Een beetje begrip

Een beetje begrip
Nadine is is iets aan het uitleggen aan het hele team wanneer Britt binnen komt.
Nadine : Britt Ik ben al een halfuur bezig en ik spreek je zo wel.
Nadine gaat verder met het verhaal voor de interventie van vanmiddag.
Wanneer ze klaar zijn.
Nadine : Britt bureau.

In het kantoortje :
Nadine : hoe komt het dat je wéér te laat bent, mevrouw Michiels (beetje boos)
Britt : Het excuus van een open brug werkt zeker nie meer?
Nadine : Ik ben bang van nie. Britt, vertel! (beetje boos.)
Britt : Toen in Dot naar school bracht, werd ik door de lerares naar binnen geroepen omdat ik daar ook al te laat was, en dat gesprek duurde een beetje lang...
Nadine : Jaja..
Britt : Bel maar...
Nadine : Het is wel meerdere malen per week prijs.
Britt : Het spijt me.
Nadine : Britt daar heb ik niets aan en als je deze week nog een keer te laat komt blijf je maar een week PV's typen en je mag vanmiddag ook niet mee helpen met de interventie jij blijft maar hier.
Britt : Dat meent u nie...
Nadine : Echt wel...
Britt loopt weg, en gaat mokkend aan haar pv's beginnen...

Later die middag als Nadine iedereen bijeen roept voor de interventie..
Nadine : Straks tijdens de interventie moeten we het helaas zonder mevrouw Michiels doen...
Iedereen kijkt naar Britt.. Die van schaamte naar de vloer kijkt..
Sofie : Waarom niet?
Nadine : Ik wil dat mijn mensen op tijd komen en weten wat er moet gebeuren en als ze de helft van de uitleg missen kunnen ze niet mee.
Sofie : Maar dan heb ik geen partner.
Nadine : Dan werk je met mij samen.
Sofie : Met u?
Nadine : Of wil je met iemand anders?
Sofie : ik denk dat het geen probleem is...
Britt durft nog steeds nie op te kijken.
Britt : Ik ga wel verder met mijn pv's...

En Britt gaat weer verder met haar pv's, en ziet dan Sofie komen...
Britt : En?
Sofie : Gewoon standaard..
Britt : Waarom kon ik dan niet gewoon mee.
Sofie : Dat is niet mijn beslissing maar die van de commissaris.
Britt : Dat weet ik maar het is niet leuk.
Nadine : Dan leer je verantwoordelijk dragen.
Britt : Dat kan ik allang.
Nadine : Ja en nu nog leren klokkijken.
Britt : jaja ik weet het wel, maar Dorien is ook zo traag ‘s morgens en ik ook dus dan schiet het ook nie echt op
Nadine : ok ik zal het voor de laatste keer over het hoofd zien je mag vanmiddag mee, maar nog een keer en dan zit je echt een week te typen en die straf verander ik nie.
Britt : oh bedankt
Sofie : gelukkig ik zag het al nie zo zitten samen met de baas in een team
Britt : ok ik ben echt blij dat ik mee mag zullen we gaan?
Sofie : ja

