No entry

Mevrouw, kan u dat nog eens uitleggen? Ik snap er echt niets van, zei een jongetje uit groep 4.
Juffrouw : Neen, Karel, dat kan ik niet. Ik heb het al 10 keer uitgelegd en je snapt het nog niet.
Karel : Maar juf, ik kan er toch niets aan doen dat...
Maar verder kwam zijn zin niet. Plots trok de juffrouw een wapen. De stoere jongens van de klas kropen onder hun bank van schrik.
Juffrouw : En nu gaat iedereen zwijgen en opletten!
Plots komt er een meisje, Dorien, binnen.
Dorien : Juffrouw Dekeyzer, ik moest u dit komen brengen van...
Toen zag Dorien het wapen. Ze schreeuwde het uit van schrik.
Juffrouw : Dorien, hou godverdomme je mond!!!!! En sluit die deur achter je of je gaat eraan!

Dorien sluit van schik de deur achter zich.
Gaat op een stoel zitten. Er heerst een doodse stilte in de klas.
Na een paar minuten horen ze buiten de sirenes gaan. Dorien spring op en roept "Mama"
Britt gaat naar het hoofd van de school
Britt: meneer Antwerp, kunt U mij iets neer vertellen over de gijzel neemster, heb gehoord dat dat de docent is van groep 4
Antwerp: inderdaad, maar ik weet niet of U het weet, maar Uw dochter bevindt zich ook in dat lokaal.
Britt stort in, en Tony schiet haar bij

Na een paar minuten wordt Britt al terug wakker. Ze is razend. Ze neemt een breekijzer en breekt de deur van het klaslokaal open, waar de gijzelaarster zit. Maar wat Britt vergeten had, is dat de gijzelaarster een wapen had. Toen de juf Britt zag richtte ze haar wapen op Britt en zei meteen : Deur dicht achter je en gaan zitten, anders vermoord ik je.
Britt : Oke, oke, kalm maar, ik doe je niets.
Dorien : Mama!!!!!
En Dorien liep naar Britt toe en Britt pakte Dorien op.
Britt : Dorien, alles goed met je?
Dorien : Ja mama, ik ben alleen een beetje bang.
Britt : Je moet geen bang hebben, ik zal je wel beschermen.
Dorien : Oke, dank u mama.
Toen riep iemand achter de deur naar de juf. Het was Tony.
Tony : Mevrouw Dekeyzer, laat de kinderen en mijn collega gaan. Dan laten wij u vrije baan om de school te verlaten.
Juffrouw : Neen, neen, mij kan je niet omkopen ik blijf hier, als het moet, eeuwig zitten.
Britt : Maar wat wil u dan?
Juffrouw : Ik wil rijk zijn! En de enige die ik ken dat rijk is is de directeur, meneer Antwerp.
Britt : Mevrouw Dekeyzer, iedereen wil rijk zijn, ik ook, maar ik werk voor mijn geld. Dat moet iedereen doen.
Juffrouw : Jullie begrijpen me gewoon niet... Ik wil niet werken, ik wil in 1 keer rijk zijn.
Tony : Dat kan, mevrouw Dekeyzer, maar laat nu mij collega, haar dochter en de kinderen van groep 4 gaan!
Juffrouw : Oke, de kinderen van groep 4 mogen gaan en de dochter ook, maar je collega, hoe ze ook mag heten, hou ik gegijzeld, want ik heb een paar voorwaarden.
Britt : Oke, laat de kinderen gaan.
Mevrouw Dekeyzer deed de deur open, liet de kinderen gaan, nam Britt stevig vast, zette haar geweer tegen Britts hoofd en zei : Oke, ik wil voor morgenmiddag 2000 miljoen Euro hebben. Cash, in een tas gestopt.
Britt : Oke, die krijgt u.

