het Gerechtshof.
Sofie : En nu kom je mee..
Wanneer Sofie en Damian vertrokken zijn, stapt ook Johan op.
Britt : Wacht even, als je wilt.
Johan : Tuurlijk..
Britt : Ik wou eigenlijk niet dat je sommige dingen tijdens deze verhoren had gehoord. Het zal wel niet allemaal even leuk zijn geweest om te horen.
Johan : Dat is wel zo, maar het is mijn job..
Britt : Ja ik weet het, ik krijg ook wel wat naar mijn hoofd geslingerd.
Johan : Dat hord bij het vak he.
Britt : Ik ruim even mijn spullen hier op en dan breng ik mijn wapen thuis zullen we dan naar de blameerden gaan?
Johan : Daar wachten ze op mij, geloof ik...
Britt : En dan kom ik als verrassing mee. Geloof me, dat komt jou waarschijnlijk alleen maar goeid uit, want je zou het hemd van het lijf worden gevraagd waarschijnlijk..
Johan : Das weer eens wat anders... ;Misschien moet ik dan toch maar alleen gaan..
Britt kijkt Johan diep in zijn ogen.
Britt : Als dat is wat je wilt?
Johan : Wie weet kom ik nog iets over jou te weten...
Britt : Nu ga ik dus zeker mee eh.. Dat snap je wel eh,...
Johan : Dat hoopte ik ook
Britt geeft Johan een kus en dan ruimt ze haar spullen op en rijden ze naar het huis van Britt, zodat ze haar wapen kan opbergen. Wanneer dat allemaal is gebeurd kunnen ze eindelijk naar Blameerden.
Tony, Dorien en Simon zijn verast dat Britt ook mee is gekomen.
Tony : Britt?
Britt : Jah... Verrassing..
Tony : Dat kan je wel stellen...
Britt : Het klinkt bijna alsof je je betrapt voelt..
Tony kijkt ineens spontaan naar Vera.
En dan als ze iets verder lopen, ziet Tony ineens dat Johan de hand van Britt vastpakt en dat ze nu gezellig hand in hand lopen.
Dorien en Simon zijn veel te druk bezig om daar ook maar iets van te zien. Maar die wisten het natuurlijk al wat langer, niet veel, maar toch...
En ze hadden ze naar elkaar toe zien groeien, met wel hier en daar de hulp van hun.
Dorien : mam, mag ik een ijsje?
Johan pakt zijn portemonnee al en geeft Dorien geld om ijsjes voor hun te gaan halen. En ze zoeken een bankje op om daar te gaan zitten.
Tony : Mag ik dan toch een dingetje vragen?
Britt kijkt Tony bevestigend aan..
Tony : Hoeveel hebben die kids jullie geholpen?
Britt : Die twee wilde alleen bij elkaar spelen, hoe vaak zie je elkaar dan?
Tony : Veel dus.
Johan : Zeg dat wel, maar ik vond haar al vanaf het begin leuk, al deed ze wel gelijk heel cool.
Britt : Ik vond jou een vervelende advocaat.
Johan : Dat was totaal niet te merken.
Britt : Maar dat is nu niet meer hoor.
Tony : Britt, sinds wanneer ontmoet jij advocaten?
Britt : Moet je bij zijn client zijn, die had zijn dochter er eentje laten bellen..
Johan : En ik kwam, zag en overwon...
Tony moest eigenlijk wel lachen om wat Johan net zei..
Het viel Tony wel op dat Britt voorzichtig aan steeds meer in de richting van Johan schoof, maar ze liet niet merken dat ze het doorhad, wat ze vond het meer dan leuk om Britt weer eens zo gelukkig te zien.
Tony : En wat zijn jullie plannen voor de rest van de dag, want ik geloof dat ik niet voor niets zomaar Dorien een dagje kon meenemen?
Britt : Dat was eigenlijk wel zo..
Tony : Oke, nu wordt ik echt nieuwsgierig, dit was drie weken geleden afgesproken. Toen zagen jullie elkaar nog niet zo als nu?
Zowel Johan als Britt werden stil, en die stilte zei op zich wel voldoende. Ze zagen elkaar al heel graag alleen durfde het de ander nog niet te laten blijken, totdat... De kinderen zich er dus mee gingen bemoeien..
Britt : Ik moest werken, eigenlijk de hele dag..
Johan : En ik ook...
Tony : Oke, ik vraag als niets meer...
Britt : Bedankt.
Tony : Het is al goed.
Britt : Hoe staat het nou met jou, je wild toch niet zeggen dat jij nog niemand hebt?
Tony : Wat denk je met een kleine op je arm, denken mannen echt niet dat je vrij bent.
