Geen goede jeugd gehad

Sofie : Goeiemorgen Britt!
Britt : Morgen... Is Vanbruane er al?
Nadine : Ja, ik Ben er al. Heb je me nodig?
Britt knikt glimlachend.
Britt : Yep, zoals elke morgen, om te weten of er een nieuwe zaak is?
Nadine schudt lachend haar hoofd.
Nadine : neen, sorry. Nog geen nieuwe zaak. Als er een nieuwe binnenkomt stuur ik die meteen door naar jullie. Raymond en Pasmans zijn nog steeds bezig met die winkeldiefstal van gisteren, en Nick en Bruno zijn ook nog bezig met die gasten die op hun moto oude mensen de stuipen op het lijf jagen.
Sofie en Britt knikken glimlachend en gaan vrolijk aan hun bureau zitten.
Sofie : Britt?
Britt : Ja?
Sofie : Mis jij Tony vaak?
Britt kijkt Sofie vreemd aan. Dan knikt ze glimlachend.
Britt : Ja, eigenlijk wel, ja. Maar ja, ik probeer van alles het beste te maken, he.
Dan beginnen ze weer beiden te lachen en kunnen pas ophouden wanneer Vanbruane Britt bij haar roept.
Britt : Wat is er, baas?
Nadine : Britt, om met de deur in huis te vallen : Heb jij een goede jeugd gehad?
Britt kijkt Nadine geschrokken aan...
Britt : natuurlijk, waarom zou ik geen goede jeugd gehad hebben?
Nadine : Britt, niet rond de pot draaien. Ik heb net telefoon gekregen van een zekere Ann Vandaele. Ze vroeg naar jou.
Vanbruane wijst op de telefoon, die nog steeds open op haar bureau ligt. Britt neemt hem op.
Britt : Met Britt.
Ann : Britt? Lieverd, ken je me nog?!
Britt : natuurlijk ken ik u nog. U Bent mijn moeder, die ik nooit gekend heb...

Ann : gelukkig je kent me nog
Britt : Maar waarom wilt u nu opeens contact met mij en hoe hebt u mij gevonden?...

Ann : nogal moeilijk, er bestaat een telefoonboek (lachend)
Britt : Mmm, logisch. en waarom wilt u nou pas contact met mij hebben en niet vroeger?
Ann : Omdat, uhmm...
Britt : Omdat?

Ann : Britt ik moet je wat vertellen maar dat kan ik niet over de telefoon!
Kun je naar de Segersstraat komen? Op nummer 26, daar woon ik tijdelijk.
Britt : Wat? Hier in Gent?
Ann : Ja, kom je dan?
Ann : Ja. Even kijkt Britt naar Nadine, maar die knikt.
Britt : Ik kom eraan.

Dan leggen ze beiden de telefoon op de haak...
Nadine : Jij gaat naar je moeder, veronderstel ik?
Britt : Sorry...
Nadine : Is niets (glimlachend)
Nadine : Tot straks : )
aangekomen in Segersstraat 26...

tring tring.
Ann doet open.
Ann : A Britt lieverd kom binnen.
Britt;oke.......

Ann : Sorry daarvoor...maar het was...(slikt)
Britt : Het was???
Ann : Het was je vader..
Britt : Wat was er mis met hem..hij heeft zijn hele leven voor mij gezorgd en jij hebt mij in de steek gelaten en nu ga je hem de schuld nog eens geven
Ann : Ik wou wel voor je zorgen maar...ik heb gevlucht....voor je vader!

Ann : Hij... hij heeft me zoveel pijn gedaan
hij moest toevallig steeds elke avond overwerken en toen ik hem een keer op z'n werk wou opzoeken was hij daar niet. Iemand van zijn werk vertelde dat hij met ene Marianne mee was. toen heeft hij het geweten ik was hoog zwanger en dan gaat hij gewoon met een Andere vrouw mee naar huis
Britt : ...

Britt : Hoe zou het nou toch komen dat ik je niet geloof, Ann?

Ann : Ja ik weet het, je gelooft het niet, want je vertrouwd me niet meer. Wat ik me kan voorstellen, maar alsjeblieft Britt. Het is de waarheid.
Er staan tranen in haar ogen ziet Britt.
Misschien heeft ze dan tóch gelijk...

