Een nieuw begin

Dorien, Simon, Britt en Johan zaten samen in een van de bootjes en Simon zag nog net het vage beeld van Robert verdwijnen toen ze de bocht om gingen.
Gelukkig dacht Dorien dat hoofdstuk is afgelopen en ze zag hoe Britt en Johan innig aan het kussen waren. 
Simon: He pa, let een beetje op ja, kussen oké, maar ik wil vanavond graag in mijn eigen bed slapen en niet in een ziekenhuisbed omdat jij tegen de Sint Michielsbrug bent geknald.
Britt: He jongens, zo slecht is Johan niet in sturen.
Ze maken er met het team nog een gezellige dag van en aan het eind van de boottocht gaan ze samen picknicken in het Citadelpark. 

's Avonds thuis..
Dorien: Mam ik moet met je praten. Onder vier ogen.
Britt: oké schat ik kom er zo aan. 
Johan: Britt, wat is er?
Britt: Ik denk dat Dorien en ik even alleen moeten zijn, er is zoveel gebeurd de laatste weken en we hebben nog niet echt tijd gehad om er over te praten. 
Johan: Ja, ik denk dat dat ook nodig is, waarom ga je niet een weekend met haar weg, gewoon jullie met zijn tweetjes. Ik denk dat het jullie heel goed zou doen. 
Britt: Tja. en jij en Simon dan.
Johan: Ga jij nou eerst maar eens met haar praten en stel het voor. Gewoon jullie twee om er even uit te zijn. Niet naar je moeder, maar gewoon ff weg in een vakantiehuisje of zo. Simon en ik vermaken ons wel
Britt: Misschien is het inderdaad wel een goed idee. Ik ga eerst met haar praten. 

klop.klop
Dorien: binnen
Britt: Dag schat, je wou met me praten.
Dorien: eeeh ja, nou eeh,... 
Mam ben je verliefd op Robert?
Britt: : $ 
Dorien: Mam eerlijk. : w
Britt: Schat eerlijk, ik ben verliefd op Robert geweest, maar ik heb gekozen voor Johan en daar ben ik heel blij mee. Die verliefdheid voor Robert was een vergissing. 
Dorien: heb je er spijt van.
Britt:...............(lange tijd stil) geen spijt, maar ik ben er niet trots op.
Dorien: Mam je gaat toch niet weg he |o|o
Britt: Nee schat, stil maar, het hoofdstuk Robert heb ik vanmiddag op de brug definitief afgesloten en ik heb gekozen voor Johan en dat zou ook zo blijven.
Goed?
Dorien: Ja daar ben ik heel blij mee, en mam, wat is daar nou gebeurd in het Holiday Inn. Ik bedoel wat is er echt gebeurd en niet de versie van Johan. 
Britt: Nee, er is niets anders gebeurd als John verteld heeft.
Britt denkt nog hoe ze schrok toen Robert Mieke onder schot hield. Ze dacht echt op dat moment dat Pasmans gelijk had. Maar gelukkig bleek dat niet zo te zijn.
Dorien: Je was bang hè?
Britt: Meer geschrokken meisje. Maar hoe is het met jou lieven?
Dorien: Niet van onderwerp veranderen hè ma. 
Britt: Oké, maar er is niets wat je je daar nog over kan vertellen.
Dorien begint dan te lachen.
Dorien: Met wie ga je nu werken, weer bij de Zone-chef?
Britt: Schat, dat weet ik niet, daar moet ik met John nog over gaan praten, het gaat er ook om wat Merel wilt. 
Dorien: Ik hoop dat je terug kan gaan werken zoals vroeger.
Britt: Ik hoop het eigenlijk ook. Maar nu iets anders, wat zou je er van vinden als we met zijn tweetjes een weekendje ergens naar toe zouden gaan????????
Dorien: Wij met zijn tweetjes. Gaan Johan en Simon dat niet erg vinden??????
Britt: Jij mag kiezen waar we naar toegaan en Johan heeft het zelf voorgesteld.
Dorien: Echt??????? Dan wil ik naar zee
Britt: Oké, dat is goed ik zal het tegen Johan en Simon gaan zeggen dat we volgend weekend naar zee gaan. 
Dorien: Tof mam, ben blij dat we er dan eens samen tussen uit gaan. Maar dan niet weg gaan van wegen het werk.
Britt: Dat beloof ik, ik zal mijn collega's waarschuwen dat ze me niet mogen bellen.
Dorien: Afgesproken.
De twee kletsen nog wat even en ga dan naar beneden waar de twee heren voetbal aan het kijken zijn. 
Johan: en een fijne girlstalk gehad??
Dorien: mama en ik gaan volgend weekend na zee!
Simon: en wij dan??
Johan: wij blijven thuis, een heel weekend onbeperkt tv kijken, wij met zijn 2en, de hele zaterdag avond voetbal kijken met een grote bak chips en pizza
Simon: dat lijkt me wel wat!
Britt: dat is dan geregeld. 
Samen kijken ze de rest van de avond tv en hebben ze een gezellige avond.
Als de kinderen naar bed zijn, hebben Johan en Britt eindelijk even tijd alleen. 
Britt: Ik heb eindelijk het gevoel dat ik wat rust heb en dat Dorien haar draai ook heeft gevonden.
Johan: Ik vind het heel goed dat jullie hebben gepraat en ik ben er zeker van dat jullie een top weekend krijgen.
Maar nu moeten we het toch hebben over je werk, wat wil je gaan doen?
Britt: Ik kan niet stilzitten Johan, ik weet dat je het niet veilig vind, maar ik moet wat te doen hebben. Ik wil heel graag terug in het team. Ik heb gehoord dat Lieselot zwanger is en wil afbouwen met werk. Ik moet met Merel praten wat zei wil en ik moet het natuurlijk met John bespreken, maar ik wil heel graag terug.
Johan: Je weet dat ik liever heb dat je veilig werk doet, maar als ze mij zeiden dat ik morgen moest stoppen met mensen verdedigen en achter een bureau moest gaan zitten word ik ook gek, dus ik sta honderd procent achter je. Doe alleen voorzichtig.
Britt: Je bent een schat en daarom hou ik zo van je, dat weet je toch?
Johan: Ja dat weet ik, laten we het zo houden (en hij dacht terug aan Robert) (een kleine lach brak door, toen hij bedacht dat dat hoofdstuk echt afgesloten was en dat Britt voor hem had gekozen.)
Britt: Waarom lach je?
Johan: omdat ik van je hou

