Johan verdacht
Britt : Goeiemorgen iedereen!!!!
team : Morgen!
Britt : Dag Sofie (lachend)
Sofie : Morgen (lachend)
Britt : Is er nog een nieuwe zaak?
Nadine : Ja, en ook goedemorgen (glimlachend)
Britt en Sofie : Welke zaak?!
Nadine : Kom even mee.
Britt en Tony lopen achter Nadine aan.
Nadine;Ga zitten.
Britt : Wat voor zaak heeft u?
Nadine : Poging tot moord op een vrouw van rond de 30 met een kind maar dat is
meegenomen door de mensen die haar wouden doden. Voor de rest schot en mes
wonden het gaat niet goed met haar maar ze leeft nog wel.
Britt : Weten we al wie het is?
Nadine : Nee dat moeten jullie uitzoeken jullie gaan nu naar het ziekenhuis.
Sofie : Oke we zijn al weg.
Aangekomen in het ziekenhuis.
Britt : Weet u misschien waar wij een vrouw kunnen vinden pas geleden
binnengebracht met mes en schot wonden rond de 30 jaar met een kind.
Dokter : Ja die ligt op kamer 222 maar jullie mogen maar heel even bij haar.
Britt en Sofie lopen naar kamer 222 daar aangekomen kloppen ze op de deur....
Er word niet gereageerd maar ze gaan toch naar binnen en zien dat ze alle bij
liggen te slapen en gaan dan op zoek naar een van de doktoren en vragen of ze
met de dokters kunnen praten die de vrouw en het kindje hebben behandeld.
Ze komen er achter dat Sam de vrouw heeft behandeld en Mihriban het kind.
Britt : Sam ken jij die vrouw die je hebt geholpen.
Sam : Ja jij niet dan?
Britt : Nee.
Sam;Dan zal ik toch maar nog een keer gaan kijken.
Britt kijkt een beetje vreemd maar loopt dan toch terug....
Britt : Sorry Sam maar ik ken haar echt niet.
Sam : Ze ziet er slecht uit maar je moet daar door heen kijken.
Britt gaat nog eens kijken.
Britt : Ze komt me wat bekent voor is het.
Britt : Neen, dat kan niet!!!!!!
Sam : Toch wel, Britt...
Sofie : WIE IS HET DAN?????
Maar Britt loopt huilend naar het toilet...
Sofie loopt achter Britt aan.
Sofie : Britt wie is het dan?
Britt : Laat me gerust...
Sofie : Maar Britt.
Britt : Ik zei laat me gerust.
Dan loopt Sofie weg....
Sofie : Sam wie is het wie daar ligt?
Sam : Kan Britt je dat niet vertellen?
Sofie : Ik heb het net gevraagd maar ze wou het niet zeggen.
Sam : Nou... het is... Tony... Britts partner, waar ze 3 jaar mee heeft
samengewerkt, tot die een jaar loopbaanonderbreking gevraagd heeft om voor haar
baby te zorgen...
Sofie : WAT? Ik ga Britt troosten en wel nu meteen!
Sofie : Gaat het een beetje?
Britt : Ik herkende mijn beste vriendin niet dan ben je toch haar beste vriendin
niet.
Sofie : Ze ziet er zo slecht uit ik snap dat je haar niet herkende en ik ga er
alles aan doen om die smeerlap te pakken te krijgen alleen moet je me wel wat
meer over Tony vertellen wand misschien kan je me op een spoor zetten.
Britt : Vraag maar wat je wild weten?
en Sofie begint vragen te stellen en Britt antwoord over eerlijk op...
Britt : Ik voer nog wel mee het onderzoek, oke?
Sofie : Neen, niet oke... jij doet net niets aan dit onderzoek, want als we de
dader hebben ga je hem neerknallen, dat voel ik... jij blijft hier bij Tony,
begrepen?
Britt : Maar!
Sofie : Begrepen?!
Britt : (met tegenzin) oke, ik ga wel naar Tony.
Sofie : Dat is dan mooi en dan ga ik Vanbruane op de hoogte stellen.
Dan lopen ze allebei een kant op.
Sofie belt naar Nadine : Met Sofie.
Nadine : Wat is er Sofie.
Sofie : Die vrouw in het ziekenhuis is een bekende van Britt en nou wil ik dat
je haar van de zaak af haalt voordat ze zich bedenkt en alsnog mee wil helpen.
Nadine : Maar wie is het dan?
Sofie : Het is Tony
Dan laat Nadine van schrik de telefoon vallen.
Sofie : Baas? BAAS? NADINE?!!!!!
Nadine : Sorry... ik liet de telefoon vallen... natuurlijk haal ik Britt van de
zaak... uiteraard...
Sofie : Bedankt... ik kom u zo snel mogelijk briefen...
Dan leggen ze beiden de telefoon neer en Sofie stapt Tony's kamer in... ze ziet
Britt huilend naast Tony's bed zitten...
Sofie : Britt Nadine haalt je van de zaak.
Britt : Oke.
Sofie : Gaat het?
Britt : Nee.
Dan wordt Tony wakker....
Britt : TONY!!!!!!
Tony : Wat is er gebeurd? (mompelend)
Britt : Niets zeggen, alles komt wel goed (huilend)
Sofie : Britt we moeten haar zo wel verhoren Nadine en ik.
Britt : Ik wil er bij zijn.
Sofie : Oke.
Dan komt Nadine binnen.... en ze beginnen meteen met het verhoor...
Britt : Hou nou maar op, ze is nog te zwak!
Sofie : Britt, we...
Britt : OPHOUDEN HEB IK GEZEGD!
Nadine : Britt we moeten weten wat er gebeurt is.
Britt : Jullie gaan nu weg ik bel wel als jullie met haar kunnen praten.
Nadine : Oke Sofie we zijn weg.
Sofie en Nadine gaan weg.
Britt begint tegen Tony te praten.
Britt : .........
Britt : Ze moeten je verdomme met rust laten... jij moet uitrusten (fluisterend)
Tony : Be....dankt....