Britt : Maar waarom nam u dan contact met me op? ik heb daar toch geen zaken mee?
Ann : Daar is een speciale reden voor, lieverd, ik...
Britt : noem me geen lieverd!
Ann : Sorry, lie... Britt... nou, die speciale reden is.

Ann : Hij heeft me opgebeld en bedreigd....

Britt : Dat zou papa nooit doen! je liegt, Ann, en dat weet je goed genoeg! je wil mij voor je winnen is het niet?
maar dan ziet Britt dat haar moeder het zeer moeilijk heeft...

Britt slaat haar handen voor haar ogen en rent naar buiten. Frisse lucht, ze heeft frisse lucht nodig!
Wat moet ze nu doen?
Dan stapt ze in de auto en wil weg rijden.
Ann : Britt wat ga je doen?
Britt : naar Tony.
Zonder erbij na te denken reed ze naar Tony's huis en belde helemaal overstuur aan.
Tony opent de deur en ziet dat er iets met Britt aan de hand is.
Tony : Britt wat is er?
Britt : Sorry, ik weet dat, dat, maar ik kon niet ergens Anders heen en toen, nou daarom sta ik hier. Snikt ze.
Tony : Kom binnen.
Britt loopt met Tony mee en gaat met haar op de bank zitten.
Tony heeft een glaasje water voor haar neergezet.

Tony : Britt, wat is er nu gebeurd?

Britt : Mijn moeder is in gent...
Tony : WAT?? je verloren moeder??
Britt knikt zachtjes...
Tony : Waarom is ze hier?
nadat Britt alles uitgelegd heeft...

moet Britt huilen.
Tony slaat een arm om haar heen.
Kom hier zegt ze en ze trekt Britt naar zich toe.
Als ze even lekker heeft zitten huilen...
Britt : En hoe gaat het nu met jou en met de kleine?
Tony : Ja, goed, hij ligt nu lekker te slapen. Hij is zó lief!
Britt glimlacht. Gelukkig maar, zegt ze.
Britt : Ik Ben blij dat ik even Ben gekomen. Ik Ben nu alweer wat rustiger.
Tony : Je Bent hier altijd welkom. Ik vind het echt vreselijk van je moeder. Wat ze je verteld heeft bedoel ik. Als je er nog eens over wil praten of als ik je kan helpen, je weet me dus te vinden he?

Britt glimlacht zwakjes.
Britt : Wat denk jij? zou ik nu terug naar mama gaan of niet? ik bedoel An, niet mama...
Tony : Ik vind dat je moet gaan, Britt (glimlachend)

Britt : Oke maar wat moet ik dan zeggen???

Tony : Dat het je spijt dat je zo Bent weggelopen van haar, en... en dat je haar gerust wilt helpen, dat zou ik zeggen.
Britt : Oke, ik ga nu. tot morgen op het commissariaat (glimlachend)
Aangekomen terug bij Ann...

Britt : Ann het spijt me.
Ann : Wat spijt je lie....Britt.
Britt;Dat ik net Ben weggelopen.....

Ann : Het is niets, lieverd, ik zou hetzelfde doen, echt waar (glimlachend)
Britt glimlacht liefjes terug.
Ann : He, ik mocht lieverd zeggen!
Britt knikt.
Ann : nou, wil je me helpen?

Britt : Ja maar dat kan ik niet alleen.
Ann : Wie help er dan nog meer.
Britt : Weet niet maar ik kan een vriendin van mij bellen.
Ann : Is goed.
Britt belt naar....

... Tony...
Britt : Tony, wil je eventjes naar mijn moeder en mij komen?
Tony : Ik kom eraan!!!!!
wanneer Tony aangekomen is...

Tony : Britt wat is er?
Britt verteld het hele verhaal.
Britt;Wil jij ons helpen Tony????

Tony : Maar natuurlijk!!!!! Ann, weet u waar uw man woont?
Ann : Ex-man, we zijn een jaar geleden gescheiden.
Britt staart haar moeder aan...
Britt : Zijn jij en papa gescheiden??????
Ann knikt glimlachend.
Britt : Maar daar heeft hij me nooit iets over gezegd!!!!! ik dacht echt dat Els Delanghe mijn moeder is!
An : Els Delanghe?
Britt : De vrouw van papa...
Ann schrikt zich rot...

