Eline

Het is inmiddels al 2 weken geleden dat Britt Roman Dashi heeft neer geschoten.

 

Britt : Dorien! Gaan je nog mee?

Dorien : Ja waar gaan we eigelijk naar toe?

Britt : We gaan naar Betermeubelen.

Dorien : Mag ik dan een stapelbed?

Britt : Ja die gaan we kopen.

Dorien : Jippie.

 

Bij Sofie en Nick

Sofie : Nick hoe lang blijf je nog onder die does staan?

Nick : Maakt dat wat uit je bent toch vrij.

Sofie : Ik leef niet alleen voor het werk.

Nick : Kom er dan maar bij staan.

Sofie : Nee ik wacht wel even.

Nick : Ik ben bijna klaar.

 

Aangekomen in Betermeubelen.

Dorien rent al gelijk naar de slaapkamer afdeling en Britt loopt erachteraan.

Dorien : Mam dit bed vind ik mooi.

Britt : hij lijkt wel erg op je eigen bed wil je niet nog naar de andere bedden kijken.

Dorien : ja.

Britt en Dorien kijken naar alle andere bedden maar Dorien wild toch het eerste stapelbed en dat kopen ze dan maar.

 

Op het commissariaat is het rustig Bruno en Nick zitten PV's te typen en Nadine is naar de overkant. Britt en Sofie zijn vandaag vrij en Raymond en Pasmans zijn nog geschorst.

Bruno : Ik hoor je de laatste tijd weinig over vrouwen.

Nick : Ik vind er een leuk maar ik moet er nogal veel moeite voor doen.

Bruno : Wie?

Nick : Jij kent haar ook.

Bruno : Geef me een hint.

Nick : Ze heeft vandaag vrij.

Bruno : Dat meen je niet. Sofie?

Nick : Valt het dan nie op?

Bruno : Je woont met haar samen, hoe denk je dat te gaan doen?

Nick : Heb jij nie ideeën, je hebt mij ook met haar opgescheept.

Bruno : Dit moet je toch echt zelf doen, vrees ik.

Nick : Bruno?!?!

Bruno : Hou in ieder geval rekening mat haar.

Nick : Dat probeer ik.

Bruno : Ja en nu nog doen.

Nick : Maar Sofie.

Bruno : Nee geen gemaar.

Nick : Oke weet je dan nog iets anders waar ik rekening mee kan houden?

Bruno : Luister naar haar commentaar dan kom je al heel ver.

Dan komt Nadine binnen.

Nadine : Koffie pauze is al voorbij heren.

Nick : Was het nog gezellig bij de burgemeester?

Nadine : Denk na voor je iets vraagt Nick.

‘s avonds in het huis van Nick en Sofie.

Nick : en, heb je een leuke dag gehad? lekker vrij?

Sofie : ja ik ben met Britt de stad in geweest. Johan heeft op de kinderen gepast, het was heel gezellig.

Nick : heb je nog iets leuks gekocht?

Sofie : jaah, een nieuwe broek en twee shirtjes. Wil je het zien?

Nick : ja graag

Sofie showt haar nieuwe kleren, Nick zit bewonderend naar haar te kijken en reageert niet

Sofie : Nou????? wat vind je ervan?

Nick reageert niet

Sofie : Nick!!!

Nick : huh oh sorry wat zei je?

Sofie : nou je wou dat ik m'n nieuwe kleren liet zien en dan zeg je niet eens of je ze leuk vindt of niet

Nick : oh sorry, Jaaaah ik vindt ze heel erg mooi, maar ik denk dat je zonder die kleren nog mooier bent!

Sofie : hahaha wat geestig Nick, nou toevallig is dat niet voor jou ogen bestemd.

Nick kijkt haar teleurgesteld aan maar doet zijn best om niet te laten merken dat hij die opmerking niet zo leuk vond.

Nick : Zal ik iets te eten maken?

Sofie : nee sorry, ik ga bij Britt en Johan eten, maar misschien ligt er nog wel wat inde koelkast van gister.....

Daarom vraagt Nick Bruno om langs te komen, maar die heeft al afgesproken met Merel. Daarom blijft Nick de hele avond alleen achter. Hij zit de hele avond te wachten op Sofie, maar valt op de bank in slaap en hoort haar niet thuiskomen. De volgende ochtend wordt Nick wakker en merkt dat hij nog steeds op de bank ligt.

Sofie : en lekker geslapen?

Nick : Nee nie echt.. waarom heb je me nie wakker gemaakt toen je thuiskwam?

Sofie : nou het was al vrij laat en je lag zo lekker te slapen, dus toen heb ik je maar laten slapen.

Nick : oh, nou ik moet gaan ik zie je straks. Doeg.

Sofie : Tot zo.

Nick gaat weg en Sofie gaat zich nog even doezen en gaat dan ook naar het commissariaat.

Britt : Goede morgen.

Sofie : Jij ook, heb je al wat aan Nick gemerkt?

Britt : Wat gemerkt?

Sofie : Hij doet zo raar tegen mij.

Britt : Hoe bedoel je?

Sofie : Overdreven belangstellend en zo.

Britt : Dan is hij verliefd.

Sofie : O dat gaat wel weer over.

Britt : hoe weet je dat zo zeker? misschien ook wel niet

Sofie : nou als ik er gewoon nie op reageer dan gaat het bij hem ook wel weer over

Britt : nou volgens mij is Nick een doorzetter hoor op het gebied van vrouwen

Sofie : ja ik bedoel maar hij heet een keer in de week een nieuwe vriendin, er is nog niemand geweest die het lang met hem heeft volgehouden waarom zou dat bij mij dan wel kunnen?

Britt : nou omdat jij heel anders bent dan al die andere vriendinnen van Nick en voor die andere meisjes heeft hij ook geen moeite hoeven doen en dat doet ie voor jou wel

Sofie : Britt hou er over op ik wil het niet!

Britt : ok ok als jij het zegt maar ik zou er maar even over nadenken als ik jou was

Sofie : dat maak ik zelf wel uit

en ze loopt weg, in de gang komt ze Bruno tegen

Bruno : is er iets?

Sofie : bemoei je er nie mee

Bruno loopt verder...

Bruno tegen Britt : wat is er met Sofie?

Britt : oh ze is gewoon een beetje aangebrand als je met haar over Nick begint

Bruno : ah nee zij ook al? dat heeft Nick ook

Britt : naja we zullen er mee moeten leven.....

Na een week.

Sofie : Britt ik geloof dat je gelijk hebt Nick is een echte doorzetter.

de volgende dag

Britt : en heb je lekker geslapen Sofie?

Sofie : ja geweldig kan nie beter met een heel boze Nick naast mij op de kamer

Britt : waarom maken jullie nou altijd ruzie?

Sofie : ik kan het ook nie helpen hij lokt het uit

Britt : jaja dat zal wel weer jij doet nooit wat terwijl Nick smoorverliefd op u is en het enige wat hij doet is ruzie maken met u? da geloof ik dus nie

Sofie : nou dan nie

Britt : Doe gewoon eens aardig tegen die jongen jullie delen nog steeds een huis.

Sofie : Dan moet hij normaal gaan doen.

Britt : Hoe oud ben je 4? Gedraag je eens als een volwassenen en niet als een kleuter Dorien deed dat ook Ruziemaken met Simon en nu zijn ze verliefd.

Sofie : oh zijn ze echt verliefd? wat leuk zeg

Britt : ja ze hebben het echt heel leuk samen maar op die leeftijd is dat nog nie zo serieus natuurlijk maar toch ze zijn echt heel lief voor elkaar!

Sofie : ogh wat leuk zeg, maar wat heeft dat met mij en Nick te maken?

Britt : och da weet ik eigenlijk ook nie, gewoon omdat jullie ook niks anders doen dan ruziemaken terwijl jullie het best heel leuk zouden kunnen hebben denk ik

Sofie : ja dat denk je

Britt : het valt toch te proberen? je kunt in ieder geval beginnen met wat aardiger tegen hem te doen.

Sofie : nou ik zie wel......

Britt : Sofie?

Sofie : Britt nu ophouden ik vind het echt vervelend worden.

Britt : Doe dan gewoon tegen Nick zoals het hoort wand ik en Bruno worden echt gek van jullie.

Sofie : Dat is jullie probleem.

Britt : nou ja zeg jullie kunnen toch wel eens een beetje rekening houden met ons? wij zitten overdag de hele tijd met jullie gezeur, doe dat gewoon thuis als je alleen met Nick bent en doe hier gewoon je job dan zal ik er nie meer over zeuren

Sofie : zoals je wilt..... Ik zal het er nie meer over hebben

Britt : fijn

Sofie : is er nog een zaak.

Britt : Nee een bureau met Hernia.

Sofie : Dan zal ik maar gaan proberen om hem te helpen.

Britt : Ja ik ben al met de mijne ook al van zijn hernia af te helpen.

Sofie : Kijk maar uit dadelijk heb jij RSI.

Britt : Zoon vaart zal dat niet lopen.

Sofie : en anders heb ik Nick nog!!

Britt : oh wee waag het es om al die dingen aan Nick te geven

Sofie : ok dat zal ik nie doen

Britt : dat lijkt me ook geen goed idee anders krijgen jullie alleen maar weer ruzie

Sofie : ik zei toch al dat ik het nie zou doen?!

Britt : jeempie Sofie wat heb jij je bent zo prikkelbaar de laatst tijd?

Sofie : ogh laat maar ik ben gewoon een beetje moe dat is alles......

Britt : Ga vanavond eens vroeg onder de wol en hou dat een paar dagen vol.

Sofie : Ik ben geen kleuter.

Britt : Dat bedoel ik niet maar bij mij helpt dat ook altijd alleen is Dorien er nooit zo blij mee.

Sofie : Wand dan moet zij ook vroeg naar bed.

Britt : Ze mag dan niet opblijven meer niet.'

Sofie : Ik ga het wel proberen maar ik beloof niets.

Britt : Ik ben al blij genoeg dat je het gaat proberen.

Sofie : jaja nou ik ga lekker mijn pv's uittypen

Britt : succes, ik moet de kinderen uit school halen want Johan zit nog in de rechtbank

Sofie : ok ik zie je morgen

Britt : ja succes met je pv's en alvast welterusten

Sofie : haha geinig Britt ik denk nie dat, dat vanavond al gaat werken, ik ben nog wel even bezig met die dikken stapel hoor!

en zo blijven Sofie en Nick samen over, terwijl de rest naar huis gaat....

Nick : nou zullen we dan maar wat te eten op het commissariaat bestellen? dan hoeven we nie vanavond om tien uur nog weer te koken

Sofie : ja doe maar......

Wanneer het eten komt gaan Sofie en Nick samen eten en het word eigelijk best gezellig na het eten gaan ze weer verder aan hun werk.

De volgende ochtend.

Britt : Goedemorgen.

Sofie (slaperig) : Goedemorgen.

Britt : Slecht geslapen.

Sofie : Nee te laat naar bed gegaan.

Britt : Was het dan zoveel?

Sofie : ja heel veel en nadat ik klaar was heb ik Nick ook nog geholpen met die van hem

Britt : goh wat aardig was het gezellig?

Sofie : ja hoor we hebben niet eens ruzie gemaakt

Britt : en kon Nick nou vanochtend wel op tijd zijn bed uitkomen of heeft hij zich weer verslapen?

Sofie : nee hij kijkt wel uit, die verslaapt zich de komende tijd nie meer hoor!

Britt : blij dat te horen

Sofie : Britt ik denk toch dat je gelijk hebt.

Britt : Waarover?

Sofie : Dat weet je best Britt.

Britt : Dat weet ik niet over welke keer ik gelijk heb.

Sofie : Over Nick.

Britt : Welk deel?

Sofie : Oke hij is gewoon ook wel aardig.

Britt : Dus je hebt het eindelijk begrepen?

Sofie : ik snap wel wat hij wil maar da betekend niet meteen dat ik maar een relatie met hem neem

Britt : nee dat snap ik wel maar wat nie is kan nog komen toch?!!!!

Sofie : ik zie wel hoe het loopt....

Britt : Dat zien we dan nog wel en nu heb ik dit voor je.

Britt geeft een mapje aan Sofie.

Sofie : Een zaak.

Britt : Ja een zaak.

Sofie : Wat voorn zaak?

Britt : Je moet het gewoon eens lezen.

Sofie : goh spannend, weten we al iets?

Britt : nie veel maar als je het eerst even leest dan kunnen we daarna bewijzen gaan zoeken.

Sofie : ok ok ik lees al

Britt : fijn

Sofie leest het dossier door. Wanneer Sofie klaar is.

Sofie : Britt ik snap niet wat ik hier mee moed jij?

Britt : Ja.

Sofie : Wat?

Britt : Oplossen.

Sofie : ja zo ver was ik ook.

Sofie : maar wat is nou precies de bedoeling, wat is er precies gebeurd en wat moeten we oplossen?

Britt : ik denk dat we om daar achter te komen eerst even naar het plaats van delict moeten denk je ook nie?

Sofie : ja goed idee laten we gaan

Britt : ja, wand anders komen we niet verder.

Sofie : Moeten we Vanbruane nog vertellen dat we daar heen gaan?

Britt : Zal ze leuk vinden ze zit aan de overkant.

Sofie : laat maar zitten.

aangekomen op het plaats delict.

Zien ze een 11 jarig meisje op de grond liggen.

Britt : Ik ga eerst naar het meisje kijken die zaak komt later wel.

Sofie : Ja dat is goed ze is net zo oud als Dorien wat zou ze hier doen?

Britt : Weet ik niet maar daar ga ik achter proberen te komen.

Britt loopt naar het meisje toe en maakt haar wakker Britt denkt dat ze het meisje kent maar weet niet waarvan.Dan?

Meisje : U bent de moeder van Dorien.

Britt : Ja dat ben ik, en wie ben jij?

Meisje : Eline.

Britt : Eline, mag ik je vragen wat je hier doet.

Eline : Ik ben weggelopen van huis.

Britt : Wanneer?

Eline : Eergisteren.

Britt : En heb jij de hele tijd hier geslapen?

Eline : Ja.

Britt : Kom je dan even met me mee dan kan je, je doezen en schone kleding aan trekken.

Eline : Ik heb geen schone kleren.

Britt : Ik denk dat je wel wat van Dorien pas.

zo gaat Eline met Britt mee naar huis terwijl Sofie zolang daar blijft om verder te zoeken naar aanwijzingen die zouden kunnen helpen bij de zaak. Bij Britt thuis, nadat Eline gedoucht heeft en schone kleren aan heeft

Britt : nou vertel eens Eline waarom ben je weggelopen?

Eline : nou ik euh...... ik wou nie meer naar huis

Britt : maar is er thuis iets gebeurd waarom je bent weggegaan?

Eline : euh..... ja

Britt : wil je het vertellen?

Eline : nou mijn vader heeft een nieuwe vriendin en die is zo gemeen tegen mij en toen wou ik weg en ik wou naar mijn moeder haar huis lopen maar toen ben ik de weg kwijtgeraakt en ik was zo moe en toen ben ik in slaap gevallen

Britt : zijn je ouders gescheiden?

Eline : ja en nu heeft mijn vader steeds een nieuwe vriendin maar die zijn allemaal zo gemeen tegen mij

Britt : wat doen ze dan?

Eline : nou....... euh dan gaan ze gemene dingen zeggen dat ik gewoon moet gaan zitten te tekenen en dat ik haar nie mag lastigvallen omdat ze moest bellen met een vriendin maar toen moest ik naar het toilet en da wou ik aan haar vragen maar dat vond ze nie goed en toen heeft ze me geslagen. En ze begint te huilen Britt troost haar.

Britt : kun je me vertellen wie die vriendin is Eline?

Eline : ja, uh ze heet fleur geloof ik maar mijn vader heeft zo vaak een andere vriendin dus ik weet het nie zeker

Britt : dat geeft niet, wil je eerst even iets eten?

Eline : ja, graag

en Britt maakt wat te eten te maken voor haar......

Eline eet het gulzig op wand ze heeft al een tijd niet gegeten. Britt belt naar Sofie toe en vraagt of ze wil meehelpen om er achter te komen wat er aan de hand is en Sofie wild wel helpen en dan belt Britt naar Nadine en verteld wat er allemaal is gebeurd en vraagt of de mannen die zaak van hun niet kunnen afmaken maar Nadine zegt dat ze die zaak wel later kunnen afmaken.