Britt: Tony, vertel Vanbruane de eis. Doe wat je kan doen. En neem jij Dorien mee?
Tony: Dat zal ik doen, maar waar moet ik haar dan laten, ik laat je hier namelijk niet...
Juf: Als je nu de bek niet houdt, dan schiet ik er gewoon doorheen.
Britt: Doe nu maar wat ze zegt, en breng haar anders naar Ben, o nee kan nie, die is hier ook. Probeer anders Kris.
Tony: Als jij dat wilt, dan zal ik dat doen.
Tony sluit de deur, want mevrouw Dekeyzer begint nu toch echt met het geweer te zwaaien.
Tony rent naar buiten, en vertelt daar hoe de situatie daar binnen is. Er volgt een soort van werk overleg. Het enige grote probleem is dat Britt daar met die vrouw tot morgen zit.
Britt: Sorry hoor, maar heb je wat te eten of te drinken.
Juf: Wat denk je zelf, ikke wel, maar niet voor jou. Jij moet jezelf maar zien te redden.
Britt staat op en loopt naar een tasje toe, die een van de leerlingen heeft achter gelaten. Op het moment dat ze het tasje wil pakken, grijpt mevrouw Dekeyzer in. Ze trekt net het tasje voor Britts neus weg.

Zo bedoelde ik het niet. Je zorgt er maar voor op een andere manier. Hoe dan vraagt Britt. Nou daar is een kraan maar je mag niet binnen een kring van 1 meter bij de kraan komen. Je mag er wel drinken uit halen. Hier heb je een broodtrommel maar je mag er niet binnen 2 meter in de buurt komen. En je mag niet meer zitten zegt de juf. Nou is goed zegt Britt dan blijf ik wel staan. Ik wil dat je je collega belt en dat je haar ook hierheen laat komen. Als ik dat niet doet vraagt Britt. Dan schiet ik je dood. Oke ik bel al.

Aan de telefoon : Britt : Tony, je moet komen van mevrouw Dekeyzer. Anders... En dan nam Mevrouw Dekeyzer de telefoon uit Britts handen en zei tegen Tony :... Anders schiet ik haar neer. Tony : Oke, ik kom al. Juffrouw : Slimme flik. En toen verbrak mevrouw Dekeyzer de verbinding. Juffrouw : Ze komt eraan. En geef je wapen nu maar eens aan mij. Britt : Het is niet geladen. Juffrouw : En dan? Geef het toch maar af, hoor. Ik vertrouw geen enkele flik. Britt : Oke. Hier heb je het. En Britt nam haar wapen en schoof het naar mevrouw Dekeyzer.

Na enkele stille minuten horen ze geklop op de deur.
Juf: Wie is daar?
Tony: U had om mij gevraagd, Tony de collega...
Juf: Kom snel binnen.
Op het moment dat Tony de deur opent krijgt ze het geweer op haar gericht.
Juf: Kom binnen, ik heb U collega net verteld wat ze wel en niet mag doen om zichzelf van het een en ander te voorzien. En voor ik het vergeet. UW WAPEN!!!!!!!
Tony: Ik, maar heeft U even een ogenblik, dan zal ik hem eerst van buiten moeten halen, want ik had al zo"n vermoede. Als U nu nog...
Juf: Jullie flikken denken echt dat jullie slim zijn, he. Daar komt niks van in. Laat me je zakken eens voelen.
Tony: Gaat U gang, Britt volgens mij krijg ik weer eens een de ja vu. Die heb ik de laatste tijd dus echt niet gehad.
Britt begint te lachen, en mevrouw Dekeyzer moet erg haar best doen om haar lach in te houden.
Juf: Als jullie nu jullie koppen niet houden, dan knal ik ze er wel af, en waag het ook maar niet een seconde met elkaar te praten.
Britt en Tony zitten nog half in de lach als ineens er buiten een heleboel kabaal is.

Nu zwijgen jullie volkomen jullie gaan tegenover elkaar staan en kijken elkaar recht aan maar las er maar een van jullie een kik geeft blow ik jullie hoofden eraf. Britt en Tony staan tegen over elkaar en proberen niet te lachen. De juf zit ondertussen lekker te eten. Tony probeert aan Britt een boodschap door te geven. Maar de juf merkt het en slaat Tony met haar geweer kolf.