Ann : Maar hoe kan je dat nou denken?
Britt : Dat zei hij.
Tony : Mevrouw weet u waar u man woont.
Ann : Ja tuurlijk ik zal het jullie wijzen.
Tony : Oke kom je Britt?
Britt : Ja ik kom.....

Tony : Britt, gaat het?
Britt schudt zachtjes haar hoofd...
Britt : Het wordt me teveel, ik...

....kan het niet meer aan.
Tony : Britt als het echt niet meer gaat moet je het zeggen dan vraag ik iemand Anders om hulp.
Britt : Oke kom we gaan...

aangekomen aan Britts vaders huis...

Ann wacht in de auto en Tony en Britt stappen uit. Britt loopt voorzichtig achter Tony aan. Nog nooit heeft ze het zo moeilijk gevonden om naar 'huis' te gaan.
Tony belt aan en een vrouw doet open.
Els : Dag Britt.
Britt glimlacht. Dit is Els, zegt ze tegen Tony.
Tony : Dag, Ik Ben Tony, een vriendin van Britt.
Britt : Is papa thuis?
Els : Ja hij is in de werkkamer.
Britt en Tony lopen naar boven en kloppen op de deur.
Britt : Papa?
Hij opent de deur.

Papa : Lieverd!
En hij omhelst Britt.
Tony : Kunnen wij even met u praten?
Papa : Ja tuurlijk....

Ook Els komt erbij zitten...
Els : Britt, eerst eventjes een vraagje. Normaal zeg je 'mama' tegen me, en dat Ben ik ook, maar net zei je 'Els'. Wat is daar de reden voor?

Tony ziet dat Britt lichtjes schrikt en daarom voert zij maar het woord...

Tony : Wij denken dat u niet haar moeder Bent maar Ann.
Els : Maar dat is niet waar ik Ben haar moeder.
Tony : Mevrouw we zijn hier om uit te zoeken wie de moeder is.
Papa : Zegt Ann dat zei de moeder is?
Tony : Ja.
Papa : Waar is ze nu.
Tony : Meneer dat zeggen wij niet.
Papa : gvd zeg waar ze is ik maak haar kapot!!!

Britt : Papa! Hou je kalm!
Papa : Lieverd, waar is je moeder?
Els : Maar hier zit haar moeder!
Tony : Els! Het lijkt me beter als jij je mond eventjes houdt!
Els knikt verontwaardigd...
Britt : Mama, waarbij ik bedoel Ann, heeft gezegd dat je haar opgebeld hebt en bedreigd, papa. (fluisterend)
Papa : Wat beweert die teef!!!!!
Britt : Papa, zeg me gewoon de waarheid!!!!!
Tony ziet dat Britt op het punt staat om huilend haar ouderlijk huis te verlaten...
Tony : Britt, gaat het nog? (fluisterend in Britts oor)
Britt schudt zachtjes haar hoofd, terwijl Els en haar vader ruzie beginnen maken...

Tony : Eh het lijkt me beter dat wij een Andere keer terug komen.
Britt : Ja.
Tony : Kom Britt we gaan.
Papa : Wacht even ik wil eerst weten waar Ann is.
Britt : Papa hou op ik zeg niet waar mama is.
Els : Ik Ben je mama.
Tony : Kom Britt.....

Britt : Els, hou je kop, oke?! Jij Bent niet mijn moeder!!!! Ann is mijn moeder, begrepen?!
els wil protesteren, maar Britts vader (Dominique) onderbreekt haar...

Dominique : Els we kunnen het maar beter vertellen.
Britt : Wat kan je me maar beter vertellen?

Dominique : Dat els inderdaad je moeder niet is, maar ook Ann niet.
Britt : Hoe? maar wie dan wel?!

En Dominique begint alles uit te leggen...

Dominique : Allebei de vrouwen liegen.
Britt : Wie dan wel?
Dominique : Het was een ongeluk we waren een avondje uit en we eindigende in bed.
Britt : Wie zijn wij.
Dominique : Ik en....