Sofie komt bij Britt thuis en Britt verteld haar het hele verhaal.

Sofie : we zullen met haar vader en die vriendin moeten gaan spreken

Britt : ik weet niet of ze al in staat is om alles nog een keer duidelijk uit te leggen

Sofie : we kunnen het proberen...

Britt : ja goed maar we moeten wel opschieten want Dorien komt ook zo thuis en die wil natuurlijk weten wat er is

Sofie : ja ik denk dat je als je haar ophaalt het beste maar meteen kan vertellen wat er is misschien is het voor Eline wel fijn om er met een leeftijdsgenootje over te spreken

Britt : ja dat zou best kunnen, nou dan ga ik nu Dorien maar halen, spreek jij nog even met Eline?

Sofie : ja goed

Britt gaat Dorien ophalen en praat een beetje met Dorien over Eline en Dorien verteld dat het een klasgenootje van haar is en dat ze altijd heel stil is.

Britt : nou dan weet je nu dus waarom ze zo is, maar ze zit nu dus bij ons thuis en ze heeft het nogal moeilijk dus zou je een beetje rekening met haar kunnen houden? En niet teveel vragen stellen enzo

Dorien : ja tuurlijk mamma

Britt : fijn, nou zullen we dan nu maar gaan?

Dorien : ja, maar mam?

Britt : ja?

Dorien : wanneer komen Simon en zijn pappa weer eens bij ons eten?

Britt : ik denk wel gauw weer hoor hoezo?

Dorien : nou gewoon, ik vind ze zo lief

Britt : dat weet ik en dat vind ik ook hoor ik zal ze snel weer eens vragen goed?

Dorien : goed

Dorien : Mag Simon dan ook blijven slapen ik heb nu toch een stapelbed.

Britt : Dat is goed maar ik denk dat Eline vannacht in het stapelbed wil slapen als het Sofie nog niet is gelukt.

Dorien : Dat mag wel.

Britt : Ik ben blij dat je zo lief voor haar bent.

Dorien : Maar het is ook wel een aardig meisje alleen is ze vaak alleen ze word niet gepest maar ze heeft niet veel vrienden en als ze het al zo moeilijk heeft dan kan ik toch niet vervelend gaan doen.

Britt : nee lieverd je hebt helemaal gelijk dat kun je nie doen

Dorien : hoelang blijft ze bij ons?

Britt : ik weet het nog nie, maar ik denk nie zo heel lang want zodra alles weer goed is met haar vader en zijn vriendin kan ze weer terug en anders kan ze nog altijd naar haar moeder alleen woont die nie hier in de stad en dat is een beetje lastig, maar vindt je het nie erg dat ze een tijdje bij ons blijft?

Dorien : nee tuurlijk nie, gezellig toch?

Britt : ja

Dan komen Britt en Dorien thuis en gaan naar binnen.

Dorien : Hooi Sofie en Eline.

Sofie : Hooi Dorien.

Eline : Hallo. (zacht)

Dorien : Wil je op mijn kamer komen spelen?

Eline : Ja.

Dorien : Als je wild mag je wel komen logeren ik heb een stapelbed.

Eline : Mag dat van je moeder?

Dorien : Ja dat mag wel.

Dorien : maar je moet het wel willen natuurlijk

Eline : ja ik vind het wel leuk

Dorien : wil je mijn kamer zien?

Eline : ja leuk

en ze wordt alweer een beetje vrolijker

Sofie : ik dacht al dat dit haar een beetje zou opvrolijken. Begreep Dorien wat er met haar gebeurd is?

Britt : ja volgens mij wel, ze vatte het erg goed op

Sofie : gelukkig, nou zal ik dan maar even met die vader en moeder gaan bellen dat ze weten waar hun dochter is?

Britt : ja doe maar en zeg hun dat we morgen langskomen om met ze te spreken en dat Eline bij een schoolvriendinnetje kan blijven slapen

Sofie : ja is goed

Britt : Ik bel eerst eens met het commissariaat om te kijken of ze haar al als vermist hebben opgegeven.

Sofie : Dat zal toch wel.

Britt : Ik bel gewoon en dan merken we het meteen en ik zal Dorien meteen laten zoeken als ze weggelopen is.

Britt belt met het commissariaat en daar blijkt dat er nog helemaal geen aangifte gedaan is

Britt : weet je het heel zeker Nick?

Nick : ja ik wil het best nog een keer voor je checken Britt maar er staat echt niets, Eline heet ze hea?!

Britt : ja

Nick : nou er is geen aangifte gedaan

Britt : wat vreemd nou ja Sofie en ik zullen wel met de ouders bellen bedankt Nick

Nick : ok succes

Britt : dankje

Britt hangt op en verteld Sofie dat er helemaal geen aangifte gedaan is

Sofie : hoe kan dat nou die vader zal haar toch wel missen?

Britt : ik weet het nie misschien vindt hij het wel helemaal nie erg dat ze weg is

Ik zal Eline eens vragen hoelang ze al weg is

Op Dorien haar kamer........

Britt : Eline..? Hoe lang ben jij al weg van huis?

Eline : euhm ik geloof twee dagen

Britt : blijf je wel vaker eens een paar dagen weg?

Eline : nee wel eens een middag maar ze missen me toch nie zo snel

Britt : vind je het goed als ik en mijn collega met je vader en zijn vriendin gaan praten?

Eline : ja best, maar ik wil nie meer terug naar hun dan wil ik bij mijn moeder wonen.

Britt : we zien wel even wat we voor je kunnen doen........

Sofie : Ik bel wel met haar vader of hij morgen langs op het commissariaat.

Britt : Vertel hen maar in eerste instantie niet dat het over zijn dochter gaat maar later pas ik zou wel willen weten hoe hij reageert als we naar Eline vragen.

Sofie : Dat is goed.

Sofie belt naar de vader van Eline.

De vader wil eerst nie komen maar als Sofie zegt dat het wel belangrijk is belooft hij wel te komen

Sofie : hij komt om half 2

Britt : oke

Sofie : moet ik hier verder nog iets doen?

Britt : nee we zijn wel klaar denk ik

Sofie : ok dan ga ik naar huis

Britt : je mag ook wel hier blijven eten hoor als je het leuk vind

Sofie : oh ik zou het hartstikke gezellig vinden hoor maar ik heb Nick beloofd dat ik vanavond zou koken dus.

Britt : oke andere keer dan?

Sofie : ja gezellig

Britt : ok ik zie je morgen weer en doe Nick de groeten

Sofie : zal ik doen doeg.

Britt loopt naar boven toe.

Britt : Eline wat wil jij vanavond eten?

Eline : Bami als dat mag?

Britt : Natuurlijk mag dat. Dan moet ik even naar de winkels gaan jullie mee?

Dorien : ja.

Zo gaan ze dus naar de winkels om boodschappen te doen.

als ze weer thuis zijn gaan Dorien en Eline weer naar boven en gaat Britt eten maken

tijdens het eten.........

Eline : Dat is lekker.

Britt : Bedankt.

Eline : moet ik morgen weer naar mijn vader?

Britt : Dat weet ik niet maar we gaan in ieder geval wel met hem praten.

Eline : Ik wil nooit meer naar mijn vader.

Britt : we zullen er wel rekening mee moeten houden dat je wel in Gent moet blijven wonen in verband met school anders wordt dat zo lastig als je in een andere plaats woont, maar we zullen morgen met je ouders overleggen wat we gaan doen goed?

Eline : ja maar ik wil echt nie meer terug hoor

Britt : we zien morgen wel

Eline : oke

En Britt begint de tafel af te ruimen

Dorien en Eline gaan weer boven spelen.

Eline bukt om iets te pakken en haar trui zakt omlaag dan ziet Dorien enorme striemen in haar rug.

Dorien wil er iets van zeggen maar op dat moment bedenkt ze wat haar moeder tegen haar gezegd heeft

Dorien : ik euh..... moet even plassen

Eline : ok

Dorien rent naar beneden

Dorien : mamma...

Britt : wat is er?

Dorien : Eline heeft allemaal striemen op haar rug zou haar pappa haar slaan?

Britt : hoe weet je dat Dorien?

Dorien : nou ze bukte om iets op te rapen en toen zag ik het

Britt : heb je het hierover met haar gehad?

Dorien : nee ik wou het jou eerst vertellen

Britt : dan is het goed, ik zal haar er wel eens naar vragen, maar wil je het er alsjeblief nie met haar over hebben?

Dorien : oke

Britt belt naar Nadine om te vragen of die wild komen wand ze weet niet hoe ze dit precies moet aanpakken gelukkig komt Nadine al snel.

Nadine : Heeft ze zelf al iets losgelaten?

Britt : Nee Dorien zag het toen ze bukte en haar rug bloot kwam.

Nadine : Kan je niet een dokter voor de veiligheid er bij halen voor een of ander smoesje.

Britt : Ik zal Mihriban bellen die doet het ook altijd goed met Dorien en die heeft een hekel aan dokters.

En dus belt Britt Mihriban en die wil wel even langskomen. Ze komt al gauw en Britt en Nadine vertellen haar wat er aan de hand is.

Britt : en dus moeten we nu een smoes verzinnen om Eline te kunnen onderzoeken.

Mihriban : Nou euh ik heb wel een idee, maar dan moet Dorien ook meewerken....

Britt : oh dat wil ze wel, ik roep haar wel even

dan komt Dorien aanlopen

Dorien : wat is er?

Britt : kom es beneden

Mihriban : Britt we hebben je hulp even nodig

Dorien : wat moet ik doen dan?

Mihriban : ik moet Eline even onderzoeken om te kijken of ze echt mishandeld is zoals jij denkt, nu heb ik wel een idee maar dan moet jij even meewerken

Dorien : oke maar wat moet ik doen

Mihriban : je moet gewoon doen alsof ik een soort tante van je ben en dan komen jullie zo meteen samen beneden en vertel je Eline dat ik je tante ben en dat ik arts ben. Dan vraag je aan mij of ik doktertje met jullie wil spelen dan zeg ik dat ik het wel wil en dan ga ik jullie om de beurt onderzoeken eerst jou en als Eline daarna nie wil weten we dat ze iets verbergt en als ze wel wil en ik zie die striemen dan zal ik haar ernaar vragen

Dorien : wat een briljant idee tante Mihriban.

Britt : ja heel goed bedacht, nou Dorien ga jij Eline maar halen

Dorien : goed

weer op Dorien haar kamer....

Dorien : ik heb dorst zullen we wat te drinken gaan halen beneden?

Eline : goed

Ze lopen naar beneden

Dorien : heej tante Mihriban

Mihriban : dag lieverd is alles goed met jou?

Dorien : ja ik ben met Eline aan het spelen maar we kregen dorst dus we komen iets te drinken halen

tegen Eline : Mihriban is mijn tante, ze is dokter

Mihriban : hallo Eline

Eline : hallo (verlegen)

Dorien : heej ik heb een goed idee wilt u doktertje met ons spelen tante Mihriban??? pliesss

Mihriban : oke

Dorien : fijn

en zo gaat eerst Dorien op de bank liggen waar Mihriban haar gaat onderzoeken

Mihriban : mmmm nou volgens mij kleine meid heb jij een moeilijke ziekte

Dorien lacht

Oh wat heb ik dan?

Mihriban : nou euh je hebt euh... de Michielzenziekte

Dorien lacht nog harder

Wat houdt dat in?

Mihriban : je zult in het vervolg je moeder wat mee er moeten helpen met afwassen, ja ik denk dat dat het beste medicijn is......

Dorien : ah nee hea?! moet dat nou tante Mihriban?

Britt : ha da komt goed uit, want de afwas staat er nog

Dorien : nou ok dan, maar nu mag Eline naar de dokter, misschien heeft zij ook wel de Michielzenziekte en dan kunnen we samen afwassen

Mihriban : goed nu ga ik Eline onderzoeken, kom maar Eline...........

Eline gaat op de bank liggen en Mihriban begint haar te onderzoeken en doet dan haar trui omhoog. Mihriban schrikt zich rot van wat ze nu ziet ook Nadine en Britt schrikken.

Mihriban : Eline wat is er met je gebeurd dat je zoveel plekken op je lichaam heb?

Eline wordt een beetje rood en doet snel haar trui naar beneden Nou ik euh ik ben gevallen van de trap

Mihriban : maar van zo'n val krijg je nie zulke striemen op je rug er is nog iets gebeurd is het niet?

Eline knikt twijfelend.........

Mihriban : Zou je het aan mij of iemand kunnen vertellen?

Eline : Dat mag niet.(bang)

Mihriban : Mag ik dan in ieder geval wat aan die wonden doen zo dat ze beter genezen?

Eline : Ja. (bang)

Mihriban smeert wat zalfjes op de striemen van Eline zodat de pijn minder wordt en ze sneller genezen

Eline : bedankt dokter

Mihriban : graag gedaan hoor, zal ik morgen weer even komen kijken hoe het ermee gaat?

Eline knikt

Mihriban : en van wie mag je nu niet vertellen hoe die striemen op je rug komen?

Eline kijkt snel even naar Dorien....

Eline : dat kan ik nie zeggen

Mihriban : is het je vader? of zijn vriendin?

Eline kijkt haar twijfelend aan........

Mihriban : Kom maar even mee dan hoeft niet iedereen het te horen.

Eline loopt met Mihriban mee naar de kamer van Dorien.

Mihriban : Durf je het nu wel te vertellen.

Eline : Mijn vader en nog meer mensen doen dat als ik niet goed mijn best heb gedaan met....

Mihriban : met wat?

Eline begint te huilen.

Eline : mettuhh, ja ik moet allemaal dingen doen en ook bij andere mannen. en als ze niet tevreden zijn, mogen ze me slaan.

Mihriban : wat voor dingen moet je met ze doen Eline?

Eline : nou euh.. vieze dingen

Mihriban : en als je dat nie doet gaan ze je slaan?

Eline knikt

Mihriban : en hoe kennen die mannen jou dan?

Eline : nou dat zijn vrienden van mijn vader geloof ik

Mihriban : Eline je moet dit echt aan Britt vertellen.

Eline : Nee dat mag niet van mijn vader.

Mihriban : Als je het verteld dan hoef je niet meer naar je vader en als je het niet verteld dan kan het zijn dat je naar je vader terug moet.

Eline : Als ik het vertel hoef ik dan nooit meer naar mijn vader?

Mihriban : dat denk ik niet, Eline (glimlachend)

Eline : Wil je me dan helpen?

Mihriban : Natuurlijk

Eline en Mihriban lopen naar de kamer terug.

Meiban : Britt ik denk dat Eline je iets moet vertellen, maar ze wil graag dat ik haar daarbij help

Britt : oh ok dat is goed, Dorien wil jij even op je kamer gaan spelen?

Dorien : maar mamma......

Britt : Dorien nu!

Dorien : oke ik ga al

Britt : zullen we even gaan zitten?

Mihriban : ja goed idee, nou Eline vertel het maar aan Britt

en Eline begint te vertellen

Eline :....

Eline : Ik word door mijn vader en andere mannen geslagen al ik niet goed wat ze willen.

Britt : Wat precies?

Eline : Vieze dingen.

Britt : Kan je misschien vertellen hoe dat precies ging?

Eline : ja... maar...

Britt :... je vindt het eng? (geruststellend glimlachend)

Eline : ja

Britt : het geeft nie vertel maar gewoon wat je durft te vertellen en anders stop je maar goed?

Eline : ja goed en dus vertelt Eline ook aan Britt het verhaal dat ze seks moet hebben met de mannen en als ze weigert dat ze haar gaan slaan

Britt : rustig maar... waar woon je ergens? dan pakken we je vader en die mannen op, als jij dat wilt?

Eline kijkt haar bang aan

Nee u kunt ze nie oppakken, dan gaan ze me nog meer slaan als ik terug moet

Britt : Eline, als jij verteld wat ze met jou gedaan hebben dan denk ik nie dat je die mannen ooit nog terug ziet en er is dikke kans dat ze de cel in moeten wegens verkrachting

Eline kijkt haar verbaasd aan : Maar ik ben toch nie verkracht?