Britt : Graag gedaan (glimlachend)
Tony : Do...rst... (fluisterend)
Britt : Ik haal gauw wat water voor je (glimlachend)
wanneer Britt terugkomt zitten Sofie en Nadine aan Tony's bed...
Britt : Wat heb ik gezegd?
Sofie : Britt, we weten nog altijd niet wat er gebeurd is en zo kunnen we nooit
verder en...
Britt : BUITEN!!!!!
Nadine : Nee Britt jij gaat nu buiten.
Britt loopt naar buiten maar geeft het water nog even aan Nadine.
Britt : Geef haar dit
Nadine : Dat zal ik doen (glimlachend)
Britt : Bedankt...
Britt stapt de kamer uit... na een half uur wordt ze het beu en stapt ze Tony's
kamer weer binnen...
Sofie : Britt naar buiten.
Britt : Jullie maken haar te moe.
Sofie : Je gaat nu naar buiten en anders laat ik je ophalen.
Britt : Nog 5 minuten.
Sofie : Dat maken wij wel uit.
Britt : Laat haar nou toch eens uitrusten, zeg!
Sofie : Britt, buiten!
Nadine : Britt, ga naar buiten, binnen een half uur mag je bij haar, goed?
Britt : Neen, NIET GOED! ze is GODVERDOMME doodmoe en jullie zitten haar vragen
te stellen! waar lijkt dat nou op?!
Nadine;Britt jij gaat nu naar buiten als wij straks klaar zijn heeft ze tijd
genoeg om uit te rusten....
Britt : IK BLIJF HIER!!!!!
Sofie staat op en pakt Britt beet en neemt haar mee naar buiten.
Sofie : Als je nu moeilijk gaat doen laat ik je oppakken en dan kan je niet naar
Tony heb je dat begrepen.
Britt : Ja en ik hoef niet meer met je samen te werken nooit meer.
Britt loopt nu heel boos weg.
Sofie : Het spijt me!
Britt : Sofie, het spijt mij ook, maar ik wil gewoon naar Tony toe (fluisterend)
de tranen stromen over Britts wangen...
Sofie : Britt ik zal zorgen dat je binnen 5 minuten weer naar Tony kan oke?
Britt : Oke. (huilend’
Na 5 minuten loopt Britt de kamer in......
Nadine : Als ik het nu nog eens moet zeggen, Britt, dan...
Sofie : Kom maar binnen, Britt...
Nadine : Sofie???
Sofie : Ik heb Britt belooft dat ze binnen 5 minuten weer bij Tony mocht.
Nadine : Oke dan maar we komen nog wel terug.
Als Sofie en Nadine weg zijn....
Tony : Ik... ben... zo... moe...
Britt : Verdomme Nadine en Sofie (boos)
Tony : Mag....ik...slapen????
Britt : Ja dat mag.
Na een tijdje.
Tony : Britt...ik....kan...niet...slapen...
Britt : Moet ik iets voor je aan de dokter vragen?
Tony : Nee, ik wil dat je Vanbruane belt ik moet haar verder vertellen en dan
kan ik pas slapen.
Britt : Ik bel haar wel.
Na een tijdje is Nadine er.
Nadine : Wat wou je mij vertellen Tony.
Tony : Ik wou....u...vertellen...dat...
Tony : Britt wil je even weg gaan ik wil nog niet dat je dit hoort omdat je mijn
beste vriendin bent.
Britt : Ik ga al.
Tony : Ik wil vertellen wie het heeft gedaan.
Nadine : Wie dan?
Tony : Jo...han... (fluisterend)
Nadine : Johan van Lankeren?
Tony : Ja.
Nadine : Sh*t.
Tony : Hij heeft het wapen van Britt gebruikt.
Nadine : Hoe kan dat?
Tony : Hij blijft daar wel eens slapen en als hij ´s nachts weg gaat dan kan
hij hem pakken als hij het sleuteltje vaan het kastje weet.
Nadine : Hoe moet ik dit ooit aan Britt vertellen.
Tony : Ik wil ook dat je het nog niet verteld.
Nadine : Vind je het goed als ik het aan Sofie verteld.
Tony : Dat....... ma..... (en voordat ze de zin af kan maken is ze in slaap
gevallen)
Nadine gaat naar de gang.
Nadine : Britt Tony slaapt en ik moet naar Sofie toe maar ik denk dat jij het
beste hier kan blijven.
Britt : Dat is goed.
Nadine : Geef je spullen maar ik zal ze wel opruimen op het commissariaat wand
hier heb je er niets aan.
Britt : Als hij terug komt?
Nadine : Komt hij niet.
Britt wil haar spullen inleveren, maar ziet dat pas dat haar wapen weg is...
Nadine : Wat is er?
Britt : Mijn wapen... Waar is dat?
Nadine : Dat weet ik niet, had je het toen straks nog dan?
Britt : Ik weet het niet.
Nadine : Je moet wel oppassen, want de mensen waarvan je het niet verwacht nemen
het mee.
Britt : Wat bedoel je daar nou weer mee?
Nadine : Niks, laat maar ik ben een beetje moe.
Britt : Nou dan zie ik u morgen weer.
Britt geeft de rest van haar spullen en gaat weer naar Tony toe, die heerlijk
ligt te slapen...
Britt : Wat bedoelde Nadine daar nou toch mee (fluisterend).
Ondertussen op het commissariaat...
Nadine : Sofie mijn kantoor
Sofie : Oke baas.
Nadine : Ik moet je wat vertellen. Ga zitten.
Sofie : Wat is er dan iets met Britt?
Nadine : Jah en nee
Sofie : Wat dan.
Nadine : Ik weet wie Tony zo toegetakeld heeft.
Sofie : Wie????????
Nadine : Niet schrikken, het is........... Johan
Sofie : Wat dat die klootzak ga ik pakken.
Nadine : Nee niet, en Sofie Britt weet het ook nog nie, dus mondje dicht.
Sofie : Denkt u niet dat Britt het recht heeft om dat te weten, baas?