Britt : Tony!!!!!!
Britt wil naar Tony lopen, maar de juf houd haar tegen.
Juf : Laat haar liggen en ik zal je geen haar krenken.
Britt : Maar...
Juf : Als je nu je kop niet houd, laat ik je dochter vermoorden!
Britt : Neen! alsjeblieft, doe Dorien niets!
Juf : Dan moet jij je kop leren houden.
Britt luisterde niet meer en ging naar Tony toe.
Juf Als je nu godverdomme niet bij haar uit de buurt blijft laat ik je dochter en jouw vermoorden!

Juf: Heb je bananen in je oren, ik schiet je kop eraf als je nu niet bij haar weg gaat, en die van je dochter ook. En die Kris, over wie je het aan het begin had.
Britt: Hoe wil je dat doen je kent hem niet eens, en de rest, mijn dochter is hier allang weg.
Juf: Kris, je bedoelt toch niet Kris, Kris die vroeger commissaris was op het Gentse politie kantoor. Dat kan je niet menen.
Britt: Waar heeft U het over. Kent U die Kris dan?
Juf: Als U dat echt wilt weten, hij is mijn zwager.

Britt en Tony keken elkaar verbaast aan. Tony stond met haar rug naar het raam en Britt stond tegen over haar. Ze hadden even kort oogcontact.
Toen week Britt haar blik af. Langs Tony heen kon ze net uit het raam kijken. Tussen de struikjes door zag ze Ben staan. Vluchtig keek Britt opzij naar de juf. Die merkte niks. Britt keek weer eventjes en had oogcontact met Ben. Ben gebaarde snel iets. Britt begreep het in eerste instantie niet. Ze trok ongemerkt haar schouders even op naar Ben. De juf merkte het op en vloog overeind uit haar stoel. "Waar zijd ge mee bezig? Denkt ge mij te bedriegen?" Ze duwde Britt aan de kant een ging op haar plaats staan. De juf tuurde naar buiten maar natuurlijk was Ben allang verdwenen. "Wat sta je nou stom te kijken", tierde de juf naar Britt. "Er is geen bal te zien daaro" Britt wisselde een blik met Tony. Die begreep haar meteen. Tony begon tegen de juf te praten "Ze probeerde haar af te leiden."Hoe steekt de familie in kwestie in mekaar dan?" Vroeg Tony aan de juf. De juf keek haar aan. Ze wist niet goed of ze er op in zou gaan of niet. Even dacht ze na. Maar ze ging er niet op in. En Tony liet het voor wat het was. Britt was intussen teruggeschoven naar haar plaats en zo ontdekte dat Ben er weer stond. Hij gebaarde weer en deze keer begreep ze hem. Ben stak zijn hand opzij en bukte even. Daar kwam Dorien aan. Met een behuild gezichtje tuurde ze naar binnen. Snel wisselde Britt een blik met haar dochtertje. Op dat moment ging Tony"s gsm af. Iedereen schrok, ook de juffrouw." Geef me je gsm!" Beval ze haar. Tony twijfelde. "Hier!" Schreeuwde zo nog maals. Britt knikte naar Tony en Tony gaf de gsm. Inmiddels was die al zeer vaak overgegaan.
Britts ogen ontmoeten weer die van Ben. nu was ze zeker. Iemand van het team belde. de juffrouw drukte de gsm aan en sprak;" Wat wilt ge!!!!!"