Toen kwam Dorien naar beneden.
Dorien: Mam, gaan we ook naar het graf van papa, als we naar zee gaan, eventjes ervoor bijvoorbeeld
Britt: (slik) Wil je dat graag?
Dorien: Ja, als je het niet erg vind.
Britt: als je dat wil dan gaan we
Dorien: oké, lekker slapen mam en lekker slapen Johan.
Als Dorien naar boven is is Britt lange tijd stil
Johan: Britt wat is er?
Britt: Ik heb haar nooit de waarheid verteld, over Mark, maar ze is nu al zo oud, ik weet niet hoe lang ik het nog voor me kan houden, wat er echt is gebeurd met Mark, ik durf het haar niet te vertellen. Stel dat ze moeilijke vragen gaat stellen. 
Johan: Dat moet je voor je zelf bepalen. Ik kan dat niet voor je doen, maar ik wil je helpen. Overleg het eens met Lieselot, ze heeft veel ervaring met kinderen, misschien weet zei wat je het beste kan doen. Maar als ze er niet naar vraagt, vertel het dan niet in het weekend, doe het dan een andere keer.
Britt: Hoe langer ik het uitstel hoe moeilijker het wordt, misschien moet ik inderdaad eens met Lieselot praten en misschien kan Tony mij wel helpen, Dorien vertrouwd haar misschien wil ze erbij zijn en kan ze het me helpen uitleggen.
Ik ga er nog een nachtje over slapen ga je mee?
Johan: Ja, ik ben kapot. 

De volgende morgen moet iedereen weer aan de slag. Het team is nog druk bezig met de zaak Fieremans, want al heeft Fieremans en Mieke bekent, al het papierwerk moet nog wel afgemaakt worden voor dat de zaak gesloten kan worden. Nu is het nog wachten wat ze zullen krijgen. iedereen hoopt op levens lang, want er zijn wel 5 moorden in totaal gepleegd. en tot twee keer toe poging tot moord. 
Merel: ik zal blij zijn als heel die gruwelijke zaak afgesloten is zeg!
Britt: Ik ook.
Pasmans: weet je dat zeker?
Britt: hoezo??
Pasmans: dan heb je geen reden meer tot contact met Robert..
Britt: waar slaat dat op??
Pasmans: nou. het leek alsof. najah je weet wel : $
Britt: jah ik weet wat je bedoelt, en je zegt het goed, HET LEEK, er was niks, en ze loopt boos weg.
Raymond: niet echt een slimme opmerking hè Pasmans.. 
Pasmans: Maar zo bedoelde ik het toch helemaal niet.
Raymond: Dat weten we, maar tel de volgende keer tot tien.

Toch voelt Pasmans zich lullig en als Britt 's middags terug komt staat er een doosje bonbons op het bureau van Merel met Britt's naam erop.
Britt: Pasmans, dat was ook weer niet nodig, (Britt weet eigenlijk zelf wel dat hij een beetje gelijk had en dat ze haar team ook raar heeft behandeld), maar erg bedankt.
Pasmans: Geen dank.
Pasmans: Dus is nu alles vergeten en vergeven???????
Britt: Wat mij betreft wel.
Pasmans: Oef, dat is een pak van mijn hart.
Ondertussen is John teruggekomen van een gesprek aan de overkant.
Britt: John, kan ik u even spreken???
John: Ja, tuurlijk kom maar mee.
Britt: Ik zou graag dit weekend verlof nemen ik zou met mijn dochter naar zee gaan.
John: Dat is goed. Maar wat wil je nu gaan doen???? Ik bedoel met werken.
Britt: Ik weet het niet. Liefst zou ik hier willen werken terug.
John: Ik zal zien wat ik kan doen.
Britt: Bedankt.
En dan komt Merel het "kantoortje" binnen
Merel: Ik heb een melding van een burenruzie.
John: Ja, ga maar.
Merel: Maar euhm Lieselot heeft vandaag verlof babyspullekes kopen.
Britt: Zal ik meegaan?????
Merel: Graag.
En zo vertrekken de twee dames naar de burenruzie. 

Merel: Kom je terug werken???
Britt: Ja, maar je moet goed begrijpen, dat ik niet tussen jou en Lieselot in kom te staan.
Merel: Nee, maar ik denk dat Lieselot niet lang meer door zou gaan, ik bedoel over een maand of 4 dan zou ze echt wel rustiger gaan doen, ondertussen schuiven we gewoon een stoel aan, dat vind ik geen idee, we kunnen onderzoeken met zijn drieën doen.
Britt: Drie is wat veel maar het is in ieder geval wat voor de openliggende maanden.
Merel: en ik heb altijd heel prettig met je samengewerkt, dus ik zou graag weer met je gaan samenwerken, maar met Lieselot klikt het ook heel goed, en ze heeft het al zo moeilijk nu ze alleen is. 
Britt: Denk je er nou maar rustig over na, ik ben eerst nog een tijdje weg met Dorien.
(is even stil)

Je weet toch wat er met mijn man is gebeurd?
Merel: (slik) die is vermoord... door zijn partner..?
Britt: Ja.
Merel: Sorry ik wist het van Ben, die heeft het mij toen verteld, hij heeft er nachten van wakker gelegen, en was heel treurig.
Britt: Nee, ik ben blij dat je het weet, en dat van Ben wist ik niet, maar daarom vraag ik het niet. Ik heb het Dorien nooit verteld. En ik denk dat ze oud genoeg is om het te weten. Ik weet alleen niet hoe ik het haar moet vertellen. 
Merel: Je moet er zeker niet te lang mee wachten. Maar hou er rekening mee dat ze enorm boos op je kan zijn.
Britt: Ik ben daar zo bang voor.
Merel: Het wordt alleen maar erger als je het uitstelt. En je moet het haar vertellen voor dat ze er op een andere manier achter komt.
Britt: Maar ik weet geen goede manier om het te vertellen.
Merel: Die bestaat er niet.

Ondertussen zijn ze bij de burenruzie aangekomen en het is al flink raak. Bij nummer 40 licht de ruit er uit en nummer 42 zijn tuin licht overhoop. 
Britt: Ik denk niet da we hier vlug klaar gaan zijn.
Merel: Ik vrees dat ge gelijk zult hebben.
Britt: we zullen maar is de brokken gaan lijmen.

Merel: En wat is het probleem????
Man van nr40: Zijn hond schijt altijd voor mijn deur en in mijn tuin. IK ben da kots beu!!!
Man van nr42: Kan ik er aan doen dat u omheining niet goed genoeg is!!!!!
Man van nr40: Nu is het nog mijn fout ook!!!!
Britt: rustig alle 2, ik stel voor dat u ge u hond niet meer laat loslopen en dat ge een hondezakje meeneemt meneer Stevens(man van nr 42).
Mnr Stevens: En mijn tuin dan?
man van nr40: En mijn ruit????
Merel: Ik zal een PV opstellen en jullie kunnen dan de schade betalen.
Britt: Kunnen jullie daarmee leven alle twee???
man van nr 40 + Mnr Stevens: Ja, ja

Later als ze in de auto zitten.. 
Merel: Dit was kinderspel.
Britt: Ja, ik had dat ook niet verwacht, zo lossen juffen op scholen de ruzies op. Ik wist niet dat het ook zo makkelijk met volwassenen gin.
Merel: Blijkbaar oor deze keer wel.