Nadine : Hmm, je hebt misschien gelijk... vertellen we het samen?
Sofie : Oke...
Aangekomen in het ziekenhuis en op Tony's kamer...
Tony : Nadine... Sofie
Nadine : Rustig maar Tony
Sofie : Waar is Britt.
Tony : Die is.... koffie halen.
Nadine : Vind je het goed als we het aan Britt vertellen.
Britt : Wat aan Britt vertellen?
Tony : Nietss....
Britt : Nee er is wel wat!!
Tony : Nie...zeg...gen...na...din...e...alsje...blieft... (fluisterend)
Nadine : Tony, Britt heeft het recht om het te weten...
Britt : WAT WETEN?!
Tony : Nee....nu.......nog niet...
Britt : Wat weten Tony!!!!
Nadine : Ik denk dat het beter is als we Tony even laten rusten.
Tony : Niet......ver..tellen......na.....dine!
En dan lopen ze de kamer uit.
Britt : Godverdomme, zeg het me!!! en wel nu meteen!!!!!
Nadine : Tony wild het nog niet maar ik vind dat je het moet weten.
Britt : Vertel dan.
Nadine : Waar kan uw wapen zijn?
Britt : Thuis?
Nadine : Wie kan er op jou na thuis bij je wapen?
Britt : Alleen ik wand dat kastje zit altijd op slot.
Nadine : Kan niemand dan weten waar de sleutel is?
Britt : Wat wilt u zeggen, baas? (al een stuk beleefder)
Nadine : Britt, ik...
Britt : Jullie denken toch niet dat Johan dit gedaan heeft?!
Nadine : Tony alleen heeft de dader gezien, en zij zegt dat Johan dit gedaan
heeft... het spijt me, Britt, maar we moeten hem oppakken...
nu wordt Britt heel boos...
Britt : Johan zou dit nooit doen!!!!!!!!
Nadine : Sorry Britt maar het moet wat is anders de rede dat uw wapen weg is?
Britt : Jullie moeten Johan met rust laten!!!!!!!
Nadine : Geef mij een rede.
Britt : Hij weet niet waar het sleuteltje is.
Nadine : Oke en nou wil ik weten hoe Tony dan weet dat hij het heeft gedaan....
Dan komt Pasmans er aan.
Pasmans : We hebben het wapen gevonden.
Nadine : Ja en wat is het voorn wapen?
Pasmans : Het Wapen van Britt.
Raymond : Sorry Britt maar we moeten je arresteren.
Britt : Ik heb het niet gedaan ik zou Tony nooit neer kunnen schieten. (huilend)
Nadine : Raymond, Johan heeft Tony neergeschoten gaan jullie hem oppakken en
verhoren.
Pasmans : Onderweg.
Britt : Ik ga weer naar Tony.
Britt loopt naar binnen...
Britt : Tony is het echt waar dat Johan op je heeft geschoten?
Tony : Ja.
Britt wordt nu heel erg boos op haar beste vriendin :
Britt : GODVERDOMME TONY LIEG NIET!!! JOHAN ZOU DAT NOOIT KUNNEN DOEN!!!!!!
Johan : Wat zou ik nooit kunnen doen?
Britt : Tony neerschieten (huilend)
plots komen Nadine en Sofie binnengelopen... Britt ziet dat Sofie met handboeien
op Johan afstapt, maar daar probeert Britt een stokje voor te steken...
Britt : Laat Johan met rust!
Sofie : Nee.
Britt : Dat doe je wel.
Sofie : Ik wil alleen met hem praten.
Nadine neemt haar kans en boeit Johan. Wanneer Britt dat in de gaten heeft geeft
Britt Nadine een slag in heer gezicht.
Nadine : Neem Britt ook maar mee ik laat me niet slaan door mijn mensen.
Britt : Ik ga niet mee.
Nadine : Jawel en Sofie doe die boeien om.
Sofie slaat gauw Britt in de boeien...
Britt : NEEN!!! laat me los, Sofie!!!!!!
Britt word helemaal wild en dan komen Raymond en Pasmans binnen en die schieten
Sofie te hulp en Britt kan geen kant uit.
Sofie : Bedankt we moetten nu naar het commissariaat. Tony moet ik nog iemand
voor je waarschuwen?
Tony : Neen (fluisterend)
Britt : LAAT ME GODVERDOMME LOS!!!!!!!!!!!
Raymond : Dimmen!
Britt : Nee!
Raymond : Britt doe nu normaal ik ben je zat.
Britt : Laar me lof of ik ga trappen.
Raymond : Dan krijg jij een fijn laagje paperspray in je ogen.
Britt : Laat los ik wil bij Tony blijven!!!!!
Raymond : Je gaat gewoon mee en Tony heeft niets aan je als je zo gek doet.
Britt : Ik doe niet gek ik verzet me gewoon.
Raymond : Dan moet je toch weten dat je dat niet moet doen en jij zeker je bent
toch niet voor niets hoofdinspecteur.
Britt : Laat me gewoon met rust.
Raymond : Ik doe gewoon wat me word opgedragen.
Britt ' : Je luistert anders niet naar mij en sinds wanneer is Sofie meer als
ik?
Raymond : Jij bent op dit moment een arrestant.
Britt : Nee ik wil voor de kinderen zorgen.
Nadine : Dan heb je pech maar jij blijft hier.
Britt : Nee.
Nadine : Nog een zoon antwoord en je gaat naar beneden in een cel dan kan je
nadenken.
Britt : Ik wil niet blijven ik wil weg.
Nadine : Britt je bent gewaarschuwd.
Britt : Ik luister niet naar u.
Nadine : Zo als je wild.
Nadine duwt Britt hardhandig voor zich uit naar de cellen...
Nadine : Jij gaat hier slapen vannacht en morgen zie ik wel weer verder wat ik
met je ga doen.
Britt : Nadine laat me hier uit!!!!! (boos)
Nadine;Nee Britt jij gaat hier slapen vannacht.
Britt : Ik wil Johan zien.