Britt : ja eigenlijk wel, ze hadden tegen jou zin in seks met jou en als je geweigerd had dan mishandelden ze jou

Eline : ja (zacht)

Eline : oke, u mag ze oppakken... maar dan wil ik nooit meer terug naar papa en die mannen (fluisterend)

Britt : nee daar zorgen wij wel voor maar ik denk dat de rechter het daar wel mee eens is

je kunt zolang hier blijven als je wilt en we zullen contact opnemen met je moeder

Eline : goed

Britt : weet je toevallig namen van die vrienden van je vader? Dan kunnen we ze sneller oppakken

Eline :

Eline : neen, sorry (fluisterend)

Britt : Dat geeft helemaal niet.

Mihriban : Eline ik denk dat je toch nog even mee moet naar het ziekenhuis.

Eline : Waarom?

Mihriban : Als ze je hebben verkracht is er kans dat je zwanger kunt worden en op jou leeftijd kan dat namelijk al.

Eline barst in tranen.

Eline : maar dat wil ik niet (fluisterend)

Mihriban : Het is echt heel belangrijk dat je, je nu laat onderzoeken.

Eline : Ik zal mee gaan.

Britt : Eline wil je dat ik ook meega of Dorien?

Eline : als u dat wilt

Britt : het gaat er nie om wat ik wil, het gaat erom wat jij wilt, misschien vind wat steun van een leeftijdsgenootje wel prettig

Eline knikt

Britt : ok ik roep Dorien wel even en dan gaan we maar meteen of nie Mihriban?

Mihriban : ja dat lijkt me het beste

in het ziekenhuis wordt Eline gelijk onderzocht na een tijdje komt de uitslag............

Mihriban : Eline ik moet je iets vervelends vertellen.

Eline : Wat?

Mihriban : Je bent zwanger en je hebt nog een paar soa's.

Eline : Maar ik wil geen kind.

Mihriban : We kunnen het nog weg halen maar dan moeten we wel toestemming vragen aan je ouders.

Eline : maar mijn vader zal nooit toestemming geven

Mihriban : als je moeder toestemming geeft zou dat genoeg kunnen zijn omdat je vader je misbruikt heeft en daarom zou zijn toestemming nie mee hoeven te tellen

Eline : oh gelukkig, maar wat moet ik nu doen? ik ben zelf nog een kind ik wil nie zwanger zijn!

Mihriban : Ik ga met je moeder praten en ik zal het haar adviseren maar ik ga je nu eerst wat middeltjes geven zo dat die SOA's niet erger kunnen worden.

Eline : maar geen pillen, ik durf dat niet (fluisterend)

Mihriban : het is beter met pillen hoor, lieverd, in siroop gaat echt niet (glimlachend)

Britt : ik durfde dat vroeger ook niet, liefje, maar nu wel... zal ik je ermee helpen om het wel te durven?

Eline : graag (fluisterend)

Mihriban geeft wat medicijnen aan Britt mee.

Mihriban : Eline weet jij waar je moeder woont?

Eline : Ja.

Mihriban : Wil je dat dan aan mijn geven.

Eline schrijft het op een briefje en gaat dan met Britt mee Dorien is een beetje geschokt van wat ze net allemaal heeft gehoord.

Dorien : denk je dat je mama je de toestemming gaat geven om je kindje weg te doen? (twijfelend)

Eline : Weet ik niet maar ik hoop het wel.

Dorien : Ik hoop echt dat het mag van je moeder.

Eline : Ik ook. Dorien?

Dorien : Ja.

Eline : Wil je morgen niets op school zeggen.

Dorien : Ik hou mijn mond wel.

Eline : Gelukkig.

dan zijn ze aangekomen bij Eline's moeders huis...

Moeder : Eline Wat doe jij hier?

Britt : Ik ben Britt Michiels van politie Gent en dit is Mihriban Ates kinderarts van sint Lucas.

Moeder : Wat is er aan de hand?

Britt : Zouden we binnen kunnen praten?

Moeder : Kom binnen.

De moeder van Eline is heel verbaasd en wil weten wat er aan de hand is

Britt : misschien kunt u beter eerst even gaan zitten

Moeder : maar wat is er dan gebeurd? is het ernstig?

Britt : mevrouw heeft u ooit iets gemerkt of opgevangen over dingen die Eline's vader over haar zei of met haar deed?

Moeder : tuurlijk ik vang zoveel op maar wat heeft dat hiermee te maken, waar gaat dit over?

Britt : We hebben Eline vanochtend in een steegje gevonden ze was al 2 dagen weggelopen en haar vader heeft geen aangifte van verdwijning gedaan. En dit.

Britt houd de trui van Eline omhoog en de moeder ziet de striemen op de rug van Eline.

moeder : wie heeft.... dat.... gedaan.... (helemaal over haar toeren)

Eline : Pappa en anderen mannen.

Moeder : Waarom?

Eline : Als ik niet deed wat hun wilde.

Moeder : wat moes je doen dan? lieverd wat hebben ze met je gedaan?

Eline : ik moest.... ik moest en ze begint te huilen

Britt : mevrouw uw ex-man en zijn vrienden hebben uw dochter seksueel misbruikt

Moeder : wat? dat kan nie nee.. nie Eline

Eline : jawel mamma

Moeder : hoe kunnen ze dat nou doen? zo'n jong meisje....

Britt : mevrouw... dit is nog nie alles

Moeder : u gaat me nog meer vertellen? (verbaasd)

Britt : ja, uw dochter is zwanger en heeft tijdens de seks een soa opgelopen

Moeder : WAAAT?? en ze begint ook te huilen

Mihriban troost de moeder wanneer de moeder gekalmeerd is.

Mihriban : Eline wil het kind niet houden en daarom hebben we van u toestemming nodig om een abortus te doen.

Moeder : ja natuurlijk geef ik daar toestemming voor, ik laat mijn kind zo jong toch nog geen kinderen krijgen en dat terwijl ze nie eens kan weten wie de vader is! Ze is zelf nog een kind

Britt : we dachten al dat u er zo over zou denken, hier is het formulier dat u moet ondertekenen

Moeder : ok geef maar en hoe zit het nou met Eline's vader en die andere mannen? wat gaat daarmee gebeuren?

Britt : er wordt een onderzoek ingesteld en er waarschijnlijk een rechtszaak komen

Moeder : en moet hij ook dit formulier ondertekenen? ik bedoel als hij dat nie doet dan moet ze straks het kind ook nog houden!

Britt : nee hoor, normaal moet er wel toestemming van beide ouders zijn, maar er zijn uitzonderingen, zoals nu omdat de vader schuldig is aan seksueel misbruik en dan is de toestemming van een ouder genoeg

Moeder : oh gelukkig

Mihriban : Dan kunnen we zo naar het ziekenhuis en dan kunnen we het kindje weg laten halen ik heb het al geregeld,

Moeder : Waar moet Eline nu blijven?

Britt : Ze logeer bij mij mijn dochter is een klasgenootje van haar.

Moeder : Mag ze niet hier komen slapen?

Britt : Mag ik vragen hoe dat wettelijk is geregeld?

Moeder : officieel woont ze doordeweeks bij haar vader en in het weekend bij mij, maar ze hoeft toch nie weer terug naar haar vader?

Britt : nee da nie, maar dat betekent nie gelijk dat u de gehele voogdij krijgt, ik denk dat het verstandiger is als ze voorlopig nog even bij ons blijft logeren

Moeder : ok maar ik mag haar toch wel gewoon zien? ik bedoel ik wil bij haar kunnen zijn om haar te steunen na de abortus enzo

Britt : ja natuurlijk dat mag

Dan gaan ze naar het ziekenhuis en Eline krijgt een klein operatietje en mag na een uur al weer met Britt mee.

In de auto.

Eline : Moet ik morgen naar school?

Britt : Dat hoeft niet en ik zal Dorien wel voor je thuis houden dan heb je wat afleiding.

Eline : dank u wel, mevrouw (glimlachend)

Britt : zeg maar Britt, hoor Eline (glimlachend)

Eline : ok.....Britt

Britt lacht vriendelijk naar haar

Britt : ben je nog moe van de operatie?

Eline : een beetje wel maar ik ben blij dat ik het gehad heb

Britt : dat snap ik, wil je anders nog weer even op bed op Dorien haar kamer? dan kun je nog wat uitrusten

Eline : ja goed

en ze gaat naar boven

Britt : uhm, Eline?

Eline : ja, me... Britt?

Britt glimlacht eventjes...

Britt : je moet je pilletjes nog innemen... (glimlachend)

Eline : dat durf ik niet, zie dat het blijft steken in mijn keel! (bang)

Britt : zal ik je anders eventjes helpen?

Eline gaat even naar bed om te slapen en bij te komen van de operatie

Als Britt beneden komt : Dorien??

Dorien : ja?

Britt : ik denk dat het, het beste is als ik nu maar even boodschappen ga doen zolang Eline op bed ligt, dan is ze als ze wakker wordt nie zo alleen, blijf jij zo lang hier?

Dorien : ja goed

Britt : laat Eline maar lekker slapen volgens mij is ze nog erg moe van de operatie dus ze zal nog wel even slapen ga jij je huiswerk maar even maken en als je daar klaar mee bent mag je televisie gaan kijken

Dorien : goed tot zo

Britt : tot zo

wanneer Britt weer thuis is, ziet ze dat Eline net de trap af komt gelopen...

Britt : ben je nu alweer wakker?? je hebt nauwelijks een kwartier op bed gelegen

Eline : ik weet het maar er is zoveel gebeurd en ik kan er nie van slapen

Britt : och lieverd, weet je wat? ik heb volgens mij nog wel een paar slaappillen liggen neem er maar eentje van dan kun je lekker slapen zonder nadenken en dan rust je lekker uit

Eline : ok maar wil je me dan wel weer helpen met het doorslikken?

Britt : ja tuurlijk

Britt haalt een slaappilletje en een glas water voor Eline...

Britt : oke, eerst zet je het op je lipje..

Eline doet dit...

Britt : en dan beeld je, je in dat je niets in je mond hebt en je neemt een grote slok water...

Dat doet Eline en zo slikt ze het pilletje en dan legt Britt haar weer op bed en Eline licht al snel te slapen.

wanneer Britt beneden komt zit Dorien te zwoegen aan haar huiswerk.

Dorien : Het lukt niet.

Britt : Wat is het?

Dorien : Wiskunde.

Britt : Ik zal je wel helpen maar ik heb geen taarten bij me hoor. (lachend)

Dorien : dat hoeft toch niet, dat snap ik nou wel (lachend)

Britt : wat is het dan?

Dorien : algebra (mompelend)

Britt : Laat maar eens zien zo lastig is dat toch niet.

Dorien : Ik snap het nooit als de juf het uitlegt.

Britt : Dan moet je aan de juf vragen of ze je het anders uit wild leggen wand je hebt er niets aan als je het niet begrijpt.

Dorien : Ik zal het vragen.

Dorien geeft haar boek aan Britt en begint er naar te kijken.

Britt : ojee... (fluisterend)

Dorien : moeilijk, he (grinnikend)

Britt : zeg dat wel, even denken... 5x=20, hoeveel is x...?! dan moet je de getallen aan 1 kant zetten en de onbekenden aan 1 kant... dus wordt dat... x= 20 : 5, want als het aan de ene kant vermenigvuldigen is, wordt het aan de andere kant delen... dus maakt dat x=4... snap je het Dorien?

Dorien : nou euh.... ja ik geloof het wel, maar het is altijd met van die lastige getallen

Britt : nou probeer de volgende maar eens zelf dan help ik je als je het nie meer weet

Dorien probeert het zelf

Dorien : mamma, is het antwoord 8?

Britt : euhm even kijken hoor 40 : 5= 8 ja klopt!

Dorien : ik geloof dat ik het snap

Britt : mooi nou probeer nog maar een paar en als je het nie meer weet moet je weer vragen goed? dan ga ik ondertussen vast met het eten beginnen

Dorien : oke, bedankt mama... jij legt veel beter uit dan de juf (glimlachend)

Britt : nou ik ben ook nie zo'n wonder in wiskunde hoor maar ik ben blij dat ik je kan helpen

Dorien : ik ook!

Dorien : Maar je kan het wel uitleggen.

Britt : Dan heb je toch veel geluk wand als ik dat niet kon dan had je er niets van gesnapt.

Dorien : Dan had ik naar Johan moeten gaan.

Britt : Die gaat jou telkens met je huiswerk helpen.

Dorien : ja dat weet ik wel maar hij kan zo goed uitleggen

Britt : ja ik snap het wel en hij vind het nie erg om je te helpen hoor

Dorien : anders zou hij het toch wel zeggen....?

Britt : ja tuurlijk, hij zou je nie helpen als hij daar geen zin in zou hebben, maar hij vindt het leuk om je te helpen

Dorien : echt?

Britt : jaa tuurlijk

Dorien : Dan moet je Johan nog maar eens uitnodigen.'

Britt : We zullen wel zien.

Dorien : wat eten we mama? (nieuwsgierig)

Britt : wat vind je lekker om te eten?

Dorien : euh.....kaastaart

Britt : goed dan eten we dat

Dorien : huh maar je had toch al boodschappen gedaan hoe kun je mij dan laten kiezen?

Britt : omdat ik wel weet dat jij kaastaart lekker vind en ik had alles daar al voor gekocht

Dorien : oh dus als ik nu sla had gezegd dan had je gezegd das jammer want dat eten we nie??

Britt : ja precies

Dorien : aha.

Britt : maak jij deze 10 oefeningen in je werkschrift nog af? dan maak ik het eten klaar, goed? (vragend)

Dorien : ja goed (lachend)

een half uurtje later is Britt klaar met het eten

Britt : hoever ben je emt je wiskunde Dorien?

Dorien : nog een opgaven dan ben ik klaar

Britt : goed dan ga ik vast de tafel dekken

en ze zet twee borden neer

Dorien : waarom zet je nou twee borden neer? Eline eet toch ook wel mee?

Britt : nou ze was zo moe en nu slaapt ze eindelijk dus ik denk dat we haar beter kunnen laten slapen dat ze gaat eten als ze wakker is

Dorien : oh ok

Dorien en Britt beginnen te eten, maar net wanneer ze beginnen komt Eline de trap afgestommeld...

Britt : Heb je een beetje goed geslapen?

Eline : Ja (slaapdronken)

Britt : Wil je eten, we eten kaastaart.

Eline : Lekker.

Britt : Ga maar zitten ik pak nog even een bord voor je.

Eline : mmmm lekker kaastaart

Britt : oh ik hoopte al dat je het lekker zou vinden, maar Dorien is er ook verzot op dus ik dacht dat jij het ook wel lekker zou vinden

Eline : ja maar mijn vader vind het nie lekker dus we eten het nie zo vaak

Bij de gedachte aan haar vader rilt Eline even en Britt merkt dit

Britt : laten we het nu maar even nie over je vader hebben goed?

Eline : nee, heel graag ik wil dit het liefst zo snel mogelijk vergeten

Na het eten doen Britt en Dorien de afwas wand Eline hangt nog slaperig op de bank en valt eigelijk al snel weer in slaap nog voor dat Britt en Dorien klaar zijn met de afwas.

Britt : Dorien wil je helpen met Eline in bed te leggen?

Dorien : Ja ik help wel even.

Britt bedankt.

wanneer Eline in haar bed ligt...

slaapt ze gewoon door en Britt en Dorien gaan naar beneden.

Dorien : Waarom is Eline zo moe?

Britt : Ze heeft een operatie gehad.

Dorien : och ja, ik weet het weer (glimlachend)

Britt : Dorien?

Dorien : wat is er mamma?

Britt : Dorien, ik zou graag willen dat je hier op school nie over zou spreken

Dorien : waarom nie?

Britt : omdat het nogal vreemd is voor een meisje van jullie leeftijd om nu al zwanger te raken en dat omdat je verkracht bent door je vader en zijn vrienden

Dorien : ja dat snap ik

Britt : dus je zult niks op school zeggen?

Dorien : nee ik beloof het

Britt : bedankt Dorien (glimlachend)

Dorien : ik begrijp het ook wel, ik bedoel als ze nou weer terug komt op school en iedereen zou weten dat zij een abortus heeft gehad omdat ze zwanger was dan gaan ze haar daar natuurlijk mee pesten en dat vind ik zielig

Britt : ik had al gehoopt dat je er zo over zou denken, je hebt helemaal gelijk en de rest van de klas heeft hier ook niks mee te maken

Dorien : nee inderdaad

Eline : ik heb dorst (slaperig)

Britt : wat wil je drinken?