Op het commissariaat begint Britt wat papierwerk te doen wanneer Merel bij John geroepen wordt. John vertelt aan Merel dat Britt graag in het team wilt blijven. Merel zegt dan natuurlijk dat ze het fijn vindt om met Britt weer samen te kunnen werken. 
John: Merel, je moet wel begrijpen als je met Britt verder wilt dat Lieselot uit het team moet verdwijnen. We kunnen ze niet allebei houden. Het is dus Britt of Lieselot. 
Merel: maar baas, ik kan toch niet zomaar iemand uitkiezen, ik mag ze allebei heel erg graag.
John: ik weet het, 't is niet makkelijk.
Merel: misschien moet je eens met Lieselot gaan praten, over wat ze wil naar de bevalling. 
John: Dat is denk ik goed, maar neem vooral geen overhaaste beslissing.

Dan verlaat Merel het kantoortje een beetje verslagen. John is ook niet blij om een goede kracht kwijt te raken en pakt de telefoon om iemand op te bellen. Hij moet toch ooit eens gaan afbouwen en met pensoen gaan, en misschien kan Britt hem daarbij wel helpen en zo langzaam aan het team overnemen. In de hoop dat het deze keer rustiger verloopt zonder de crisissen van de vorige keer. Maar hij wilt eerst zeker zijn dat dit kan voor dat hij haar blij gaat maken met een dode mus. John belt en regelt van alles zodat hij langzaam aan met pensioen kan gaan.

'S avonds bij Britt thuis.
Dorien: Mam?? Kun je dit shirt nog ff voor me uitwassen?? ik wil het graag meenemen op vakantie.
Britt: Ik kan hem geloof ik iedere avond wassen als het aan jou licht.
Dorien: Hij zit zo lekker.
Britt: Dan moet je hem niet meer aan doen voor dat we weer weg gaan, want ik was hem deze week dan niet meer uit.
Dorien: Belooft.
Britt moet lachen om haar dochter. Ze ziet het nog wel voor zich dat het shirtje deze week toch gedragen wordt en dat ze donderdag weer gaat zagen dat hij uitgewassen kan worden. 

Britt begint met de was. Even later komt ook Simon met een stapel was. 
Britt: Simon?!! Ik ben een half uur bezig, kom jij met je was.
Simon: sorry Britt, ik vond mijn turntas van gisteren terug. 
Britt: is niet erg, kom de volgende keer alleen iets eerder.
Simon: is goed Britt, zal ik doen. 
En Britt gaat weer verder met wassen, Dorien is ondertussen bezig met een lijstje waarin ze opschrijft wat voor een leuke dingen ze wil gaan doen in het weekend. Johan komt achter Dorien staan.
Johan: schat, als je dat allemaal wil gaan doen, moet je moeder een week vrijaf nemen, dat past niet in een weekend.
Dorien: ja, ik ga straks wel strepen.
Dorien gaat verder met haar lijstje en Johan gaan dan weer naar beneden waar Britt ondertussen ook al op de bank zit.
Britt: We moeten eens meer wasmanden kopen, en de was gelijk sorteren, dan hoef ik niet alles eerst uitzoeken, ruimte zat in dit huis.
Johan: Goed idee, maar ik denk niet dat Simon met mij wasmanden wilt gaan kopen.
Britt: Ik ga wel van de week even kijken.
Johan: oké.

Dorien: mam?? Zullen we zaterdag morgen gaan zwemmen en 's middags gaan mountainbike?? of wou je liever uitslapen en 's middags gaan winkelen.
Britt: pff het maakt mij niet zoveel uit, kies jij maar wat uit hoor.
Dorien: doe dan maar dat uitslapen en winkelen, ik kan nog wel wat nieuwe spullen voor op mijn kamer gebruiken. 
Britt: Wat wil jij er wel niet allemaal bij hebben dan?
Dorien: Een leuk lampje en wat leuke fotolijstjes en dat soort dingen.
Britt: Oké, ik moet nog een paar wasmanden dus dat komt mooi uit.
Dorien: Dat is toch niet leuk, dat ga je toch niet in zo'n leuk weekend kopen, dan moet je niet aan werk of het huishouden denken.
Britt: Oké, dan koop ik die wel een andere keer.

De volgende morgen komt Britt het teamlokaal binnen gelopen. Iedereen is hard bezig met het bijwerken van achterstallige PV's. Ze ziet dat John er niet is, daarom gaat ze met een paar PV's in zijn kantoor zitten, dat is de plaats waar ze nog kan zitten.

Een uur later wanneer Britt verdiept is in haar laptop schrikt ze van de woorden. "Zo, je wilt je oude plaatsje weer terug." 
Britt: John, hier was alleen nog plaats.
John: Snap ik, maar blijf maar even zitten, want ik wil nog even met je praten.
John doet de deur dicht en gaat aan de andere kant van het bureau zitten.

John: Ik heb besloten om het langzaam aan wat rustiger aan te gaan doen. Daarom heb ik iemand nodig die taken van mij over gaat nemen. Nu had ik gehoopt dat jij dat wilde gaan doen. Dan kan je toch in het team blijven, maar sta je niet gelijk aan het hoofd, want de vorige keer was het je niet zo goed bevallen.
Britt: Ja, inderdaad, maar ik wil er zeker over na denken. Ik moet het er natuurlijk eerst met Johan over hebben en eigenlijk ook met de kinderen, want die zijn nu zo groot, die verdienen ook wel een stem.
John: neem rustig de tijd, maar denk er over na, ik vertel niks door tot dat jij wat beslist hebt. 
Britt: Bedankt John. Ik zal vanavond eens met mijn gezin praten.
John: Dat is goed, je mag hier wel blijven zitten.
Britt keek John vragend aan.
John: Ik moet nog weg, dan kan je nog even rustig nadenken.
Britt: Dankje.

John verlaat zijn kantoor weer. Hij ziet nog net hoe de andere twee dames van zijn team de trap af gaan. Hij weet ook dat Britt dit een moeilijke beslissing vindt, maar het is de enige manier om haar bij het team te houden.

In het kantoor zit Britt een beetje naar haar scherm te staren. In haar hoofd spookt het voorstel van John rond. Ze weet dat ze liever op het terrein is, maar aangezien haar rang zal ze niet snel daar worden geplaatst. Iedereen wilt haar dan als teamcommissaris. Misschien weer terug naar de federalen, spookt er door haar hoofd. Britt weet het eigenlijk niet. Britt zou het liefst bij dit team willen blijven maar ze denkt bij zichzelf eerst maar even met Johan en de kinderen bespreken en het lukt haar om weer een beetje te concentreren met het werk waar ze mee bezig was.