Britt : Je mag hem zo zien als je rustig bent en hij slaapt maar 1 cel van je
vandaan vannacht.
Na een tijdje komt Nadine binnen met Johan.
Nadine : Jullie krijgen 10 minuten meer niet want het is al verboden wat ik
doe...
Britt : Johan (huilend)
Johan : Britt, wat doe jij hier?!
Britt : Ongehoorzaam (fluisterend)
Johan : Rustig maar... Nadine, mogen onze boeien uit?
Nadine : Neen (kortaf)
Johan : Ook goed...
Johan zet zich naast Britt neer en zoent haar innig, maar Nadine haalt hen ruw
uit elkaar...
Nadine : Alleen praten.
Britt : Baas?
Nadine : Nee ik denk er niet aan en praat nu maar verder wand je heb nog maar
een aantal minuten.
Johan : Wie zorgt er voor de kinderen?
Britt : Nadine verteld het me niet.
Johan : Verdomme Nadine! laat haar haar toch niet zo ongerust maken!
Nadine : Je hebt gelijk... Britt, ik pas op jullie kinderen, oke?
Britt : DAT WIL IK NIET!!!!!
Nadine : Waarom niet??
Britt : Omdat..omdat...
Britt : Omdat je me godverdomme hebt opgesloten!
Nadine : Daar heb je zelf voor gezorgd Britt en daarom heb je geen probleem met
oppas.
Britt : Ik wil dat Tony of Lieve op de kinderen past.
Nadine : Jij hebt niets te willen tot morgenvroeg! en jullie 10 minuten zijn om!
(boos)
Britt : Het zijn onze kinderen.
Nadine : Klopt maar Tony ligt in het ziekenhuis dus pas ik op de kinderen.
Britt : GVD NADINE IK ZEG TOCH NEEEEEEEE!!!!!!
Nadine : Tot morgen.
Nadine duwt Britt naar haar cel maar omdat Britt zo boos is werkt ze tegen en
Nadine heeft heel veel moeite om Britt tegen te houden maar ze krijgt Britt toch
in haar cel. Britt is echt kwaad en probeert tegen de muur te bonken maar dat
heeft weinig nut wand er word niet op haar gereageerd.
Nadine gaat met Dorien en Simon naar huis die zijn ook niet al te vriendelijk
voor haar omdat zij hun ouders gevangen houwt.
Nadine : Zal ik anders koken voor jullie?
Dorien : Neen (mompelend)
Nadine : Niet dan, ga slapen, allebei...
ondertussen bij Britt...
Britt : NEEN IK WIL HIER UIT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nick en Bruno die avonddienst hebben komen naar Britt.
Nick : Britt, je gaat je nu koest houden of we brengen je naar een isoleercel in
de Nieuwe wandeling.
Britt : Nick ik wil naar Dorien .
Nick : Sorry Britt maar dat gaat niet.
Britt : Jullie zijn allemaal gemeen.
Nick : Dat weet ik en jij gaat nu lekker slapen des te eerder is het morgen en
kan je naar Dorien .
Britt : Mag ik nog even met Johan praten?
Bruno : Gebruik uw hersens.
Britt : Bruno, please (fluisterend/smekend)
maar Nick en Bruno sluiten haar alweer op...
Die ochtend...
Nadine : Simon en Dorien we moeten jullie spullen nog halen wand die staan nog
thuis.
Dorien : Ik wil eerst naar mijn moeder voor ik naar school ga.
Nadine : Dorien dat kan niet en schiet nou eens op.
Dorien : Zo ga ik alleen nog maar lastiger doen
Nadine : Moet je doen krijg je ook nog eens straf op school en het duurt langer
voor ik met je moeder kan praten.
Dorien en Simon haastten zich naar school... als Nadine aangekomen is op het
commissariaat gaat ze meteen naar Britt en Johan toe...
Nadine : Goedemorgen goed geslapen?
Britt : Nee.
Nadine : Kan je rustig mee komen naar mijn bureau of moet ik je vastmaken en
naar een verhoor gaan?
Britt : Doe het eerste maar.
Nadine : Kom maar mee.
Nadine : Britt ik snap heel goed dat je boos bent maar op dit moment hangt alles
tegen Johan en jou beschermende houding werkt je tegen begrijp je me?
Britt : Nee.
Nadine : Tony is met jou wapen neergeschoten en jij beschermt Johan wat voor
conclusie word daar uit getrokken denk je?
Britt : U bedoeld toch niet dat ik beschuldigt word?
Nadine : Niet door ons maar van hogerop.
Britt : Geef mijn een rede waarom ik Tony dood zal willen hebben?
Nadine : Die weet ik niet en daarom geloof ik jou maar Johan heeft alles tegen
hem en ik hoop echt dat hij het niet is maar tot het tegendeel is bewezen blijft
hij de hoofdverdachte.
Britt : Kan je de mensen van hogerop dan niet wat sussen.
Nadine : Ik ben bang van niet, maar als jij je nou koest houdt dan gaan ze
misschien minder in mijn hek hijgen.
Britt : Ik wil best normaal doen, maar dan wil ik wel weer naar huis zodat ik
voor Simon en Dorien kan zorgen.
Nadine : Op een voorwaarden. je mag Johan een tijdje nie meer zien, en vat me
nie verkeerd op, en je rustig gedraagt dan mag het.
Britt : Ik beloof het.
Nadine : Oke ga maar ik ga nu met Johan praten.
Britt : Nadine help me alstublieft wand ik heb nog nooit zo veel van iemand
gehouden na de dood van Mark.
Nadine : Ik doe mijn best.
Britt begint zachtjes te huilen...
Britt : Mark werd ook verdacht van hogerop... en als een gangster beschouwd...
nou overkomt me weer hetzelfde... het wordt me teveel... ik... ik...
Nadine : Ik ga echt proberen je te helpen.
Dan komt Carla ineens binnen.
Nadine : Kan het niet wachten.
Carla : Nee, Meester van Lankeren is toch al vanaf gistere middag hier?
Nadine : Ja waarom?