In de auto.
Sofie : Wat is er dan met Dorien?
Britt : Ik weet het niet maar het gaat niet lekker.
Sofie : Ga eens met haar praten wat er aan de hand is misschien zit haar wel iets dwars en durft ze dat niet zo te vertellen.
Britt : tja... ik heb haar verleden week de waarheid vertelt over haar vader... misschien is het daarom?
Sofie : ja ik denk dat dat een hele belangrijke rol zal spelen.
Britt : Ik heb haar 5 jaar voorgelogen wat er echt is met haar vader is gebeurd.
Sofie : Moet je het niet aan de commissaris vertellen dat je het aan Dorien hebt verteld en dat je denkt dat ze daarom zo lastig is.
Britt : neen... Nadine moet niets meer van mijn privé-leven weten... ik wil haar niets meer vertellen...
Sofie : Maar dan zal ze het toch een stuk beter begrijpen.
Britt : Dat maakt niet uit maar ik ga mijn privé leven niet aan haar vertellen.
Sofie : Dan moet je het zelf weten ik zit dus zeer binnen kort een week met een andere partner.
Britt : oke, het is al goed! (boos)
Sofie : Britt vertel het dan niet ik kan er wel mee leven maar ik kan er niet tegen als jij boos bent.
Britt : maar ik ben niet boos op jou! ik ben boos op Nadine!
Sofie : maar waarom dan? Omdat je al elke ochtend te laat bent en omdat zij elke keer boos is?!
Britt : Ze bemoeid zich te veel met me.
Sofie : Het is je baas en je moet blij zijn dat ze rekening met je houd als het niet lekker gaat maar jij wijst dat af.
Britt : hoe zou dat nou toch komen? (mompelend)
Sofie : vertel! Ik weet het echt niet!
Britt : Zie je het jij doet het ook.
Sofie : Gek ik moet de hele dag met je samen werken en dan is het belangrijk dat ik weet wat er met je is.
Britt : er is niks met me, ik wou gewoon dat iedereen mij wat meer met rust liet
Sofie : ok nou dan kun je dat toch gewoon zeggen?
Britt : ik zeg het nu toch
Sofie : jeempie Britt je bent wel erg geprikkeld vandaag zeg
Britt : sorry
Sofie : tis al goed laten we het er maar nie meer over hebben
Britt : graag
Sofie : We zijn er.

Nadine : Sofie, Britt, Bruno en Nick gaan jullie via de achter kand en Pasmans, Raymond, Meik en Kees jullie voor en de rest omsingeld.
team : begrepen commissaris!
Iedereen gaat op zijn plaats staan en dan stormen ze naar binnen ze doorzoeken het huis maar ze vinden niemand.
Britt : Hoe kan dat?
Sofie : Ze kunnen ons gezien hebben maar hoe zijn ze weg gekomen en als ze zich hebben verstopt waar dan?
Britt : De kruipruimte?
Sofie : wat is in godsnaam een kruipruimte?!
Britt : Die ruimte onder het huis er zit zit altijd een luik achter de voor en achterdeur. daar liggen leidingen en zo. Heb je daar nooit van gehoord?
Sofie : neen, eigenlijk niet, neen... (verlegen)
Britt : ach, je kan niet alles weten (glimlachend) maar als ze daarin zitten... kunnen ze er niet uit... en hebben we ze dus (glimlachend)
Sofie : nou zullen we dan maar naar de opening van die kruipruimte gaan zoeken?
Britt : ja goed idee
en ze gaan met zn allen nog een ronde door het huis op zoek naar de ruimte
Opeens......
Sofie : Britt!!!
Britt : Ja Sofie?
Sofie : kan dit hem zijn?
Britt : Dat is hem.
Nick : Zal ik hem openen.
Britt : Dat is goed.

Nick opent het luik en...
man : GA WEG!!!!!!
Britt : Er uit komen.
Man : Nee!.
Britt : Nick ga even helpen.
Nick : Britt?
Britt : Help hem er maar uit.
Nick haalt de man uit de kruipkelder... dan gaan ze naar het commissariaat. Daar aangekomen moet Britt naar Vanbruane's kantoor gaan...

Nadine : Ik wil het nog over vanmorgen hebben Britt.
Britt : Waarom?
Nadine : Omdat ik nu in alle rust wil weten wat de echte rede is waarom je de laatste tijd zo veel te laat komt.
Britt : Dat is privé.
Nadine : Dan moet je ook zorgen dat dat privé blijft en ik wil er dan geen last van hebben of je moet het me vertellen.
Britt : Nee ik ga het niet vertellen.
Nadine : oke... als je dan nog eens te laat komt, dan...