Na een uur komt Merel het kantoor in gelopen. Merel is nog met Lieselot in gesprek en heeft niet in de gaten dat Britt daar zit in plaats van John.
Merel: Baas, we willen een huiszoekingsbevel.
Merel kijkt dan pas Britt aan en Britt kijkt Merel verbaast aan.
Merel: Sorry, dacht dat John hier zat.
Britt: Nee, hij moest weg. Maar vertel eens waarvoor jullie een huiszoeking willen doen, ben immers ook commissaris.
Merel: We hebben juist een dealer opgepakt. We willen eens kijken of we wat meer kunnen vinden.
Britt: Oké, ik zal doen wa ik kan doen.
Merel: Bedankt, ge doet da wel goe zo baas spelen.
Britt: Vindt ge????
Merel: Ja
Britt belt naar de onderzoeksrechter en ze vraagt voor een huiszoekingsbevel.
Britt: Ga maar en neem Pasmans en Raymond mee
Merel: Oké
Merel, Lieselot, Pasmans en Raymond. vertrekken naar het huis van de dealer. 

John: heb je er al over nagedacht?
Britt : ik moet het alleen nog met Johan en met de kinderen bespreken. ik denk dat ik het wel doe hoor maar zou het toch missen het uitrukken.
John: Dan zou je echt naar de Federalen moeten om er iets meer actie in te houden.
Britt: Dat weet ik, maar het team is ook heel erg belangrijk voor me.
John: Ik weet het, wat je ook beslist, ik sta achter je.
Britt: U heeft me veel geholpen, toen ik het niet meer zag zitten na de dood van Sofie.
John: Het was ook niet niks, je was net commissaris, en iedereen moest er nog aan wennen. Je had gelijk twee zware incidenten, Nadine en Sofie.
Britt: Ja dat is waar.
John: en ondanks dat je zelf vond dat je te vroeg commissaris was geworden heb je de twee zaken heel goed opgelost. En wat er toen met Nick is gebeurd na de dood van Sofie, dat had iedere commissaris kunnen gebeuren, je weet soms niet wat een mens kan doen in zijn verdriet.
Britt: (bloost een beetje) Dank je
John: En op grote interventies kan je altijd mee.
Britt: zoals ik al zei, ik moet het eerst overleggen, maar ik ben blij dat jullie zo open staan voor me.

Toen Britt thuis kwam had ze iedereen bij elkaar geroepen en de situatie uitgelegd waarop Dorien antwoorden "mijn moeder wordt weer commissaris" Simon vond het ook wel tof Johan zei: "het is jou keus als jij het leuk vind moet je het doen maar je moet het zeker weten wat je gaat doen."
Als Dorien en Simon gaan slapen zijn begon Britt terug over haar toekomstige job

Britt: Dus je vindt het goed dat ik weer teamcommissaris wordt?
Johan: Ja, ik weet ook wel wat het team voor u betekent ik zou zelf ook nooit meer wille veranderen van bureau.
Britt: Je weet niet hoe gelukkig je me nu maakt.
Johan: Daar ben ik blij om.
Britt: Maar nu ga ik slapen ben hartstikke moe. Ga je ook naar bed Johan? 
Johan: Nee ik wil dit even afzien maar kom zo ook, truste.

De volgende morgen maakt Britt de kinderen wakker en gaan ze met elkaar eten daarna brengt Britt de kinderen naar school en dan gaat ze zelf ook naar haar werk. Johan was ook al naar zijn werk.

Britt: Ik wil teamcommissaris worden.
John: Dan ga ik het officieel regelen. Je neemt vanaf nu wat taken van mij over. Ik zal jou ook de leiding geven over grotere zaken, zodat je weer kan wennen. Wanneer Lieselot met zwangerschapverlof is dan zal je dus samen met Merel gaan werken. Wanneer Lieselot weer werkt ga je weer mijn taken overnemen en ik stop dan deels met werken tot ik dat ik met pensoen ga.
Britt: Ja, ik denk dat dat de beste manier voor mij is.
John: Zullen we het dan maar aan de andere gaan vertellen?
Britt: Ja dat is goed.
Britt en John komen het kantoor uitgelopen en John verteld wat er gaat gebeuren in de komende twee jaar. Als John klaar is met vertellen gaat Britt naar Lieselot
Britt: kan ik je even spreken?
Lieselot: natuurlijk

Britt: het gaat over Dorien, we gaan dit weekend weg maar daar gaat het niet over. Je hebt misschien al van Merel gehoord wat er gebeurd is met Mark.
Lieselot knikt en Britt vervolgt: ik heb dat nooit aan Dorien vertelt en nu wou ik jou advies vragen.
Lieselot: ik zou het niet tijdens het weekend doen maar misschien ervoor of erna je hebt dan wat tijd samen gehad of gaat wat tijd samen hebben en dan begrijpt ze het misschien ook beter en wordt ze niet meteen kwaad.
Britt: dat is een idee want daar ben ik nu juist zo bang voor,voor haar reactie.
Lieselot: hmm, pubers kunnen inderdaad heel onvoorspelbaar reageren, maar ik zou ook niet wachten tot ze er zelf naar vraagt, omdat ze niks vermoedt zal ze dat waarschijnlijk niet doen.
Britt knikt instemmend.
Britt: Ik vertel het na het weekend, ik ben bang als ik het voor het weekend doe dat ze misschien zo boos is dat ze niet mee wilt.
Lieselot: Daar heb je wel veel kans mee, maar het kan ook een beetje als verraad voelen als je eerst leuke dingen gaat doen en het dan vertellen. Het is echt moeilijk, allebei heeft het gevaarlijke kanten.
Britt: Ik weet het echt niet. Ben echt bang.
Lieselot: Het zal alleen maar moeilijker worden, hoe langer je er mee wacht.
Britt: Wat zal jij doen?
Lieselot: Ik zal het niet weten, echt niet.
Britt: In ieder geval bedankt voor je steun.
Lieselot: dat is graag gedaan hoor
Lieselot en Britt gaan allebei terug aan het werk.

Britt gaat vandaag vroeg naar huis want morgen vertrekt ze op weekend en ze moet nog veel doen. Thuis aangekomen ziet ze dat Dorien ook al druk bezig is met de laatste dingen in te pakken en alles na te kijken.
Britt: Dorien,heb je bijna alles,
Dorien: ik geloof van wel,oh nee wacht men diskman nog.
Britt: pak hem maar snel want ik wil morgen niet nog honderd dingen vlug,vlug in onze koffers willen steken.
Dorien bekijkt haar mama zo van ja zeg het is al goed hè. 
Dorien: Mam, ben je morgen eigenlijk vroeg klaar met werken?
Britt: Ik denk het wel. Ik wil gelijk vertrekken als ik thuis ben, dan hebben we nog een lekkere avond met zijn tweeën. Zorg dus wel dat uw huiswerk af is, want daar is het weekend geen tijd voor.
Dorien: Heb ik al gedaan, die vakken hebben we alleen op maandag dus dat kan makkelijk.
Britt: Goed nagedacht schat.