Britt : En Sam?
Tony : Ik weet het niet, maar ik denk dat, dat niets meer word, na die zwangerschap zijn Sarah en Jitze me nog meer gaan haten, en van Vera moeten ze ook niets hebben.
Britt : Maar het gaat om jou en Sam..
Tony : En zijn kinderen die ik er al een cadeautje bij krijg.
Johan : Terwijl jullie nog even lekker bijkletsen ga ik wel wat te drinken halen, ben zo terug.
Johan liep weg en Britt en Tony gingen gewoon verder.
Britt : Das misschien wel waar..
Tony : Laten we nu eens terug gaan naar jou, nu mr. loverboy even is verdwenen.
Britt : Ik kon het weten... (lachend)
Tony : Johan, wow. Wat een kerel...
Britt : Tony!!!
Tony : Oke, ik zal me in houden, maar ik mag wel zeggen dat hij er niet verkeerd uit ziet.
Britt : Als het daar maar bij blijft.
Tony : Ik beloof het.
Britt : Dat is je maar geraden.
Dan komt Johan er weer aanlopen.
Tony : Daar is je stuk weer..
Britt : Je zou op houden Tony
Tony : Je weet dat ik het soms niet kan laten eh..
Britt : Das waar..
Johan : En was het gezellig dames?
Tony : Zeer geslaagd..
Britt : Maar ben blij dat je terugbent...
Johan : Werd je zo uitgehoord?
Britt : Stop hier maar..
Tony : Zoals Kris zou zeggen, u bent een lekker stuk vlees, meneer van Lancker.
Britt kijkt Tony strak aan..
Johan : Dank je wel, moet ik denk ik maar zeggen eh..
Britt : Je kan daar beter niet op antwoorden, ik weet het, het is erg lastig om met Tony om te gaan. ik snap niet dat ik het 3 jaar heb volgehouden om met haar te werken.
Tony : Zo moeilijk vond je het volgens mij ook niet zoals ik hoorde hoe jet het leven van Pasmans zwaar hebt gemaakt.
Britt : Zie je, zo moest ik afkikken.
Tony : Laat maar, ik geeft het al op.
Britt : Eindelijk.
Johan : Maar zo te zien kunnen jullie ook niet zonder elkaar....
Tony : We zijn in die drie jaar oog echt wel naar elkaar toe geroeid..
Britt : En zeer close geworden..
Johan : Dat is te zien.
Britt : Tony, ik moet dadelijk weer weg, sorry. Ik kon niet heel de dag wegblijven...
Tony : Dat is jammer, maar ik zorg dat de kinderen dadelijk wel weer bij jou voor de deur staan..
Britt : Je bent geweldig.
Tony : Weet ik..
Britt : Doeg..
Britt liep weg en zo zaten Johan en Tony daar nog samen...
Johan : Wat een schattig dochtertje heb je..
Tony : Bedankt..
Eigenlijk weten ze allebei niet echt wat te zeggen...
Dan gaat het onderwerp maar over Dorien en Simon wand ze moeten toch ergens over praten.
Ondertussen is Britt weer op het commissariaat verschenen
Sofie : Was het gezellig.
Britt : Ja dat was het, ik ben bang dat Johan nu helemaal word uitgehoord.
Sofie : Valt er dan nu al zoveel te vertellen dat jij je zorgen moet maken?
Britt : Dat vast niet...
Sofie : Dat is mooi, want ik heb nog wel iets dat je mag doen...
Britt : Wat ik mag doen? Wat ga jij dan doen?
Sofie : Ik gaat naar de Blaarmeersen, eens even kijken hoe gezellig het is. In die tijd mag jij de verklaring van Damian uitwerken, want terwijl jij weg was, ben ik nog eens met hem gaan praten en heeft hij bekend....
Britt : Je hebt wat?!
Sofie : Hem eens lief aangekeken...
Britt : Tuurlijk...
Sofie : Dan zie ik je over een uurtje wel in de Blaarmeersen.. Ik gaat naar Tony, Johan en de kinderen?
Britt : Jah, die zijn er ook jah...
Sofie : Nou, dag en tot over een uur.
Britt : Het is al goed, en alleen omdat je hem hebt doen bekennen.
Sofie : Dat zal wel.
Sofie vertrekt en Britt gaat met de aantekeningen van Sofie aan de slag om de verklaring van Damian op te stellen, wanneer ze dat heeft gedaan loopt ze naar beneden om hem te laten tekenen en dat doet hij ook. Damian heeft ook verklaard dat de andere man niets met dit al te maken had en dus vrijuit gaat. Dan kan Britt naar de Blaarmeersem.

Einde

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©