Britt : dan wat?! (brutaal)
Nadine : Britt dat had ik je vanochtend al vertelt en ik ben je houding meer dan zat.
Britt : Die week bureauwerk, mag ik nu weg?
Britt wacht het antwoord niet eens af en staat al op.
Nadine : BRITT GA GODVERDOMME ZITTEN!!!!!
Britt : Waarom we waren toch klaar. (brutaal)
Nadine : Jij was klaar ik nog niet.
Britt : Ik moest mijn bureau van u gaan redden en dat ga ik nu doen.
Nadine : Als je niet gaat zitten zit je een week lang achter je bureau.
Britt : jemig waarom nu weer?
Nadine : wat is er toch met je de laatste tijd?
Britt : er is helemaal niks met mij het gaat prima met me.
Nadine : waarom kom je dan zo vaak te laat en ben je zo geprikkeld?
Britt : dat is privé dat heb ik toch al gezegd?
Nadine : het is nie meer alleen privé als je werk eronder lijdt en dat doet het wel Britt, je werk lijdt eronder
Britt : oke ik zal nie meer te laat komen, mag ik dan nu weg?
Nadine : ja ga maar, er valt toch nie met jou te praten
Britt gaat aan haar werk maar ze ziet er ongelofelijk boos uit en niemand durft wat tegen Britt.

De volgende ochtend is Britt alwéér te laat... op haar zit een verschrikkelijk boze Vanbruane te wachten...
Nadine : Britt je weet het wat ik gister heb gezegd. Sofie jij werkt deze hele week samen met Karen.
Britt : Baas alstublieft?
Nadine : Nee Britt ik heb je een kans gegeven om het mij te laten begrijpen maar die heb je afgewezen dus ik ga hier over niet in discussie.
Britt : Dat kunt u Sofie niet aan doen.
Nadine : Dat heb jij haar aangedaan.
Britt : U MAG DIT SOFIE GODVERDOMME NIET AAN DOEN (buitenzinnig van woede)
Nadine : Britt, kalm, want anders... (rustig)
Britt : ANDERS WAT?????
Nadine : Britt nu luisteren of ik hoef je niet meer te zien.
Britt word gelijk rustig.
Nadine : Britt jij gaat nu eerst een kop koffie drinken en dan kom je bij mij. Sofie kan je even mee komen ik heb een zaak voor je.
Sofie loopt met Britt mee.
Sofie : wat scheelt er?
Britt : NIKS!
Sofie : Oke ik ga al naar Vanbruane.
Sofie loopt nu naar het bureau van Nadine.

Sofie u had een zaak?
Nadine : Ja en ik wil graag van je weten of je weet wat er met Britt is?
Sofie : Dat weet ik niet ze doet ook al geïrriteerd tegen mij.
Nadine : oke...

en Nadine begint de zaak uit te leggen... na dat dit gebeurd is...
gaat Sofie naar buiten en Britt komt het kamertje binnen.
Nadine : Ga zitten Britt.
Britt gaat zitten.
Nadine : Britt ik maak me echt zorgen om je, je gedraagt je de laatste tijd echt slecht je komt te laat, je luistert niet, hebt een grote mond. Wat is er aan de hand en ik ben dat gedoe van dat is privé zat.
Britt : nou... het is HEEL privé... dat is eens wat anders, nu tevreden (brutaal)
nu wordt haar baas verschrikkelijk véél boos...
Nadine : jemig Britt ik begin er nu echt boos om te worden hoor, het kan me nie meer schelen of het heel privé is of nie je gaat me nu vertellen wat er met je aan de hand is waarom je je zo gedraagt en anders laat ik je een week schorsen zodat je de tijd hebt om even tot jezelf te komen
Britt : dat is nie eerlijk ik hoef mijn privé dingen nie met mijn baas te bespreken en u kan het Sofie nie aandoen om een week met Karen te werken
Nadine : ik denk dat Sofie liever met een saaie Karen werkt dan met jou en wat dat privé gedoe betreft je werk lijdt eronder dus dan heb ik er wel degelijk mee te maken
Dus je hebt nu de keus... of je vertelt me wat er aan de hand is of ik laat je schorsen
Britt kijkt Vanbruane ongelovig aan
Britt : dat doet u toch nie
Nadine : en of ik dat doe... ik ben het nu helemaal zat
Britt kijkt haar nog eens aan maar merkt dan dat het geen grapje is, ze heeft Vanbruane nog nooit zo boos meegemaakt
Britt : sorry (fluisterend)
Nadine : er is wel degelijk iets, niet waar, Britt?
Britt : Ik heb het Dorien verteld.
Nadien : Wat?
Britt : Van Mark.
Nadine : En ze is heel boos.
Britt : Ja ze is helemaal niet meer in de hand te houden.
Britt begint zachtjes te huilen...
Nadine gaat naar haar toe en begint Britt te troosten.