Die avond staan de koffers al klaar om. Beiden dames hebben er enorm zin in. Britt slaapt die nacht helaas slecht, ze beeld zich in hoe boos Dorien gaat worden als ze na hun leuke weekend te horen krijt over hoe haar vader gestorven is. Johan wordt ook wakker van het gewoel van Britt. Hij wilt haar graag helpen, maar weet ook niet hoe. Dit is iets was ze helemaal zelf moet doen.

De volgende ochtend ging Britt naar haar werk en ging vragen aan Merel of er nog een zaak was want John zou die dag niet komen.
Merel: ja er is een ongeval op de snelweg gebeurt waarbij een vrouw gewond is geraakt gisteren was ze niet aanspreekbaar mar vandaag wel
Britt: is Lieselot er al???
Merel die kleed zich om.
Britt: gaan jullie dan naar die vrouw om haar te verhoren.
Merel: is goed.
Wanneer Britt de deur van het kantoortje open wilt doen zit ze dat er een stikker bij is geplakt met haar naam. Britt moet er om lachen, de vorige keer is hij er niet eens opgekomen, ze had er niet echt veel haast mee.

Het blijft de rest van de dag erg rustig en daarom kon Britt op tijd naar huis. Thuis stond Dorien al te springen om weg te gaan. Ze namen nog afscheid van Simon en vertrokken met zijn tweeën naar Zee.

Dorien en Britt waren 10 km bij gent vandaag of ze stonden al in de file 
Dorien: shit dat heb je altijd als je op vakantie gaan.
Britt: daar moeten we mee leven hè, maar de file is zo afgelopen.

Na een uur in de file te hebben gestaan konden ze weer verder.
Dorien: mam ik heb honger.
Britt: we gaan zo wel even ergens eten.
Britt: Mekdonalds? die zit daar.
Dorien wijst naar een grote M die in de verte te zien is.
Britt: Dat is goed.
Britt rijdt de parking van de Mekdonalds op en daar gaan ze naar binnen. Britt en Dorien kijken elkaar moe aan, want ze zien een enorm lange rij staan. Maar dan schuiven ze toch maar aan. Na een tijdje in de rij te hebben gestaan vinden ze met moeite een plekje. Maar daar kunnen ze genieten van hun Dikke vette hamburger, een grote bak patat en een mega cola.

Na het eten hoeven ze nog maar even te rijden en dan zijn ze bij het huisje aan zee. De dames pakken snel de spullen uit en gaan dan lekker naar het strand. Het is nog heerlijk warm op het strand. Dorien kan de verleiding niet weerstaan en rent met kleren en al de zee in. Britt blijft niet achter en rent haar dochter achter na en neemt ook een duik. Nadat Britt en Dorien een duik in de zee hebben genomen gaan ze zich omkleden en gaan liggen op hun handdoek die ze neer hebben gelegd vlak bij het water.
Dorien: mam wat ben ik blij dan we even weg zijn jij heb dan een keer een beetje tijd voor mij en ben je niet altijd op je werk
Britt: Ok vind het ook lekker om er een poosje tussenuit te gaan

Even later duiken ze weer het water in.!! De tijd vliegt voorbij als ze samen in het water zijn.!!
Britt : Kom Dorien Tijd voor een Koekje.!!
Dorien : Jaa Lekker.!!
Als ze bij hun handdoeken aankomen kijkt Britt nog even op haar horloge die in de tas ligt om te kijken hoe laat het is. Het is alweer half 9.
Britt : Dorien het is half 9 we moeten zo naar het huisje gaan.
Dorien : Maar ik heb helemaal niet moe. Of ben jij moe?
Britt : Neej helemaal niet. 
Dorien : DusS we blijven nog even??
Britt : Jaa is goed,,
Wanner ze hun koekje ophebben gaan ze weer terug de zee in. Maar dan begint het een beetje schemerig te worden en ze gaan dan toch maar het water uit en naar het huisje 

Dorien springt eerst onder de does en daarna Britt. Ze gaan nog samen even een kaartspelletje doen en dan gaan ze alle bij slapen, want ze zijn erg moe.

De volgende morgen blijven ze lekker wat langer liggen. Na een lekker ontbijtje gaan ze lekker winkelen.
Dorien: kijk man die broek is mooi
Britt: pas maar aan schat
Dorien: hij zit goed vind je niet?
Britt: hoe duur??
Dorien: 50 euro.
Britt: koop hem maar.

In een heel leuk klein winkeltje koopt Dorien nog wat leuke foto lijstjes. Dan ziet ze hele leuke wasmanden staan die best in hun badkamer zouden passen.
Dorien: Mam, vind je die wasmanden niet leuk?
Britt: Ik dacht dat ik van jou geen wasmanden mocht kopen.
Dorien: Eigenlijk niet, maar die zijn wel leuk, en dan hoef je dat niet meer te doen.
Britt: Oké.
Britt loopt op de wasmanden en vind ze eigenlijk wel leuk. De prijs valt mee dus koopt ze, ze maar.

Na 2 uurtjes shoppen hebben ze al heel wat spullen. Ze willen weer terug naar het huisje gaan. Wanneer ze naar de auto lopen bedenkt Dorien zich ineens. Dorien : Mam is het niet lullig als wij met zoveel spulletjes aankomen, maar niks voor Johan of Simon hebben?
Britt : Ja eigenlijk niet zo leuk hè?
Dorien : Nee, Maar wat zouden we dan voor ze moeten kopen??
Britt : Hmm weet ik niet. 
Dus ze lopen nog maar een stukje door tot dat ze een heel leuk winkeltje hebben gevonden. Waar ze hele leuke spulletjes hebben gevonden voor Simon en ook voor Johan. En als ze het hebben afgerekend gaan ze terug naar hun vakantie huisje.

Dorien: Mam, zullen oma en opa vanavond uitnodigen?
Britt: Ja goed idee, vind ik eigenlijk ook leuk.
Dorien zoekt meteen haar mobiel op en belt naar haar oma. Die vinden het leuk en boloven om op de koffie te komen.

Britt: En mevrouw, wat wilt u nog de rest van de middag gaan doen?
Dorien: Fietsen?
Britt: Goed idee. Dan moeten we maar een paar fietsen gaan huren. 
Dorien: waar?
Britt: vlak achter de duinen is een klein verhuurderbedrijfje, ze hebben daar allemaal soorten fietsen. 