Eline : water alstublieft

Britt : ok ik zal het even pakken

Britt neemt een glaasje water en overhandigt het aan Eline...

Britt : zullen we even gaan zitten op de bank?

Eline : ja goed

Britt : wil je misschien televisie kijken?

Eline : goed

Britt : ik wil je nog even een paar dingen vragen Eline, vind je dat goed?

Eline : euh.. ja, maar moet ik beslist antwoorden?

Britt : nee niet als je niet wil antwoorden

Britt : hoeveel mannen hebben jou verkracht?

Eline : ik weet het nie precies... ik denk 4 verschillende misschien 5.....

Britt : zou je ze kunnen herkennen?

Eline : ja dat denk ik wel, ik heb ze vaak genoeg gezien, maar als ze me..... als ze me verkrachten hou euh... ik bedoel... hield ik mijn ogen altijd dicht in de hoop dat het dan minder erg zou zijn

Britt : weet je ook namen van die mannen?

Eline : neen...

Britt : zou je het nog eens durven doormaken, Eline?

Eline schrikt hevig...

Eline : waarom?! (bang)

Britt : dan komen wij, een paar collega's en ikzelf, binnenstormen en betrappen we ze en hoef je het echt nooit meer mee te maken. als we op deze manier blijven verdergaan, gewoon zoeken tot we ze gevonden hebben, hebben we die mannen binnen 10 jaar nog steeds niet... (twijfelend)

Eline kijkt haar verschrikt aan

Eline : moet het echt?

Britt : ik kan je nie dwingen, maar ik denk dat het zowel voor jou als voor ons de beste manier is om de zaak op te lossen

Eline : moet ik dit meteen beslissen?

Britt : nee dat hoeft nie, je mag er rustig over nadenken en dan kun je me dan vertellen wat je ervan vind

Eline : nou ok, mag ik dan zolang wel hier blijven slapen?

Britt : natuurlijk, je mag zolang blijven als je zelf wilt

Eline : dank u wel

na een kwartier komt Eline weer aangestommeld... met haar beslissing...

Eline : ik doe het

Britt : weet je het zeker? je hoeft nie gelijk vandaag al te beslissen hoor

Eline : nee dat weet ik wel, maar het is het beste voor mij en voor iedereen anders want als ze mij nie meer kunnen wakken, dan nemen ze wel een ander meisje

Britt : ja dat is waar, nou als je het zeker weet zal ik mijn collega's bellen

Eline : wanneer doen we het dan?

Britt : ik denk dat het voor vanavond een beetje te laat wordt dus ik denk morgen

Eline : goed

Britt : en Eline?

Eline : ja?

Britt : er niet teveel aan denken, oke? Ik zorg er wel voor dat ze niet te ver kunnen gaan (glimlachend)

Eline : dank u wel Britt

Britt : graag gedaan, ala je wilt mag je wel gaan slapen hoor het zal morgen een zware dag voor je worden

Eline : goed idee bedankt

Britt : tis al goed, ik ga mijn collega's bellen

Eline : trusten

Britt : slaap wel

Daarna belt Britt met Nadine en die vind het een goed plan

Nadine : weet je zeker dat het meisje het al aan kan?

Britt : ik ben nie zeker, maar ik denk het wel

Nadine : we hebben geen andere opties zeker?

Britt : neen

Nadine : dan moet het maar, we zullen haar eerst morgen de vader laten bellen om te zeggen dat ze thuis komt, dan kan hij zich voorbereiden en misschien belt hij gelijk zijn vrienden wel weer op

Britt : dikke kans ja, zal ik dan de anderen bellen om te briefen wat we morgen gaan doen?

Nadine : ja doe maar dag

Britt : dag

dan belt Britt de anderen en ook die stemmen in met het plan

De volgende ochtend.......

Eline : Papa?

Vader : ja?

Eline : ik kom zo naar thuis, oke? Ik ben vannacht bij een vriendinnetje blijven logeren...

vader : was het leuk?

Eline : ja... (glimlachend)

vader : dan heb ik er geen probleem mee... hihihi... oke, zie ik je rond 2 uur thuis?

Eline : oke...

Die middag rond 2 uur...

als Eline binnenkomt komt haar vader direct op haar af lopen

vader : waar was je? ik heb je gemist

Eline : ik euh... nou ik zei toch ik heb bij een vriendinnetje gelogeerd

Vader : maar had je dan nie wat eerder kunnen bellen? ik was ongerust

Eline : sorry ik had er nie aan gedacht

maar dan even lijkt het alsof haar vader haar gaat vergeven...maar al snel ziet Eline aan haar vader dat dat nie het geval is

Vader : hoe kun je me dat aandoen!!! ik was ongerust en het enige wat je kunt zeggen is sorry ik was het vergeten???? je weet wat dit betekent?

Eline kijkt haar vader aan

Vader : ik zal je moeten straffen

Eline : neen! (huilend)

plots komen er een aantal mannen op haar afgerend en haar vader...

Als je me dit niet vergeeft Eline moet ik helaas weg...

Papa alstublieft blijf hier!

vader : bonn, als jij me vergeeft!

Eline : ik doe alles voor je!

vader : hmm... alles dus...

hij grijpt haar vast, duwt haar op zijn bed en begint haar hevig te zoenen...

Eline schudt huilend haar hoofd...

Eline : pappa nie doen!!!!

Vader : je hebt het uitgelokt meisje

op dat moment.....

... komen Britt, Sofie en Nadine binnengerend...

Nadine : laat dat kind los!!!!!

de vader schrikt hevig en laat Eline los...

Sofie : tegen de muur jij!!!!!

terwijl Nadine de man boeit, loopt Britt rustig op Eline af...

Eline : mevrouw... (huilend)

Britt : rustig lieverd, rustig maar het is voorbij...

Britt omhelst Eline liefdevol...

Eline begint nog harder te huilen

Britt : rustig Eline rustig het is voorbij, je vader is betrapt en hij zal dit nooit weer kunnen doen

Vader : laat me los....Eline dit wil je toch niet he? je wilt toch nie dat je vader de gevangenis in moet? jij weet dat het anders is dan dat deze mensen gezien hebben.. vertel het hun Eline... Eline!!!

Britt : let maar niet op hem Eline... hij zal je niks meer doen

Nadine en Sofie nemen de vader van Eline mee en Britt gaat iets later weg met Eline

Britt : Eline... gaat het weer een beetje?

Eline knikt

Eline : ik had alleen nie verwacht dat hij het gelijk wee zou doen

Britt : denk er maar niet meer aan... Wij zullen je vader verhoren en hopelijk geeft hij ons de namen van zijn vrienden

Eline : ik weet nie of hij zijn vrienden wel zal verraden

Britt : we zullen ons best doen

Britt : maar jij hoeft dit echt nooit meer mee te maken, oke? ik zal ervoor zorgen dat je zo snel mogelijk bij je mama kan gaan wonen... (glimlachend/geruststellend)

Eline : Britt??

Britt : ja?

Eline : bedankt voor alles

Britt : graag gedaan en als er weer eens iets is kun je altijd bellen goed?

Eline : ja goed

Britt : hier heb je mijn kaartje (glimlachend)

Eline : dankjewel.

Britt : Niks te danken, Het is mijn job.

Eline : okay.

Britt : Zal ik je dan nu maar naar je moeder brengen?

Eline : bon.

aangekomen bij Eline's moeder...

Eline : mamma!!!

Moeder : lieverd

Britt : hallo

Moeder : bent u de moeder van Dorien?

Britt : ja dat ben ik (glimlachend)

moeder : ik geloof dat ik u heel erg moet bedanken voor alles wat u voor Eline en mij gedaan hebt!

Britt : het is mijn job en ik ben blij dat ik de mensen zo kan helpen.

moeder : als we ooit nog eens iets terug kunnen doen voor u of uw dochter dan moet u het maar zeggen

Britt : ik zal het onthouden...maar nu moet ik weer weg.....ik moet weer aan het werk

moeder : ja natuurlijk we zullen u niet langer van uw werk houden...heel erg bedankt voor alles

Britt : graag gedaan....enne let goed op Eline het zou best kunnen dat ze het er nog een paar weekjes moeilijk mee heeft, maar doe gewoon veel leuke dingen met haar en als ze wil mag ze ook best nog een paar dagen bij Dorien en mij komen logeren

moeder : ik zal er aan denken bedankt!

Britt : dag! dag Eline

Eline : dag Britt bedankt!!

en Britt rijdt terug naar Gent om daar samen met Sofie het verhoor van Eline's vader te doen

In de verhoorkamer.......

vader : waarom zit ik hier eigenlijk?

Britt : waarom? waarom zit je hier? weet je dat godverdomme nog steeds niet?! (razend)

Sofie : Britt rustig

Britt : sorry

Sofie : nou meneer als u nou nog geen idee hebt waarom u hier zit dan zullen wij u dat eens even heel goed uitleggen

We hebben u namelijk een uur geleden betrapt terwijl u bezig was om uw dochter aan te randen en we weten dat dit al heel wat vaker is gebeurd

Vader : maar.....

Britt : niks te maren u weet nie waar wij het over hebben dus u laat ons uitspreken duidelijk?

Vader : oke

Sofie : we weten ook dat u nie de enige bent die uw dochter verkracht, maar dat er nog een paar leuke vriendjes van u aan meedoen

Vader : maar dat is onzin

Britt : LIEG NIET

vader : hoe komt u hierbij?

Britt : wij hebben duidelijke bewijzen dat uw dochter wel degelijk is aangerand... namelijk haar eigen verklaring en een van haar dokter....ze is namelijk onderzocht nadat ze een abortus heeft gehad en daaruit is gebleken dat uw dochter (als ik het nog zo kan noemen) door verschillende mannen is verkracht verder zijn er ook sporen van verzet dus weten we dat dit nie vrijwillig gebeurd is

Vader : abortus????

Britt : ja meneer uw eigen dochter die zelf nog een kind is en nauwelijks 12 jaar oud heeft nu al een abortus moeten laten plegen omdat ze anders nog voor haar dertiende een baby zou hebben!!!! (echt heel kwaad)

Vader : maar daar weet ik niks van... waarom heeft ze mij niks gezegd?

Sofie : kunt u dat zelf nie raden? Misschien wel omdat u zelf de veroorzaker bent van dit alles?

Vader : ik weet nie waar u het over hebt en ik eis een advocaat

Britt : ik vrees dat die nog weinig voor u kan doen

vader : maar...

Britt : EN NU BEN IK HET GODVERDOMME BEU!!!

Britt vliegt de man aan en raakt hem overal waar ze hem maar kan raken...

Sofie : BRITT KAPPEN.... BRITT OPHOUDE NU!!!!!

Britt stopt en kijkt de man walgend aan

Britt : gadverdamme

en ze loopt de verhoor uit

Sofie komt haar achterna........

Sofie : waar was dat goed voor?

Britt : sorry Sofie... maar ik kan het nie aanzien hoe die man blijft ontkennen terwijl wij een wereld aan bewijzen hebben maar toch nie verder kunnen zonder die namen die van hem nodig hebben... Hoe kun je zoiets je dochter nou aandoen? Je bloedeigen kind Sofie!! twaalf jaar en zwanger

Sofie : tja da weet ik ook wel maar daarom is da nog geen reden om op die man om te gaan slaan

Britt : sorry ik zal het nie meer doen

Sofie : als je die kans er nog voor krijgt

Britt : wat bedoel je?

Sofie : dat Vanbruane het nie van mij zal horen... maar als die man een aanklacht indient kunnen wij het wel vergeten Britt dan halen ze ons of in ieder geval jou van die zaak

Britt : he nee sh*t hoe kunnen we dit voorkomen ik wil deze zaak houden... dat moet ik doen tegenover Eline en Dorien

Sofie : misschien als je hem nu je verontschuldigingen aanbiedt dat hij het vergeet????

Britt : wat? die schoft mijn verontschuldigingen aanbieden??? vergeet het Sofie!

Sofie : je zult wel moeten Britt als je deze zaak wil houden....

Britt kijkt haar aan

Britt : ik had hem ook nooit moeten slaan... Jezus van dom van me

Na oke ik zal mijn verontschuldigingen wel aanbieden... maar als hij die nie aanneemt en een aanklacht indient dan timmer ik hem nog eens in elkaar

Sofie : lijkt me nie zo slim plan maar ik doe graag met je mee

Britt : oke dan...

Britt en Sofie stappen de verhoorkamer weer in en Britt begint haar verontschuldigingen aan te bieden...

Britt : meneer... ik geloof da ik mijn verontschuldigingen aan moet bieden dat van zonet had ik nie moeten doen

Vader : tis al goed laat maar

Britt haalt opgelucht adem en kijkt Sofie aan

die lacht even

Sofie : kunnen we dan nu verder gaan met het onderzoek?

Britt : wat mij betreft wel

Vader : ga uw gang

en dus gaan ze verder met verhoren

Britt is (uiteraard) zeer kalm geworden en voert het onderzoek op een normale manier... tot

intern toezicht op de deur klopt...

Mevr. de Jong : Britt Michiels en Sofie Beeckman? kunnen wij jullie even spreken?

Sofie en Britt kijken elkaar vreemd aan maar gaan toch even mee

in verhoor 2.......

de jong : wat heb ik net gehoord over mevrouw Michiels?

Britt : euhm nou ik denk dat u dat ons nu gaat vertellen....?

De Jong : kunt u dat zelf nie raden dan?

Britt : vast wel, maar u komt hier vast nie naartoe om mij te laten raden wat ik fout heb gedaan

De Jong : zozo de dame heeft pit....maar nee inderdaad daarvoor ben ik hier nie.

Ik kom voor een uitleg

Britt kijkt haar vragend aan......

Britt : waarvoor een uitleg?

de jong : waarom hebt u daarnet die man in elkaar geslagen?! (boos/streng)

Britt : nou in elkaar geslagen is wel een beetje een groot woord.......

De Jong : het doet er nie toe hoe erg het was je hebt hem geslagen

Sofie : mag ik iets zeggen?

mevr. de Jong kijkt haar vragend aan

Sofie : de man heeft toch geen klacht ingediend??

De Jong : dusss......?

Sofie : als er geen aanklacht ingediend wordt door het slachtoffer, hoeft er toch ook geen onderzoek te komen?

De Jong : in principe niet, maar toevallig stonden merel Vanneste en ik in verhoorkamer 2... we hebben dus alles gezien... (dreigend)

Britt en Sofie kijken elkaar twijfelend aan.......

Sofie : maar er is geen aanklacht ingediend door het slachtoffer dus er hoeft geen onderzoek te komen....

Britt : volgnes mij zijn dat toch echt de regels

De Jong : alsof ik de regels nie weet..... mevr. Beeckman heeft gelijk ja maar er zijn dus wel getuigen bij dit geval, maar geen aanklacht?

Britt : en wat betekent dat??? wel getuigen van het D.I.T en geen aanklacht?

De jong : dat er WEL een onderzoek komt, mevrouw Michiels... en u riskeert dan wel geen gevangenisstraf, zoals normaal wanneer er wel een aanklacht is, maar u krijgt wel een alternatieve straf...

Britt : en die is?

De Jong : dat hangt er vanaf... misschien ontslag, misschien een schorsing of iets anders

Britt en Sofie : ONTSLAG?????

De Jong : ja ontslag... het is zwaar tegen de regels om een verdachte in elkaar te slaan

Britt : ik sloeg hem nie in elkaar en het is geen verdachte hij is al bijna een veroordeelde

De Jong : ja bijna een veroordeelde dus nu nog een verdachte

Britt : maar ontslag... is dat niet wat te ver gezocht (ontsteld)?

De Jong : misschien wel... maar daar zal de onderzoeksrechter over beslissen.......Da tis nie mijn taak, maar ik zal wel het onderzoek moeten doen

Sofie : en u vindt het natuurlijk nie erg als een van onze beste mensen uit het team wordt ontslagen dus u zal dat onderzoek zo goed mogelijk doen........?