Nadine : Britt, zal ik eens met Dorien gaan praten.
Britt : Ja graag u weet ook wat er is gebeurd.
Nadine : Oke ik zal mat haar gaan Praten.
Britt : echt hartelijk bedankt, Nadine... (glimlachend)
Nadine : met plezier gedaan... (lachend)

Britt : dotje!
Dorien : ja?
Britt : mijn baas blijft eten, goed?
Dorien : Als het niet goed is?
Britt : dan blijft ze toch (lachend)
Dorien : het is al goed, mama (lachend)
Na het eten gaat Britt afwassen en Nadine gaat naar Dorien.
Nadine : Dorien kan ik even met je praten?
Dorien : over wat, baas van mama?
Nadine : Over wat je moeder pas heeft verteld.
Dorien : Over pappa?
Nadine : Ja.
Dorien : Heeft ze ook tegen jou gelogen?
Nadine : Nee, ik heb mee geholpen aan het onderzoek.
Dorien : oh dus u heeft ook tegen mij gelogen? fijn is dat
Nadine : niet gelogen, je moet het anders zien Dorien we hebben het je gewoon nie verteld omdat het beter voor je was dat je het nog nie wist
Dorien : oh en hoezo?
Nadine : je bent nog zo jong en het was zo moeilijk te begrijpen geweest en je moeder had het er al zo moeilijk mee en ik denk dat het voor haar nog moeilijker geweest was als jij het ook had geweten
Dorien : waarom?
Nadine : omdat jij er dan ook heel erg mee gezeten had en dan had je moeder met het verdriet van twee gezeten en dat kon ze op dat moment nie aan, daarom hebben we het haar nie verteld
Dorien : en waarom nu dan wel?
Nadine : omdat je er nu aan toe was en je hebt recht op de waarheid, en we weten ook wie het is wand het is vreselijk om niet te weten dat die gene ongestraft rond loopt.
Dorien : Hoe lang weten jullie het dan al van Danny?
Nadine : Nog geen jaar.
Dorien : Ik zal wel wat liever voor mamma zijn ze heeft het voor mij gedaan. Omdat ik anders nog meer verdrietiger zou zijn.
Nadine : Daar ben ik echt heel blij om dat je het nu begrijpt.
Dorien : ik ben stout geweest... (fluisterend)
Nadine : ja, maar je gaat nou toch weer je best doen, niet? (glimlachend)
Dorien : ik zal mijn best doen, beloofd
Nadine : goed zo, dan denk ik dat je nu maar even met je moeder moet gaan praten.
Dorien : ok dat doe ik meteen.
Nadine : dan ga ik nu naar huis, dan kunnen jullie even rustig praten.
Dorien : dat is goed.

Nadine gaat naar huis en Dorien gaat naar Britt toe..
Dorien : mama?
Britt : ja, lieverd? (glimlachend)
Dorien : ik heb met je baas gepraat en zei heeft me uitgelegd waarom je niet meteen hebt verteld wat er precies gebeurd is. Je wilde me beschermen. Nu ik het een beetje begrijp vind ik dat heel aardig van je. Ik ben dus niet meer boos op je.
Britt : ik ben blij dat je niet meer boos bent en begrijpt waarom ik dat heb gedaan.
Dorien : het spijt me dat ik zo vervelend ben geweest en ik zal proberen aardiger tegen je te doen.
Britt : het is al goed...
Moeder en dochter omhelzen elkaar stevig...

EINDE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vervolgverhaal van De Flikken Rukken Uit