Ze lopen met zijn tweeën naar de fietsenverhuurder.
Britt: Ik wil graag twee fietsen huren voor vanmiddag. 
Verhuurder: Dat kan, ik denk dat u een tiener fiets nodig heeft en een dames fiets. 
Britt: Tiener fiets?
Verhuurder: Ja, dat zijn tussenmaatjes, ik denk dat u dochter net iets te klein is voor een damesfiets en dan is zo'n fiets de ideale oplossing.
Britt: oké, een damesfiets en een tienerfiets.
Britt en Dorien stappen op de fiets en beginnen aan hun fietstocht.

Tijdens het fietstochtje denkt Britt na hoe ze aan haar dochter moet uitleggen dat haar papa geen auto-ongeluk heeft gehad maar vermoord is door zen eigen partner Danny. Dorien merkt het.
Dorien: mama,is er iets?
Britt: euh nee, nee gewoon wat aan het dromen.
Dorien: van Johan zeker?
Britt: het is al goed hè.
Dorien lacht en ze rijden verder terug tot aan hun huisje, daar aangekomen rusten ze wat uit en dekken ze de tafel voor hun en opa en oma. 

Dan wordt er geklopt.
Dorien: dat zullen oma en opa zijn.
Britt: doe maar vlug open.
Wanneer Dorien de deur opendoet komen haar opa en oma binnen met een cadeau voor haar.
Dorien: wat is het wat is het?
Oma: dat zul je wel zien.
Wanneer Dorien het cadeau heeft uitgepakt ziet ze dat het een t-shirt is.
Dorien: dankjewel ik ga hem direct aandoen als ze terugkomt zitten de andere drie al aan tafel,
Britt: mooi hoor schat.
Dorien glimlacht en gaat zitten.
Na het eten praten ze nog wat bij en dan moet Dorien naar bed en opa en oma gaan naar huis. De volgende morgen eten ze koffiekoeken en gaan ze nog even naar zee want vanavond moeten ze al terug in gent zijn. Als het middag is gaan ze naar een italiaans restaurant.daarna stappen ze in de auto op weg naar huis.in tegenstelling tot de heenweg slaapt Dorien nu, Britt denk weer aan straks wanneer ze gaat vertellen wat er met Mark gebeurd is, maar veel tijd om na te denken krijgt ze niet want ze moet op de weg letten. Bij het kerkhof aangekomen maakt Britt Dorien wakker.
Britt: Dorien wakker worden
Dorien: eu wa?
Britt: we zijn er.
Dorien: We zijn toch niet thuis?
Britt: Nee, ik wil even naar pappa, ik wil je wat vertellen.
Dorien: Je gaat toch niet weg bij Johan?
Britt: Nee, kom we gaan naar zijn graf.

Bij het graf blijven ze even kijken.
Dorien: Wat wilde je vertellen mamma?
Britt: Het is heel moeilijk voor mij, maar je moet beloven dat je me eerst het hele verhaal laat vertellen. Daarna mag je zo boos op me zijn als je maar wilt.
Dorien: Waarom moet ik boos op je zijn?
Britt: Je pappa is niet overleden door een auto ongeluk.
Dorien kijkt haar moeder vragend aan.
Britt: Je vader is vermoord, we wisten niet wie de moordenaar was. Ik kon je niet vertellen dat je pappa vermoord was en dat wij de dader niet konden pakken.
Dorien: Is de moordenaar van pappa nu wel gepakt?
Britt: Ja, nu wel.
Dorien: Was het die Fieremans?
Britt: Nee, het was niet Fieremans, het was Danny.
Dorien: De vriend van pappa?
Britt: Ja de vriend van Pappa. Toen hij 3 jaar geleden ineens lang kwam waren er nieuwe ontwikkelingen om de dader te pakken te krijgen. Hij wilde dat ik hem op de hoogte hield. Ik wist dat ook niet, anders had ik hem nooit op de hoogte gehouden.
Dorien: Maar hoe wist je dan dat hij het was.
Britt: We hadden bewijzen gevonden, en zo wist ik het.
Dorien: Zit hij nu in de gevangenis?
Britt: Nee, hij is dood, hij wilde schieten, en toen heeft Nadine hem neergeschoten.
Dorien: Was je niet bang?
Britt: Niet zo bang, ik vond het erg dat iemand die ik vertrouwde zo erg tegen me heeft gelogen en de liefde van mijn leven heeft afgepakt.
Dorien: Waarom had hij pappa vermoord?
Britt: Hij was een slechte flik, hij verkocht drugs, en pappa was daar bijna achter gekomen.
Dorien krijgt tranen in de ogen en begint ineens te roepen: Hoe kon die dat nu doen, dat doe je toch niet?
Britt(snikkend): kalm, schat ik vind het ook heel erg maar we kunnen de tijd niet terugdraaien.
Dorien: daarmee praat je dit niet goed hè, 
Roept Dorien huilend uit en dan loopt ze weg.
Britt: Dorien wacht maar Dorien is al weg.
Britt loopt in de richting waar Dorien naartoe gerend is maar ziet haar niet ze is nog altijd aan het huilen ze dacht wel da Dorien wat kwaad zou worden maar dit, ze loopt heel het kerkhof af en wordt flink ongerust, Zo dadelijk is het donker en vind ik haar helemaal niet meer. Britt schudt een keer met haar hoofd om de vieze gedachte uit haar hoofd te verdrijven, dan pakt ze haar gsm en belt naar Johan.
Britt: Johan is Dorien daar
Johan: nee hoezo, ow wacht ze komt hier juist binnen.
Dorien: als het mama is zeg dan dat ik haar niet meer wil zien nooit meer.
Dan loopt Dorien naar haar kamer.
Johan: Dorien rustig.
Britt: Johan laat haar,ze is van streek door wat ik heb verteld, maar genoeg nu ik kom direct naar huis. 
Britt eindigt het gesprek en rijd in een vaart naar huis. daar aangekomen gaat ze meteen naar de kamer naar Dorien. daar ligt Dorien nog altijd op haar bed, huilend.