De Jong : nee natuurlijk wil ik nie dat Mevr. Michiels ontslagen wordt, maar ze heeft het er toch zelf wel naar gemaakt

Britt : wat had u gedaan als u een man had opgepakt die zijn eigen dochter al jaren verkracht en dat doet hij nie alleen maar samen met zijn aardige vriendjes, zijn eigen dochter die zelf nog een kind is wordt zwanger en moet op haar twaalfde een abortus hebben en dan is hij opgepakt en begint keihard te ontkennen dat hij er maar iets mee te maken heeft???

De Jong : maar dat hoort bij uw job mevr. Michiels

Britt : dat weet ik ook wel maar hier kon ik gewoon even nie meer tegen en tsja... toen heb ik hem geslagen.......

Sofie : maar ik vond het nie onterecht wat Britt gedaan heeft hoor!

Britt kijkt haar dankbaar aan

De Jong : het spijt me voor u mevr. Michiels maar ik zal dit toch moeten melden bij de commissaris en die zal eerst zeggen of er een verder onderzoek moet komen......

Britt : Nadine kennende wel dus... (mompelend)

de jong : wat zei u mevrouw Michiels? (dreigend)

Britt : niets, niets, mogen we nu gaan verder verhoren?

de jong : gaat u uw gang....

als ze door de gang weer terug naar het verhoor lopen..

Britt : g*tverdomme, waarom moeten nu juist zij ons verhoor staan nakijken?

Sofie : das erg gemeen ja zonder ons te verwittigen dat ze meeluisteren

Britt : wat moet ik nu doen? ook al dient hij geen aanklachten dan zal Nadine waarschijnlijk toch wel zeggen dat er een onderzoek moet komen.....

Sofie : we kunnen straks eens met haar spreken?

Britt : tsja er zal weinig anders te kiezen zijn...

Sofie : als we het later bespreken moeten we het onderzoek staken

Britt : neen dat heb ik liever niet

daarom besluiten Sofie en Britt om eerst verder te gaan met het onderzoek en daarna met Vanbruane te gaan spreken

Weer terug in het verhoor......

na het verhoor in Vanbruane's kantoortje, waar ook Linda De Jong zit te wachten...

Vanbruane : dus als ik het goed begrijp werd mevr. Michiels boos op de verdachte.. en heeft hem daarom geslagen?

De Jong : ja zo ongeveer klopt het wel

Sofie : de man is geen verdachte maar bijna een veroordeelde, hij heeft nog nie toegegeven maar we hebben genoeg bewijzen

Vanbruane : maar dat is nog geen reden om hem in elkaar te slaan

Britt : ik sloeg hem nie helemaal in elkaar.... het was gewoon... nou.. euh een mep

Sofie : inderdaad

Vanbruane : een mep of nie... je hebt hem geslagen Britt

Britt : ja das waar, maar het gebeurde gewoon, ik kon er even nie meer tegen die arrogante houding van die man die keihard staat te ontkennen dat hij zijn 12 jarige dochter zwanger heeft gemaakt

Vanbruane : maar dan nog Britt.....

Sofie : ze weet dat ze fout was commissaris

Britt : en nu? komt er een onderzoek? wordt ik geschorst of ontslagen???

De Jong : dat is aan Vanbruane om te beslissen

Vanbruane : nou...euh

Vanbruane kijkt Britt medelijdend aan..

Vanbruane : het spijt me verschrikkelijk Britt, maar ik sta erop dat hier een onderzoek uit volgt en voorlopig wort je geschorst...

Sofie : KOMISSARIS DAT KUNT U NIE MENEN?

Vanbruane : sorry, ik moet wel en voor u zal ik zolang een andere partner zoeken Sofie

Sofie : neen dan werk ik zolang liever alleen

Vanbruane : je weet dat dat nie kan Sofie

Sofie : nou dan maken we daar nu een uitzondering op, want ik wil nie met iemand anders werken totdat Britt terug is

Vanbruane : maar je weet helemaal nie hoelang het duurt voordat Britt terug is

Sofie : zolang wil ik wel wachten en als ik nie alleen mag werken dan...dan neem ik wel verlof

Vanbruane : MAAR SOFIE!!!

Sofie : neen commissaris, ik wil nie zonder Britt werken

Britt heeft nogal stil staan toekijken

Vanbruane : Britt... zeg dan tegen haar dat, dat nie kan

Britt : het is nie aan mij om daarover te spreken baas... ik ben voorlopig geschorst en als Sofie nie zonder mij wil werken dan is dat haar keuze en het is nie aan mij om haar om te praten

Vanbruane : maar dan ben ik in een keer twee van mijn beste mensen kwijt

Sofie : oh maar ik heb wel een oplossing!

Vanbruane : vertel..... (nieuwsgierig)

Sofie : als u Britt nie schorst dan blijft Britt en ik ook!

Vanbruane : maar Sofie, ik kan Britt toch nie ongestraft verder laten werken zonder een onderzoek te laten doen na wat er gebeurt is?

Sofie : als u dat vindt zit er weinig anders op baas....... ik wil graag verlof totdat Britt terug is en ik weer samen met haar kan werken

Vanbruane kijkt Sofie en Britt twijfelend aan

Vanbruane : dan moet het maar... Sofie, jij neemt dan verlof? goed, dan krijg je wel geen geld om de huur van je appartement mee te betalen met Nick (gemeen)

Sofie : (beetje verbaasd dat Vanbruane zo makkelijk toegeeft) Goh das aardig bedankt baas

Britt : nou morgen we dan nu allebei gaan? ik hoor wel wanneer ik wel of nie terug kan komen (nogal geïrriteerd)

Vanbruane : ja jullie kunnen gaan ik zal de zaken met Mevr. De jong afhandelen en ja ik zal u bellen als ik meer weet Britt

Britt : best

en dus gaan Sofie en Britt samen weg

Sofie : drankje in de Combi dan maar?

Britt : ach ja ik heb niks beters te doen, behalve die leuke stapel kleren die op mij wacht die gestreken moeten worden en daar wacht ik liever nog even mee, maar ik moet wel Dorien en Simon ophalen

Sofie : ja goed we zullen de tijd onthouden

in de combi aangekomen beginnen ze beiden met een rood wijntje en eindigen met véél te véél whyski...

Britt : oops Sofie hoe laat is het???

Sofie : euh ik weet het nie meer vast best wel laat

Britt : ik moet Dorien ophalen van school

Op dat moment gaat het mobieltje van Britt

Britt : Michiels

Vanbruane : Britt???

Britt : oh baas das snel

Vanbruane : ja euh... maar is alles wel goed met je?

Britt : ja hoor geweldig hoezo?

Vanbruane : je klinkt nogal euh... nou beetje afwezig

Britt : ach dat valt wel mee, maar wat is er?

Vanbruane : oh ik kreeg net een telefoontje van Dorien haar school, je zou haar ophalen?

Britt : ja maar ik ben de tijd vergeten... zit ze al lang te wachten?

Vanbruane : ja zo'n anderhalf uur

Britt : oh oeps ik zal haar nu gaan halen

Vanbruane : wacht even Britt

Britt : tis er?

Vanbruane : ik laats haar wel door Nick en Bruno ophalen blijf jij maar inde combi ik kom zo wel even langs

Britt : oh geweldig tot zo

Sofie : wie was dat?

Britt : Vanbruane

Sofie : hoezo?

Britt : Dorien haar school heeft gebeld ik had haar vergeten... en nu laat Vanbruane Nick en Bruno Dorien halen en komt Vanbruane hierheen

Sofie : wat komt ze hierheen?? heb je haar verteld dat we hier zitten?

Britt : euh nee niks verteld ik weet nie hoe zij weet dat we hier zitten, maar ze komt zo meteen

wanneer Vanbruane aangekomen is...

Kijken Britt en Sofie haar raar aan

Vanbruane : wat is er? heb ik iets misdaan?

Sofie : ja eigenlijk wel! hoe wist u dat wij hier zaten?

Vanbruane : das toch nie zo moeilijk te raden?

Britt : hoe bedoelt u?

Vanbruane : nou jullie waren allebei nie erg vrolijk toen jullie het commissariaat verlieten en de meeste van ons team drinken dan iets hier om weer wat op te vrolijken, maar ik zie dat jullie iets te veel opgevrolijkt zijn en daar was ik al bang voor dus daarom heb ik Dorien en Simon door de mannen op laten halen

Britt : zo u kent u ons beter dan we dachten

Vanbruane : ach ja....

Britt : nog eentje, Sofie?

Sofie : graag (lachend)

Britt : jean, 2 whisy's!!!!!

jean : komt eraan!

Vanbruane : maak daar maar 2 waters van, jean!

Britt : huh? (dronken)

Sofie : wij zijn nie op aan het werk op dit moment dus wij mogen best een glaasje alcohol als wij dat willen

Vanbruane : nee gelukkig zijn jullie nie aan het werk en dat is maar goed ook anders had ik jullie onmiddellijk ontslagen maar daarom kan ik nog wel zeggen dat jullie nu genoeg gehad hebben en dat jullie beter naar huis gaan

Britt : maar tis juist zo gezellig!

Vanbruane : dat kan wel zijn, maar Britt jij hebt twee kinderen die thuis op je wachten en Sofie kan haar tijd ook wel nuttiger gebruiken, morgen hebben jullie er spijt van dat jullie hier zoveel gedronken hebben

Sofie : nou dat merken we dan morgen wel weer (vrolijk lachend)

Britt : ja das wel waar Sofie, maar ik denk dat ik Dorien en Simon toch maar beter nie zo lang alleen thuislaat

Nadine : Nick en Bruno zijn bij hun (geruststellend)

Britt : dan kan ik nog wel een paar uurtjes blijven (dronken lachend)

Vanbruane : goh dus zodra zij een keer aardig zijn en jou een dienst bewijzen maak je daar gelijk weer misbruik van?

Britt : hoezo?

Vanbruane : nou zij halen Dorien en Simon van school omdat jij zoveel gedronken hebt dat je ze gewoon vergeet en ook al was je het nie vergeten dan was je nie eens in staat geweest om er fatsoenlijk heen te rijden in je auto

Britt : nou, nou zoveel heb ik nie gehad hoor

Vanbruane : nee zal wel nie....daarom zitten jullie hier een beetje te gezellig met veel te veel lol. Zullen we eens een test doen? Dan zal ik bewijzen dat jullie teveel gedronken hebben

Sofie : oh das nie nodig... ik ga wel eventjes op een been staan als dat nog kan dan heb ik zeker nie teveel gedronken

en dus staat Sofie op om op een been te gaan staan

maar dan.......

net toen Sofie wou laten zien hoe goed ze op 1 been kon staan, komen er 2 gemaskerde mannen beide gewapend met een pistol naar binnen rennen.

De man met de zwarte jas schreeuwt : Op de grond ALLEMAAL OF IK SCHIET!!!

De man met de zwarte jas loopt ondertussen dreigend met zijn wapen naar de bar toe.

Sofie : Is dit wat ik denk dat ik zie?(half lachend en dronken)

Vanbruane : Ssst Sofie

De overvallers waren inmiddels allebei bij de bar aangekomen, toen ze het geld te pakken hadden en net op het punt stonden om weg te gaan, kwam Britt met haar dronken kop in actie, ze stond op liep naar de overvallers toe en......... viel in hun armen...

Britt : stoute jongens (giechelend)

de overvallers kijken elkaar vreemd aan...

Vanbruane : Britt!! nie doen

Britt kijkt haar vragend aan

Britt : wat nie doen?

Vanbruane : je kunt beter bij die mannen vandaan blijven

een van de overvallers : aan de kant! en hij richt zijn pistool op Britt

Britt : ik geloof dat ik jullie wel lief vind (giechelend) Weten jullie wel dat jullie een vergunning moeten hebben voor een pistool?

de overvallers kijken elkaar nog een keer aan

Overvaller : niks mee te maken er zijn nu toch geen flikken in de buurt dus laat ons nu los en laat ons gaan

Vanbruane : Britt!(waarschuwend)

Britt : oh nee geen flikken hier??? hoe weten jullie dat zo zeker? het commissariaat zit hier tegenover en als de flikken erachter komen dat jullie gemenerd hier het geld van een onschuldige kroegman komen halen worden ze heel boos op jullie!

Overvaller : dat zou kunnen maar al die flikken zijn nu vast bezig met het redden van het leven van de koningin of zoiets belangrijks en hebben geen aandacht voor dat geld van die man

Britt : oh nee?? nou de flikken staan nu voor jullie neus en vraagt jullie om het geld netjes terug te geven en mee te gaan naar de overkant van de straat

weer kijken de overvallers elkaar heel vreemd aan

Overvaller : doe normaal je bent helemaal zat en wij gaan nu en als je ons nu nie loslaat..... hij richt zijn pistool op Britt

maar ondertussen is Vanbruane naar achter de mannen gelopen en richt haar wapen in de nek van de man die zijn wapen op

Britt gericht heeft

Vanbruane : misschien wel zat maar toch nog steeds een flik! en nu laten vallen dat wapen!

Britt kijkt haar aan en begint heel hard te lachen......

Nadine : wat is er nu weer, Britt?

Britt : ik ben zat, haha, dat geloof je toch zelf niet? (lachend)

Nadine : het gaat er niet om dat ik dat geloof. Het is gewoon zo. Je wilt niet weten hoe gevaarlijk je bezig bent.

Britt : ik maak alleen maar plezier, daar kan je toch niet tegen zijn.

Vanbruane : nee als je alleen plezier maakt niet nee, maar jij maakt misbruik van het feit dat je een flik bent en daar heb ik wel iets op tegen Britt!

ondertussen heeft Vanbruane allebei de overvallers geboeid en staat op het punt om ze mee te nemen naar het bureau

Britt : das nie waar baas

Vanbruane : oh nee?

Britt : nee ik wou ze alleen een beetje afleiden en ze dan oppakken

Vanbruane : en je was vergeten dat je en net geschorst bent en teveel gedronken hebt om ook maar een arrestatie van een klein kind te doen?

Britt je werd verdomme bedreigd en je gooit je gewoon letterlijk in hun handen, als ze wouden was je al 3 keer doodgeschoten

Britt : misschien wel, maar dat is nie gebeurd want ik leef nu nog en we hebben de overvallers gepakt dus dan zijn we toch allemaal tevreden???!!

Vanbruane : Britt.... ik breng nu eerst deze twee mannen naar de cel en daarna wil ik nog weer met u spreken

en Vanbruane loopt met de twee mannen naar de overkant van de straat

Britt tegen Sofie : deed ik nou echt zo raar?

Sofie : nou je deed het nie echt op de manier waarop het hoort te gebeuren maar ik vond het wel plezant om naar te kijken eigenlijk

Britt : nou ja ik ben toch al geschorst dus erger kan het nie worden toch??? tenminste dat hoop ik

als Vanbruane terug is......... heeft ze Intern Toezicht meegebracht...

Britt kijkt Sofie aan

Sofie : maar baas... is dit nie een beetje overdreven?

Vanbruane : ik doe dit nie graag Sofie maar Britt heeft mij geen andere keus gelaten

Britt kijkt Vanbruane verward aan

Britt : ik dacht dat u alleen maar even met mij wou spreken? Dan hoeft u toch nie gelijk D.I.T. mee te brengen?

Vanbruane : dat schijnt wel nodig te zijn Britt

Britt : nou vertel het dan maar, wordt mijn schorsing opgeheven vanwege mijn geweldige actie? of kan ik gelijk mijn spullen pakken en hoef ik nie meer terug te komen??

Vanbruane : Britt rustig we willen gewoon even serieus met u spreken

Britt : ik ben zo serieus als maar kan baas

Nadine : dat kan niet als je dronken bent... ik wil je alleen maar komen zeggen dat ik je morgenvroeg op mijn bureau wil zien. stipt 7 uur, begrepen?

Britt : zo vroeg, maar...

Nadine : BEGREPEN?

Britt : ja, tuurlijk, ja, heb het begrepen... (verward/fluisterend)

Vanbruane : en als ik u een tip mag geven Britt....?

Britt : euh ja hoor....

Vanbruane : neem dan nu een taxi en ga naar huis, daar wachten twee kinderen op u

Britt : ja ik denk dat het beste is jah

en dus gaat Britt naar huis

de volgende ochtend verschijnt Britt pas om 9 uur op het commissariaat... zo dronken als wat... weeral...

Vanbruane kijkt Britt vreemd aan

Vanbruane : ca va Britt?