Dominique : Ik en een zekere Karlien Vervoort...
Britt : Karlien Vervoort? Die ken ik niet!
Dominique : neen, inderdaad, dat is ook niet zo verwonderlijk. Ze heeft me de deur gewezen...
Britt : Maar jij hebt me al die tijd opgevoed, papa? hoe Ben je dan aan mij geraakt?
Dominique : Karlien mishandelde jou en toen Ben ik naar de rechter gestapt en die heeft mij het hoederecht bezorgd. Karlien was razend op me, maar de rechter heeft gezegd, dat als ze nog 1 keer bij me in de buurt komt, dat ze een alternatieve straf krijgt, en die straf is ook al gezegd, dat is namelijk 4 maanden in de gevangenis zitten.
Britt : Me mishandelt? Maar daar herinner ik me niets meer van!!!!
Ook dit begint Dominique uit te leggen...

Dominique : nee ze deed wat in je drinken zodat je niks meer wist ook niet als het drankje uit gewerkt was....

Britt : Maar op welke manier mishandelde ze me dan? Papa, zeg het me, alsjeblieft!!!!

Dominique : Ze sloeg je allerlei voorwerpen en als het drankje dan was uitgewerkt en vroeg hoe je aan die wonden en blauwe plekken kwam dan zei ze dat je was gevallen.....

Britt : Welke voorwerpen? En heb ik er enige letsels aan overgehouden volgens jou?

Britt : Jullie zijn het alle bij niet en dat weet je toch dat je een kind hebt gekregen of niet en ik weet wie mijn moeder is maar ik hoef haar niet meer te zien.
Tony : Waarom niet, Britt? (streng)
Britt : Omdat... (Britt kijkt Ann hulpeloos aan)
Ann : Omdat IK haar moeder ben natuurlijk!
Britt : Ann, hou je mond! je bent mijn moeder niet!

Tony start plots de auto en rijd naar de Drongense-steenweg 35...

Britt : Wat doen we HIER?
Tony : naar je moeder.
Britt : Tony ik wil mijn moeder niet kennen ze heeft nooit contact met me op gezocht en dat wil ik dus nu ook niet meer.
Tony : Maar IK wil weten waarom ze nooit contact heeft gezocht, begrijp je dat nu niet?!
Britt : Dan ga jij maar, maar ik ga naar huis dag Tony.
Tony : Britt wacht jij gewoon.
Britt : nee.
Britt stapt uit en loopt weg.
Tony : Britt, kom terug!!!
Britt : Waarom zou ik? ik wil mijn moeder niet ontmoeten!!

plots gaat de deur open bij nummer35...
Er komt een vrouw naar buiten. Tony wilt contact maken met de vrouw en hoopt dat ze de naam Britt kent.
Tony : Britt Michiels blijf staan! (streng)
Britt : Tony laat me met rust, dan pas ziet Britt de vrouw staan en de vrouw kijkt naar Britt.

vrouw : Britt?
Britt : Mama? (twijfelend)
Vrouw : Mijn dochter na zoveel jaar terug?
Britt : Waarom heb je me nooit gezocht?
Vrouw : Ik was nog heel jong toen ik je kreeg en ik moest je aan je vader geven en ik wist alleen je naam en hij is toen verhuist en ze hebben me verboden om je op te zoeken.
Britt : Maar... waarom?
vrouw : Je vader beweerde dat ik je sloeg. wat uiteraard niet waar is...
Britt : Mama?
vrouw : Ja lieverd? (hoopvol)
Britt : Wat is mijn volledige naam?
vrouw : Britt Laura-Paula Croonenberghs...
Britt : Je bent echt mijn moeder... (twijfelend)

Britt stapt voorzicht op haar 'echte' moeder af en omhelst haar...
Britt : Tony bedankt dat je met heb mee genomen hier heen.
Tony : Ja ik wilde zeker weten dat dit je moeder was wand je vader blijft ons maar voor liegen.
Britt : Je hebt gelijk.
Vrouw : Komen jullie binnen dan kunnen we elkaar leren kennen.

Einde

vervolgverhaal van de site De FLIKKEN rukken uit

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©