Aan de andere kant van de lijn sprak de directeur.
"Dekeyzer? U spreekt met Antwerp" De juf viel meteen stil. Ze keek enorm tegen hem op. "Wat wilt ge!! Ja, zeker dat ik die stomme flikken laat gaan!! Nou dat kunt ge vergeten!!!" "Maar Dekeyzer, denk es aan dat meissie Dorien. "En hij hield even op met spreken. Zodat de juf kon doordringen. "Dat meissie kan mijne niks schele!!!" Raasde ze naar de directeur. "Dorien kan al heel lang zonder vader, dus dan ook best zonder ma!! "De twee collega"s schrokken zich dood. Met een ruk keek Tony naar Britt.

Die stond in halve shock aan de grond genageld.
Tony liep naar haar toe en meteen schoot de juf ertussen.

Met haar elleboog ramde ze tegen Tony"s kaak. Tony deinsde achteruit en greep meteen naar haar mond.
Maar Tony was meteen weer bij positieven.
De juf stond met haar Glock op Britt gericht. En Tony stond achter de juf. In volle angst keek Britt naar Tony.
"Ja, ge kunt kijken wat ge wilt naar uwe collega!! Maar het zal u niks geven!!" Dreigde de juffrouw.
"Als ik nu niet schiet dan over een kwartier wel!!!"
Langzaam, stapje voor stapje kwam Tony dichterbij de juf. Britt was volledig in tranen.
Tony was nog een klein metertje van de juf verwijdert...........
Met een ruk draaide de juffrouw haar om. Nu stond ze gericht op Tony.
Britt kon niks doen. Ze deed twee passen achteruit en liep zachtjes tegen de muur aan. Ze sloeg haar handen voor haar ogen en zakte in elkaar tot ze zat. Daar bleef ze zitten. De deur vloog open en Ben stormde naar binnen.
De juffrouw keek snel even achterom en richten zich toen weer op Tony. "Laat uw wapen vallen. "schreeuwde Ben. De vrouw keek nogmaals maar reageerde niet. Toen klonk er een schot!!!!!!!!!! Het miste Tony op een haar en de kogel vloog door het raam, die viel in diggelen uit het kozijn. Ben hoorde Dorien gillen......................................................................................

Tony kijkt verschikt om, en ziet dat het gezicht van Britt bloedt, het moet een schampwond geweest zijn, en Tony loopt naar Britt toe. Ze kijkt naar de wond, en op dat moment klinkt er nog een schot, het mist net richting, of niet. De kogel passeert in ieder geval Tony en Britt. Dan horen ze een gil, het is Ben, hij blijkt de kogel in ontvangst te hebben genomen, zover als ze kunnen zien in zijn been. Verschikt kijken Britt en Tony naar buiten. Opeens voelen ze alle twee een hand in hun nek, het is mevrouw Dekeyzer, ze snappen het niet, waar is haar geweer. Britt: Wat doet U nu? Juf: Ik ga nu gvd aan Uw collega"s vragen waar ze nu eens met dat geld blijven, en jullie bekken dicht. Ik ben gevaarlijker dan jullie denken. O wacht eens even, ik heb de telefoon nog, ik zal onze Kris eens even bellen, die zal het wel interessant vinden hoe zijn ex-collega"s het hier vanaf brengen. Britt: Als dat je pleziert, naar wees gewaarschuwd. Wij kunnen meer zien en horen dan jij je ooit kunt voorstellen. En zo gaat het nog wel even door, beide partijen willen elkaar overtreffen, dan besluit mevrouw Dekeyzer toch om Kris te gaan bellen. Iets wat zij niet ziet, en Tony maar al te goed is het gezicht van Britt. Tony: (fluisterend) Britt, alles ok. Die wond ziet er niet al te best uit. En hoe zit dat nu, je krijgt wel kleur telkens als we hier de naam Kris uitspreken, je zou bijna zeggen...Britt: dat het nog niet gedaan is tussen ons, dat wou je zeggen toch? Tony: Wat ben jij, helderziend of zo.