Britt : ja hoor prima, nou vertel maar waarom moest ik hier komen?

Vanbruane : dat is nu al nie meer nodig

Britt : wat? waarom nie?

Vanbruane : omdat ik een serieus gesprek met een nuchter persoon wou voeren om 7 uur vanmorgen Britt......en ten eerste ben je nie nuchter, ten tweede ben je op dit moment nie in staat om een serieus gesprek te voeren en ten derde... je bent twee uren te laat

Britt : nou ja (verontwaardigt) Ik ben inderdaad te laat jah maar de kinderen moesten naar school dus ik kon nie eerder weg

Vanbruane : oh en je hebt ook nog nooit van een telefoon gehoord?

Britt begint een beetje te blozen

Britt : ik...euh... ik had er eigenlijk even nie aan gedacht

Vanbruane : nee zulk iets had ik al verwacht na gisteren maar ik ben nie gewend om jou zo te zien Britt, je bent altijd zo'n serieuze, zekere vrouw en nu loop je alweer hartstikke dronken door de stad... ik snap het nie, waarom doe je dat Britt?

Britt : euh.... ach ja ik weet het ook nie meer hoor

en Britt begint te huilen

Vanbruane : rustig maar ik wou je nie overstuur maken

Britt : da weet ik ook wel, maar ik ben zo geschrokken van het feit dat ik een verdachte geslagen heb en ja hij aanvaarde mijn excuses dus ik dacht, gelukkig daar krijgen we geen problemen mee, maar juist die keer staat D.I.T. mee te luisteren en ik wordt gelijk geschorst en ja toen mijn actie gisteren in De Combi en nu dit....... ik kan het nie meer

Vanbruane : wat nie Britt? wat kun je nie meer?

Britt : ik kan... dit werk niet meer aan, sorry Nadine, maar ik moet ontslag nemen (huilend)

Nadine : dat is natuurlijk onzin, je hebt het altijd gekund, dus waarom nu opeens niet meer?

Britt : er zijn momenteel andere dingen die voorrang hebben, ik kan het gewoon niet meer combineren.

Nadine : dan kon je eerst toch wel, waarom dan nu opeens niet meer.

Nu begint Britt nog harder te huilen. Nadine loopt naar haar toe en probeert haar te troosten, maar het heeft geen enkel effect. Daarom laat ze Britt even alleen...

Na een half uurtje komt Britt naar Nadine toe gelopen.....

Nadine : gaat het weer?

Britt : ja het gaat wel, ik...euh... het spijt me van zonet

Nadine : het is al goed, maar je moet me eerst een ding beloven

Britt kijkt haar vragend aan

Nadine : beloof me dat je eerst nog even heel goed nadenkt over je besluit over je ontslag

Britt : ja ik beloof het, misschien was mijn besluit ook wel wat voorbarig, maar ik zag het echt even nie meer zitten zonet

Nadine : nu al wel weer dan?

Britt : het gaat alweer wat beter

Nadine : ga dan nu maar naar huis en neem een lekker warm bad en kruip daarna onder de dekens en ga lekker slapen

Britt : maar.....

Nadine : geen gemaar, ga gewoon lekker slapen

Britt : oke, bedankt baas euh... ik bedoel Nadine

Nadine : graag gedaan en je mag me nog steeds wel baas noemen hoor ondanks je schorsing

Britt : oke, nou euh... bedankt.. baas

Britt loopt naar huis... de volgende ochtend...

Besluit Britt Nadine op te bellen om haar te bedanken en haar te vertellen over wat ze besloten heeft

Nadine : met Vanbruane

Britt : met Britt

Nadine : hee Britt! gaat het alweer een beetje beter?

Britt : ja gelukkig wel, ik wou je even bedanken voor alles van gister en.....

Nadine : het is al goed, je was de weg gewoon even kwijt

Britt : ja nogal, maar ik heb voorlopig een besluit genomen over wat ik gister zei

Nadine : over dat je ontslag wou nemen bedoel je?

Britt : ja

Nadine : en?

Britt : nou nu ik voorlopig toch geschorst ben, heb ik de tijd om even bij te komen en ik denk dat we eerst maar het beste het onderzoek kunnen afwachten van D.I.T.

Nadine : ja dat denk ik ook, maar ze zullen je nie kunnen ontslaan, want de man heeft geen aanklacht ingediend.

Britt : nee weet ik en daarom heb ik besloten om zodra mijn schorsing afgelopen is, dat ik het toch nog een keer wil proberen

Nadine : daar ben ik heel blij om Britt, je bent zo'n goeie flik, we kunnen je nie missen

Britt : dat weet ik!

en ze beginnen beide te lachen

Nadine : zal ik vanavond eens langskomen?

Britt : graag! ik zorg voor wijn, niet teveel natuurlijk, en koffie en hapjes en zo! wil je aan Sofie ook vragen of ze komt, dan vraag ik aan Tony?

Nadine : goed idee!(lachend)

die avond...als ze er allemaal zijn en Dorien op bed ligt.....

beginnen Sofie en Britt wijn te drinken... Nadine merkt dat Britt weer aan het overdrijven is met de wijn...

Nadine denkt na, want er moet echt iets met Britt aan de hand zijn. Normaal doet ze nooit zo. Er moet iets aan de hand zijn, maar eigenlijk heeft ze geen idee wat er aan de hand kan zijn.

Ze kijkt even naar Tony, dat is waarschijnlijk de enige die erachter kan komen wat er met Britt aan de hand is.

Ze wenkt even naar Tony en loopt dan weg, Tony loopt achter haar aan.

Nadine : Tony heb jij enig idee wat er met Britt aan de hand is?

Tony : is er wat met Britt?

Nadine legt Tony alles uit.

Tony : ik kan natuurlijk altijd proberen erachter te komen....

en dus die avond als Britt en Tony even alleen zijn........

Tony : Brittje?

Britt kijkt Tony, haar vriendin, een beetje dronken aan...

Britt : hmm? (vragend)

Tony : scheelt er wat met je? je overdreef daarnet echt wel met de wijn... (twijfelend)

Britt kijkt Tony twijfelend aan en denkt 'zal ik het vertellen of niet'...

Tony ziet aan Britt dat ze niet zo goed weet of ze het moet vertellen : Britt, ik wil je alleen maar helpen, maar dat kan alleen als jij me vertelt wat er aan de hand is.

Britt : je kan me niet helpen..

Tony : als ik niet weet wat er is dan kan ik je zeker niet helpen, kom je kan me echt vertrouwen.

Britt : dat weet ik wel, maar ik wil je niet met mijn problemen opzadelen.

Tony : dat is helemaal niet erg, ik wil je graag helpen.

Britt : krijgt steeds meer het gevoel dat Tony haar ook echt kan helpen, dus ze besluit Tony alles te vertellen...

Britt : ik... ik wordt bedreigd... via...

Tony : via, wat Brittje?

Britt : via de telefoon... en dreigbrieven...

Tony : wat staat er dan in die brieven?

Britt : dat ik moet oppassen, want anders blijf ik helemaal alleen achter.

Tony : je moet het serieus nemen, Britt. Heb je enig idee wie hierachter kan zitten?

Britt : nee, ik heb geen enkel idee.

Tony : ik denk dat het verstandig is om er met Nadine over te praten. Ze maakt zich net als ik zorgen om jou. Zij kan misschien helpen om de dader op te sporen en ze kan zorgen dat er bescherming komt.

Britt : nee, ik wil geen bescherming, maar het is misschien wel zo dat Nadine kan helpen. Ik zal het haar morgen vragen...

Tony : staat er nog wat anders in de brieven of wat ze zeggen aan de telefoon?

maar voor Britt kan antwoorden gaat haar mobiel...

Britt : hallo...

Mannenstem : je bent gewaarschuwd, kijk uit! Of je blijft helemaal alleen achter. Ik weet je te vinden.

Britt schrikt en geeft haar mobiel aan Tony.

Mannenstem : alleen achter... helemaal alleen achter. Pas maar op. Je blijft helemaal alleen achter. Ik weet je te vinden.

Tony hangt op en kijkt naar Britt, die nu helemaal ineengedoken met een trieste blik op de bank zit.

Tony : Britt, je moet Nadine nu bellen, ik wil het ook wel voor je doen, misschien kunnen ze het nummer achterhalen of zo. Dit moet ophouden!

Britt : ik denk dat het verstandig is als jij Nadine belt...

Tony : oke... ik bel wel voor je...

Tony belt Nadine. Ze legt alles zo nauwkeurig mogelijk uit.

Als ze heeft opgehangen : Nadine komt er zo aan, ze is nogal geschokt, net als ik. Ik ben er zeker van dat ze er alles aan zal doen om die gast op te pakken. Die stem komt je trouwens niet bekend voor?

Britt : ik weet het niet, ik heb er al over nagedacht, maar ik weet het echt niet. Door een telefoon klinkt een stem natuurlijk altijd anders, maar er zit wel iets bekends in die stem. Ik heb alleen geen idee waarvan.

Tony : daar moet je goed over proberen na te denken. Als flik maak je natuurlijk altijd vijanden, maar hoe komt iemand dan aan je nummer?

Britt : ik heb geen idee, maar misschien kunnen we mijn zaken laten nakijken op mensen die nog niet zo lang geleden zijn vrijgekomen.

Tony : dat is een goed idee, maar hoe lang is het eigenlijk al aan de gang.

Britt : ongeveer een week.

Tony : ik haal wat te drinken, dan wachten we op Nadine...

Britt : oke, bedankt...

wanneer Nadine aangekomen is...

Nadine : Britt, weet je wie het is?

Britt : nee, maar de stem komt we wel vaag bekend voor.

Tony : Britt had het idee dat het misschien heeft te maken met een zaak, waarvan de verdachte kortgeleden is vrijgekomen.

Nadine : dat kan heel goed zijn, maar hoe komt hij dan aan haar mobiele nummer.

Tony : dat is ook wat wij ons afvroegen, maar misschien is het een goed idee om dat zo snel mogelijk uit te zoeken en dan vooral mensen die agressief hebben gereageerd. Of Britt al direct hebben bedreigd.

Nadine : Ja, ik zal meteen zorgen dat het wordt uitgezocht. Hopelijk levert het iets op, we gaan natuurlijk ook dat nummer natrekken, maar ik denk niet dat, dat iets zal opleveren. Zo dom zal hij waarschijnlijk niet zijn. Ik ga meteen naar het commissariaat om te zien wat ik kan doen...

en dus gaat Nadine weer weg

Tony : wil je dat ik hier blijf vannacht?

Britt : zou je dat willen?

Tony : ja tuurlijk er wacht thuis toch niemand op mij en nu Johan er nie is en je alleen bent met Dorien.......

Britt : ja misschien is het ook wel nie zo slim om alleen te blijven

Tony : dat denk ik ook

Britt : ik zal het logeerbed wel even opmaken

terwijl Britt in de logeerkamer bezig is, zet Tony koffie maar op dat moment gaat Britt haar telefoon weer af

Britt : Tony wil jij em even opnemen?

Tony : en als het die stalker weer is?

Britt : gewoon ophangen, maar misschien is het Nadine ook wel

Tony : ok

en ze neemt de telefoon op.....

Tony : hallo..

Nadine : Tony, tis Nadine, ik wilde even zeggen dat het natrekken van dat nummer niet heeft opgeleverd en dat ik een paar mensen alle zaken van Britt laat nakijken, maar ik ben bang dat het wel even zal duren voordat daar resultaat van is.

Tony : dat was natuurlijk te verwachten, maar het is goed dat er nu echt werk van wordt gemaakt. Ik blijf trouwens vannacht bij Britt, ik denk dat ze zich dan wat veiliger voelt.

Nadine : dat is een goed idee, jullie zullen van mij horen als er resultaat is.

Tony : dat is goed. En ze hangt op.

Britt : het was Nadine?

Tony : Ja, het nummer heeft niets opgeleverd en er zijn mensen al jouw zaken aan het natrekken, ze zal bellen als het wat oplevert, maar waarschijnlijk zal dat nog wel even duren...

Britt : oke, bedankt... het logeerbed staat ondertussen...

Tony : merci (glimlachend)

De volgende ochtend gaat al vroeg weer de wekker van Britt

Britt : blijf jij nog maar even liggen hoor Tony, maar Dorien moet naar school dus ik zal haar even wakker maken

Tony : nee joh ik hoef nie meer te slapen, ik ga gezellig met u en Dorien ontbijten

Britt : nou oke

maar plots gaat Britts mobiel...

Britt kijkt Tony aan en twijfelt even of ze hem op zal nemen

Dorien : mam! je telefoon gaat

Britt : ja ja ik pak hem al

als Britt opneemt.........

stem : ik kom je familie en vrienden halen... je blijft helemaal alleen achter... en dan kom ik je verkrachten... zoals nooit tevoren zal je met me vrijen...

Britt : ken ik u dan? (verbaasd)

stem : ik blijf anoniem tot het moment zelf en dan... (dreigend)

De stem hangt op.

Britt : Tony, wat moet ik doen, ik moet hem kennen. Hij zei dat hij...mijn familie en vrienden zal...vermoorden en...dat hij me dan...

Tony : zal verkrachten??

Britt knikt

Britt : Hij zei dat hij met me zou vrijen zoals nooit tevoren.

Britt begint te huilen.

Tony : hei, we laten ons niet doen hé. We vechten tot we hem hebben. Kan je echt niet denken wie het zou kunnen zijn?

Britt : De stem komt me heel bekend voor, maar ik weet het echt niet.

Tony : denk goed na!

Britt : misschien, het moet iemand zijn met wie ik al gevreeën heb, klopt dat?

Tony : ik denk het...

Britt : mark kan niet, want hij is dood... Johan zou zoiets nooit doen...

Tony : ik weet het...

Britt : wie dan? (nieuwsgierig)

Tony : wat dacht je van Kris?

Britt : Kris??? nee toch?? Zoiets zou Kris nooit doen toch?

Tony : nou ja naar aanleiding van wat hij allemaal zegt.... je herkent de stem maar je weet nie van wie die is omdat hij verdraaid wordt, hij kent je familie en je bent waarschijnlijk al eens met hem naar bed geweest.......

Britt : maar daarom is hij het toch nie gelijk

Tony : het lijkt mij het meest logische

Britt : maar waarom zou hij dat doen? waarom?

Tony : dat is de belangrijkste vraag... die we nie opgelost krijgen...

Britt : maar wat moeten we dan nu doen?

Tony : ik denk dat we het beste eerst naar Vanbruane kunnen en met haar overleggen

Britt : ok zullen we gelijk doorrijden nadat we Dorien naar school gebracht hebben?

Tony : goed idee

Een half uurtje later zijn Britt en Tony op het commissariaat bij Vanbruane

Vanbruane : tja... we moeten misschien... een lokvogel?????

Britt : hoe had u dat dan in gedachten?? Om Kris te lokken??

Nadine : we weten nie zeker of het Kris is, maar ja dat zouden we kunnen doen, als hij bijvoorbeeld in een telefoontje zegt dat hij ziet waar je mee bezig bent moet je nie ophangen, maar zeggen dat ie gewoon gelijk langs moet komen omdat je geen zin meer hebt om op hem te wachten of zoiets

Tony : jaa dat is een goed idee

Britt : maar ik ben nie zeker of ik dat wel durf

Tony : dan blijf ik bij jouw en Dorien totdat de stalker gepakt is

Britt : graag

Nadine : ja dat lijkt mij ook een goed idee, en jullie moeten mij van alles op de hoogte houden

Britt : ja goed

Britt : Nadine weet je zeker dat dat zal werken, misschien is het helemaal Kris niet en staat er straks een of andere engerd voor de deur.

Nadine : dat kan natuurlijk, maar je moet niet vergeten dat ik beneden al bewaking neer heb laten zetten en Tony is hier.

Tony : je moet niet bang zijn, dit moet gewoon zo snel mogelijk afgelopen zijn.

Britt : ja daar hoop ik ook op.

Nadine : dan ga ik maar eens, Britt als je het niet meer ziet zitten je mag me altijd bellen. Succes en ik hoor het wel als je weer gebeld wordt.

Als Nadine weg is hebben Britt en Tony het over de risico's die ze lopen.