Carla : Ik kreeg net een aangifte van iemand die gisteravond is bedreigt en ze
beschrijft hem als meester van Lankeren maar hij kan het nooit hebben gedaan als
hij hier vast zit.
Nadine : We moeten die man vinden.
Britt : Dat is dan dezelfde man die op Tony heeft geschoten.
Nadine denkt na en rent dan gauw naar Johan...
Nadine : Meester van Lankeren, heeft u broers?
Johan : Ja een tweelingbroer... mag ik Britt spreken?
Nadine : Een tweelingbroer?! Oh mijn god, u bent onschuldig!!!
Johan : Dat probeer ik al sinds gisterenmiddag te zeggen!!!!!
Nadine : Had u niet gelijk kunnen vertellen dat u een tweelingbroer heeft.
Johan : Ik heb al 5 jaar geen contact meer met hem.
Nadine : Dus je weet ook geen woon of verblijfplaats?
Johan : Nee.
Nadine : Mag ik zijn naam?
Johan : Karel van Lankeren, maar mag ik nu met Britt spreken?!
Nadine : Als we je broer hebben kan je een week lang met Britt praten.
Johan : Hoezo?
Nadine : Britt is een week geschorst.
Johan : Waarom dat nu weer?!
Nadine : Dat zijn niet jou zaken...
Britt : Uhm, baas?
Nadine : Ja?! (streng)
Britt : Zou ik met... met Johan even kunnen praten, alstublieft? (smekend)
Nadine kijkt Britt twijfelend aan en...
Nadine : Nee jij gaat nu naar huis en dan bel ik je wel wanneer alles rond is.
Britt : Oke ik ga wel en Johan je bent zo vrij.
Johan : Bedankt.
Dan komt Sam binnen.
Sam : Nadine,Britt kan ik jullie even spreken.
Nadine : Ja kom maar mee.
Britt : Wat is er?
Sam : Tony heeft vannacht een terug slag gehad...
Britt : WAT?! ik moet naar haar toe!
Nadine : Jij vergeet zeker je straf, mevrouw Michiels?! (streng)
Britt : Baas het gaat om mijn beste vriendin.
Nadine : Bel dadelijk dan maar met D.I.T. om toestemming te vragen.
Britt : Bedankt.
Nadine : En verder?
Sam : Het gaat niet goed met haar we weten niet of ze het haalt.
Britt : Ik ga D.I.T. bellen.
Paar minuten later.
Nadine : En Britt.
Britt : Ik mag naar haat toe.
Aangekomen in het ziekenhuis....
Britt rent Tony's kamer in...
Britt : Tony! NEEN!!!!! oh, gaat het?!
Tony : Jij...mocht...hier niet...komen(fluisterend)
Britt : Maar nu jij een terug slag hebt gehad mag het wel.
Tony : O.
Britt : Hoe voel je je nu????
Tony : Heel erg slecht.
Britt : Je moet echt beter worden Tony.
Tony : Dat ga ik ook doen voor jou en ook voor Vera natuurlijk.
Britt : Ik ga je helpen.
Tony : Ik vind het erg voor je Dat je Johan zo kwijt moet raken.
Britt : We denken dat het zijn tweeling broer was en niet Johan.
Tony : Ik ben zo blij voor je. Ik ga echt beter worden alleen al Om Johan mijn
verontschuldiging te brengen.
Britt : Dat zal hij wel begrijpen.
Tony : Ik..hoop..het.
Britt : Moet ik iets voor je doen???
Tony : Water...
Britt
ke
ik ben zo terug.
Als Britt terug komt.
Britt : Alsjeblieft.
Tony : Ik...k..an..het...niet...alleen...
Britt : Moet ik een rietje voor je pakken?
Tony : Graag.
Britt pakt een rietje en helpt Tony met Drinken.
Bij de arrestatie van Karel Van Lankeren.
Karel stribbelt behoorlijk tegen, maar ze krijgen hem toch in een combi...
Wanneer ze op het commissariaat zijn brengen ze Karel meteen naar een verhoor
toe.
Nadine : Karel van Lankeren, Weet je waarom je hier zit?
Karel : Nee ik weet het niet.
Nadine : Ook geen vaag vermoeden.
Karel : Nee ik heb niets gedaan.
Nadine : Je hebt een vrouw met haar kind proberen te vermoorden, springt er een
lampje aan in je hoofd?
Karel : Sorry maar mijn lamp gaat niet branden.
Nadine : Waar was u gister avond?
Karel : Ga ik u niet vertellen.
Nadine : Er is iemand die het wel kan vertellen.
Karel : Waarom vraagt u het dan?
Nadine : Om dat ik het van u wild horen.
Karel : Oke ik vertel het wel.
Karel : Gisteren... was ik bij een vriendin... ik ben getrouwd en ik bedrieg
mijn vrouw, nu goed?!
En waar was u gister ochtend?
Karel : Waarom?
Nadine : Dat zal ik graag willen weten.
Karel : Ik was werken.
Nadine : Kan iemand dat bevestigen?
Karel : Neen, ik was veel vroeger op kantoor dan vroeger en ik was al weg toen
de anderen aankwamen...
Nadine : Beste Karel, ik zal u zeggen waar het op staat... als je nog 1 leugen
vertelt, dan zal ik er persoonlijk voor zorgen dat je voor jaren achter de
tralies belandt. heb je dat goed begrepen?
Karel : Maar ik lieg niet!
Nadine : Jawel, want je hebt gisterenochtend Tony en haar kind proberen te
vermoorden! ik stel de vraag nog 1 keer : Waarom?
Karel : Ik ken geen Tony.
Sofie : Ik ga het wel proberen hem te laten begrijpen.
Nadine : Is goed.
Sofie : Weet je waar je broer nu woont?
Karel : Ik heb geen broer meer.
Sofie : Wat is er dan met uw broer gebeurd?
Karel : Ik wil hem niet meer kennen.
Johan, in het verhoor ernaast : Verdomme Karel, beken dan toch,
kl**tz*k!!!!!!!!!!
weer in het verhoor bij Karel.