Tony : daar hebben we het later wel weer over. Britt:Hoe krijgen we hem hier weg voordat hij leeg bloed?
Tony : Ik zou het niet weten. Britt : Ik ook niet. Misschien aan de juf vragen of we een ambulance mogen bellen? Tony : Dat mag nooit, heb jij je mobiel nog? Britt : Ja. Tony : Geef hem eens. Britt :Hier. En Britt gaf haar mobiel aan Tony. Tony begint met bellen, maar net op het moment dat er werd opgenomen, werd zij gesnapt. Juf: Geef dat ding hier. Tony: nee, ik zet hem wel uit. Tony doet net alsof ze hem uitzet. Maar ondertussen belt de telefoon nog. Een ambulance verluistert Tony. Mogen we onze collega hier op de gang legen ,Ja hoor een iemand mag hem weg brengen maar ik wil er in de ruil Dorien voor hebben en die vriendin van haar Lindsey. Britt : Neeeeeen, niet Dorien!!!!!!!!!!! Juf : Jij mag nog steeds hier blijven, hoor. Trouwens, je zal wel moeten. Anders schiet ik je dood. Britt : Alsof ik dat wil. Plots hoorden ze de sirenes van de ambulance, Tony legde ben op de gang en ging terug het lokaal binnen. Dorien en Lindsey kwamen binnengesukkeld. Juf : Op de grond zitten nu! Dorien : Mama!!!!!

Britt: Dorien!!!!!!!!! pas op, kom je hier nu zitten en neem Lindsey mee. Zwijg sist de juf. Jullie moeten nu allemaal op 1 been gaan staan zegt de juf en o wee als jullie omvallen. Na 3 minuten valt Lindsey om en de juf schiet op haar.Dorien begint te gillen. Dorien stil sits Britt. Dorien kruipt weg achter een kast. Gelukkig heeft de juf Lindsey niet geraakt. Juf : Oke, jullie mogen gaan zitten. Dorien kroop pijlsnel naar Britt toe. Dorien : Mama! Ik ben bang!

De juf hangt ondertussen aan de telefoon, met Kris. En vertelt wie ze hier gegijzeld houdt, en dan hoor je een gil. En je hoort Kris vragen of hij even met Britt mag praten. Juf: He, Britt, hier Kris wil even met je praten. Britt: Kris ik heb je nodig, en hou nog steeds van je. De juf rukt de telefoon uit Britts handen. Britt vouwt haar handen om het hoofdje van Dorien. Dorien alsjeblieft ik hou van je en mama blijft bij je. Mamma ik hou ook van jou.Kom maar heel dicht tegen me aan zitten. Tony heeft intussen de zorg voor Lindsey op zich genomen. Lindesey zit te trillen als een uit een nest gevallen vogeltje. Ik heb honger zegt ze. Dekeyzer
mogen de kinderen iets eten vraagt Britt.
Bel je collega"s maar om wat voedsel en slaapzakken. Britt : hoe moet dat nu, we hebben geen telefoon? Hier heb je 1! riep Dekeyzer en gooide Tony"s telefoon naar Britt. Britt belde Vanneste op : Vanneste, breng eens 4 slaapzakken mee en haast je met dat geld, verdommen! Ik hou het hier niet langer meer uit.

Ben: We doen ons best, maar eerst moeten we haar zien uit te putten, dan kunnen we haar overmeesteren. Dat is het beste. Britt: we doen niks anders, maar het lijkt het omgekeerde effect te hebben, schiet nu maar op. Vanneste we willen ook voedsel en wat te spelen voor de kinderen. Ben:Ik doe er slaapmiddel in jullie gaan dan slapen maar zij ook. Mevrouw hier is de telefoon en er komen zo slaapzakken en voedsel. Ik wilde geen voedsel voor jullie. Britt : maar u zei... Juf : Inderdaad, ik zei... Ik heb het gezegd, ik verander nu van gedachte. Maar toen kwam Sel al aangereden met het voedsel en de slaapzakken.