Tony : het is natuurlijk altijd gevaarlijk, maar het is de enige manier om het probleem snel op te lossen. En vergeet niet we hebben al voor hetere vuren gestaan.

Britt knikt : ok, ik voel me al een stuk minder ongerust, wil je wat drinken.

Tony : ja, aangezien ik hier toch moet blijven kunnen we het maar beter gezellig maken.

Als Britt wegloopt gaat haar mobiel...

stem : ik zie waar je mee bezig bent, liefje... je gaat iets halen om te drinken voor Tony...

Britt : waarom kom je niet gewoon even langs, kris? dan hoeft al deze geheim zinnige gedoe niet...

stem : kris? wie is kris? ik ben kris helemaal niet... (verward)

Britt kijkt snel naar Tony. Die haar ervan probeert de overtuigen dat ze door moet pakken om te zorgen dat hij komt.

Britt heeft het uiteindelijk door : ik hoopte dat je even langs kon komen...

Man : ik weet niet of ik daar vandaag wel tijd voor heb

Britt : je hebt ook tijd om te bellen en dus ook tijd om langs te komen, wat een onzin.

Man : oke, oke als jij dat zo graag wil, dan kom ik wel langs.

Britt : dat is goed en ze hangt op.

Tony : komt hij?

Britt : Ja, hij komt, maar hij zei dat hij Kris niet was.

Tony : dat lijkt me nogal logisch.

Britt : maar ik vraag mij af hoe hij altijd maar weet wat ik aan het doen ben. Zal hij camera's hebben opgehangen of zo??

Tony : dat zou natuurlijk kunnen, ik zal eens rondkijken...

even later...

Tony : ik heb niks kunnen vinden hoor en trouwens hoe had dat gekund? dan had hij ingebroken moeten hebben en je hebt nooit gemerkt van inbraak toch?

Britt : nee, maar het zou kunnen dat hij een kennis van mij of zo heeft omgekocht en dat die het gedaan heeft, maar dat is natuurlijk onzin

Tony : wie zou zo iets nou doen? Die vrienden van jou zijn toch geen verraders?

Britt : nee weet ik ook wel maja het had gekund he?!

Tony : ja maar er zijn geen camera's, dus hoe zou hij het dan kunnen weten?

Britt : nou misschien dat hij me aan het bespieden is of zo?

Tony : hoe kan dat nou je woont op de tweede verdieping!

Britt : ja weet ik wel maar het zou toch kunnen dat hij aan de overkant een appartement heeft en van daaruit naar mij kijkt?

Tony : tsja da zou natuurlijk kunnen, nou dan doen we de gordijnen toch dicht?

Britt : goed idee

als de gordijnen dicht zijn gaat Britt haar telefoon weer.........

Britt : Michiels

Stem : word je bang?

Britt : waar heb je het over?

Stem : je begint jezelf een beetje op te sluiten, gordijnen dicht enzo......

Britt kijkt Tony verschrikt aan

Britt : nou euh.... eigenlijk... ik heb vannacht nachtdienst gehad dus ik was van plan om op bed te gaan en een normaal mens doet dan de gordijnen dicht... heb je er iets op tegen?

Stem : doe wat je nie laten kunt

Britt : goh Kris, nooit gedacht dat ik zelf nog eens iets mocht beslissen

Stem : waarom heb je het toch steeds over Kris? Wie is dat?

Britt : ik denk dat jij dat beter weet dan ik

Tony kijkt Britt aan en steekt haar duim omhoog!

Dan hoort Britt alleen nog maar een pieptoon......

Britt : hij heeft opgehangen!

Tony : goedzo! hij wordt een beetje bang

Britt : denk je??

plots horen ze...

PANG...

Britts raam ligt aan diggelen!!!

Ze schrikken allebei verschrikkelijk.

Britt : hij is niet bang, hij is kwaad, verschrikkelijk kwaad.

Tony : ik bel Nadine en iemand die er een nieuwe ruit in kan zetten. We laten ons niet door die eikel intimideren.

Britt : bedankt. Ik ben echt heel blij dat jij er bent.

Tony : tis al goed, ik bel nu.

Als Tony terugkomt zegt ze : De glazenzetter komt over vijf minuten. En Nadine komt er ook zo aan.

Britt : ik vraag mij af waarom hij zo op de naam Kris reageerde. Dat kan maar twee dingen betekenen, of hij is Kris of hij kent Kris.

Tony : daar ben ik het helemaal mee eens.

Plotseling gaat Britts mobiel weer...

stem : jaja, nu komt er er een glazenzetter, niet waar, liefje? maar voordat zij bij jouw thuis gaan, ga ik je verkrachten...

plots gaat ook Britts bel van haar huis...

Britt kijk verschrikt om.

Tony maakt het gebaar dat ze op moet hangen en dat doet Britt dan ook.

Tony : jij doet de deur open, dan zal ik mij verstoppen zodat hij me niet ziet.

Britt : ik weet niet of ik dat wel kan.

Tony : het moet en vergeet niet dat Nadine er zo aankomt. En dit moet stoppen en zo is de enige manier.

Britt : oke, jij verstopt je ik doe de deur open.

Britt loopt naar de deur en Tony verstopt zich op een plek waarvandaan ze direct kan ingrijpen mocht het misgaan.

Britt doet de deur open..... en dan ziet ze plots...

Britt : DANNY!!!!!! wat doe jij hier in godsnaam?!

Danny : ik... ik ben je stalker van aan de telefoon (dreigend)

hij stapt op haar af en...

Britt staat aan de grond genageld. Hij pakt haar vast. Britt komt weer een beetje tot zichzelf : Danny, waarom doe jij mij dit allemaal aan?

Danny : ik ben altijd verliefd op je geweest, maar jij zag me nooit staan.

Britt : maar ik hield van Mark en jij hebt hem vermoord.

Danny : hij wist teveel.

Britt : ik haat jou. Echt verschrikkelijk. En nu moet je weer gaan, ik kan er niet tegen dat jij bij mij in de buurt bent.

Danny : jij bent hier niet degene die de regels bepaald. En hij pakt haar vast.

Britt : laat me los.

Nu vindt Tony het genoeg...

ze grijpt haar wapen en richt hem op Danny

Tony : loslaten nu!

Danny pakt Britt vast en grijpt haar bij haar keel

Danny : laat dat wapen vallen of ik zal je partner de strot afknijpen!

Britt kijkt Tony bang aan

Tony : nee dat doe je nie want je houdt van haar en het enige wat je van haar wil is dat ze van je houdt en die liefde zul je nooit maar dan ook nooit krijgen... nie van Britt en nie van iemand anders schoft En nu loslaten!!

Danny : nee die liefde zal ik nie krijgen en daarom kan ik haar evengoed de strot afknijpen! laat vallen dat wapen!

Tony kijkt Britt twijfelend aan maar ze weet dat ze nie veel anders kan

en dus laat ze het wapen op de grond vallen

Danny : schop het hierheen

Tony schopt hem die kant op en bukt zich om het wapen op te pakken

Maar op dat moment komt Vanbruane binnen, ze ziet wat er aan de hand is en loopt zachtjes naar Danny toe, die met zijn rug naar haar toe staat

Als ze achter hem staat zet ze haar pistool op zijn hoofd

Vanbruane : laat dat wapen vallen en laat Britt los, NU!

Danny schrikt zich een hoedje en laat Britt los en laat van schrik het wapen vallen...

Britt : auw, jij kl**tz*k!!!!

Nadine drukt Danny hardhandig op de grond

Danny : auw laat me los ik heb niks gedaan

Nadine : oh nee??? niks gedaan?

Britt : schoft

Britt loopt huilend naar haar kamer, doet de deur op slot en gaat huilend op bed liggen...

Tony : breng die eikel weg, ik wil hem niet meer zien en Britt ook niet.

Nadine : hij gaat lang de gevangenis in zeer lang en denk maar niet dat hij Britt ooit nog zal zien.

Als Nadine samen met Danny weg zijn loopt Tony naar Britt toe : gaat het?

Britt kijkt Tony aan met betraand gezicht : ik was zo bang, ik was zelfs even vergeten dat jij er nog was.

Tony : maakt niet uit, het is goed afgelopen.. hij gaat de gevangenis in en zal je dus niet meer kunnen lastig vallen.

Britt : ik hoop het...

Tony : rustig maar

en ze slaat een arm om Britt heen

Britt : maar hij heeft me nie verkracht of zo....

Tony : nee maar wel bedreigd en poging tot moord gedaan

Britt : nou ja da viel wel mee

Tony : nee da viel nie mee Britt hij heeft gedreigd om je keel dicht te knijpen

Britt : maar hij heeft het nie gedaan

Tony : je weet toch zelf ook wel hoe het rechtssysteem in elkaar zit? Hij wordt veroordeeld tot gevangenisstraf echt waar

Britt : ja dat weet ik eigenlijk ook wel, maar hij heeft me zolang bedreigt en wist precies wanneer ik wat deed en kon hier zomaar mijn huis binnen lopen... ik kan gewoon nie geloven dat dat in een keer voorbij is als hij in de gevangenis zit

Tony : en toch is het zo... hij zal je niks meer doen

Britt : zou je, ondanks hij nu gepakt is........ toch nog een paar daagjes hier willen blijven?

Tony : tuurlijk blijf ik... of je het nou wilt of nie

Britt : bedankt Tony

Tony : he je hoeft echt niet te huilen, hoor (glimlachend)

Britt : sorry hoor maar ik kan gewoon nie geloven dat het nu voorbij is.. al die ellende

Tony : en toch is het zo!!

Britt : ja eigenlijk moet ik hartstikke blij zijn

Tony : nou dan moeten we iets bedenken om je op te vrolijken

Britt : ja graag

Tony : nou zullen we gezellig met Dorien ergens in de stad gaan eten?

Britt : ja leuk.... ik zal Dorien halen

Tony : Heej Dorien! Heb je zin om wat leuks te gaan doen?

Dorien : Ja!

Britt : laten we met z'n 3en de stad ingaan.

Tony : dat lijkt me een goed idee!

Britt : Kom Dorien, we gaan...

Dorien : mam, wat scheelt er? je kijkt zo... afwezig?

Britt : nee hoor er is niks, maak je maar geen zorgen lieverd

Dorien : oh weer je het zeker?

Britt : ja tuurlijk (beetje ongeduldig)

Dorien : nou oke, ik geloof je al hoor

Britt : oke nou zullen we dan maar gaan nu?

Tony : ja goed idee!

Zo vertrekken ze met zijn 3e naar de stad en maken er een gezellige dag van.

De volgende ochtend Word Britt door Nadine gebeld of zij op het commissariaat wild komen. Nadine belt ook Tony op.

Op het commissariaat.

Nadine : We hebben het in de verkeerde volgorde gedaan maar je moet nog aangifte doen Britt en jij moet een getuige verklaring afleggen Tony.

Britt : oh ja natuurlijk, moet dat nu gelijk?

Nadine : als het kan.....

Britt : ja hoor

Nadine : en jij Tony? Ik zou namelijk graag willen dat jullie het samen doen, omdat Tony er de hele tijd bij was

Tony : ja natuurlijk

In het verhoor......

Nadine doet het verhoor samen met Raymond.

Raymond : Britt hoe is die stalking begonnen?

Britt : Een week geleden kreeg ik telefoontjes en dreig brieven.

Britt :........en toen heb ik uiteindelijk aan Tony verteld wat er aan de hand was en die heeft mij overgehaald om Danny te overtuigen dat hij maar langs moest komen, en toen hij kwam was Tony bij mij en..... ja de rest weten jullie wel

Nadine : ja dat weten we

Raymond : en Tony...?

Ook Tony verteld wat er gebeurd is

Na het verhoor

Nadine : oke bedankt dames

Britt : graag gedaan

Nadine : we zullen jullie laten weten wat de rechter erover beslist

Britt : maar er is toch geen kans dat hij vrijgesproken wordt?

Nadine : absoluut niet, er is genoeg bewijs dat tegen hem pleit en met Tony haar getuigenverklaring erbij zal dat absoluut genoeg zijn om hem te overtuigen van zijn schuld

Britt : gelukkig

Nadine : en ALS hij vrijkomt, dan is dat pas over een paar jaar, dus maak je daar maar geen zorgen over, goed? (geruststellend glimlachend)

Britt : bedankt Nadine!

Nadine : oh je hoeft mij nie te bedanken hoor, ik doe gewoon mijn job, bedank Tony maar, zij heeft jou over kunnen halen om te vertellen wat er aan de hand was en zij heeft je geholpen om Danny te pakken

Britt : oke nou Tony bedankt! en ze omhelst Tony

Dan begint iedereen te lachen

Tony : kom... Nadine, mogen wij naar huis? Britt heeft wel genoeg meegemaakt vandaag niet?

Nadine : ja tuurlijk! ga lekker naar huis enne lekker uitrusten, jullie hebben genoeg spanning gehad de laatste tijd

Britt : bedankt baas!

Tony : zullen we gaan?

Britt : ja ik kom

aangekomen bij Britts thuis...

Britt : ik ben zo blij dat ik gewoon weer overal kan lopen zonder dat ik bespied of gestalkt wordt!

Tony lacht

Tony : tsja dat wordt weer wennen aan je vrijheid hea?!

Britt : oh daar zal ik snel genoeg aan wennen....Wil je wat drinken?

Tony : ja lekker

Wanneer Britt en Tony een hele tijd samen hebben geklets gaat de Telefoon en Britt neemt op.

Britt : Michiels.

Nadine : Met Nadine Vanbruane.

Britt : Ja baas?

Nadine : Je moet morgen om 9 uur op het commissariaat zijn dan word je verhoord D.I.T..

Britt : huh.. maar waarom? Waarom moet D.I.T mij ook nog eens verhoren? Jullie hebben mijn aanklacht en Tony haar verklaring toch?

Nadine : jawel, maar er komt een extra onderzoek en je moet nog een verklaring afleggen

Britt : maar waarom? Waarom komt er nog een extra onderzoek?

Nadine : Britt, niet teveel vragen, oke? kom gewoon maar...

Britt : maar...

maar Vanbruane heeft de telefoon al neergelegd... de volgende ochtend, 9 uur op het commissariaat...

Merel : Britt, kom je mee?

Britt : Het zal wel moeten.

Merel : He het is echt niet mijn keuze hoor, Linda heeft dit door gezet. (fluisterend)

Britt : waarom heeft die Linda toch zo'n hekel aan mij?

Merel : ze heeft geen hekel aan je

Britt : nee tuurlijk nie maar ze moet wel altijd mij hebben als ik maar iets verkeerd heb gedaan terwijl het bij anderen vaan nie eens tot een waarschuwing zou komen, moet er bij mij gelijk een heel extra onderzoek ingesteld worden... maar ze heeft geen hekel aan me, ik heb het gemerkt

Merel : is dat nie een beetje overdreven?

Britt : nee!

Merel : Dit komt je alleen maar ten goede Britt.

Britt : we zullen het wel merken

en dus loopt ze met Merel het verhoor in, waar Linda zit te wachten

in het verhoor.......

Britt : U wou me spreken?

Linda : Ja in verband met dat u die man heeft geslagen en de rede waardoor er verzachtende omstandigheden zijn.

Britt kijkt superverbaasd, maar gaat toch zitten...

Britt : ik snap het nie helemaal.... hoezo heeft u het over verzachtende omstandigheden?

Wat bedoelt u daarmee?

Linda : rustig maar mevr. Michiels ik zal het u uitleggen, maar gaat u eerst eens zitten

Britt gaat zitten en Linda begint te spreken

Linda : Door dat we nu weten dat de spanningen de oorzaak zijn zal u straf veel minder zijn. Maar we moeten nog onderzoeken of die stalking met u werk te maken heeft.

Britt : Danny is verdomme de moordenaar van mijn man.

Linda : wat? en dat vertelt u nu pas?!

Britt : ik weet het ook pas van gisteren, he! (gefrustreerd)

maar dan wordt het Britt allemaal te veel en begint te huilen...

Merel springt op om Britt te troosten

Britt; laat me maar even Merel, ik zou me graag even op willen frissen, mag dat?

Linda : natuurlijk, bent u daarna nog wel in staat om het onderzoek verder af te maken? We kunnen het ook een andere keer afmaken...?