Karel : Ik wil niets met die kl**tz*k te maken hebben.
Sofie : En waarom is uw broer een kl**tz*k?
Karel : Ik ga geen uitleg geven.
Sofie : Ik zou die wel willen.
Bij Johan.
Pasmans : Waarom is uw broer zo boos op u?
Johan : Weet niet... (afwezig)
plots komt Britt het verhoor waar Johan zit binnengestapt, maar wordt door
Raymond en Pasmans tegengehouden...
Britt : Ik wil zien wie Tony heeft proberen te vermoorden.
Pasmans : Ga naar huis of ik sluit je op.
Britt : Pasmans, ga aan de kant!!!!
Raymond : Britt, hou je verdomme kalm!
Britt : Nee.
Pasmans : Dan niet maar dan mag je met me mee komen.
En Pasmans slaat Britt in de boeiën en brengt haar naar benden.
Johan : Is het echt nodig om Britt zo te behandelen?
Raymond : Britt kan het allemaal niet zo goed meer hebben en dan moeten we haar
om haar te beschermen even streng aanpakken.
Johan : Ik hoop voor haar dat me broer snel bekend. Zijn we eindelijk van dat
gezeik af.
Raymond : Wij???
Johan : Euh ik bedoel Britt.
Raymond : Dan is het goed, maar uw broer is een taaie.
Johan : Ja ik weet het altijd al eigenwijs geweest, maar ik heb misschien een
idee hoe we hem zo ver kunnen krijgen dat ie bekend.Raymond : Hoe dan....
Johan begint alles uit te leggen, terwijl Pasmans beneden Britt hardnekkig
probeert in een cel te duwen...
Britt : Pasmans, stop! ik zal braaf zijn, maar stop... (fluisterend)
Pasmans : Ik doe je toch niets ik wil je alleen maar in een cel krijgen, Britt
(verbaasd)
Britt : Wilfried, alsjeblieft... nie weer in de cel, please (smekend)
Britt zakt naar beneden op de grond en huilt...huilt...huilt...
Nadine, die aangelopen kwam : Wat scheelt er?
Britt : Ik... ik...
Nadine : Pasmans, ga je even weg? ik let wel op haar...
Pasmans knikt en verdwijnt uit de cellen...
Nadine : Kom, ga even hier op een bed in een cel zitten...
Nadine dwingt Britt zachtjes recht en plant haar neer op het bed in cel 5.
Nadine : Vertel eens wat er scheelt, hmm?
Britt : Mogen die boeien eerst uit? (huilend)
Nadine : Eerst vertellen Brittje...
Britt knikt en begint fluisterend en huilend alles te vertellen...
Britt : Ik... ik voel me de laatste tijd niet echt goed... er zijn al zoveel
dingen gebeurd in mijn leven... miskraam, mark vermoord, geslapen met de
moordenaar van hem... ongeluk met Dorien .... en dan nu Johan... die verdacht
wordt, net als mark vroeger... ik kan het nie meer aan, ik ga kapot Nadine...
(fluisterend/huilend)
Nadine : Is het geen goed idee om er met iemand over te praten.
Britt : Met een Spychiater bedoel je?
Nadine : Ja, of iemand die je heel goed vertrouwd.
Britt : Doe maar een spychiater ik wil geen vrienden opzadelen met mijn
problemen.
Nadine : Ik heb daar anders geen probleem mee, Britt... je weet... ik sta altijd
voor je klaar, oke?
Britt : Hmm...
Nadine : Wie zal ik bellen?
Britt haalt haar schouders op... Nadine ziet dat ze ontzettend moe is...
Nadine : Britt... uhm... ben je wel vaker ontzettend moe?
Britt : Elke dag, Nadine... elke dag... (fluisterend)
Nadine : Ik zal ook wel een dokter bellen wand dat is niet goed en ga nu maar
lekker slapen ik zal je boeën af doen.
Britt : Mag ik niet thuis slapen.
Nadine : Nee ik moet eerst nog met Pasmans spreken en ik denk dat je dan wel
samen met Johan naar huis kan.
Britt : Gaat hij bekennen?
Nadine : Ik denk van erl en nu ga ik eerst Sofie helpen om hem doen te bekennen.
Nadine : Rust maar goed uit, oke?
Britt : Bedankt... (fluisterend)
Nadine : Ik bel een dokter voor je...
Britt : Goed...
dan valt ze in een diepe slaap... wanneer de dokter aangekomen is...
Slaapt Britt nog steets en de dokter maakt Britt wakker en gaat Britt
onderzoeken hij neemt ook war Bloed van Britt af en dan gaat hij weer weg en
Britt gaat weer slapen. Bij Karel zijn ze niet verder gekomen en ze zijn even
gestopt en Johan verteld aan Nadine en Sofie hoe ze Karel zo ver kunnen krijgen
dat hij bekent.
dit doen ze en hij bekent meteen... ook heeft de dokter meteen de uitslag van
Britt's onderzoek... niet zo'n goed nieuws...
dokter : Mevr. Michiels heeft een vervelende ziekte......
Nadine : Maar wat heeft ze dan?
Dokter : Ze heeft de ziekte van pheiffer
Nadine : En wat houdt die in?
Dokter : Dat ze heel vaak heel moe is en nie goed tegen stress kan enzo
Nadine : Zou het misschien goed voor haar zijn om een tijdje te stoppen met
werken ofzo?
Dokter : Dat zou een begin zijn, maar ze moet zich gewoon een tijdje heel rustig
houden en dingen doen die ze leuk vindt, vooral geen stress
Nadine : Ik denk dat dat nogal moeilijk wordt op dit moment....... er zijn nogal
wat problemen prive enzo
Dokter : Nou ze moet toch proberen zo rustig mogelijk te blijven
Nadine : Zal ik het haar proberen uit te leggen? misschien dat ze het van mij
wat sneller aanneemt dan van een dokter
Dokter : Ja dat is goed, zeg haar maar dat ik over een paar dagen nog een keer
bij haar zal komen kijken
Nadine : Zal ik doen, bedankt dokter.....
later bij Britt in de cel waar inmiddels ook Johan bij gekomen is
Britt : Nou wat is er, het is toch niks ernstigs Nadine???