Britt: Dorien,luister is naar me.
Dorien: nee,ik wil niet naar jou luistere.
Britt weet dat het niet echt zin heeft maar begint toch te praten: schat,ik heb het zolang verzwegen, omdat je toen nog heel klein was en ik dacht dat je het niet zou snappen, maar daarna heb ik het ook niet tegen je gezegd om ongeveer dezelfde reden, ik dacht dat je het niet zou begrijpen, maar blijkbaar was ik verkeerd, ik had het eerder moeten zeggen, je had het wel begrepen.
Dorien kijkt even op.
Dorien: echt.
Britt: jah,ik wou je beschermen voor de waarheid,maar dat was niet goed,het spijt me.
Dorien zet zich recht en kijkt in de ogen van haar mama.
Dorien: oké ik geloof je.
ze schuift wat dichter en pakt haar mama vast .
Dorien:Vond je het echt zo moeilijk mamma?
Britt: Ja, het is nog makkelijker aan een moeder te vertellen dat haar hele gezin is vermoord dan aan jou te vertellen hoe je vader echt gestorven is. eigenlijk alleen maar omdat ik heel bang was voor je reactie.
Dorien: Sorry.
Britt: Het geeft niets meisje, ik ben blij dat je niet zo boos op me bent.
Dorien: Ik moest niet boos op je zijn. Ik was boos op Danny, maar die is dood, en ik moest me even afreageren.
Britt: Ik ben blij dat je niet boos op me bent. Als je er nu of een andere keer over wilt praten kan dat.
Dorien: Oké.
ze gingen met zijn vieren beneden zitten en Dorien gaf Johan en Simon hun cadeautjes die ze hadden meegenomen.

Johan en Simon zijn heel blij met hun cadeautjes,als Dorien en Britt over hun reis hebben verteld gaan ze allemaal naar bed, want ze zijn zo moe, vooral Dorien en Britt dan. Britt gaat nog even de kamer van Dorien binnen en gaat op het bed zitten.
Britt:vond je het al bij al toch een leuk weekend?
Dorien: ja hoor,en ik wil het zeker nog is over doen, alleen dat laatste stuk niet, al ben ik blij dat ik nu de waarheid weet.
Britt knikt en geeft Dorien een zoentje op haar neus dan gaat ze zelf ook naar bed.

De volgende morgen wordt Britt wakker en gaat Dorien en Simon ook wakker maken. Wanneer ze Dorien wakker maakt schrikt Dorien zich wezenloos. En begint te gillen.
Britt : Dorien, Dorien wat is er?
Dorien : papa.
Britt : wat is er met papa?
Dorien : ik heb over hem gedroomd.. Ik zag voor me hoe hij werd neergestoken.
En Dorien begint te huilen.
Britt: stil maar stil maar, `t was maar een droom, schat.
Dorien(nog altijd huilend): jah,weet ik wel maar het was wel raar en erg eng.
Britt: jah,scha ,jah.
Dan voelt ze even aan Dorien voorhoofd,dat heel warm aanvoelt
Britt: ow,dot,je hebt koorts, ga maar weer liggen ik bel een dokter.

Even later komt de dokter bij hun thuis en vraagt aan Britt wat er aan de hand is..
Britt : Ja dat weet ik niet. Ik wil haar wakker maken en ze had denk ik net een nachtmerrie over haar papa.. en ze voelde helemaal warm 
Dokter: Ik zal eens naar haar kijken.

De dokter onder zoekt Dorien en komt tot de conclusie dat Dorien de griep te pakken heeft. Britt besluit haar schoonmoeder te bellen omdat ze helaas niet thuis kan blijven. John heeft haar al gestrikt voor een vergadering bij de burgemeester. Maar haar schoonmoeder wilt best op haar kleindochter passen.
Zo ging Britt naar haar werk haar schoonmoeder was er al om op Dorien te passen en Johan en Simon gingen ook weg op het kantoor had John nog wat klusjes voor Britt neer gelegd en is zelf naar de zonechef gegaan

De werkdag viel wel mee. Vergaderen is niet altijd het leukste werk, maar het kan toch gezelliger worden. Want ze heeft nu ze bij de Zonde chef gewerkt heeft toch een betere band met hem. Britt vindt het eigenlijk niet zo erg, maar wilt natuurlijk liever het terijn op. Maar helaas kan niet alles.

Wanneer Britt thuis komt verteld haar schoonmoeder dat Dorien goed ziek is. Ze heeft heel wat overgegeven en heeft flinke koorts. Ze licht de hele dag in bed en wilt niets eten, maar drinken doet ze gelukkig wel goed.
Britt: hoeveel graden koorts had ze de laatste keer dan?
schoonmoeder: 39,5 dat had ze twee uur geleden dus nu ga ik nog een keer kijken hoeveel graden.
Britt: dat doe ik wel en ze loopt naar de kamer van Dorien waar Dorien net aan het overgeven is.
Britt: hè dot waar heb je allemaal last van?
Dorien: buikpijn hoofdpijn en ben heel misselijk
Britt: ik ga je nog even een keer temperaturen.
Britt deed de thermometer in de mond van Dorien en daarna hebben ze een poosje gewacht Dorien had nu wel 41 graden koorts toen Britt zei tegen Dorien kwam net op hetzelfde moment haar schoonmoeder binnen en die vroeg: hoeveel graden nu? Waarop Britt antwoorden: 41 graden dit gaat niet goed komen
schoonmoeder: ik bel de dokter wel.
Toen de dokter was aangekomen, belde hij direct een ambulance om Dorien over te laten brengen naar het ziekenhuis om haar te laten onderzoeken. In het Sint Lucas aangekomen werdt Dorien onderzocht door Mihriban. Mihriban concludeerde een ontstoken blinde darm en Dorien moest onmiddellijk geopereerd worden voordat de blinde darm zou springen dat zou heel gevaarlijk zijn.
Mihriban legde uit aan Britt wat er aan de hand was en ging toen naar de O.K.
Daar blijkt dat ze er net op tijd bij zijn. 

Ondertussen heeft Britt Johan gebeld en die is met volle vaart naar het ziekenhuis gereden. Johan (tegen receptioniste beneden): Kunt u mij naar mevrouw Michiels brengen, haar dochtertje is net binnengebracht. 
Receptioniste: Gang door, trap op, rechts en dan derde deur aan de linkerkant.
Johan: dank u en hij rent de aangewezen weg.
Bij Britt aangekomen,
Johan: Ooh schat, wat is er gebeurd?
Britt: Ze was alleen warm vanmorgen, ik dacht die moet even bijkomen van alles wat er is gebeurd, mijn schoonmoeder is gekomen, maar toen ik terugkwam had ze 41 graden koorts. De dokter zegt dat ze een blindedarm ontsteking heeft, een gevaarlijke. 
Johan: Rustig maar, het komt goed, Dorien is een taaie.
Britt: ik ben zo blij dat je er bent. (snik)
Johan: Ze is ook een beetje mijn dochter, zo voel ik dat en ik hou van haar, natuurlijk kom ik.
Britt: Ooh Johan je bent een schat.

Samen wachten ze en Britt wordt met de minuut stiller. Ineens komt Mihriban binnen.
Mihriban: Het is goed gegaan, we waren er net op tijd bij, het had geen uur langer moeten duren. 
Britt: Ooh...... gelukkig ik ben zo blij, kunnen we bij haar?
Mihriban: Ze is nog heel zwak, je mag bij haar, eventjes met zijn tweeën, daarna moet ik je toch vragen Johan om even weg te gaan, eigenlijk willen ze al niet dat jullie erbij gaan, maar het is jullie dochter.
Johan: Bedankt Mihriban.
Britt: Shit.. Simon.
Johan: Ooh help, ik zou hem ophalen, van school, omdat Dorien ziek was, ik heb hem vanmorgen gebracht. Ik bel hem wel mobiel.