Britt : nee het kan nu wel, anders blijf ik er toch maar tegenop zien

Linda : oke

als Britt weer terug is gaan ze verder met het onderzoek

Britt merkt wel dat Linda en merel haar vriendelijker behandelen dan net...

eigenlijk is ze hier wel blij om, omdat ze nooit zo goed overweg kan met de mensen van D.I.T en zeker nie met Linda, maar ze vindt het minder leuk, dat ze dit alleen doet omdat ze nu weet dat Danny Mark vermoord heeft, maar ze besteed er verder maar geen aandacht aan en richt zich op het onderzoek

Linda : dus die stalking heeft niets met uw werk te maken, denkt u? (vriendelijk glimlachend)

Britt : dat zou kunnen

Linda : heeft u een idee waarom hij het gedaan heeft?

Britt : ik zou het niet weten.. dat kunt u beter aan Danny vragen.

Linda : Danny wordt voorlopig nie door een van ons verhoord, maar door jullie, want jullie hebben het onderzoek, wij zijn er nie voor om de gewone zaken op ten slotte, daarvoor zitten wij nie bij D.I.T

Britt : dat begrijp ik wel, maar ik zou zelf nie weten waarom hij het gedaan heeft, ik bedoel tsja hij was wel altijd jaloers op Mark, omdat ik met hem getrouwd was en nie met Danny. Ik geloof dat Danny altijd wel een oogje op mij gehad heeft, maar hij moet nie denken dat zodra Mark dood is, dat ik dan gelijk zijn partner maar neem om het bed mee in te duiken

Linda : nee dat geloof ik best, maar zou hij het alleen gedaan hebben omdat hij verliefd op u is, niet uit wraak of zo???

Britt : ik zou nie weten waarom hij wraak op mij zou willen nemen, ik heb hem nooit iets misdaan, ik kon hem nie eens neerschieten terwijl ik wist dat hij degene was die Mark dat mes in zijn buik heeft geduwd

Linda : het is maar beter ook dat u hem nie neergeschoten heeft

Britt : tsja da weet ik wel, want dat zou nogal wat problemen opleveren, maar hij heeft het verdiend om overhoop geschoten te worden

Merel kijkt Britt aan met een waarschuwende blik en Britt weet wat dat betekend dat ze moet oppassen met dit soort uitspraken wand het zou natuurlijk best kunnen gebeuren dat Danny word neer geschoten.

... en dat ze haar dan wel eens kunnen verdenken...

Britt : sorry... (fluisterend)

merel glimlacht vriendelijk en ook Linda kijkt vriendelijk...

Linda : zo, wij zijn klaar... ik hoop voor u dat alles weer goed komt... en dat u zich niet teveel aantrekt van Danny's gedrag (glimlachend)

Britt neemt beleefd afscheid van D.I.T. en gaat dan stil aan haar bureau zitten... Vanbruane ziet dat er wat scheelt en roept Britt in haar kantoortje...

Nadine : Britt gaat het een beetje?

Britt : Een beetje Merel en Linda begrepen het wel wat er aan de hand was dus ik denk dat het wel weer goed komt.

Nadine : Daar ben ik blij om. Ga maar lekker naar huis, wat leuks doen je bent nog geschorst en ik krijg denk ik wel in de loop van de dag te horen wanneer je weer terug mag komen.

Britt : maar... ja, oke... dat is goed... bedankt (glimlachend)

Nadine : ontspan je, doe wat leuks, maar ontspan je, goed?

Britt : ik zal mijn best doen baas (glimlachend)

Nadine : oke geniet ervan, want ik hoop en denk nie dat je snel weer een dag vrij hebt

Britt : oke ik ben al weg!

Britt gaat er met eigelijk met een fijn gevoel naar huis wand ze weet dat het allemaal weer goed komt.

Aan het einde van de middag krijgt Britt telefoon van Nadine dat ze de volgen de morgen weer mag komen werken.

Britt : bedankt baas

Nadine : graag gedaan Britt en tot morgen

Britt : ja tot morgen

Britt voelt zich heel gelukkig als ze de hoorn neerlegt en besluit het een beetje gezellig te maken, ze steekt de kaarsjes aan en pakt een glaasje wijn, maar dan...

... rinkelt haar telefoon...

Britt : Michiels...

stem : je dacht toch niet dat je van me af was? (dreigend)

Britt : wie... wie bent u? (bang)

stem : de vervanger van Danny... en mij ken je niet...maar ik ken jou... en je familie...(dreigend)

dan wordt de telefoon weer neergelegd... Britt staart naar haar telefoon...

Britt twijfelt wat te doen.... zal ze Nadine of Tony bellen.. of misschien Johan... ze besluit nog even te wachten, misschien was het wel gewoon een geintje van iemand die wist dat ze gestalkt was, maar wie? Bijna niemand weet ervan af... toch belt ze niemand en gaat weer op de bank zitten....

Het zit Britt toch eigelijk niet lekker en besluit maar even naar het commissariaat te gaan om dit te vertellen.

Onderweg gaat haar GSM af.

Stem : Waar ga je naar toe?

Britt : Gaat je niets aan.

Stem : Als je maar niet naar het commissariaat gaat.

Britt : Dat is lastig ik werk daar namelijk.

Stem : maar je bent geschorst

Britt : nie meer... hoe weet u da trouwens?

Stem : tsjaa..... ik weet alles van u

Britt : en waarom dan? Wat heeft het voor zin om mij zo op te jutten?

Stem : da heb ik al gezegd, ik kom afmaken wat Danny nie gelukt is

Britt : oh nee dat is en nie gelukt nee, Danny gaat voor jaren de bak in en als u hiermee doorgaat dan gebeurt met u hetzelfde....

Stem : dat dacht je maar... ik zal nie zo stom zijn als Danny om in de val van u en dat vriendinnetje van u te lopen...... alles op zijn tijd

Britt : pff laat me nie lachen zeg

maar op het moment dat ze dat zegt hoor ze alleen nog maar tuut tuut tuut tuut.......

Britt is helemaal over haar toeren als ze op het commissariaat aankomt

Nadine : Britt!! wat is er aan de hand? je laatste dag vrij..... wat doe je hier?

Baas : ik... ik moet met u spreken!

Nadine : Ca va Britt? Wat is er aan de hand?

Britt : kan ik u misschien even onder vier ogen spreken?

Nadine : natuurlijk, loop maar mee naar mijn kantoor, is het zo erg dan?

Britt : euhm... ja best wel

ze lopen naar het kantoor van Nadine, waar ze allebei gaan zitten en Britt begint te vertellen....

Wanneer Britt is uitverteld.

Nadine : Ik ben heel blij dat je het me allemaal verteld.

Britt : Ja ik wil het niet nog een keer mee maken, en ik wil niet nog een schorsing.

Nadine : Jij bent ook echt verslaafd aan je werk.

Britt : Trouwens, hij wist dat ik geschorst was.

Nadine : wat wist hij nog meer?

Britt : uhm... dat Danny in de val is gelopen... en hij kent mijn familie en vrienden...

Nadine : Britt ik vind dit uit de hand gaan lopen ik denk dat het beter is dat jullie beschermt kunnen worden.

Britt : Als dat moet.

Nadine : Het lijkt me wel het verstandigst.

Britt : maar lopen de mensen dan geen risico?

Nadine : je weet zelf dat het hele leven een risico is Britt, en zeker als je flik bent, maar ik weet zeker dat de mannen je maar wat graag willen beschermen als ze weten wat er aan de hand is

Britt kijkt verschrikt op

Nadine : het spijt me Britt maar ik kan nie verborgen voor ze houden waarom ze jou in de gaten moeten houden

Britt : ja ik snap het vertel het ze maar

Nadine : oke en hij zal waarschijnlijk weer bellen en je op gaan jutten over de bescherming, maar dat maakt nie uit, want hij kan niks anders doen dan je alleen maar een beetje opjagen en daar moet je je niks van aan trekken

Britt : en als het hem nou lukt om de mannen te slim af te zijn?

Nadine : dat lukt hem nie (glimlachend)

Britt : nee dat weet ik eigenlijk ook wel, maar ik ben echt bang

Nadine : dat snap ik, maar ik denk dat dit het beste is op deze manier, en je zult het iedereen moeten laten weten, ook Dorien en Simon....

Britt : maar dan worden ze alleen maar bang

Nadine : nee dat denk ik nie, ik denk dat ze het alleen maar spannend vinden dat er dag en nacht politie voor hun deur op de stoep staat

Britt : oke ik zal het ze vertellen

Nadine : bedankt (glimlachend)

dan gaat Nadine weer weg...

die avond...

Bruno en Nick staan voor de deur.

Binnen.

Britt : Dorien, Simon en Johan willen jullie even komen?

Ze komen er alle drie aan en gaan op de bank zitten.

Britt : Ik weet niet of jullie het in de gaten hebben maar Bruno en Nick staan ons al de hele dag in de gate te houden en dat komt omdat ik een stalker heb.

Britt heeft het zo snel gezegd dat ze er zelf van geschrokken is

Ook Dorien is geschrokken en springt in een keer van de bank

Dorien : waat?

Ook Simon is geschrokken

Britt : rustig maar, we hebben er niks aan als we allemaal gaan panikeren

Dorien : maar mam.... Wie? Waarom hoe?

Britt : rustig ga eerst even zitten dan zal ik je alles uitleggen goed?

En dus gaat Dorien weer zitten

Johan heeft nog helemaal geen reactie gegeven en Britt kijkt hem vragend aan

... maar ze let er niet zo op en legt alles aan Dorien en Simon uit... nadat dit gebeurd is, is Johan verdwenen... plots gaat Britts telefoon weer...

Stem : je bent toch nie je hele lieftallige gezinnetje op de hoogte aan het stellen van mij?

Britt : jeetje ik wordt echt helemaal gek van jou! Ga iemand anders even lastig vallen als je je zo verveelt maar laat mij met rust!

Stem : zozo mevrouwtje wordt boos... hoe zou dat nou komen?

Britt : hou op!

Stem : waar heb je je lieve man eigenlijk gelaten?

Britt kijkt om zich heen.... hoe zou hij nou weten.... ze kijkt uit het raam, maar ziet zo snel niet waarvandaan iemand naar binnen zou kunnen loeren

Britt raakt in paniek

Britt : wat....? Waar ben je? Laat je zien lafaard!

Stem : nog niet... maar wat er niet is kan nog komen

Britt : ach hou toch op! je bent een lafaard! Wat ik met wie en wanneer doe, gaat u geen zak aan, ga iemand anders vervelen

En Britt hangt de telefoon op

Britt : Johan, waar ben je?

Johan : Op de wc.

Britt : Is goed, was je kwijt.

Britt pakt snel haar mobiel en belt naar Nadine, die thuis is.

Als Britt weer opgehangen heeft nadat ze Nadine op de hoogte heeft gesteld komt Johan weer aanlopen

Britt : Wat is er lieverd? Waarom zeg je niks?

Johan : omdat.... omdat ik eigenlijk verwacht had dat onze relatie wel zo sterk is dat je me dit veel eerder had kunnen vertellen

Britt : maar Johan......

Johan : nee Britt, ik bedoel ik begrijp dat je er liever nie over wou spreken, maar ik ben u lief daar kun je het toch wel tegen vertellen? Je hebt me nogal teleurgesteld Britt.....

Britt : het spijt me lieverd......

Britt : het spijt me echt, maar... maar ik... ik...

maar dan wordt het Britt teveel en stort ze volledig in...

Johan ziet wat er gebeurt en zet zich snel over zijn boosheid heen

Johan : maar lieverd... zo had ik het nie bedoeld!

Britt : dat weet ik wel, maar het was al zo moeilijk om het je nie te zeggen, maar.....

Johan : ik begrijp het ook wel, je werd bedreigt en je wou het met je koppige hoofdje zelf weer even oplossen

hij lacht lief naar haar

Britt : het spijt me

Johan : tis al goed, ik had nie zo boos moeten worden, je hebt mijn hulp nu nodig, we moeten nu niet ook nog eens ruzie gaan maken, er zijn al genoeg problemen die we eerst nog moeten oplossen

Britt : ja dat is goed, hij heeft net gebeld toen jij weg was, ik was zo bang dat hij jou had.

Johan : Sorry Britt, dat wist ik niet.

Britt : dat kon je toch ook nie weten

n?

Johan : nee dat is waar, maar ik zal ervoor zorgen dat ik wat meer bij je kan zijn de komende tijd

Britt : lieverd... dat hoeft toch helemaal niet?

Johan : tuurlijk wel, en trouwens ik zou het ook helemaal niet erg vinden om wat meer tijd met je door te brengen

Britt : nee dat is waar, maar je werk dan?

Johan : dan werk ik wel wat meer thuis, ik wil gewoon niet dat jou iets zou overkomen.....

Britt : wel, ik kan weinig meer doen om je over te halen dus dan geef ik maar toe!

Johan : gelukkig!

Dorien : Mam, heb je dan ruzie dat iemand je stalkt?

Britt : nee lieverd, zover ik weet nie, maar als dat zo zou zijn dan zouden we ook snel genoeg weten wie het was, maar de eerste dader is al opgepakt maar nu is er iemand anders en niemand weet wie het zou kunnen zijn

Dorien : wat bedoel je met : de eerste dader is al opgepakt? Waren er twee stalkers?

Britt : Ja er waren er twee.

Simon : Dan ga je het toch aan die eerst vragen.

Britt : Dat verteld hij niet.

Simon : Zet je hem onderdruk.

Britt : het zit nogal ingewikkelder in elkaar dan jullie denken, maar we doen echt ons best om de tweede stalker ook op te pakken, maar toch vond ik dat jullie het moesten weten. Omdat er nu constant twee flikken voor onze deur zullen staan, dus ik had het toch nie lang verborgen kunnen houden... daar zijn jullie te slim voor

Dorien : precies!

Britt : Ja maar ik denk dat we er wel snel achter komen

Johan : hoezo?

Britt : Gewoon, het zijn simmen flikken.

Johan : oh daar twijfel ik ook nie aan.....ze zitten bij u in het team maar ja nadat de eerste stalker opgepakt is zal de tweede nu wel wat voorzichtiger te werk gaan denk je ook nie?

Britt : ja dat zal hij wel proberen denk ik, maar ooit zal ie een fout maken en dat pakken we hem!

Johan : absoluut!

Dan word er weer gebeld.

Johan : Zal ik opnemen.

Britt : Is goed.

Johan neemt op.

Johan : Van Lancker.

Nadine : ha Johan met Nadine mag ik Britt.

Johan : Ja dat is goed.

Johan geeft de telefoon aan Britt met de mededeling dat het Nadine is.

Britt : Ja, baas?

Nadine : Ik heb aan gevraagd om je telefoon af te luisteren maar ik neem aan dat het wel mag.

Britt : Natuurlijk mag dat. Kunnen ze het telefoonnummer niet trasseren waarvan ik gebeld word?

Nadine : Nee het is een mobile telefoon.

Britt : Met een pree peat kaart.

Nadine : Ja.

Britt : sh*t... hoe hadden we ook anders kunnen verwachten

Nadine : ja zo stom zijn ze nou ook weer nie.... we zullen moeten wachten totdat hij een fout maakt

Britt : ja inderdaad, en dan maar hopen dat die fout snel komt....

Nadine : Er is een mogelijkheid om hem te kunnen vinden, maar dan moeten we hopen dat de telefoon maatschappij wel meewerken.

Britt : Door de signalen van de satelliet?

Nadine : Ja.

Britt : Waar wacht u nog op, proberen.

Nadine : Ik ga meteen bellen dacht er net aan.

Britt : oke succes dan maar

Nadine : ja dankje Britt... en ik bel u zodra ik iets meer weet

Britt : bedankt

en een kwartiertje later gaat Britt haar telefoon weer..........

Johan neemt hem op.

Johan : Van Lancker.

Stem : Durft dat lieve vrouwtje van je niet meer op te nemen?

Johan : Waarom zou ze het niet durven?

Stem : Waarschuw haar maar als ze naar de flikken gaat komt het haar duur te staan.

Johan : Ze moet morgen werken, en waarom mag ze dan niet naar de flikken?

Stem : tsja werk is werk hea?! Maar als ze ook maar een woord zegt over deze stalking dan......

Johan : oei wat dan? Denk je dat je ons bang kan maken door een beetje te dreigen??? Sorry maar dan ben je aan he