Tony: Hoe wilt U dat nu dan gaan doen het voedsel komt er al aan. Dan komt Sel met het voedsel aan, maar er volgt hem nog iemand. Het is Kris. Dekeyzer staat te kijken, hem had ze hier niet verwacht. Kris: Is het goed als ik even met Britt ga praten? Juf: Kan nu moeilijk weer terug. Ga maar. Maar in plaats van dat hij met haar gaat praten, zoent hij haar vol op d"r mond. En dat zegt Britt al voldoende.
Kris rent het lokaal weer uit. De juf schiet niet op hem. Hier hebben jullie de slaapzakken en hier het speelgoed voor Dorien en Lindsey spreekt ze met veel walging uit. Zullen we de tafels in een vierkant zetten zodat we bij elkaar kunnen zitten vraagt Dorien. Je doet maar zegt de juf. Dorien gaat druk aan het schuiven en Lindsey help haar mee. Dan begint Lindsey ineens te huilen.Wat is er vraagt Tony. ik wil naar mama snikt Lindsey. Tony zegt sussend het komt wel goed meissie. Rustig maar. Ze neemt Lindsey bij haar op schoot en wiegt haar heen en weer.

Britt: Tony, je krijgt het al aardig door he, dat wiegen. Tony: Britt, wat had dat met Kris met te maken, okay, ik snap dat jullie dus duidelijk nog lang niet met elkaar klaar zijn. Maar was dit niet erg overdreven. Britt: Zoiets heb je gewoon nodig op zo"n moment, en hij voelde dat gewoon goed aan. Maar wat zou jij dan doen als het zou kunnen dat Sam hier was. Jij zou hem ook niet zomaar hier weg laten gaan, hij zou ook zoiets aanvoelen, dat je op dat moment zoiets nodig hebt. En ik wil ook niet dat het tussen mij en Kris over is.

Tony : Maar... wil hij het nog wel?
Britt begon te huilen.
Britt : Ik weet het niet Tony, ik weet het echt niet meer.
Tony zette Lindsey even naast haar neer en troostte Britt.
Tony : Maar Brittje, toch, het is mijn fout, ik had je het zo niet mogen vragen. Sorry daarvoor.
Britt : Het is al goed.
Juf : Het is zeker al goed. Ga je nu godverdomme ophouden met janken!
Britt : Ik kan dat niet op bevel!
Juf : Stop dan met janken als ik je bedreig.
En dan nam de juf een mes, (wat ze ook bij had)
hurkte naast Britt neer, nam met haar arm Britts keel vast, rukte haar naar achteren zodat ze op de harde grond viel, plaatste het mes op haar keel en zei : Ga je nu stoppen met huilen?
Maar Britt stopte niet, ze begon nog harder te huilen. Britt sloeg haar handen voor haar gezicht. Tony probeerde haar te helpen.
Tony : Laat haar zijn!
Ondertussen waren Dorien en Lindsey ook beginnen te huilen.
Dorien : Laat mama zijn!
Juf : Als ze stopt met huilen!
Maar Britt werd bijna hysterisch, het was alsof ze nooit meer kon ophouden met huilen.

Plots rende Kris weer terug binnen, hij had al die tijd bij deur gaan staan en schreeuwde tegen Dekeyser: Laat haar gerust Nikkie! Denk aan wat Tim zou doen als hij dit zou weten...
Dekeyser begon te huilen en stortte op de grond.. Kris rende naar Britt en Dorien en gaf Britt een lange kus... Tony gaf Lindsey een knuffel en zei: Je mamma komt zo!
Er kwamen toen plots een heleboel mensen binnenlopen, Sel, Ben, Nadine, Pasmans, Raymond, Kris" Broer Tim, de moeder van Lindsey en Antwerp. Dekeyser werd gearresteerd, Lindsey rende naar haar moeder die haar in haar armen nam, en Ben ging Tony troosten!
Britt, Kris en Dorien waren samen gelukkig, liepen uit het lokaal en gingen een wandeling maken door het park naast de school...


EINDE

 

vervolgverhaal

 

Vorige Start Omhoog Volgende
* İİİİİ Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden İİİİİ

*