....tring....tring...
Simon: Met Simon.
Johan: Met papa, waar ben je?
Simon: Thuis met mevrouw de Bondt.
Johan: Met wie?
Simon: De oma van Dorien, ze heeft mij van school gehaald en weer naar huis gebracht, ze dacht al dat je dat zou vergeten. Hoe is het met Dorien? 
Johan: Ze is heel zwak maar de operatie is geslaagd, we mogen zo bij haar. Ik kom je straks halen oké?
Simon: Nee blijf bij Britt en Dorien zij hebben je nodig, de oma van Dorien heeft Tony gebeld die komt zo op mij passen, ik red me wel, doe Dorien een dikke kus van mij.
Johan: zal ik doen, ik ga nu bij haar kijken. Tot straks Simon. 

Na tien minuten kwam Tony er aan voor Simon nadat de oma van Dorien weg was om wat te rusten zijn Tony en Simon meteen naar het ziekenhuis gegaan daar zagen ze Britt en Johan net uit de kamer van Dorien komen.
Simon: hoe gaat het met haar?
Britt: ze is nog heel zwak we moeten haar deze nacht goed laten rusten zodat ze morgen wat sterker is we gaan zo naar huis.
Iedereen ging weer naar huis Tony ging met Johan en Britt koffie drinken en Simon ging huiswerk maken en ook slapen. Het was laat Britt had veel schuldgevoelens er werd de hele avond over gepraat het was heel laat geworden wel 3 uur en toen heeft Britt besloten dat Tony maar moest blijven slapen dan kon ze morgen ook een beetje voor Simon zorgen dat had ze aangeboden.

Die nacht sliep iedereen erg slecht. Johan moest gaan werken, want hij had een belangrijke rechtszaak. Simon mocht thuis blijven van Johan, want die zag er heel moe uit en kon zich ook niet concentreren. Tony was gelukkig een stuk fitter. Ze zou Sam bellen of hij Vera naar haar wilde brengen, want Vera was een paar dagen bij haar vader geweest. Britt zag er erg slecht uit, maar ze moest ook gaan werken, maar ging eerst langs het ziekenhuis om te kijken hoe het met Dorien was.

Dorien was gelukkig al een heel stuk opgeknapt. Als het zo door ging en Mihriban aan het einde van de middag haar onderzocht had en alles goed was mocht ze weer mee naar huis.

Op het commissariaat liep Britt binnen. Bij de balie kwam ze ratmond en Pasmans tegen.
Pasmans: Britt, heb je een spook gezien, je ziet zo wit.
Raymond: Ja ze heeft jou gezien. Maar wat scheld er?
Britt: Dorien is gisteravond opgenomen met een acute blindedarmontsteking.
Raymond: hoe is het met haar?
Britt: Beter, als het goed blijft gaan mag ze vanmiddag mee naar huis.
Raymond : Dat is mooi. Maar wel erg snel voor iemand die net een operatie achter de rug heeft. Mjaa de dokters zullen heus wel weten wat ze doen. Toch?
Britt : Jaa ik hoop het tog van wel. Maar nu je het zegt het is inderdaad wel snel al de volgende dag. Ik zal het straks nog even navragen bij Mihriban. 

Britt had het nieuws ook doorgebeld naar Tony en Simon die hadden gezegd: als jij geen tijd hebt halen wij h aar wel op dat vond Britt een goed idee
Britt: Dat is goed, ze zal het leuk vinden als jullie haar zulle komen halen. Maar ze zal wel nog veel moet ruste dus niet te druk zijn hè.
Tony: Ja dat is goed, je kent ons toch
Britt: Juist daarom, Allé bye Tony tot straks.
Tony: Dag Britt, tot straks.

2 uur later gingen Tony en Simon Dorien ophalen de spullen van Dorien waren al klaargezet door de zuster.
Dorien: zijn jullie daar nu eindelijk.
Tony tegen Simon: madam is ongeduldig.
Simon: ik zou het hier ook gewen minuut langer uithouden.
Tony had nog even over Dorien met Mihriban gepraat en ze had uitgelegd wat Dorien moest doen veel rust en alles voorzichtig doen en niet te zwaar eten.

s`avonds komt Britt weer thuis en ging meteen bij Dorien kijken.
Dorien: Ik voel me al veel beter, maar ik ben nog zo moe.
Britt: Dat geeft toch niets, dat hoort er bij. Wil je wat eten?
Dorien: Ja, ik heb wel een klein beetje honger.
Britt: Dan zal ik daar wat aan gaan doen.

Tony had tegen Britt gezegd dat ze met het eten nog een beetje op moest passen en dat ze nog veel rust nodig heeft.
Britt: Tony, Wil jij hier dan nog een poosje blijven? want ik moet gewoon werken dan kan jij een beetje op Dorien passen.
Tony: dat is goed.

Britt ging eten klaarmaken voor Dorien en bracht het naar haar.
Dorien: mmmm, lekker aardappelkroketjes.
Britt: voorzichtig eten, alles goed kauwen en als je buikpijn krijgt moet je stoppen,oké?
Dorien: ja

En ze at heel langzaam haar hele bordje leeg, als ze roept dat ze klaar is komt Britt haar bordje halen.
Britt: zo... zelfs de groenten, jij had echt reuze honger.
Dorien: is gezond heeft Mihriban gezegd.
Britt: ooh hihi, Mihriban geloof je wel, maar als ik dat zeg geloof je me niet. Dondersteen, probeer nog maar wat te slapen. 
Dat deed Dorien dan ook.

Beneden waren Britt en Tony aan het praten over het werk Tony had gezegd dat ze het jammer vind dat ze niet meer bij de flikken zit.
Britt: kom dan terug
Tony: ik vind dat ik dan te veel risico neem.
Britt: Je moet het zelf weten.
Tony: En met jou samen werken gaat ook niet, want jij wordt commissaris.
Britt: Ja dat is zo.

Het duurde niet lang meer voor Dorien weer helemaal fit was. Britt was erg blij dat ze nu weer een gezellig en rustig leven had. Ze heeft weer een nieuw begin gemaakt, met haar eigen gezin en met de vooruitzicht om op een rustige manier teamcommissaris te worden.

Einde

Dit verhaal is geschreven op Dorien Margot

Schrijvers aan dit verhaal zijn: dianalover3, FlikFransje, flikken10, flikkenfan, ikheetHilde, KaTeNyNtJe, LaDiieeY_e en miekepieke