Nadine : Eigenlijk wel Britt, ik vindt het heel vervelend om je te moeten
vertellen maare.......
Johan : Nadine vertel wat is er met Britt?
Nadine : Britt, je hebt de ziekte van pheiffer.....
Britt : Wat? dat is toch niet euh.......
Nadine : Ja dat is het wel, je zult je even een tijdje heel rustig moeten houden
en vooral niet stressen Britt, ik denk dat het beter is als je even een tijdje
nie gaat werken
Britt : Dat kun je nie menen Nadine
Nadine : Ja toch wel Britt je moet het heel rustig aan doen
Johan : Je hoort het Britt als dat is wat de dokter gezegd heeft dan zou ik dat
maar doen
Britt : Dus nu verwachten jullie dat ik net met die zaak met Tony gewoon thuis
op de bank ga zitten te niksen, nee sorry hoor maar dat kunnen jullie me nie
aandoen
Nadine : Het is het beste Britt
Britt : Laat me dan tenminste eerst die zaak met Tony oplossen anders kan ik
echt nie thuis zitten blijven te niksen ik zou me alleen maar druk maken
Nadine : Ok maar je moet beloven dat je nie teveel betrokken raakt in deze zaak
Britt : Natuurlijk nie maar ik kan Tony nie laten zitten Nadine
Nadine : Dat begrijp ik ook wel maar ga dan eerst gewoon halve dagen werken ok?
Britt : Ik zal er over nadenken...... maar mogen Johan en ik dan nu naar huis?
Nadine : Ja ik bel jullie als ik meer weet ok?
Johan : Ja graag
Dan komt ineens Sofie aangerend.
Sofie : Karel heeft eindelijk bekent dankzij jou Johan hij heeft je een tijd
gevolgd en heeft bij Britt ingebroken en haar wapen gestolen.
Britt : WAT?!
Nadine : Britt... (waarschuwend)
Britt : Sorry (mompelend)
Sofie : Wat scheelt er?!
Nadine legt gauw alles uit en Britt nestelt zich veilig in Johan's armen en valt
haast in slaap...
Johan : Kom, lieverd, gaan we naar huis?
enzo gaan Johan en Britt naar huis, waar Johan Britt in haar bed legt en haar
verplicht om nog een paar uurtjes te gaan slapen.
Britt : Maak je me wel wakker als Nadine belt, als er iets is?
Johan : Ja tuurlijk lieverd
Op het commissariaat
Sofie : Nou zal ik Karel dan maar in de cel stoppen?
Nadine : Ja doe maar dan zoeken we morgen verder hij heeft nu toch al bekend.
Sofie : Ok
in de gang komt Sofie Nick tegen
Nick : Hoe laat ga je naar huis?
Sofie : Zodra ik Karel in de cel heb dan ga ik, jij dan?
Nick : Ja ik ga ook zo, zal ik dan maar boodschappen doen?
Sofie : Oh graag, wat gaan we eten?
Nick : Jahaa verassing.........
als Sofie thuiskomt staat Nick al eten te maken
Sofie : Mmmmmmm wat ruikt het hier al lekker
Nick : Kun je al raden wat het is?
Sofie : Nee maar dat ga jij me nu toch zeker wel vertellen?
Nick : Nee, wacht maar af.......
Na het eten.
Sofie : Je bent een echte kok Nick ik wist niet dat het zo in je zat.
Nick : Ik geef ook niet alles meteen bloot.
Bij Britt.
Britt is wakker geworden.
Britt : Ik ga even bellen.
Johan : Dat is goed en kom je dan eten?
Britt : Ja.
Britt belt naar Tony.
Britt : Hoe gaat het Tony?
Tony : Bétér (glimlachend)
Britt : Goed zo! morgen kom ik naar je toe, goed?
Tony : Graag!
Britt : Sh*t.
Tony : Wat?
Britt : Ik mag nog niet komen.
Tony : Ik zal wel met Vanbruane bellen.
Britt : Heb je het goede nieuws al gehoord?
Tony : Welk?
Britt : Dat Johan je niet heeft neer geschoten maar zijn verloren tweelingbroer.
Tony : Echt, ik had het nog niet gehoord maar ik ben echt heel blij voor je. Hoe
gaat het eigelijk met jou?
Britt : Niet zo goed ik heb pfeiffer.
Tony : Och, neen, dat is toch niet...
Britt : Jawel... ik mag me de komende dagen niet meer opwinden of stress
hebben... anders wordt ik doodmoe... en dat is niet goed... heeft de dokter
gezegd... (fluisterend)
Tony : Ik bel met Vanbruane dat je moet komen, oke?
Britt : Bedankt (glimlachend)
Tony legt neer en belt meteen naar Vanbruane.
Nadine : Met Nadine Vanbruane.
Tony : Met Tony Dierickx.
Nadine : Ha Tony gaat het al beter?
Tony : Redelijk alleen heb ik daar nog iemand voor nodig om helemaal beter te
worden.
Nadine : Britt.
Tony : Helemaal goed.
Nadine : Ik denk dat ze wel weer kan komen maar het was een voorzorgsmaatregel
in verband met Johan.
Tony : Dat is dan niet meer Nodig nu zijn broer heeft bekent.
Nadine : Jij hebt duidelijk al met Britt gesproken.
Tony : Ja over de telefoon.
Nadine : Haha, tis al goed, ik zeg haar wel dat ze kan komen...
Tony : Bedankt Nadine
dan leggen ze weer neer en Nadine gaat het aan Britt vertellen...
Britt : Michiels.
Nadine : Met Nadine Vanbruane.
Britt : Wat is er baas?
Nadine : Je mag vanaf morgen Tony bezoeken maar je moet me beloven dat je rustig
aan zal doen en werken hoef je ook even niet aangezien je nog geschorst ben en
dan gaan we eens kijken hoe we het gaan aanpakken.
Britt : Oke, bedankt (moe, glimlachend)
Nadine : Je bent weer uitgeput, he?
Britt : Ja... (zuchtend)
Nadine : Dat is 1 van de kenmerken van je ziekte... je wordt dan zéér snel moe
nadat je iets gedaan hebt...
Britt : Dat is echt een straf voor mij die ziekte.
Nadine : Ja Britt ik kan er echt niets aan doen en ik hoop dat je een niet te
zware vorm hebt.
Britt : Ik ook niet wand ik ga dat echt niet overleven.
Nadine : Britt.
Britt : Ja?
Nadine : Je weet toch dat, uhm...
Britt : Weet ik wat, Nadine (bang)
Nadine : Dat, als je een hele erg vorm hebt... dat je dan kan sterven...
Britt : Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!
Nadine : Maar dat is maar zelden.
Maar Britt heeft het al niet meer gehoord en licht huilend op de bank.
Nadine : Britt? Britt antwoord! BRITT!!!!!!!!!!!
maar Britt reageert niet en Nadine besluit naar haar toe te gaan... wanneer
Nadine aangekomen is in Britts huis...
Doet Dorien open.
Nadine gaat naar binnen en ziet dat Johan Britt al aan het troosten is.
Johan : Niet echt een slimme zet van u mevrouw Vanbruane.
Nadine : Het spijt me echt.
Johan : Het is u vergeven...
Britt : Och Nadine, ik wil niet dood gaan!!!! (huilend)
Nadine : Dat hoeft ook helemaal nie Britt het komt maar zelden voor maar ik vond
dat je het moest weten dat het wel eens voorkomt, maar dat had ik beter nie door
de telefoon kunnen vertellen denk ik
Britt : Nee ik denk het ook nie (huilend)
Johan : Britt, ik denk dat het beter is dat je eerst weer even gaat rusten
Dorien , Simon en ik maken het eten wel
Britt : Maar ik doe niks anders meer dan slapen ik wil weer eens wat nuttigs
gaan doen
Johan : Dat begrijp ik lieverd maar hoe rustiger je het nu doet hoe eerder je
weer beter wordt
Britt : ALS ik nog wel beter wordt
Nadine : Ga nou nie gelijk van het ergste uit Britt : Nou ik zal er toch
rekening mee moeten houden
Johan : Het komt wel weer goed ik beloof het je
Britt : Zie... nu ben ik weer doodop...
Nadine : Hoeveel tijd zit er tussen je moe voelen?
Britt : Een half uur...
Nadine : Maar er zijn nu wel heel erg veel spanningen geweest dat telt ook mee
maar je moet nu veel gaan slapen.
Britt : Dat ga ik ook wel doen ik kan niet anders.
Johan : Kom... ik breng je naar bed...
Wanneer Britt op bed licht.
Johan : Ik denk dat het beter is voor Britt dat ze niet meer te zwaar werk gaat
doen.
Nadine : Ik ga haar ook een bureaubaan geven en ik weet wel dat ze het niet wild
maar ze moet toch maar een keer toegeven aan zichzelf en als ze weer beter is
kan ze gewoon weer terug.
Johan : Ik denk dat dat een goed idee is alleen Britt zal het niet in dank
afnemen.
Nadine : Ze mag gewoon in het teamlokaal blijven en dan zoeken we wel een
oplossing voor de tijdelijke partner van Sofie.
Johan : Ja doe maar, ik zal wel met haar praten want ik denk dat ze toch liever
bureauwerk doet dan dat ze de hele tijd thuis moet blijven
Nadine : Ja dat denk ik ook
Johan : Zal ik haar maar zeggen? ik denk dat ze het van mij misschien wat
sneller accepteert
Nadine : Ja dat denk ik ook, doe haar maar de groeten en ik zie haar morgen wel
weer
Johan : Ja zal ik doen, dag
Johan : Waarom zie je haar morgen?
Nadine : Ik kom gewoon even langs om met haar te praten over die bureaubaan.
Johan : Ik ga proberen om morgen met haar naar Tony te gaan dus het kan dat we
niet thuis zijn.
Nadine : Dat vind ik niet erg hoor.
De volgende dag op weg naar het ziekenhuis....
Johan : Britt.
Britt : Ja?
Johan : Zou het niet beter zijn als je een stuk gas terug neemt met werken wand
hoe meer rust je neemt hoe sneller je beter word.
Britt : En achter de geraniums gaan zitten mij niet gezien.
Johan : Britt je kan toch ook rustiger werk gaan doen.
Britt : Een bureaubaan zeker dan word ik echt knetter.
Johan : Britt je word dan wel eerder beter en het is gevaarlijk om door te
werken als je ziek bent.
Britt : Bedoel je... dat ik dood ga... als ik geen gas terugneem? (geschrokken)
Johan : Nee dat niet maar je bent anders veel langer ziek en het word dan veel
moeilijker om weer op krachten te komen.
Britt : Ik zal wel aan Nadine vragen of ik een bureaubaan mag.
Johan : Ik ben blij dat je dat gaat Doen Britt.
Johan : Maar ik moet je iets bekennen... Nadine en ik hadden dat al afgesproken
(glimlachend)
Britt : Wanneer?
Johan : Gister toen jij op bed lag.
Britt : Ik hou er niet van dat er achter mijn rug over me word gepraat.
Johan : Ja maar dan krijgen we je nooit zo ver wand je bent te eigenwijs.
Britt : Ik weet het, dat is 1 van mijn slechte eigenschappen (glimlachend)
dan zijn ze bij het ziekenhuis. Britt loopt naar Tony toe en die omhelzen elkaar
met heel veel blijdschap. Dan ziet Tony Johan.
Tony : Johan het spijt me zo erg wat ik je heb aangedaan.
Johan : Tony je kan er niets aan doen en ik ben niet boos op je.
Tony : Gelukkig (glimlachend)
Tony, Britt en Johan praten nog lang door en dan is het tijd om naar huis te
gaan...
EINDE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Vervolgverhaal flikken verhalen
